Saint of the Day 15/March

Saint of the Day 

Feast day: March 15 

✠ St. Louise de Marillac ✠ 

Wife, Mother, Widow, Foundress, and Social Service Worker: 

Born: August 12, 1591

Le Meux, Oise, France 

Died: March 15, 1660 (Aged 68)

Paris, France 

Venerated in: Roman Catholic Church 

Beatified: May 9, 1920

Pope Benedict XV 

Canonized: March 11, 1934

Pope Pius XI 

Major shrine:

Chapel of Our Lady of the Miraculous Medal, Rue du Bac, Paris, France 

Patronage:

Disappointing children, Loss of parents, People rejected by religious orders, Sick people, Social workers, Vincentian Service Corps, Widows 

Saint Louise de Marillac DC, also Louise Le Gras was the co-founder, with Vincent de Paul, of the Daughters of Charity. She is venerated as a saint by the Roman Catholic Church. 

Born out of wedlock in Paris in 1591, Louise never knew who her mother was but was acknowledged and raised by her father, Louis de Marillac, a member of the aristocracy. When her father married, Louise had a difficult time adjusting and was sent as a resident student to a Dominican convent where her aunt was religious. This experience deepened Louise's introspective ways and her many intellectual skills, as well as her desire to be religious. After her father died and resources were limited, she lived in a boarding house where she had the opportunity to learn many basic domestic and organizational skills, as well as the secrets of herbal medicine. This experience rounded out her classical, upper-class education and prepared her well for her future service. 

Louise married Antoine le Gras, secretary to the Queen Mother of France, but their marital happiness was short-lived because of his poor health. As a young matron, Louise travelled and socialized among both the royalty and aristocracy of France, but she was equally comfortable with the poor, no matter their desperate situations. She held a leadership role in the Ladies of Charity, an organization of rich women dedicated to assisting persons oppressed by poverty and disease. 

Suffering was never far from Louise. During civil unrest, her two uncles who held high rank within the government were imprisoned. One was publicly executed and the other died in prison. In 1623, when the illness was wasting Antoine (who died in 1625), depression was overcoming Louise. While at prayer, Louise had a vision in which she saw herself serving the poor and living the evangelical counsels in community. She wrote this "lumière"("Pentecost experience" of Saint Louise) on parchment and carried it on her person as a reminder that despite her difficulties, God was guiding her life. In that vision, a priest appeared to her, whom she later identified as Vincent de Paul, her future confidante, and collaborator in ministry. 

In 1629, Vincent de Paul, who in 1625 had established the Congregation of the Mission (the Vincentians), invited Louise to assist him with the Confraternities of Charity in the parishes of France. These tasks were therapeutic for Louise and formative for her future work and that of the Vincentian family. She conducted site visits to assure the quality of the service being offered; reviewed financial accounts for stewardship reports; and encouraged the workers and volunteers to see Christ in those whom they served. 

Through this work, she gained a deep knowledge of the needs of the poor, developed her innate management skills and identified effective structures for service. On November 29, 1633, in her own home, she began to train young women to address the needs of poor persons and to gain support from their life together. From this humble beginning, the community of Daughters of Charity emerged. Louise provided leadership and expert management to the evolving network of services she and Vincent inspired. 

Louise, who died on March 15, 1660, just a few months before Vincent de Paul, was beatified in 1920 and proclaimed a Saint of the Church in 1934. In 1960 Pope John XXIII proclaimed her the Patroness of Christian Social Workers. As a wife, mother, teacher, nurse, social worker, mentor, spiritual leader, and foundress, she stands as a model to all women. She lives today in the Ladies of Charity, Daughters of Charity, and Sisters of Charity serving throughout the world, as well as in their many lay collaborators and associates.

இன்றைய புனிதர் 

நினைவுத் திருவிழா: மார்ச் 15 

✠ புனிதர் லுயீஸ் டி மரில்லாக் ✠ 

மனைவி, அன்னை, விதவை, நிறுவனர், சமூக சேவகர்: 

பிறப்பு: ஆகஸ்ட் 12, 1591

லி மியக்ஸ், ஒய்ஸ், ஃபிரான்ஸ் 

இறப்பு: மார்ச் 15, 1660 (வயது 68)

பாரிஸ், ஃபிரான்ஸ் 

ஏற்கும் சமயம்:

ரோமன் கத்தோலிக்க திருச்சபை 

அருளாளர் பட்டம்: மே 9, 1920

திருத்தந்தை 15ம் பெனடிக்ட் 

புனிதர் பட்டம்: மார்ச் 11, 1934

திருத்தந்தை 11ம் பயஸ் 

முக்கிய திருத்தலங்கள்:

அன்னையின் அற்புத பதக்க சிற்றாலயம், ரியூ டு பக், பாரிஸ், ஃபிரான்ஸ் 

பாதுகாவல்:

பெற்றோரை இழந்தோர்

நோயாளிகள், கைம்பெண்கள்,

சமூக சேவகர்கள்,

ஏமாற்றமடைந்த குழந்தைகள் 

மத சபையினரால் நிராகரிக்கப்பட்ட மக்கள் 

"புனிதர் லுயீஸ் டி க்ராஸ்" என்றும் அழைக்கப்படும் புனிதர் லுயீஸ் டி மரில்லாக் புனிதர் வின்சென்ட் தே பவுலோடு இணைந்து "பிறரன்பின் புதல்வியர் துறவற சபையை" நிறுவியவரும், கத்தோலிக்க திருச்சபையின் புனிதரும் ஆவார். 

