Saint of the day 07/January

Saint of the Day 

(January 07) 

✠ St. Raymond of Peñafort ✠ 

St. Raymond of Peñafort  was born near Barcelona in 1175.  He was an accomplished professor of canon law and held the canon law chair at the University of Bologna for three years.  His treatise on ecclesiastical legislation is still conserved in the Vatican library.  The saint joined the Dominican Order, influenced by the preaching of Blessed Reginald, prior of the Dominicans of Bologna.  He received the habit of this order in 1222. 

At Barcelona, with Saint Peter Nolasco he co-founded the Order of Mercedarians for the ransom of Christian captives of the Moors.  The saint also founded institutes at Barcelona and Tunis for the study of middle eastern languages, in order to evangelise the Moors and the Jews.  

The saint’s reputation as a stellar jurist convinced Pope Gregory IX to have him condense and codify the canons, or laws, of the Catholic Church, a time-consuming and painstaking task.  This project forced him to rewrite and streamline decrees that had been multiplying for hundreds of years, from some twelve to fourteen collections already existing.  It was often a task of endless confusion.  It is for his erudition in and devotion for the laws of the Church that Saint Raymond of Peñafort is the patron of lawyers, and in particular canon lawyers. 

A pious tradition has it that Saint Raymond worked a truly extraordinary miracle at the occasion of a voyage to the island of Majora to convert the Moors.  He was confessor to King James I of Aragon, a faithful Catholic but also, unfortunately, a man who had not completely vanquished his vice of lust.  The king had brought his mistress to the island, to which the saint vehemently objected, insisting that he send her away.  

Despite his repeated insistences the king refused, leaving him no choice but to depart for Barcelona.  The kind forbade him this course of action and threatened to punish any ship captain who would dare help him leave.  The saint exclaimed to his Dominican companion, “Soon you will see how the King of Heaven will confound the wicked deeds of this earthly king and provide me with a ship!” 

The two approached the seashore, where Raymond removed his long black cloak and laid one end of it on the water, attaching the other end to his staff.  With this make-shift mast, he bid his confrere to board “the boat” with him, but his companion’s faith not being as strong, he refused.  Raymond bid him goodbye, and making the sign of the cross, he shoved off and sailed away.  His improvised vessel darting stealthily around the very ships which had refused to take him, sailors watching him from all up and down the shore shouted in astonishment and encouraged him. 

He sailed on his “cloak ship” the roughly one hundred and sixty miles to Barcelona in six hours, where his arrival was met with amazement by spectators.  The king, for his part, was in utter awe of the miracle and gave up his concubines, accepting a chaste life.  It is in memory of this episode from the saint’s life that he his often depicted sailing the sea on a boat made of the long, black cloak of the Dominicans attached to a staff.  His most important shrine is the Cathedral of the Holy Cross and Saint Eulalia, in Barcelona.  

Saint Raymond’s confidence in God’s Providence even to the point of trusting in Him to work a stupefying miracle provides a powerful example for all Catholics.  Too often, in the midst of difficulties in accomplishing our duties we lose heart, convinced that because we see no means by which an obstacle can be overcome, failure must be inevitable.  The saint, by his child-like confidence in God’s grace even when all natural means seem exhausted, shows us that we must always remember: before God, all things are possible. 

The saint died at Barcelona the 6th January 1275.  He was canonised by Pope Clement VIII in 1601, and his feast is traditionally celebrated on the 23rd January.  

Prayer:

“Glorious Saint Raymond of Peñafort, wise and holy patron, come to the aid of those entrusted to your care, and all who flee to your protection.  Intercede for us in our need, and help us through your prayers, example, and teaching, to proclaim the truth of the Gospel to all we meet.  And when we have reached the fullness of our years, we beseech you to guide us home to heaven, to live in peace with you, Our Mother Mary, and Our Lord Jesus Christ.  Amen.”

