Gospel of the day 21/July/2024

21 ஜூலை 2024, ஞாயிறு

பொதுக்காலம் 16ஆம் வாரம் - வாசகங்கள்.

முதல் வாசகம்

ஆடுகளைக் கூட்டிச் சேர்த்து, அவற்றைப் பேணிக்காக்க நான் மேய்ப்பர்களை நியமிப்பேன்.

இறைவாக்கினர் எரேமியா நூலிலிருந்து வாசகம் 23: 1-6

ஆண்டவர் கூறுவது: என் மேய்ச்சலுக்குட்பட்ட ஆடுகளை அழித்துச் சிதறடிக்கும் மேய்ப்பர்களுக்கு ஐயோ கேடு!

தம் மக்களை வழிநடத்தும் மேய்ப்பர்களுக்கு எதிராக இஸ்ரயேலின் கடவுளாகிய ஆண்டவர் கூறுவது இதுவே: நீங்கள் என் மந்தையைச் சிதறடித்துவிட்டீர்கள்; அதனைத் துரத்தியடித்தீர்கள்; அதனைப் பராமரிக்கவில்லை. இதோ உங்கள் தீச்செயல்களின் காரணமாக உங்களைத் தண்டிக்கப் போகிறேன் என்கிறார் ஆண்டவர்.

என் மந்தையில் எஞ்சியிருக்கும் ஆடுகளை, நான் துரத்தியடித்த அனைத்து நாடுகளிலிருந்தும் கூட்டிச் சேர்த்து அவர்களுக்குரிய ஆட்டுப்பட்டிக்குக் கொண்டுவருவேன். அவையும் பல்கிப் பெருகும். அவற்றைப் பேணிக் காக்க நான் மேய்ப்பர்களை நியமிப்பேன். இனி அவை அச்சமுறா; திகிலுறா; காணாமலும் போகா, என்கிறார் ஆண்டவர்.

ஆண்டவர் கூறுவது: இதோ நாள்கள் வருகின்றன. அப்போது நான் தாவீதுக்கு ஒரு நீதியுள்ள ‘தளிர்’ தோன்றச் செய்வேன். அவர் அரசராய் ஆட்சி செலுத்துவார். அவர் ஞானமுடன் செயல்படுவார். அவர் நாட்டில் நீதியையும் நேர்மையையும் நிலைநாட்டுவார். அவர்தம் நாள்களில் யூதா விடுதலை பெறும்; இஸ்ரயேல் பாதுகாப்புடன் வாழும். ‘யாவே சித்கேனூ’ - ஆண்டவரே நமது நீதி - என்னும் பெயரால் இந்நகர் அழைக்கப்படும்.

ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு.

பதிலுரைப் பாடல்

திபா 23: 1-3a. 3b-4. 5. 6 (பல்லவி: 1)

பல்லவி: ஆண்டவரே என் ஆயர்; எனக்கேதும் குறையில்லை.

1. ஆண்டவரே என் ஆயர்; எனக்கேதும் குறையில்லை.

2. பசும் புல்வெளிமீது எனை அவர் இளைப்பாறச் செய்வார்; அமைதியான நீர்நிலைகளுக்கு எனை அழைத்துச் செல்வார்.

3a. அவர் எனக்குப் புத்துயிர் அளிப்பார். - பல்லவி

3b. தம் பெயர்க்கேற்ப எனை நீதி வழி நடத்திடுவார்;

4. சாவின் இருள்சூழ் பள்ளத்தாக்கில் நான் நடக்க நேர்ந்தாலும், நீர் என்னோடு இருப்பதால் எத்தீங்கிற்கும் அஞ்சிடேன்; உம் கோலும் நெடுங்கழியும் என்னைத் தேற்றும். - பல்லவி

5. என்னுடைய எதிரிகளின் கண் முன்னே எனக்கொரு விருந்தினை ஏற்பாடு செய்கின்றீர்; என் தலையில் நறுமணத் தைலம் பூசுகின்றீர்; எனது பாத்திரம் நிரம்பி வழிகின்றது. - பல்லவி

6. உண்மையாகவே, என் வாழ்நாள் எல்லாம் உம் அருள் நலமும் பேரன்பும் என்னைப் புடைசூழ்ந்து வரும்; நானும் ஆண்டவரின் இல்லத்தில் நெடுநாள் வாழ்ந்திருப்பேன். - பல்லவி

இரண்டாம் வாசகம்

இயேசுவே நமக்கு அமைதி அருள்பவர்.

