Saint of the Day 23/May

-----------------------------------------------------

இன்றைய புனிதர்

(மே 23)

✠ கோர்ஸிகாவின் புனிதர் ஜூலியா ✠

கன்னியர்/ மறைசாட்சி:

பிறப்பு: ஜூலை 25
கர்தாஜ், மேற்கத்திய ரோமப் பேரரசு

இறப்பு: கி.பி. 5ம் நூற்றாண்டு (439)
கோர்ஸிகா, மேற்கத்திய ரோமப் பேரரசு

ஏற்கும் சமயம்:
ரோமன் கத்தோலிக்க திருச்சபை
கிழக்கு மரபுவழி திருச்சபை

புனிதர் பட்டம்: பிப்ரவரி 14

நினைவுத் திருவிழா: மே 23

பாதுகாவல்:
கோர்ஸிகா, லிவோர்னோ,
சித்திரவதையால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள்
கைகள் மற்றும் கால்களின் நோய்க்குறிகள்

புனிதர் “கோர்சிகாவின் ஜூலியா”  என்றும், புனிதர் “கார்தாஜ்’ன் ஜூலியா” என்றும், புனிதர் நோன்ஸா’வின் ஜூலியா என்றும் அறியப்படும் புனிதர் ஜூலியா, கன்னியரும், மறைசாட்சியும் ஆவார். இவரும் புனிதர் “டெவோட்டா’வும் கோர்ஸிகா’வின் பாதுகாவலர்களாக திருச்சபையினால் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளனர்.

ரோமானிய ஆட்சியின் கீழே “கோர்சிகா” கிறிஸ்தவ மறையை தழுவியதன் முன்னர் நடந்த கிறிஸ்தவர்களின் துன்புருத்தல்களின்போது இவர்கள் மறைசாட்சிகளாக கொல்லப்பட்டதாக சரித்திரம் இயம்புகின்றது.

“விக்டர் விட்டேன்சிஸ்” எனும் ஒரு ஆபிரிக்க ஆயர், ரோம சாம்ராஜ்ஜியத்தின் ஆபிரிக்க பிராந்திய நாடான “வண்டல்ஸ்”  நாட்டின் அரசர்கள் “ஜீஸெரிக்” மற்றும் “ஹனுரிக்” ஆகியோரின் காலத்தில் நடைபெற்ற கிறிஸ்தவ துன்புறுத்தல்கள் பற்றிய சரித்திர பதிவுகளை எழுதினார்.

கி,பி, 429ம் ஆண்டு, அரசன் “ஜீஸெரிக்” சுமார் 80,000 பழங்குடியினருடன் ஸ்பெயின் நாட்டிலிருந்து ஆபிரிக்கா நோக்கி படையெடுத்தான். கி.பி. சுமார் 439ம் ஆண்டு, “கார்தாஜ்” நாட்டை கைப்பற்றினான். அதன் பின்னர் அவன் அங்குள்ள கிறிஸ்தவ மக்களை “ஆரியனிஸ” மதத்திற்கு மாற்ற எடுத்துக்கொண்ட கொடுங்கோல் துன்புறுத்தல் நடவடிக்கைகள் அப்போதிருந்த கிறிஸ்தவ ஆயர்கள் எவராலும் மறக்கவோ, பொறுத்துக்கொள்ளவோ இயலாததாகும்.

ஜூலியா, ஒரு “கார்தாஜ்” பெண்ணாவார். அவர் “யூசேபியஸ்” என்பவனால் அவரது நகரிலிருந்து பிடித்து கொண்டுவரப்பட்டார். பின்னர் அவரை அடிமையாக விற்றான். இதுபோலவே கீழ்படியாத கிறிஸ்தவர்கள் பலரை அவர்கள் அகற்றினார்கள். “யூசேபியஸ்” ஒரு பாலஸ்தீனிய நாட்டின் சிரிய பிரஜை ஆவான். “கேப் கோர்ஸ்”  துறைமுகத்தில் நங்கூரமிட்டிருந்த சரக்குக் கப்பலில் போதையின் கொண்டாட்டத்தின் உச்சத்தில் இருந்தனர். அவர்களின் பாவச் செயல்களுக்காக ஜூலியா மிகவும் மன வருத்தத்தில் இருந்தார். கப்பலிலுள்ள ஒரு பெண், பாகனிய கடவுளர்களை பூஜிக்க மறுப்பதாகவும், ஏளனம் செய்வதாகவும் “பெலிக்ஸ் சாக்சோ” என்பவனிடம் கூறினர். பெலிக்ஸ், அப்பெண்ணை நமது வழிக்கு கொண்டுவாருங்கள்; அல்லது அவளை என்னிடம் கொண்டுவாருங்கள் என்று யூசேபியஸிடம் சொன்னான். யூசேபியஸோ, நான் “எவ்வளவோ முயற்சித்தும் எனக்கு வெற்றி கிடைக்கவில்லை. உங்களால் முடிந்தால் முயற்சி செய்யுங்கள்” என்றான்.

