Saint of the Day 20/March

----------------------

இன்றைய புனிதர் 

நினைவுத் திருநாள்: மார்ச் 20 

✠ புனிதர் சல்வேடர் ✠ 

குருத்துவம் பெறாத ஃபிரான்சிஸ்கன் அருட்சகோதரர்: 

பிறப்பு: டிசம்பர் 1520

செயின்ட் கொலோமா டி ஃபார்நெர்ஸ், கிரோனா, ஸ்பெயின் 

இறப்பு: மார்ச் 18, 1567

ககிலியாரி, ஸர்டினியா, ஸ்பேனிஷ் பேரரசு 

ஏற்கும் சமயம்:

ரோமன் கத்தோலிக்க திருச்சபை

(இளம் துறவியர் சபை) 

முக்திபேறு பட்டம்: ஃபெப்ரவரி 5, 1606

திருத்தந்தை ஐந்தாம் பால் 

புனிதர் பட்டம்: ஏப்ரல் 17, 1938

திருத்தந்தை பதினோராம் பயஸ் 

முக்கிய திருத்தலங்கள்:

புனித ரோசலி தேவாலயம், கக்ளியரி, ஸர்டினியா, இத்தாலி 

புனிதர் சல்வேடர், ஸ்பெயின் நாட்டின் "கேடலோனியா" பிராந்தியத்தைச் சேர்ந்தவரும், ஃபிரான்சிஸ்கன் சபையின் குருத்துவம் பெறாத மறை பணியாளரும் ஆவார். தமது வாழ்நாள் காலத்தில் இவர் அதிசயங்கள் பல செய்ததாக மக்கள் இவரைக் கொண்டாடுகின்றனர். 

"சல்வேடர் ப்ளடேவல் ஐ பீன்" எனும் இயற்பெயர் கொண்ட இவர், ஒரு ஏழைக் கூலித்தொழிலாளர்களின் மகனாவார். ஸ்பெயின் நாட்டின் “கிரோனா” மாகாணத்தின், சான்ட கொலோனா டி ஃபார்னர்ஸ்” எனும் பெயர் கொண்ட மருத்துவமனையில் பிறந்த இவரது பெற்றோர் இருவரும் இம்மருத்துவமனையின் பணியாளர்களாவர். தமது பதினான்கு வயதிலேயே அனாதையான இவர், தமது ஒரே தங்கையான "ப்ளாஸா'வை" அழைத்துக்கொண்டு "பார்சிலோனா" சென்றார். தங்கள் இருவரது வயிற்றுப்பிழைப்புக்காக செருப்புத் தைக்கும் பணி செய்தார். தமது தங்கைக்கு திருமணமானதும் தாம் இறை சேவையில் ஈடுபட எண்ணியிருந்தார். 

அவரது எண்ணம் போலவே தங்கைக்கு திருமணம் ஆனது. சல்வேடர் முதலில் பார்சிலோனாவுக்கு அருகேயுள்ள "புனித மரியாளின் பெனடிக்டைன்" துறவு மடத்தில் சேர்ந்தார். மென்மேலும் தாழ்ச்சியுடன் வாழ்வினை அர்ப்பணிக்க விரும்பிய சல்வேடர், "பெனடிக்டைன் துறவு மடத்திலிருந்து" விலகி, பார்சிலோனாவிலுள்ள "இளம் துறவியர் சபையின்" "துறவறப்புகுநிலையின் கண்காணிப்புக் கிளையில் கி.பி. 1541ம் ஆண்டு, மே மாதம், 3ம் நாளன்று, "குருத்துவம் பெறாத அருட்சகோதரராக" இணைந்தார். அவர் கி.பி. 1542ல் தமது உறுதிப்பாடுகளை ஏற்றுக்கொண்டார். அங்கேதான் அவரது பணிவான துறவு வாழ்க்கை முறை அனைவருக்கும் தெரிய வந்தது. 

பின்னர் அவர் "டோர்டோஸா" என்னுமிடத்திலுள்ள துறவு மடத்திற்கு அனுப்பப்பட்டார். அங்கே அவருக்கு சமையல் பணிகள், சுமை சுமக்கும் பணி, 'யாசகம் வாங்கும் பணி' ஆகியன வழங்கப்பட்டன. விரைவிலேயே சல்வேடர் நோயுற்றோரின் நோய்களை நீக்கும் அதிசயங்களைச் செய்ய ஆரம்பித்தார். அவர் பணி புரிந்த துறவு மடம் நோயாளிகளால் நிரம்பிப் போனது. வெகு தூர இடங்களிலிருந்தெல்லாம் நோயுற்றோர் வர ஆரம்பித்தனர். வாரம் தோறும் சுமார் இரண்டாயிரம் பேர் வரை வந்து சென்றதாக கூறப்படுகிறது. 