தொடக்க காலம்:

லுயீஸ் டி மரில்லாக், ஃபிரான்ஸ் நாட்டின் பாரிஸ் நகரில் 1591ம் ஆண்டு, ஆகஸ்ட் மாதம், 12ம் தேதி பிறந்தார். சிறு வயதிலேயே இவர் பெற்றோரை இழந்தார். இருந்தாலும் நல்ல முறையில் வளர்க்கப்பட்டார். பெரிய துறவற மடம் ஒன்றில் கல்வி பயின்றார். இதனால் இவருக்கு துறவற வாழ்வில் ஆர்வம் ஏற்பட்டது. பாரிஸ் நகரிலுள்ள "கப்புச்சின் அருட்சகோதரிகள்" என்ற துறவற சபையில் சேர இவர் விண்ணப்பித்தார். இவரது விண்ணப்பம் மறுக்கப்பட்டது. லூயீஸ் மனமுடைந்து போனார். எனவே, 22 வயதான இவரை இல்லற வாழ்வில் ஈடுபடுமாறு குடும்பத்தினர் அறிவுறுத்தினர். 

1613ம் ஆண்டு, ஃபெப்ரவரி மாதம், 5ம் தேதி, “ஆன்டனி லீ க்ராஸ்” என்பவருடன் "புனித ஜெர்வைஸ்" தேவாலயத்தில் இவருக்கு திருமணம் நடந்தது. மரில்லாக் மகிழ்ச்சியுடன் குடும்பம் நடத்தினார். இவர்களுக்கு மைக்கேல் என்ற குழந்தையும் பிறந்தது. இந்த நிலையில் இவரது கணவர் கடுமையாக நோய்வாய்ப்பட்டார். மரில்லாக், தனது கணவரை அன்புடன் கவனித்துக்கொண்டார். ஆனாலும் கடவுளுக்காக துறவறம் மேற்கொள்ள வேண்டும் என்ற எண்ணம் இவரது மனதில் தொடர்ந்து நீடித்தது. இரண்டு ஆண்டுகள் வேதனைக்கு பின்பு இவரது கணவர் மரணம் அடைந்தார். 

துறவற சபை:

அந்த வேளையில் லுயீஸ் டி மரில்லாக், புனிதர் வின்சென்ட் தெ பவுலை சந்திக்க நேரிட்டது. அதன்பின் ஏழைகளுக்கும் தேவையில் இருப்பவர்களுக்கும் உதவி செய்யும் விதத்தில், இவர் துறவற வாழ்வை மேற்கொண்டார். புனிதர் வின்சென்ட் தெ பவுலுடன் இணைந்து, பிறரன்பின் புதல்வியர் என்ற துறவற சபையைத் தோற்றுவித்தார். 

இவருடன் சேர்ந்து உழைத்த துறவற சபை அருட்கன்னியர்கள், பாவிகளை மனந்திருப்புவதிலும், ஏழைகளுக்கு உதவி செய்வதிலும் ஆர்வமுடன் உழைத்தனர். நோயாளிகளை கவனிக்க மருத்துவமனைகளும், ஆதரவற்றோரை கவனிக்க முதியோர் இல்லங்களும் இச்சபை சார்பில் அமைக்கப்பட்டன. 

மரில்லாக் மக்களுக்கு செய்த சேவையை, இயேசு கிறிஸ்துவுக்கு செய்த சேவையாக எண்ணினார். ஏழைகளிலும், கைவிடப்பட்டோரிலும் கடவுளைக் கண்டார். சிறப்பாக இவரது சபையினர் ஏழைப் பெண்களுக்கு உறைவிடம் அளித்து, உணவு கொடுத்து பாதுகாத்து வந்தனர். போரில் காயம் அடைந்த வீரர்களுக்கும் மருத்துவ சேவை செய்தனர். 

இயேசு கிறிஸ்துவின் பெயரால் மக்களுக்கு சேவைகள் செய்து வந்த லுயீஸ் டி மரில்லாக் 1660ம் ஆண்டு, மார்ச் மாதம், 15ம் தேதி, மரணமடைந்தார். அவரது மரணத்தின்போது, அவர் நிறுவிய சபையின் நாற்பதுக்கும் மேற்பட்ட கிளைகள் ஃபிரான்ஸ் நாடு முழுதும் பரவியிருந்தது. அவர் மரித்த ஆறாம் மாதத்திலேயே புனிதர் வின்சென்ட் தே பவுலும் மரணமடைந்தார். 