திருத்தூதர் பவுல் எபேசியருக்கு எழுதிய திருமுகத்திலிருந்து வாசகம் 2: 13-18

சகோதரர் சகோதரிகளே,

ஒரு காலத்தில் தொலையில் இருந்த நீங்கள் இப்பொழுது இயேசு கிறிஸ்துவோடு இணைந்து, அவரது இரத்தத்தின் மூலம் அருகில் கொண்டு வரப்பட்டிருக்கிறீர்கள்.

ஏனெனில் அவரே நமக்கு அமைதி அருள்பவர். அவரே இரண்டு இனத்தவரையும் பிரித்து நின்ற பகைமை என்னும் சுவரை, தமது உடலில் ஏற்ற துன்பத்தின் வழியாய்த் தகர்த்தெறிந்து, அவர்களை ஒன்றுபடுத்தினார். பல கட்டளைகளையும் விதிகளையும் கொண்ட யூதச் சட்டத்தை அழித்தார். இரு இனத்தவரையும் தம்மோடு இணைந்திருக்கும் புதியதொரு மனித இனமாகப் படைத்து அமைதி ஏற்படுத்தவே இவ்வாறு செய்தார். தாமே துன்புற்றுப் பகைமையை அழித்தார். சிலுவையின் வழியாக இரு இனத்தவரையும் ஓருடலாக்கிக் கடவுளோடு ஒப்புரவாக்க இப்படிச் செய்தார்.

அவர் வந்து, தொலையில் இருந்த உங்களுக்கும், அருகிலிருந்த அவர்களுக்கும் அமைதியை நற்செய்தியாக அறிவித்தார். அவர் வழியாகவே, இரு இனத்தவராகிய நாம் ஒரே தூய ஆவி மூலம் நம் தந்தையை அணுகும் பேறு பெற்றிருக்கிறோம்.

ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு.

நற்செய்திக்கு முன் வாழ்த்தொலி

யோவா 10: 27

அல்லேலூயா, அல்லேலூயா! என் ஆடுகள் எனது குரலுக்குச் செவிசாய்க்கின்றன. எனக்கும் அவற்றைத் தெரியும். அவையும் என்னைப் பின்தொடர்கின்றன. அல்லேலூயா.

நற்செய்தி வாசகம்

ஆயரில்லா ஆடுகளைப்போல் இருந்தனர்.

✠ மாற்கு எழுதிய தூய நற்செய்தியிலிருந்து வாசகம் 6: 30-34

அக்காலத்தில்

திருத்தூதர்கள் இயேசுவிடம் வந்து கூடித் தாங்கள் செய்தவை, கற்பித்தவையெல்லாம் அவருக்குத் தெரிவித்தார்கள். அவர் அவர்களிடம், “நீங்கள் பாலை நிலத்திலுள்ள தனிமையான ஓர் இடத்திற்குச் சென்று சற்று ஓய்வெடுங்கள்” என்றார். ஏனெனில் பலர் வருவதும் போவதுமாய் இருந்ததால், உண்பதற்குக்கூட அவர்களுக்கு நேரம் கிடைக்கவில்லை.

அவ்வாறே அவர்கள் படகேறிப் பாலை நிலத்தில் உள்ள தனிமையான ஓர் இடத்திற்குச் சென்றார்கள். அவர்கள் புறப்பட்டுப் போவதை மக்கள் பார்த்தார்கள். பலர் அவர்களை இன்னாரென்று தெரிந்துகொண்டு, எல்லா நகர்களிலிருந்தும் கால்நடையாகவே கூட்டமாய் ஓடி, அவர்களுக்கு முன் அங்கு வந்து சேர்ந்தனர்.

அவர் கரையில் இறங்கியபோது பெருந்திரளான மக்களைக் கண்டார். அவர்கள் ஆயரில்லா ஆடுகளைப்போல் இருந்ததால் அவர்கள்மீது பரிவு கொண்டு, அவர்களுக்குப் பலவற்றைக் கற்பித்தார்.

ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு.

