Saint of the Day 14/June

இன்றைய புனிதர் 

(ஜூன் 14) 

✠ புனிதர் ஆல்பர்ட் சிமியேலோவ்ஸ்கி ✠ 

மறைப்பணியாளர், நிறுவனர்: 

பிறப்பு: ஆகஸ்ட் 20, 1845

இகொலோமியா, மலோபோல்ஸ்கி, போலந்து 

இறப்பு: டிசம்பர் 25, 1916 (வயது 71)

க்ரகோவ், போலந்து அரசு 

ஏற்கும் சமயம்:

ரோமன் கத்தோலிக்க திருச்சபை 

முக்திபேறு பட்டம்: ஜூன் 22, 1983, 

திருத்தந்தை இரண்டாம் ஜான் பவுல் 

புனிதர் பட்டம்: நவம்பர் 12, 1989

திருத்தந்தை இரண்டாம் ஜான் பவுல் 

நினைவுத் திருநாள்: ஜூன் 17 

பாதுகாவல்:

ஏழைகளின் ஊழியர்கள் 

ஏழைகளின் ஊழிய சகோதரிகள் 

பிரான்சிஸ்கன் மூன்றாம் நிலை சபை 

வீரர்கள், தொண்டர்கள், சாகுபடி, பயணிகள், புலாவி,

சோஸ்னோவிக் மறைமாவட்டம், ஓவியர்கள் 

புனிதர் ஆல்பர்ட் சிமியேலோவ்ஸ்கி, ஒரு “ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட போலிஷ் மறைப்பணியாளர்” ஆவார். இவர், “ஏழைகளின் ஊழியர்கள்” மற்றும் “ஏழைகளின் ஊழிய சகோதரிகள்” ஆகிய சபைகளை நிறுவியவருமாவார். ஜனவரி கிளர்ச்சியில் ஈடுபட்டிருந்த இவருக்கு காலில் ஏற்பட்ட பலத்த காயம் காரணமாக, இவர் தமது கால் ஒன்றினை இழக்க நேர்ந்தது. இதன் காரணமாக, தமது வாழ்நாள் முழுதும் ஒரு மரத்தினாலான ஒரு பொய்க் காலை பொருத்தியவாறே வாழ்ந்தார். 

பிரபலமான ஓவியராக மாறிய அவர், தமது ஓவியங்களை ஏழைகளின் நிலை வாழ்க்கைக்கு ஆதரவாக அர்ப்பணிப்பதற்காக அனைத்தையும் கொடுக்க முடிவு செய்வதற்கு முன்னர், தமது ஓவியங்களின் பெரும்பகுதியை கருப்பொருள்களாக ஆன்மீகத்தைப் பயன்படுத்தினார். தொடக்கத்தில் “இயேசுசபையில்” இணைந்த அவர், பின்னர் அதனின்றும் வெளியேறி, “தூய ஃபிரான்சிசின் மூன்றாம் நிலை சபையில்” இணைந்தார். 

“ஆதாம் ஹிலரி பெர்னார்ட் சிமியேலோவ்ஸ்கி” எனும் இயற்பெயர் கொண்ட இவர், “க்ரகோவ்” நகரின் புறநகரான “இகொலோமியா” எனும் கிராமத்தில், கி.பி. 1845ம் ஆண்டு, ஆகஸ்ட் மாதம், 20ம் நாளன்று, வசதிவைப்புள்ள உயர்குல தம்பதியரான “அடெல்பர்ட்” மற்றும் “ஜோசஃபின்” ஆகியோருக்குப் பிறந்த நான்கு குழந்தைகளில் மூத்த மகனாகப் பிறந்தார். ஆகஸ்ட் மாதம் 26ம் நாளன்று, இவருக்கு திருமுழுக்கு அளிக்கப்படவிருந்தது. ஆனால், அன்றைய காலக்கட்டத்தின் குழப்பமான கொந்தளிப்பு நிலை காரணமாக, திருமுழுக்கு சடங்கிற்காக எந்தவொரு குருவும் கிடைக்கவில்லை. ஆகவே, அவருக்கு முறையான திருமுழுக்கு, 1847ம் ஆண்டு, ஜூன் மாதம், 17ம் நாளன்று நடைபெற்றது. 