இன்றைய புனிதர் 

(ஜனவரி 07) 

✠ புனிதர் ரேமண்ட் ✠

(St. Raymond of Penyafort) 

* மறை பரப்புவோர் சபை தலைவர் :

   (Master of the Order of Preachers) 

* பிறப்பு : 1175

   விலாஃப்ரான்கா டெல் பெநேடேஸ், கடலோனியா, அரகன்

    (Vilafranca del Pened�s, Catalonia, Crown of Aragon) 

* இறப்பு : ஜனவரி 6, 1275 (வயது 100)

    பார்சிலோனா, அரகன்  (Barcelona, Crown of Aragon) 

* ஏற்கும் சமயம் :

   ரோமன் கத்தோலிக்க திருச்சபை

   (Roman Catholic Church) 

* முக்திபேறு பட்டம் : 1542

   திருத்தந்தை மூன்றாம் பவுல் (Pope Paul III) 

* புனிதர் பட்டம் : ஏப்ரல் 29, 1601

   திருத்தந்தை எட்டாம் கிளமென்ட் (Pope Clement VIII) 

* முக்கிய திருத்தலங்கள் :

   புனித திருச்சிலுவை பேராலயம், புனித யூலேலியா பேராலயம், பார்சிலோனா,

   கடலோனியா, ஸ்பெயின்

   (Cathedral of the Holy Cross and Saint Eulalia, Barcelona, Catalonia, Spain) 

* பாதுகாவல் :

   நியதி - சமய வழக்கறிஞர்கள்; ஸ்பெயின்;

   அனைத்து தரப்பு வழக்கறிஞர்கள் 

"பென்யஃபோர்ட் புனிதர் நகர ரேமண்ட்" (St. Raymond of Penyafort) பதின்மூன்றாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த ஒரு ஸ்பேனிஷ் டொமினிக்கன் துறவி (Spanish Dominican Friar) ஆவார். ரோமன் கத்தோலிக்க திருச்சபையில் இருபதாம் நூற்றாண்டு வரை அமலில் இருந்த, திருத்தந்தை ஒன்பதாம் கிரெகோரியின் (Pope Gregory IX) கத்தோலிக்க சமய சட்ட திட்டங்களை தொகுத்து எழுதியவர் ஆவார். இவர் வழக்கறிஞர்களின் - முக்கியமாக நியதி - சமய வழக்கறிஞர்களின் பாதுகாவலர் ஆவார். 

வாழ்க்கை :

புனிதர் ரேமண்ட், "கடலோனியாவின்" (Catalonia) "பார்சிலோனா" (Barcelona) அருகேயுள்ள "விலாஃப்ரான்கா டெல் பெநேடேஸ்" (Vilafranca del Pened�s) என்ற சிறிய நகரத்தில் பிறந்தார். "அரகனின்" (Aragon) அரச வம்சாவழியின் உறவுகளை கொண்டு ஒரு பிரபுத்துவ குடும்பத்தில் இருந்து தோன்றியவர். பார்சிலோனாவில் ஆரம்ப கல்வி பயின்ற இவர், "போலாக்னா பல்கலையில்" (University of Bologna) உயர் கல்வி கற்று, சிவில் மற்றும் நியதி - சமய சட்டங்களில் (Civil and Canon Law) வல்லுநர் பட்டம் பெற்றார். 1195ம் ஆண்டு முதல் 1210ம் ஆண்டு வரை நியதி -சமய சட்டம் கற்பித்தார். 1210ம் ஆண்டு, போலோக்னா சென்ற அவர், 1222ம் ஆண்டு வரையான பன்னிரண்டு வருட காலம் அங்கேயே தங்கி இருந்தார். இதில் மூன்று வருடங்கள் "போலாக்னா பல்கலையின்" நியதி - சமய சட்ட பிரிவின் தலைமை ஏற்றார். அங்கே, அவர் புதிதாய் தோற்றுவிக்கப்பட்ட "டொமினிக்கன் சபையை" (Dominican Order) பற்றி கேள்வியுற்றார். போலோனாவிலுள்ள டொமினிக்கன் சபையின் முன்னவர் அருளாளர் "ரெஜினால்டின்" (Blessed Reginald) மறையுரைகளால் கவரப்பட்டார். தமது 47ம் வயதில் பார்சிலோனாவிலுள்ள (Barcelona) "டொமினிக்கன்" பள்ளியில் (Dominican Convent) இணைந்தார். 