துறவு மடத்தின் தலைமைத் துறவியர் அவர் மீது அவநம்பிக்கை கொள்ள ஆரம்பித்தனர். அவரை வெவ்வேறு துறவு மடங்களுக்கு அனுப்பினர். இறுதியில் அவர் "ரியுஸ்" மற்றும் "மேட்ரிட்" ஆகிய இடங்களிலுள்ள துறவு மடங்களுக்கு சென்றார். அங்கே, ஸ்பெயின் நாட்டின் மன்னர் “இரண்டாம் பிலிப்” அவரை காணச் சென்றார். கி.பி. 1560ம் ஆண்டு, அவர் செய்திருந்த அற்புதங்களுக்காக ஸ்பேனிஷ் அரசு விசாரணை நடத்தியது. விசாரணையின் முடிவில், அவர் உண்மையாகவே அதிசயங்கள் செய்வதாக முடிவுக்கு வந்தனர். 

கி.பி. 1565ம் ஆண்டு, சல்வேடர் "சார்டினியா" தீவின் "கக்ளியாரி" எனும் இடத்திலுள்ள "இயேசுவின் புனித மரியாள்" துறவு மடத்திற்கு சென்றார். அங்கே ஸ்பெயின் சட்டப்படி துறவு சமூகத்தினருக்கு சமையல் பணி செய்தார். தமது செப பரிந்துரையால் நோய் நீக்கும் அற்புதங்களையும் செய்து வந்தார். 

தம்மிடம் நோய் நீங்க வரும் நோயாளிகளிடம், அவர்களது உளச்சான்றினை பரிசோதிப்பதற்காக, பாவ மன்னிப்பு பெறவும், நற்கருணை பெற்று வரவும் வலியுறுத்தினார். இவற்றை செய்ய மறுத்தவர்களுக்காக அவர் செபிக்க மறுத்தார். 

கி.பி. 1567ம் ஆண்டு, மார்ச் மாதம், பதினெட்டாம் நாளன்று, மரித்த சல்வேடர், தாம் மரிக்கையில், "ஆண்டவரே, உமது கைகளில், என் ஆவியை ஒப்புவிக்கிறேன்" "என்று கூறி மரித்தார்.

______________

       English 🇳🇿

--------------

Saint of the Day 

Feast day: March 20 

✠ St. Salvator of Horta ✠ 

Spanish Franciscan Lay Brother: 

Born: December 1520

Santa Coloma de Farners, Girona, Spain 

Died: March 18, 1567

Cagliari, Sardinia, Spanish Empire 

Venerated in:

Roman Catholic Church

(Order of Friars Minor) 

Beatified: February 5, 1606

Pope Paul V 

Canonized: April 17, 1938

Pope Pius XI 

Major shrine: Church of St. Rosalie, Cagliari, Sardinia, Italy 

Saint Salvador of Horta was a Spanish Franciscan lay brother from the region of Catalonia in Spain, who was celebrated as a miracle worker during his lifetime. He is honoured as a saint by the Catholic Church. 

In the sixteenth century when the Faith, especially in Germany, was so mightily shaken by the so-called reformers, when the Sign of the Cross was abolished as a superstitious practice, almighty God permitted this very Sign of the Cross to shine with special power and radiance, in order to strengthen the Faith in another country. This was Spain, and it was through the great miracle worker of the sixteenth century, St Salvator of Horta. 

Saint Salvator of Horta was born of poor parents in the year 1520. Orphaned when still quite young, he tended cattle and was later sent as an apprentice to a shoemaker in Barcelona. His devout heart, however, was constantly prompting him to consecrate himself to God; so, when he was twenty years old, he entered the Franciscan Order as a lay brother. He distinguished himself among his brethren by rigorous mortification, profound humility, and extraordinary simplicity. 

Almighty God, who chooses the lowly to make known the wonders of His power, manifested His power in Salvator at the very beginning of his religious life. 

Saint Salvator of Horta was sent to assist the brother in the kitchen, and one day, when the cook was ill, Salvator had to undertake the entire round of duties alone. When it was close to the noon hour, the Father Guardian went to the kitchen to see what Brother Salvator had prepared. He found the kitchen locked. After looking for Salvator for a considerable time, he finally found him kneeling before the Blessed Sacrament, deeply absorbed in prayer. 

Saint Salvator of Horta had been there since early morning without being aware of it. The superior reproved him severely, and Salvator acknowledged his guilt amid many tears, begging for a severe penance. How astonished, however, were both men when they arrived at the kitchen and found all the food ready to be served; the angels had substituted for Salvator. 

After pronouncing his vows, Salvator was sent to the convent at Tortosa. Although he was assigned in turn to the duties of cook, porter, and quester of alms, he was nevertheless continually recollected and intimately united with God. 