தனது குழந்தை பருவத்தில் அவரும் அவரது உடன்பிறப்புகளும் பெற்றோரை இழந்தனர். இதன் காரணமாக, இவர்களது அத்தையான “பெட்ரோநெலா” இவர்களை கவனித்து வளர்த்தார். பிற்காலத்தில், தனது பெற்றோரின் தோட்டத்தை நிர்வகிப்பதற்காக தன்னை தயார் படுத்திக் கொள்ளும் காரணத்திற்காக, “புலாவி” நகரிலுள்ள பாலிடெக்னிக் கல்லூரியில் விவசாயம் கற்றார். போலிஷ் தேசியவாத கிளர்ச்சியில் பங்கெடுத்துக் கொண்டபின், அவர் ஒரு காலை இழந்த போதிலும், அரசியலில் முக்கியத்துவம் பெற்றார். கி.பி. 1863ம் ஆண்டு, அக்டோபர் மாதம், முதல் தேதியன்று, ஒரு ரஷ்ய கையெறிகுண்டு வெடித்ததில், அவரது குதிரைக் கொல்லப்பட்டதுடன், அவரது கால் துண்டாடப்படுமளவிற்கு சேதமடைந்தது. அவருக்கு ஒரு மரக்கால் பொருத்தப்பட்டது. தமது வாழ்க்கையை கடவுளுக்கும், போலிஷ் விடுதலைப் போருக்கும் அர்ப்பணித்தார். காயமடைந்த ஆதாம், ஒரு காட்டுப்பாதாளியின் அறைக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டார். மயக்க மருந்து இல்லாமலேயே அவருக்கு அறுவை சிகிச்சை நடந்தேறியது. அறுவை சிகிச்சையால் ஏற்பட்ட தாங்கொண்ணா வலி வேதனைகளை அவர் கடவுளுக்கே ஒப்படைத்தார். 

கிளர்ச்சியாளர்களின் மீதான ஜார்ஜிய அதிகாரிகளின் கடுமையான பதிலடி, ஆதாமை போலந்து நாட்டை விட்டு வெளியேற வைத்தது. பெல்ஜியம் நாட்டிலுள்ள “கெண்ட்” என்ற நகரில் குடியேறிய அவர், அங்கே பொறியியல் கற்க தொடங்கினார். இந்த காலகட்டத்தில், தம்மில் ஓவியத்திலும் திறமை இருந்தது என்பதை அவர் கண்டுபிடித்தார். அதிலும் வளர்ச்சியடைய தொடங்கினார். ஓவியப் பயிற்சி மற்றும் பணிகளுக்காக “பாரிஸ்” மற்றும் “மூனிச்” நகரங்களுக்கு பயணித்த அவர், நிறைய நண்பர்களை சம்பாதித்தார். 

கி.பி. 1874ம் ஆண்டு, அவரால் தனது தாயகத்திற்குத் திரும்ப முடிந்தது. அங்கே அவர் புகழ்பெற்ற கலைஞராக “க்ராகோவில்” பணியாற்றினார். மற்றும், கி.பி. 1870ம் ஆண்டு முதல் 1885ம் ஆண்டு வரை ஒரு ஓவியராக பணியாற்றினார். அவர் 61 ஓவியங்களை மொத்தமாக தயாரித்தார். ஆனால் அவரது படைப்புகள் அவருக்கு வாங்கித் தந்த புகழ் அவருக்கு பிடிக்கவில்லை. ஒரு சந்தர்ப்பத்தில், மனச்சோர்வுக்காக அவர் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டார். அவரது வலுவான அரசியல் நம்பிக்கைகள் மனிதனின் நிலைப்பாட்டிற்கும், மென்மையான, கருணையுள்ள ஆவியுடனான அவரது ஆர்வத்தையும் ஊக்கப்படுத்தியது. மேலும், இது ஏழைகளின் துன்பங்களை அவருக்கு உணர்த்தியது. தேவைப்படுகிறவர்களுக்கு உதவி செய்த அவர், க்ரகோவ் நகரிலுள்ள வீடற்றோருக்கான முகாம்களில் பணியாற்றினார். 

கி.பி. 1880ம் ஆண்டு, செப்டம்பர் மாதம், 24ம் தேதி, அவர் “ஸ்டாரா வைஸ்” கிராமத்திலுள்ள இயேசுசபையின் புகுமுக பயிற்சியில் இணைந்தார். பின்னர், ஒரு தியானத்தின்போது, ஒரு பயங்கரமான சோதனையை எதிர்கொண்டார். தமது முடிவுக்காக ஏக்கம் கொண்ட அவர், விரைவிலேயே நோய்வாய்ப்பட்டார். அவரது சகோதரர் ஸ்டானிஸ்லாவ் அவரை மீட்டெடுக்க வந்து, அவரை தனது வீட்டிற்கு அழைத்துச் சென்றார். அங்கு அவர் இயேசுசபைக்கு திரும்புவதில்லை என முடிவு செய்தார். விரைவிலேயே அவர் அசிசியின் தூய ஃபிரான்சிசின் மூன்றாம் நிலை சபையின் சட்டதிட்டங்களை கேள்வியுற்றார். அதன்பால் கவரப்பட்ட அவர், அந்த சபையில் சேர ஆர்வமானார். 