“பெலிக்ஸ் சாக்சோ” நயமாகவும் பயமுறுத்தியும் முயன்று பார்த்தான். ஆனால், ஜூலியா கிறிஸ்துவின் விசுவாசத்தை கைவிட மறுத்துவிட்டார். ஆகவே, சிறிதும் இரக்கமற்ற முறையில் துன்புறுத்தப்பட்டு ஜூலியா மறைசாட்சியாக கொல்லப்பட்டார்.

____________________
       English 🇳🇿
--------------------------------

Saint of the Day

(May 23)

✠ St. Julia of Corsica ✠

Virgin, Martyr:

Born: July 25
Carthage, Western Roman Empire

Died: 5th century AD
Corsica, Western Roman Empire

Venerated in:
Roman Catholic Church
Eastern Orthodox Church

Canonized: February 14

Feast: May 23

Patronage:
Corsica; Livorno; Torture victims; Pathologies of the hands and the feet

St. Julia was a virgin martyr who is venerated as a saint.  The date of her death is most probably on or about 439. She along with St. Devota, are the patron saints of Corsica. She was declared a patroness of Corsica by the Church on August 5, 1809, and St. Devota on Mary 14th, 1820. Both of these were martyred in pre-Christian Corsica under Roman rule. Although Julia is included in most summary lives of the saints, the details somewhat vary. A few basic accounts emerge, that tell us the story. A Bishop of Africa wrote most of the story, from her time. She was captured as a slave from Carthage, and was taken to Africa to serve her Master’s “fleshly needs”.  When refusing to make sacrifices to their pagan gods, she was beaten, flogged, and crucified. She was a beautiful young girl that didn’t compromise for her faith and an early saint of our Church.

St. Julia, also known as St. Julia of Corsica, was a virgin martyr who is venerated as a saint. The date of her death is most probably on or about 439.  She along with St. Devota, are the patron saints of Corsica. She was declared a patroness of Corsica by the Church on August 5, 1809, and St. Devota on Mary 14th, 1820. Both of these were martyred in pre-Christian Corsica under Roman rule. Although Julia is included in most summary lives of the saints, the details somewhat vary. A few basic accounts emerge, that tell us the story. Bishop Victor Vitensis of Africa wrote most of the story, from her time, while investigating her cause. His story is supported by physical evidence, the relics, and a small collection of human bone fragments, which were housed at the former Church of Santa Julia, in Brescia, Italy, now a part of the city’s museum.

St. Julia became venerated as a saint, due to the accounts of Victor Vitensis, a Bishop from Africa. He wrote the “History of the Persecution of the Province of Africa in the Time of Geiseric and Huniric, Kings of the Vandals”. In 429 Geiseric and 80,000 tribesmen, crossed suddenly from Spain to Africa and in 439 took Carthage by surprise. Attempting to convert Christians to Arianism he committed such acts, as the Bishops of the Church were able neither to forget nor to condone. In the next generation, Victor Vitensis set about a thorough, investigative manner to record them. His account is considered a source of good history. 

Julia was a beautiful, young Carthaginian girl who was “led from it a captive” and her lot was that she came into the service of a man name Eusebius. Bishop Vitensis does not say how she came into service, but it is implied she was sold as a slave after Gaiseric captured Carthage in 439. It is known that he disposed of many Christians in this way, especially women. As a young and strong female, Julia would have brought a good price for the Vandals. Her master was described as a “fleshly master”, using her for his desires. When her own duties were done and she was granted the servant’s time off. She spent her spare time reading or praying.  She grew pale and thin from fasting, despite the threats of her master. Her mind, however, was intent on Heaven, being fed daily on God’s words.