1960ம் ஆண்டு, “திருத்தந்தை 23ம் ஜான்” இவரை கிறிஸ்தவ சமூக சேவகர்களின் பாதுகாவலராக அறிவித்தார். புனிதர் லுயீஸ் டி மரில்லாக்கின் அழியாத உடல், பாரிஸ் நகரில் இவர் வாழ்ந்த துறவற சபையின் சிற்றாலயத்தில் இன்றளவும் பாதுகாக்கப்பட்டு வருகிறது.

Saint du jour 

Fête: 15 mars 

✠ Sainte Louise de Marillac ✠ 

Épouse, mère, veuve, fondatrice et technicien en travail social: 

Née: 12 août, 1591

Le Meux, Oise, France 

Décès: 15 mars 1660 (à 68 ans)

Paris, France 

Vénéré dans: l'Église catholique romaine 

Béatifié: 9 mai 1920

Pape Benoît XV 

Canonisé: 11 mars 1934

Pape Pie XI 

Sanctuaire majeur:

Chapelle de Notre Dame de la Médaille Miraculeuse, Rue du Bac, Paris, France 

Patronage:

Enfants décevants, Perte de parents, Personnes rejetées par les ordres religieux, Personnes malades, Travailleurs sociaux, Vincentian Service Corps, Veuves 

Saint Louise de Marillac DC, également Louise Le Gras a été la co-fondatrice, avec Vincent de Paul, des Filles de la Charité. Elle est vénérée comme une sainte par l'Église catholique romaine. 

Née hors mariage à Paris en 1591, Louise n'a jamais su qui était sa mère mais a été reconnue et élevée par son père, Louis de Marillac, membre de l'aristocratie. Lorsque son père s'est marié, Louise a eu du mal à s'adapter et a été envoyée comme étudiante résidente dans un couvent dominicain où sa tante était religieuse. Cette expérience a approfondi les manières introspectives de Louise et ses nombreuses compétences intellectuelles, ainsi que son désir d'être religieuse. Après la mort de son père et les ressources limitées, elle a vécu dans une pension où elle a eu l'occasion d'acquérir de nombreuses compétences domestiques et organisationnelles de base, ainsi que les secrets de la phytothérapie. Cette expérience a complété son éducation classique de la classe supérieure et l'a bien préparée à son futur service. 

Louise épousa Antoine le Gras, secrétaire de la reine mère de France, mais leur bonheur conjugal fut de courte durée en raison de sa mauvaise santé. En tant que jeune matrone, Louise a voyagé et socialisé à la fois parmi la royauté et l'aristocratie de France, mais elle était également à l'aise avec les pauvres, quelles que soient leurs situations désespérées. Elle a occupé un poste de direction au sein des Ladies of Charity, une organisation de femmes riches vouée à aider les personnes opprimées par la pauvreté et la maladie. 

La souffrance n'était jamais loin de Louise. Au cours des troubles civils, ses deux oncles qui occupaient un rang élevé au sein du gouvernement ont été emprisonnés. L'un a été exécuté publiquement et l'autre est mort en prison. En 1623, alors que la maladie gâchait Antoine (décédé en 1625), la dépression surmontait Louise. Pendant la prière, Louise a eu une vision dans laquelle elle se voyait servir les pauvres et vivre les conseils évangéliques en communauté. Elle a écrit cette "lumière" ("Expérience de la Pentecôte" de sainte Louise) sur parchemin et l'a portée sur sa personne pour lui rappeler qu'en dépit de ses difficultés, Dieu guidait sa vie. Dans cette vision, un prêtre lui est apparu, qu'elle a identifié plus tard comme Vincent de Paul, son futur confident et collaborateur du ministère. 

En 1629, Vincent de Paul, qui avait fondé en 1625 la Congrégation de la Mission (les Vincentiens), invita Louise à l'assister auprès des Confraternités de la Charité dans les paroisses de France. Ces tâches ont été thérapeutiques pour Louise et formatrices pour son travail futur et celui de la famille vincentienne. Elle a effectué des visites de sites pour s'assurer de la qualité du service offert; examiné les comptes financiers des rapports d'intendance; et a encouragé les ouvriers et les volontaires à voir le Christ dans ceux qu'ils servaient. 

Grâce à ce travail, elle a acquis une connaissance approfondie des besoins des pauvres, développé ses compétences de gestion innées et identifié des structures de service efficaces. Le 29 novembre 1633, dans sa propre maison, elle a commencé à former des jeunes femmes à répondre aux besoins des personnes pauvres et à bénéficier du soutien de leur vie commune. De cet humble début, la communauté des Filles de la Charité est née. Louise a assuré le leadership et la gestion experte du réseau évolutif de services qu'elle et Vincent ont inspiré. 

Louise, décédée le 15 mars 1660, quelques mois avant Vincent de Paul, fut béatifiée en 1920 et proclamée sainte de l'Église en 1934. En 1960, le pape Jean XXIII la proclama patronne des travailleurs sociaux chrétiens. En tant qu'épouse, mère, enseignante, infirmière, travailleuse sociale, mentor, chef spirituel et fondatrice, elle est un modèle pour toutes les femmes. Elle vit aujourd'hui dans les Dames de la Charité, les Filles de la Charité et les Sœurs de la Charité servant à travers le monde, ainsi que dans leurs nombreux collaborateurs et associés laïcs.