கி.பி. 1887ம் ஆண்டு, ஆகஸ்ட் மாதம், 25ம் தேதியன்று, அசிசியின் தூய ஃபிரான்சிசின் மூன்றாம் நிலை சபையில் இணைந்தார். துறவு ஆடைகளைப் பெற்றுக்கொண்ட அவர், “ஆல்பர்ட்” எனும் பெயரை தமது ஆன்மீகப் பெயராக ஏற்றுக்கொண்டார். கி.பி. 1888ம் ஆண்டு, தமது சத்தியப் பிரமாணங்களை ஏற்றுக்கொண்ட இவர், ஆகஸ்ட் மாதம், 25ம் நாளன்று, “ஏழைகளின் ஊழியர்கள்” எனும் சபையை நிறுவினார். பின்னர், கி.பி. 1891ம் ஆண்டு, ஜனவரி மாதம், 15ம் நாளன்று, “அருளாளர் மரியா ஜப்லோன்ஸ்கா” என்பவருடன் இணைந்து, ஏற்கனவே உள்ள சபைக்கு இணையான, பெண்களுக்கான “அல்பர்ட்டைன் சகோதரியர்” எனும் சபையை நிறுவினார். இச்சபையினர், வீடற்றவர்களுக்கும் ஏழைகளுக்கும் உணவு மற்றும் தங்குமிடம் ஏற்பாடு செய்து தந்தனர். 

அவர் கார்மேல் கான்வென்ட்டில் சிறிது காலம் செலவிட்டார். விரைவிலேயே தமக்கு மிகவும் பிடித்த எழுத்தாளரான “புனிதர் சிலுவையின் ஜானின்” பிரசுரங்களை நன்கு அறிந்திருந்தார். விரைவிலேயே அவர் கார்மேல் காண்வென்ட்டின் தலைவரான “புனிதர் ரபேல் காலினோஸ்கி” அறிமுகமானார். அவர், ஆல்பர்ட்டை கார்மேல் சபையில் சேருமாறு வலியுறுத்தினார். ஆயினும், இவர் ஃபிரான்சிஸ்கன் சபையிலேயே நிலைத்து இருந்தார். 

வயிற்று புற்று நோயால் பாதிக்கப்பட்டிருந்த ஆல்பர்ட் சிமியேலோவ்ஸ்கி, கி.பி. 1916ம் ஆண்டின் கிறிஸ்து பிறப்பு தினத்தன்று மரித்தார். அவரது நிலை மோசமடைந்த காரணத்தால், அவர் டிசம்பர் 23ம் தேதியன்றே, “நோயில் பூசுதல்” அருட்சாதனத்தைப் பெற்றார். 

_____ English _____ 

Saint of the Day 

(June 14) 

✠ St. Albert Chmielowski ✠ 

Religious and Founder: 

Born: August 20, 1845

Igołomia, Małopolskie, Congress Poland 

Died: December 25, 1916 (Aged 71)

Kraków, Kingdom of Poland 

Venerated in: Roman Catholic Church 

Beatified: June 22, 1983

Pope John Paul II 

Canonized: November 12, 1989

Pope John Paul II 

Feast: June 14 

Patronage:

Painters, Servants of the Poor, Sisters Servants of the Poor, Franciscan tertiaries, Soldiers, Volunteers, Harvests, Travellers, Puławy, Diocese of Sosnowiec 

Saint Albert Chmielowski - born as Adam - was a Polish professed religious and the founder of both the Servants of the Poor and Sisters Servants of the Poor. Chmielowski fought in the January uprising that saw him damage a leg that had to be amputated which prompted him to resort to a wooden replacement for the remainder of his life. He became a popular and well-known painter and used religious themes for most of his paintings before deciding to give all of that up in favor of a life dedicated to the plight of the poor. He first entered the Jesuits but later left and became a professed member of the Third Order of Saint Francis. 

Life:

Adam Hilary Bernard Chmielowski was born into an aristocratic family in Igołomia, a village outside of Krakow, in 1845. Then, Poland formally didn’t exist: The once-mighty Polish state was partitioned between Austria, Prussia, and Russia in 1772, 1773, and 1795. Yet the Polish people refused to accept this, and many rebelled against the oppressors. 