Eusebius was a citizen of Syria in Palestine, and was on a ship headed for Gaul with a load of expensive cargo, and was anchored for the night. From a distance, he saw the sacrifices that were being conducted by the pagans and immediately descended with all his people to attend. They were slaying a bull to their “devils”. They became intoxicated and discussed that he was not able to remove the “religious superstition” from the young girl, Julia. Eusebius said that if it were not for her “useful” services, she would have already been tortured. A man named Felix Saxo gave him the option to either have her offer up a sacrifice to their gods, or he would take her in exchange for 4 of his best girls. Eusebius told him all his property would not cover the value of her services.

Eusebius became intoxicated and fell into a deep sleep. A raging mob boarded the ship and placed Julia on the shore. Felix told her to Sacrifice to the gods, and he would give her master as much as he likes and dissolve her bond of slavery. Julie replied, “My liberty is the service of Christ, whom I serve every day with a pure mind. As for that error of yours, I not only do not venerate it, I detest it”.  He ordered her to be struck with blows to the face, but she accepted them, just as Christ suffered blows to His face. He became angry, and order that she be tortured by having all her hair pulled out. She was then flogged cruelly.  Fearful that Eusebius would be awakened, he ordered her to be placed on a cross to be killed, to speed up the process. As Eusebius was waking up, “Julia’s mind was released from the flesh, victorious over her suffering, and took happy flight with the angels to the stars of Heaven”.  

Monks from Gorgona Island rescued the young saint's relics. Legend tells us that attached to Julia’s cross was a note, written in an Angelic hand, that carried her name and the entire story. The monks transported the relics to a sepulchre on their island after cleaning her corpse and covering it with pleasant aromas. In 762, her relics were transferred to the Benedictine Abbey at Brescia, and in 763, Pope Paul I consecrated a Church in Julia’s name. It became a popular site for pilgrimages in the Middle Ages.

____________________
    Franch 🇫🇷
-------------------------

Saint du jour

(23 mai)

✠ Sainte Julia de Corse ✠

Vierge, martyre:

Née: 25 juillet
Carthage, Empire romain d'Occident

Décédé: 5ème siècle après JC
Corse, Empire romain d'Occident

Vénéré en:
une église catholique romaine
Église orthodoxe orientale

Canonisé: 14 février

Fête: 23 mai

Patronage:
La Corse;  Livourne;  Victimes de la torture;  Pathologies des mains et des pieds

Sainte Julia était une vierge martyre vénérée comme une sainte.  La date de sa mort est très probablement vers 439. Elle est, avec Sainte-Dévote, les saints patrons de la Corse.  Elle fut déclarée patronne de la Corse par l'Église le 5 août 1809, et sainte Dévote le 14 Marie 1820. Toutes deux furent martyrisées en Corse préchrétienne sous la domination romaine.  Bien que Julia soit incluse dans la plupart des vies sommaires des saints, les détails varient quelque peu.  Quelques récits de base émergent, qui nous racontent l'histoire.  Un évêque d'Afrique a écrit la majeure partie de l'histoire, de son temps.  Elle a été capturée comme esclave de Carthage et emmenée en Afrique pour répondre aux «besoins charnels» de son Maître.  En refusant de faire des sacrifices à leurs dieux païens, elle a été battue, fouettée et crucifiée.  C'était une belle jeune fille qui n'a pas fait de compromis pour sa foi et une des premières saints de notre Église.

Sainte Julia, également connue sous le nom de Sainte Julia de Corse, était une vierge martyre vénérée comme une sainte.  La date de sa mort est très probablement vers 439. Elle est, avec Sainte-Dévote, les saints patrons de la Corse.  Elle fut déclarée patronne de la Corse par l'Église le 5 août 1809, et sainte Dévote le 14 Marie 1820. Toutes deux furent martyrisées en Corse préchrétienne sous la domination romaine.  Bien que Julia soit incluse dans la plupart des vies sommaires des saints, les détails varient quelque peu.  Quelques récits de base émergent, qui nous racontent l'histoire.  L'évêque Victor Vitensis d'Afrique a écrit la majeure partie de l'histoire, de son temps, tout en enquêtant sur sa cause.  Son histoire est étayée par des preuves matérielles, des reliques et une petite collection de fragments d’os humains, qui se trouvaient dans l’ancienne église de Santa Julia, à Brescia, en Italie, qui fait maintenant partie du musée de la ville.