JULY 21, 2024

 16th Sunday in Ordinary Time (week IV of the Psalter) — Year B

READINGS OF THE MASS

FIRST READING 

“I will bring back the remnant of my sheep and raise up shepherds for them” (Jer 23:1-6)

Reading from the book of the prophet Jeremiah

Woe to you, shepherds!

You have scattered and scattered

the sheep of my pasture

—oracle of the Lord!

         Therefore thus says the Lord, the God of Israel,

concerning the shepherds who shepherd my people:

You have scattered my sheep and driven them away,

and have not visited them.

Therefore I will visit you

because of the evil of your doings

—oracle of the Lord.

        Then I will gather the remnant of my sheep

from all the countries where I have driven them.

I will bring them back to their fold, and

they will be fruitful and multiply.

         I will raise up shepherds for them

to shepherd them;

they will no longer be afraid or dismayed,

and not one will be lost

—oracle of the Lord.

         Behold, the days are coming

, declares the Lord,

when I will raise up for David a righteous Branch,

who will reign as a true king and act wisely,

and will execute judgment and justice in the land.

         In those days Judah will be saved,

and Israel will dwell securely.

This is his name:

The Lord is our righteousness.

         – Word of the Lord.

PSALM

(Ps 22 (23), 1-2ab, 2c-3, 4, 5, 6)

R/ The Lord is my shepherd;

I shall lack nothing. (cf. Ps 22:1)

The Lord is my shepherd;

I shall not want. He makes me lie down

in green pastures .

He leads me beside quiet waters

and revives me;

he guides me in the right path

for his name's sake.

Even though I walk through the valleys of death,

I will fear no evil,

for you are with me;

your staff guides me and comforts me.

You prepare the table for me

before my enemies;

you pour incense on my head,

my cup overflows.

Goodness and mercy shall follow me

all the days of my life;

I will dwell in the house of the Lord

as long as I live.

SECOND READING

"Christ is our peace; he has made Jew and Gentile one" (Eph 2:13-18).

Reading from the letter of Saint Paul the Apostle to the Ephesians

Brothers and sisters,

         now in Christ Jesus you who were once far off

have been brought near through the blood of Christ.

         He is our peace, who

has made the two, Jew and Gentile, one;

by his crucified flesh

he has destroyed the dividing wall of hatred between them;

              he has done away with the legal requirements of the law of Moses. So he created in himself one new man

out of the two, Jew and Gentile, by making peace, and by the cross he has slain          hatred to reconcile both to God in one body ; in his person he has killed hatred.          He came to proclaim the good news of peace, peace to you who were far off and peace to those who were near.          For through him we both have access by one Spirit to the Father.

         – Word of the Lord.

Alleluia. Alleluia.

My sheep hear my voice, says the Lord;

I know them, and they follow me.

Alleluia. (Jn 10:27)

GOSPEL

“They were like sheep without a shepherd” (Mk 6:30-34)

Gospel of Jesus Christ according to Saint Mark

At that time,

after their first mission,

    the apostles gathered together with Jesus 

and told him all that they had done and taught. 

He said to them, 

“Come away by yourselves to a deserted place 

and rest a while.” 

In fact, there were many arriving and going out, 

and there was not even time to eat. 

    So they set out in a boat 

to a deserted place by themselves. 

    The people saw them going away, 

and many understood their intention.  So they ran there 

on foot from all the towns  and arrived before them.      When Jesus landed, he saw a large crowd  and was moved with compassion for them,  because they were like sheep without a shepherd.  Then he began to teach them at length. 

    – Let us acclaim the Word of God.

21 JUILLET 2024

 16ème dimanche du Temps Ordinaire (semaine IV du Psautier) — Année B

LECTURES DE LA MESSE

PREMIÈRE LECTURE

« Je ramènerai le reste de mes brebis, je susciterai pour elles des pasteurs » (Jr 23, 1-6)

Lecture du livre du prophète Jérémie

Quel malheur pour vous, pasteurs !

Vous laissez périr et vous dispersez

les brebis de mon pâturage

– oracle du Seigneur !

         C’est pourquoi, ainsi parle le Seigneur, le Dieu d’Israël,

contre les pasteurs qui conduisent mon peuple :

Vous avez dispersé mes brebis, vous les avez chassées,

et vous ne vous êtes pas occupés d’elles.