While gathering alms, Saint Salvator of Horta often came upon sick people for whom his prayers were requested. He would make the Sign of the Cross over them, and immediately they were healed. News of this fact soon spread abroad and may sick were brought to the convent. All were restored to health through the Sign of the Cross which Brother Salvator made over them. 

The concourse of sick people, however, finally became so great that it disturbed the good order in the convent. So the superiors sent Brother Salvator to the nearby convent of Horta, where he spent the greater part of his religious life; hence his surname “of Horta.” 

Although the transfer was made in perfect secrecy and no one had been informed of it, the sick presented themselves at the convent at Horta already in the first days after his arrival there, and their number increased daily. The deaf, the blind, the dumb, the lame, the epileptic, came; the paralytic, the dropsical, those afflicted with fevers, and sufferers of every type were brought to him on beds so that Brother Salvator might restore their health. 

Usually, there were as many as two thousand a week, sometimes that many in one day, and once, on the feast of the Annunciation of the Blessed Virgin, as many as six thousand made their appearance. 

One time the grand inquisitor, a renowned theologian, whose duty it was to guard the purity of the Faith, came in order to learn whether anything occurred there that savoured of superstition. Without giving any indication of his rank, he took his station at a corner of the church was the sick were expecting the healing hand of Brother Salvator. 

When the good religious arrived, Saint Salvator of Horta had the sick make way for him as he passed through their ranks till he reached the grand inquisitor. There he reverently kissed the latter’s hand and begged him to come to the upper church, where he could watch the entire proceedings. Astonished at finding himself recognized, the inquisitor was already assured of the power from on high which held sway there. Nevertheless, he followed the brother. 

Salvator began, as usual, to admonish the sick to examine their conscience and to receive the sacraments of penance and of the Holy Eucharist worthily. Then he blessed them with the Sign of the Cross while he called upon the Blessed Trinity and imposed on them a few prayers in honour of the Immaculate Conception of the Blessed Virgin Mary, to whose intercession he ascribed all the cures. The sufferers were then all suddenly cured, except, as Salvator had foretold, those who were not sincere in their conversion. 

In order to test the humility of the brother and to preserve him in it, his superiors frequently imposed heavy trials, but he always remained an obedient, humble, and contented religious. A prominent gentleman once warned Salvator that he should be on guard against pride and presumption. The good brother answered: 

“I always think of myself as a sack full of straw; the sack is indifferent as to whether it lies in a stable or is brought into a magnificent room.” 

The last two years of his life were spent on the island of Sardinia, and there he died in the convent of Cagliari on March 18, 1567. Innumerable miracles occurred also at his grave. The uninterrupted devotion to the saint was confirmed by Pope Clement XI. Saint Salvator of Horta was canonized by Pope Pius XI in 1938.

______________

       Franch 🇫🇷

--------------

Saint du jour 

Fête: 20 mars 

✠ Saint Salvator d'Horta ✠ 

Frère laïc franciscain espagnol: 

Née: décembre 1520

Santa Coloma de Farners, Gérone, Espagne 

Mourut: 18 mars, 1567

Cagliari, Sardaigne, Empire espagnol 

Vénéré en:

une église catholique romaine

(Ordre des frères mineurs) 

Béatifié: 5 février 1606

Pape Paul V 

Canonisé: 17 avril 1938

Pape Pie XI 

Sanctuaire majeur: Eglise de Sainte Rosalie, Cagliari, Sardaigne, Italie 

Saint Salvador de Horta était un frère laïc franciscain espagnol de la région de Catalogne en Espagne, qui a été célébré comme un faiseur de miracles de son vivant. Il est honoré comme saint par l'Église catholique. 

Au XVIe siècle, lorsque la Foi, en particulier en Allemagne, fut si fortement ébranlée par les soi-disant réformateurs, lorsque le signe de la croix fut aboli en tant que pratique superstitieuse, Dieu tout-puissant permit à ce même signe de croix de briller avec une puissance particulière. et rayonnement, afin de renforcer la foi dans un autre pays. C'était l'Espagne, et c'était grâce au grand faiseur de miracles du XVIe siècle, St Salvator d'Horta. 

Saint Salvator de Horta est né de parents pauvres en 1520. Orphelin encore assez jeune, il s'occupe du bétail et est ensuite envoyé comme apprenti chez un cordonnier de Barcelone. Son cœur pieux, cependant, le poussait constamment à se consacrer à Dieu; ainsi, à l'âge de vingt ans, il entra dans l'Ordre franciscain en tant que frère laïc. Il se distinguait parmi ses frères par une mortification rigoureuse, une profonde humilité et une extraordinaire simplicité. 

Le Dieu tout-puissant, qui choisit les humbles pour faire connaître les merveilles de sa puissance, a manifesté sa puissance en Salvator au tout début de sa vie religieuse. 