Sainte Julia est devenue vénérée en tant que sainte, grâce aux récits de Victor Vitensis, un évêque d'Afrique.  Il a écrit «l'Histoire de la persécution de la Province d'Afrique au temps de Geiseric et Huniric, rois des vandales».  En 429 Geiseric et 80 000 membres de la tribu, traversèrent brusquement de l'Espagne à l'Afrique et en 439 prirent Carthage par surprise.  Tentant de convertir les chrétiens à l'arianisme, il a commis de tels actes, que les évêques de l'Église n'ont pu ni oublier ni tolérer.  Dans la génération suivante, Victor Vitensis a mis en place une méthode d'enquête approfondie pour les enregistrer.  Son récit est considéré comme une source de bonne histoire.

Julia était une belle jeune fille carthaginoise qui en a été «conduite captive» et son lot était qu'elle vint au service d'un homme du nom d'Eusebius.  L'évêque Vitensis ne dit pas comment elle est entrée en service, mais il est sous-entendu qu'elle a été vendue comme esclave après que Gaiseric ait capturé Carthage en 439. On sait qu'il s'est débarrassé de nombreux chrétiens de cette manière, en particulier des femmes.  En tant que jeune et forte femme, Julia aurait apporté un bon prix pour les Vandales.  Son maître a été décrit comme un «maître charnel», l'utilisant pour ses désirs.  Quand ses propres devoirs ont été accomplis et qu’elle a obtenu le congé de la servante.  Elle passait son temps libre à lire ou à prier.  Elle est devenue pâle et maigre à cause du jeûne, malgré les menaces de son maître.  Son esprit, cependant, était tourné vers le ciel, se nourrissant quotidiennement des paroles de Dieu.

Eusèbe était un citoyen de la Syrie en Palestine, et était sur un navire à destination de la Gaule avec une charge de cargaison coûteuse, et a été ancré pour la nuit.  De loin, il a vu les sacrifices qui étaient menés par les païens et est immédiatement descendu avec tout son peuple pour y assister.  Ils tuaient un taureau à leurs «démons».  Ils sont devenus intoxiqués et ont discuté du fait qu'il n'était pas en mesure de supprimer la «superstition religieuse» de la jeune fille, Julia.  Eusèbe a déclaré que si ce n’était pour ses services «utiles», elle aurait déjà été torturée.  Un homme nommé Felix Saxo lui a donné la possibilité soit de lui faire offrir un sacrifice à leurs dieux, soit de la prendre en échange de 4 de ses meilleures filles.  Eusebius lui a dit que tous ses biens ne couvriraient pas la valeur de ses services.

Eusèbe s'est enivré et s'est endormi profondément.  Une foule déchaînée est montée à bord du navire et a placé Julia sur le rivage.  Félix lui a dit de sacrifier aux dieux, et il donnerait à son maître autant qu'il voudrait et dissoudre son lien d'esclavage.  Julie a répondu: «Ma liberté est le service du Christ, que je sers chaque jour avec un esprit pur.  Quant à votre erreur, non seulement je ne la vénère pas, mais je la déteste ».  Il a ordonné qu'elle soit frappée de coups au visage, mais elle les a acceptés, tout comme le Christ a subi des coups au visage.  Il s'est mis en colère et a ordonné qu'elle soit torturée en lui arrachant tous les cheveux.  Elle a ensuite été fouettée cruellement.  Craignant qu'Eusèbe ne soit réveillé, il lui ordonna d'être placée sur une croix pour être tuée, pour accélérer le processus.  Alors qu’Eusèbe se réveillait, «l’esprit de Julia a été libéré de la chair, victorieux de sa souffrance, et a pris un vol heureux avec les anges vers les étoiles du ciel».

Les moines de l'île de Gorgona ont sauvé les reliques du jeune saint.  La légende raconte que la croix de Julia était attachée à une note, écrite d’une main angélique, qui portait son nom et toute l’histoire.  Les moines ont transporté les reliques dans un sépulcre sur leur île après avoir nettoyé son cadavre et l'avoir recouvert d'arômes agréables.  En 762, ses reliques ont été transférées à l’abbaye bénédictine de Brescia, et en 763, le pape Paul I a consacré une église au nom de Julia.  Il est devenu un site populaire pour les pèlerinages au Moyen Âge.