Eh bien ! Je vais m’occuper de vous,

à cause de la malice de vos actes

– oracle du Seigneur.

        Puis, je rassemblerai moi-même le reste de mes brebis

de tous les pays où je les ai chassées.

Je les ramènerai dans leur enclos,

elles seront fécondes et se multiplieront.

         Je susciterai pour elles des pasteurs

qui les conduiront ;

elles ne seront plus apeurées ni effrayées,

et aucune ne sera perdue

– oracle du Seigneur.

         Voici venir des jours

– oracle du Seigneur,

où je susciterai pour David un Germe juste :

il régnera en vrai roi, il agira avec intelligence,

il exercera dans le pays le droit et la justice.

         En ces jours-là, Juda sera sauvé,

et Israël habitera en sécurité.

Voici le nom qu’on lui donnera :

« Le-Seigneur-est-notre-justice. »

         – Parole du Seigneur.

PSAUME

(Ps 22 (23), 1-2ab, 2c-3, 4, 5, 6)

R/ Le Seigneur est mon berger :

rien ne saurait me manquer. (cf. Ps 22, 1)

Le Seigneur est mon berger :

je ne manque de rien.

Sur des prés d’herbe fraîche,

il me fait reposer.

Il me mène vers les eaux tranquilles

et me fait revivre ;

il me conduit par le juste chemin

pour l’honneur de son nom.

Si je traverse les ravins de la mort,

je ne crains aucun mal,

car tu es avec moi :

ton bâton me guide et me rassure.

Tu prépares la table pour moi

devant mes ennemis ;

tu répands le parfum sur ma tête,

ma coupe est débordante.

Grâce et bonheur m’accompagnent

tous les jours de ma vie ;

j’habiterai la maison du Seigneur

pour la durée de mes jours.

DEUXIÈME LECTURE

« Le Christ est notre paix : des deux, le Juif et le païen, il a fait une seule réalité » (Ep 2, 13-18)

Lecture de la lettre de saint Paul apôtre aux Éphésiens

Frères,

         maintenant, dans le Christ Jésus, vous qui autrefois étiez loin,

vous êtes devenus proches par le sang du Christ.

         C’est lui, le Christ, qui est notre paix :

des deux, le Juif et le païen, il a fait une seule réalité ;

par sa chair crucifiée,

il a détruit ce qui les séparait, le mur de la haine ;

              il a supprimé les prescriptions juridiques de la loi de Moïse.

Ainsi, à partir des deux, le Juif et le païen,

il a voulu créer en lui un seul Homme nouveau en faisant la paix,

         et réconcilier avec Dieu les uns et les autres en un seul corps

par le moyen de la croix ;

en sa personne, il a tué la haine.

         Il est venu annoncer la bonne nouvelle de la paix,

la paix pour vous qui étiez loin,

la paix pour ceux qui étaient proches.

         Par lui, en effet, les uns et les autres,

nous avons, dans un seul Esprit, accès auprès du Père.

         – Parole du Seigneur.

ÉVANGILE

« Ils étaient comme des brebis sans berger » (Mc 6, 30-34)

Alléluia. Alléluia.

Mes brebis écoutent ma voix, dit le Seigneur ;

moi, je les connais, et elles me suivent.

Alléluia. (Jn 10, 27)

Évangile de Jésus Christ selon saint Marc

En ce temps-là,

après leur première mission,

    les Apôtres se réunirent auprès de Jésus, 

et lui annoncèrent tout ce qu’ils avaient fait et enseigné. 

Il leur dit : 

« Venez à l’écart dans un endroit désert, 

et reposez-vous un peu. » 

De fait, ceux qui arrivaient et ceux qui partaient étaient nombreux, 

et l’on n’avait même pas le temps de manger. 

    Alors, ils partirent en barque 

pour un endroit désert, à l’écart. 

    Les gens les virent s’éloigner, 

et beaucoup comprirent leur intention. 

Alors, à pied, de toutes les villes, 

ils coururent là-bas 

et arrivèrent avant eux. 

    En débarquant, Jésus vit une grande foule. 

Il fut saisi de compassion envers eux, 

parce qu’ils étaient comme des brebis sans berger. 

Alors, il se mit à les enseigner longuement. 

    – Acclamons la Parole de Dieu.