கருணையின் அர்ச்சிஷ்ட அன்னை மரியாள் சபை :

(Order of the Blessed Virgin Mary of Mercy) 

1218ம் ஆண்டு, இச்சபை நிறுவப்பட புனிதர் ரேமண்டும் ஒரு கருவியாக செயல்பட்டார். "பீட்டர் நொலாஸ்கோ" (Peter Nolasco) இவரை சபை நிறுவுதல் சம்பந்தமாக அணுகியபோது, இவர் அவரை உற்சாகமாக ஊக்கப்படுத்தினார். சபை நிறுவும் ஒப்புதல் வேண்டி அரகனின் அரசன் "முதலாம் ஜேம்சை" (King James I of Aragon) அணுகி ஒப்புதல் பெற்றனர். "ஸ்டடியா லிங்குவரம்" (Studia Linguarum) என்ற முதல் பள்ளியை "டுனிஸ்" (Tunis) எனும் நகரில் ஆரம்பித்தார். இப்பள்ளிகளின் முக்கிய நோக்கம், இஸ்லாமிய நாடுகளில் கைதிகளாய் இருந்த கிறிஸ்தவர்களை விடுவிப்பதில் டொமினிக்கன் துறவியர்க்கு உதவுவதாம். 

இவர், ஒப்புரவாளர்களுக்காக (The Summa de casibus poenitentiae) எனப்படும் ஒரு வழக்குகள் புத்தகத்தை எழுதினர். 

இவர், 1229ம் ஆண்டு, "சபீனாவின் கர்தினால் பேராயரான" (Cardinal Archbishop of Sabina) "ஜான்" (John of Abbeville) என்பவரின் இறையியல் நிர்வாகியாக நியமிக்கப்பட்டார். பின்னர், 1230ம் ஆண்டு, அவர் திருத்தந்தை "ஒன்பதாம் கிரகொரியால்" (Pope Gregory IX) ரோம் நகருக்கு வரவழைக்கப்பட்டு தனியார் சிற்றாலய குருவாகவும் பெரும் நிர்வாகியாகவும் நியமிக்கப்பட்டார். 

ரேமண்ட், அரகனின் மன்னன் "முதலாம் ஜேம்ஸின்" (King James I of Aragon) ஒப்புரவாளராகவும் பணியாற்றினார். திருச்சபையின் விசுவாசமான மகனான மன்னன், சிற்றின்ப வேட்கைகள் நிறைந்தவனாகவும் இருந்தார். அவருடைய இவ்வேட்கைகள், அவரைக் குலைத்தன. ஒருமுறை, "மஜோர்க்கா" (Majorca) தீவில் நடந்த இஸ்லாமியர்களை மனம் மாற்றும் பிரச்சாரத்தை ஆரம்பிக்க வந்திருந்த அரசன், தம்முடன் தமது ஆசைநாயகியான பெண்ணையும் அழைத்து வந்திருந்தார். அரசனை கடிந்துகொண்ட ரேமண்ட், அவரது ஆசைநாயகியை விலக்கிவிடுமாறு பலமுறை வற்புறுத்தினார். ஆனால் அரசன் அதை மறுத்துவிட்டார். இறுதியில், தாம் இனிமேலும் அங்கே தங்கியிருக்க இயலாது என்றும் என்றும், பார்சிலோனாவுக்கு (Barcelona) செல்ல திட்டமிட்டுள்ளதாகவும் இவர் அரசனிடம் கூறினார். ஆனால், அவர் பார்சிலோனா செல்வதை தடை செய்த அரசன், அவரை யாராவது கப்பல் தலைவன் அழைத்துச் செல்ல முயன்றால் அக்கப்பல் தலைவனை தீவிரமாக தண்டிப்பதாகவும் எச்சரித்தார். ரேமண்ட் தமது டொமினிக்கன் துறவியர் நண்பர்களிடம், இந்த தொடக்க கால அரசனின் பொல்லாத செயல்களை விண்ணக அரசர் எவ்வாறு குழப்பப் போகிறார் என்பதை நீங்கள் விரைவில் காண்பீர்கள் என்றும், அவரே தமக்கு ஒரு கப்பலையும் தருவார் என்றும் கூறினார். 