One such upheaval was the January Insurrection of 1863-1864, directed against the Russian Empire, in which the Poles fought bravely yet were brutally suppressed. Not yet 18, Adam took part. During one battle, a Russian grenade killed Adam’s horse and badly damaged his leg, which was amputated. Adam, however, didn’t take pity on himself; he stoically taught himself to function with a wooden limb and offered up the dismemberment to God for the cause of Polish independence. 

After the uprising, Adam decided to pursue a career in painting and was accepted at the prestigious Academy of Fine Arts in Munich, where he studied with many famous Polish painters. Upon returning to Poland, Adam worked as a painter in 1870-1885. In total, he produced 61 paintings. He quickly became one of the most feted Polish artists, living briefly in Warsaw and then in artsy, intellectual Krakow. Adam’s social circle consisted of the best-known Polish artists, actors, and writers. 

Yet Adam Chmielowski wasn’t happy with this glitzy life of a celebrity. At one point, he was even hospitalized for depression. Adam remained a devout Catholic, and his paintings — including his masterpiece, the unfinished Ecce Homo, which depicts the mocked Christ — often dealt with religious themes. 

He knew that he needed to grow closer to God. Adam briefly thought of becoming a Jesuit, but his enthusiasm fizzled after entering the novitiate. He kept asking God what he wanted of him. 

Nineteenth-century Krakow was a city of social inequality. In Adam’s day, more than a fifth of its population consisted of the unemployed, who were frequently homeless. The filthy, lice-infested city homeless shelter had terrible sanitary conditions. The Church in Krakow, especially the Vincentians and other orders, aided the poor. However, this was insufficient. 

At this time, Adam became increasingly attracted to St. Francis of Assisi. This medieval champion of the poor’s ministry resonated with Krakow’s socioeconomic problems. Eventually, Adam welcomed the homeless into his own apartment. In 1887, Adam Chmielowski became a Third Order Franciscan and took vows at the hands of Krakow Archbishop Cardinal Albin Dunajewski. He began to call himself “Brother Albert” and wore a gray habit. 

The following year, Brother Albert realized that to bring Krakow’s poor lasting change, the city’s homeless shelter would need reform. He negotiated an agreement with the city government, making him the institution’s caretaker. To finance the improvements, Brother Albert auctioned off his paintings. In addition to improving the material conditions, he banned alcohol in the shelter. He asked the poor to work (making exceptions for the elderly and those with disabilities), teaching them practical skills, and lectured on the Catechism and the Gospels. 

Eventually, Brother Albert founded two religious orders, the Albertine Brothers and Sisters, devoted to the poor. They set up homes for the poor, sick, and elderly in 20 Polish cities. Brother Albert worked to help as many poor persons as possible until his death in 1916, amidst World War I. During that bloody conflict, he sent Albertine Brothers and Sisters to the trenches to aid war invalids. After his death, thousands of Kracovians visited his tomb, convinced that he died a saint. 

Today, Albertine's run homes for the poor and sick all over the world. Visitors to Krakow can make a pilgrimage to the Albertine-run Ecce Homo Shrine, which features a museum devoted to St. Albert and the famous titular painting. 

____ Franch ____ 

Saint du jour 

(14 juin) 

✠ Saint Albert Chmielowski ✠ 

Religieux et Fondateur : 

Naissance : 20 août 1845

Igołomia, Małopolskie, Pologne du Congrès 

Décédé : 25 décembre 1916 (71 ans)

Cracovie, Royaume de Pologne 

Vénéré dans : Église catholique romaine 

Béatifié : 22 juin 1983

Pape Jean-Paul II 

Canonisé : 12 novembre 1989

Pape Jean-Paul II 

Fête : 14 juin 

Patronage:

Peintres, Servantes des Pauvres, Sœurs Servantes des Pauvres, Tertiaires franciscains, Soldats, Volontaires, Moissonneurs, Voyageurs, Puławy, Diocèse de Sosnowiec 

Saint Albert Chmielowski - né Adam - était un religieux profès polonais et le fondateur à la fois des Servantes des Pauvres et des Sœurs Servantes des Pauvres. Chmielowski a combattu lors du soulèvement de janvier qui l'a vu endommager une jambe qui a dû être amputée, ce qui l'a incité à recourir à un remplacement en bois pour le reste de sa vie. Il est devenu un peintre populaire et bien connu et a utilisé des thèmes religieux pour la plupart de ses peintures avant de décider de tout abandonner au profit d'une vie dédiée au sort des pauvres. Il est d'abord entré chez les jésuites, mais plus tard il est parti et est devenu membre profès du Tiers Ordre de Saint François. 