Saint Salvator de Horta a été envoyé pour aider le frère dans la cuisine, et un jour, quand le cuisinier était malade, Salvator a dû entreprendre toute la série de tâches seul. Quand il était près de l'heure de midi, le Père Gardien est allé à la cuisine pour voir ce que Frère Salvator avait préparé. Il trouva la cuisine fermée à clé. Après avoir cherché Salvator pendant un temps considérable, il le trouva finalement agenouillé devant le Saint Sacrement, profondément absorbé par la prière. 

Saint Salvator d'Horta était là depuis le petit matin sans s'en rendre compte. Le supérieur le réprimanda sévèrement, et Salvator reconnut sa culpabilité au milieu de nombreuses larmes, implorant une pénitence sévère. Comme les deux hommes étaient cependant étonnés quand ils arrivèrent à la cuisine et trouvèrent toute la nourriture prête à être servie; les anges avaient remplacé Salvator. 

Après avoir prononcé ses vœux, Salvator a été envoyé au couvent de Tortosa. Quoiqu'il fût tour à tour affecté aux fonctions de cuisinier, de portier et de quêteur d'aumône, il n'en restait pas moins toujours rappelé et intimement uni à Dieu. 

En recueillant l'aumône, saint Salvator d'Horta rencontrait souvent des malades pour lesquels ses prières étaient demandées. Il ferait le signe de la croix sur eux, et immédiatement ils étaient guéris. La nouvelle de ce fait se répandit bientôt à l'étranger et des malades furent amenés au couvent. Tous ont été restaurés à la santé grâce au signe de la croix que frère Salvator a fait sur eux. 

Le cortège des malades, cependant, devint finalement si grand qu'il troubla le bon ordre du couvent. Les supérieurs ont donc envoyé le frère Salvator au couvent voisin de Horta, où il a passé la plus grande partie de sa vie religieuse; d'où son nom de famille «d'Horta». 

Bien que le transfert se soit fait dans le plus grand secret et que personne n'en ait été informé, les malades se sont présentés au couvent d'Horta dès les premiers jours après son arrivée là-bas, et leur nombre augmentait chaque jour. Les sourds, les aveugles, les muets, les boiteux, les épileptiques sont venus; les paralytiques, les hydropiques, les affligés de fièvres et les malades de tous types lui furent amenés sur des lits pour que frère Salvator puisse leur rendre la santé. 

Habituellement, il y en avait jusqu'à deux mille par semaine, parfois autant en un jour, et une fois, lors de la fête de l'Annonciation de la Sainte Vierge, jusqu'à six mille faisaient leur apparition. 

Une fois, le grand inquisiteur, un théologien renommé, dont le devoir était de garder la pureté de la foi, vint pour savoir s'il s'y passait quelque chose qui sentait la superstition. Sans donner aucune indication sur son rang, il a pris sa place dans un coin de l'église où les malades attendaient la main de guérison du frère Salvator. 

Lorsque les bons religieux arrivèrent, saint Salvator d'Horta fit céder la place aux malades en traversant leurs rangs jusqu'à ce qu'il atteigne le grand inquisiteur. Là, il embrassa avec révérence la main de ce dernier et le pria de venir à l’église supérieure, où il pouvait regarder toute la procédure. Étonné de se trouver reconnu, l'inquisiteur était déjà assuré de la puissance d'en haut qui y régnait. Néanmoins, il suivit le frère. 

Salvator commença, comme d'habitude, à exhorter les malades à examiner leur conscience et à recevoir dignement les sacrements de pénitence et de la Sainte Eucharistie. Puis il les bénit du signe de la croix en invoquant la Sainte Trinité et leur imposant quelques prières en l'honneur de l'Immaculée Conception de la Bienheureuse Vierge Marie, à l'intercession de laquelle il attribua toutes les guérisons. Les malades étaient alors tous soudainement guéris, sauf, comme Salvator l'avait prédit, ceux qui n'étaient pas sincères dans leur conversion. 

Afin de tester l'humilité du frère et de le préserver en elle, ses supérieurs lui imposaient fréquemment de lourdes épreuves, mais il restait toujours un religieux obéissant, humble et satisfait. Un homme éminent a un jour averti Salvator qu'il devait se méfier de l'orgueil et de la présomption. Le bon frère répondit: 

«Je me considère toujours comme un sac plein de paille; le sac est indifférent quant à savoir s'il repose dans une étable ou s'il est amené dans une pièce magnifique. 

Les deux dernières années de sa vie se passèrent sur l'île de Sardaigne, et là il mourut au couvent de Cagliari le 18 mars 1567. D'innombrables miracles se produisirent également sur sa tombe. La dévotion ininterrompue au saint a été confirmée par le pape Clément XI. Saint Salvator d'Horta a été canonisé par le pape Pie XI en 1938.