பின்னர், டொமினிக்கன் துறவியர் கடற்கரைக்கு சென்றனர். அங்கே, ரேமண்ட் தமது கருப்பு நிற நீண்ட அங்கியின் ஒரு பாகத்தை கடல் நீரிலும் மறு பாகத்தை நிலத்திலுமாக விரித்தார். பின்னர், அவர் தமது டொமினிக்கன் நண்பர்களை அதில் தாவி வருமாறு அழைத்தார். ஆனால், விசுவாசமில்லாதிருந்த அவர்கள் அதற்கு மறுத்தனர். ரேமண்ட் தாம் மட்டும் தமது அங்கியின் மீது தாவி, விடை பெற்றார். காற்றில் சிலுவை அடையாளம் வரைந்தவுடன், பாய்மரக்கப்பலாக மாறிப்போன அங்கி, அதிசயிக்கும் விதமாக கடலில் பயணிக்க தொடங்கியது. அவரை மேலும் போகவிடாமல் தடுப்பதற்காக சுற்றிலும் படகுகள் வந்தன. அவற்றையெல்லாம் மீறி அவர் சென்றார். அவர் சாதாரண ஒரு மேலங்கியை படகைப் பாவித்து கடலில் பயணித்ததை பல கடல் பயண மாலுமிகள் கண்டனர். அவர்கள் மலைத்துப் போய் உற்சாகக் குரலெடுத்து கூக்குரலிட்டனர். 160 மைல் தூரத்தை சுமார் ஆறு மணி நேர கடல் பயணத்தில் நிறைவு செய்த ரேமண்ட், இறங்கும்போது, எண்ணற்ற மக்கள் நேரில் கண்டனர். அவர் செய்த இவ்வற்புதம், அரசன் முதலாம் ஜேம்சை (King James I) தொட்டது. அவர் தமது அவரது தீய வழிகளை கைவிட்டு, அதற்குப் பிறகு ஒரு நல்ல வாழ்க்கை வாழ்ந்தார். 

60 வயதானதும் தனிமை வாழ்க்கை வேண்டி ஓய்வு பெற்றார். ஆனால், ஒரு வருடத்துக்குள்ளேயே அவர் "அரகன் அரசின்" (Kingdom of Aragon) "டர்ரகோனா" (Tarragona) மறைமாவட்டத்தின் பேராயராக நியமிக்கப்பட்டார். ஆனால், அவர் அதை நிராகரித்துவிட்டார். 

1236ம் ஆண்டு பார்சிலோனா திரும்பிய ரேமண்ட், நெடுநாட்கள் தனிமையில் வாழ இயலவில்லை. அவரை "மறை பரப்புவோர் சபை தலைவர்" (Master of the Order of Preachers) 1238ம் ஆண்டின் பொதுக்குழு நியமித்தது. அவர் உடனடியாக சபையின் துறவியர் மற்றும் அருட்சகோதரியரின் இல்லங்களுக்கு வருகை தந்தார். அவர் செல்லுமிடமெல்லாம் காலணிகள் இல்லாமலேயே பயணித்தார். இதற்கிடையில், சபையின் தலைவர் பொறுப்பிலிருந்து விலகுவதற்கான உட்பிரிவு உள்ளிட்ட, சபைக்கான புதிய அமைப்பு விதிகளை எழுதினர். பின்னர், அந்த உட்பிரிவை பயன்படுத்தி இரண்டு ஆண்டுகளுக்குள் அவர் தமது தலைவர் பதவியை ராஜினாமா செய்தார். 

1275ம் ஆண்டு, தமது நூறு வயதில் மரணமடைந்த இவர், பார்சிலோனாவிலுள்ள "புனித யூலேலியா பேராலயத்தில்" (Cathedral of Santa Eulalia in Barcelona) அடக்கம் செய்யப்பட்டார்.

Saint du jour 

(07 janvier) 

✠ Saint Raymond de Peñafort ✠ 

Saint Raymond de Peñafort est né près de Barcelone en 1175. Il était un professeur accompli de droit canon et a occupé la chaire de droit canon à l'Université de Bologne pendant trois ans.  Son traité de législation ecclésiastique est toujours conservé à la bibliothèque du Vatican.  Le saint a rejoint l'Ordre dominicain, influencé par la prédication du bienheureux Reginald, prieur des dominicains de Bologne.  Il reçut l'habit de cet ordre en 1222. 