Vie:

Adam Hilary Bernard Chmielowski est né dans une famille aristocratique à Igołomia, un village à l'extérieur de Cracovie, en 1845. À l'époque, la Pologne n'existait pas officiellement : l'État polonais autrefois puissant a été divisé entre l'Autriche, la Prusse et la Russie en 1772, 1773 , et 1795. Pourtant, le peuple polonais a refusé d'accepter cela, et beaucoup se sont rebellés contre les oppresseurs. 

L'un de ces bouleversements a été l'insurrection de janvier 1863-1864, dirigée contre l'empire russe, au cours de laquelle les Polonais ont combattu courageusement mais ont été brutalement réprimés. Pas encore 18 ans, Adam a participé. Au cours d'une bataille, une grenade russe a tué le cheval d'Adam et gravement endommagé sa jambe, qui a été amputée. Adam, cependant, n'a pas eu pitié de lui-même; il s'est stoïquement appris à fonctionner avec un membre en bois et a offert le démembrement à Dieu pour la cause de l'indépendance polonaise. 

Après le soulèvement, Adam a décidé de poursuivre une carrière dans la peinture et a été accepté à la prestigieuse Académie des Beaux-Arts de Munich, où il a étudié avec de nombreux peintres polonais célèbres. À son retour en Pologne, Adam a travaillé comme peintre en 1870-1885. Au total, il a produit 61 tableaux. Il est rapidement devenu l'un des artistes polonais les plus réputés, vivant brièvement à Varsovie, puis à Cracovie intellectuelle et artistique. Le cercle social d'Adam était composé des artistes, acteurs et écrivains polonais les plus connus. 

Pourtant, Adam Chmielowski n'était pas content de cette vie fastueuse de célébrité. À un moment donné, il a même été hospitalisé pour dépression. Adam est resté un fervent catholique et ses peintures – y compris son chef-d'œuvre, l'Ecce Homo inachevé, qui représente le Christ raillé – traitaient souvent de thèmes religieux. 

Il savait qu'il avait besoin de se rapprocher de Dieu. Adam a brièvement pensé à devenir jésuite, mais son enthousiasme a fait long feu après son entrée au noviciat. Il n'arrêtait pas de demander à Dieu ce qu'il voulait de lui. 

Cracovie du XIXe siècle était une ville d'inégalité sociale. À l'époque d'Adam, plus d'un cinquième de sa population se composait de chômeurs, qui étaient souvent sans abri. Le refuge pour sans-abri de la ville, sale et infesté de poux, avait des conditions sanitaires épouvantables. L'Église de Cracovie, en particulier les Vincentiens et d'autres ordres, a aidé les pauvres. Cependant, c'était insuffisant. 

A cette époque, Adam est devenu de plus en plus attiré par saint François d'Assise. Ce champion médiéval du ministère des pauvres a résonné avec les problèmes socio-économiques de Cracovie. Finalement, Adam a accueilli les sans-abri dans son propre appartement. En 1887, Adam Chmielowski devint franciscain du Tiers-Ordre et prononça ses vœux aux mains de l'archevêque de Cracovie, le cardinal Albin Dunajewski. Il a commencé à se faire appeler « Frère Albert » et portait un habit gris. 

L'année suivante, frère Albert s'est rendu compte que pour apporter un changement durable à Cracovie, le refuge pour sans-abri de la ville aurait besoin d'être réformé. Il a négocié un accord avec le gouvernement de la ville, faisant de lui le gardien de l'établissement. Pour financer les améliorations, frère Albert vendit ses tableaux aux enchères. En plus d'améliorer les conditions matérielles, il a interdit l'alcool dans le refuge. Il a demandé aux pauvres de travailler (en faisant des exceptions pour les personnes âgées et les personnes handicapées), en leur enseignant des compétences pratiques, et a donné des conférences sur le catéchisme et les évangiles. 

Finalement, Frère Albert fonda deux ordres religieux, les Frères et Sœurs Albertins, dévoués aux pauvres. Ils ont créé des foyers pour les pauvres, les malades et les personnes âgées dans 20 villes polonaises. Frère Albert a travaillé pour aider le plus de pauvres possible jusqu'à sa mort en 1916, au milieu de la Première Guerre mondiale. Au cours de ce conflit sanglant, il a envoyé les Frères et Sœurs Albertine dans les tranchées pour aider les invalides de guerre. Après sa mort, des milliers de Kracoviens ont visité sa tombe, convaincus qu'il est mort en saint. 

Aujourd'hui, Albertine gère des foyers pour les pauvres et les malades du monde entier. Les visiteurs de Cracovie peuvent faire un pèlerinage au sanctuaire Ecce Homo géré par Albertine, qui abrite un musée consacré à Saint-Albert et à la célèbre peinture titulaire.