A Barcelone, avec saint Pierre Nolasco, il co-fonde l'Ordre des Mercédaires pour la rançon des captifs chrétiens des Maures.  Le saint fonda également des instituts à Barcelone et à Tunis pour l'étude des langues moyen-orientales, afin d'évangéliser les Maures et les Juifs. 

La réputation du saint en tant que juriste stellaire a convaincu le pape Grégoire IX de lui demander de condenser et de codifier les canons, ou lois, de l'Église catholique, une tâche longue et laborieuse.  Ce projet l'oblige à réécrire et à rationaliser des décrets qui se multiplient depuis des centaines d'années, passant d'une douzaine à quatorze recueils déjà existants.  C'était souvent une tâche de confusion sans fin.  C'est pour son érudition et son dévouement aux lois de l'Église que saint Raymond de Peñafort est le patron des avocats, et en particulier des avocats canoniques. 

Une pieuse tradition veut que saint Raymond ait accompli un miracle vraiment extraordinaire à l'occasion d'un voyage à l'île de Majora pour convertir les Maures.  Il fut confesseur du roi Jacques Ier d'Aragon, un fidèle catholique mais aussi, malheureusement, un homme qui n'avait pas complètement vaincu son vice de luxure.  Le roi avait amené sa maîtresse sur l'île, ce à quoi le saint s'est opposé avec véhémence, insistant pour qu'il la renvoie. 

Malgré ses insistances répétées, le roi refusa, ne lui laissant d'autre choix que de partir pour Barcelone.  Le genre lui interdisait cette ligne de conduite et menaçait de punir tout capitaine de navire qui oserait l'aider à partir.  Le saint s'est exclamé à son compagnon dominicain : « Bientôt, vous verrez comment le roi des cieux confondra les méfaits de ce roi terrestre et me fournira un navire ! 

Les deux s'approchèrent du rivage, où Raymond enleva sa longue cape noire et en posa une extrémité sur l'eau, attachant l'autre extrémité à son bâton.  Avec ce mât de fortune, il proposa à son confrère de monter à bord du « bateau » avec lui, mais la foi de son compagnon n'étant pas aussi forte, il refusa.  Raymond lui fit ses adieux et, faisant le signe de croix, il s'éloigna et s'éloigna.  Son vaisseau improvisé s'élançant furtivement autour des navires mêmes qui avaient refusé de le prendre, les marins qui l'observaient de partout de haut en bas du rivage criaient d'étonnement et l'encourageaient. 

Il a navigué sur son "navire à cape" les cent soixante milles environ jusqu'à Barcelone en six heures, où son arrivée a été accueillie avec étonnement par les spectateurs.  Le roi, pour sa part, était en admiration devant le miracle et abandonna ses concubines, acceptant une vie chaste.  C'est en souvenir de cet épisode de la vie du saint qu'il le dépeint souvent voguant sur la mer sur une barque faite du long manteau noir des Dominicains attaché à un bâton.  Son sanctuaire le plus important est la cathédrale de la Sainte Croix et Sainte Eulalie, à Barcelone. 

La confiance de saint Raymond dans la Providence de Dieu jusqu'à se confier en Lui pour accomplir un miracle stupéfiant fournit un exemple puissant pour tous les catholiques.  Trop souvent, au milieu des difficultés à accomplir nos devoirs, nous perdons courage, convaincus que parce que nous ne voyons aucun moyen de surmonter un obstacle, l'échec doit être inévitable.  Le saint, par sa confiance enfantine en la grâce de Dieu même lorsque tous les moyens naturels semblent épuisés, nous montre qu'il faut toujours se souvenir : devant Dieu, tout est possible. 

Le saint mourut à Barcelone le 6 janvier 1275. Il fut canonisé par le pape Clément VIII en 1601 et sa fête est traditionnellement célébrée le 23 janvier. 

Prière:

« Glorieux saint Raymond de Peñafort, sage et saint patron, viens en aide à ceux qui te sont confiés et à tous ceux qui fuient sous ta protection.  Intercédez pour nous dans nos besoins et aidez-nous par vos prières, votre exemple et votre enseignement, à proclamer la vérité de l'Evangile à tous ceux que nous rencontrons.  Et quand nous aurons atteint la plénitude de nos années, nous te supplions de nous guider jusqu'au ciel, de vivre en paix avec toi, Notre Mère Marie et Notre Seigneur Jésus-Christ.  Amen."