Feast of the Day 19/ march

இன்றைய திருவிழா †

(மார்ச் 19) 

✠ புனித சூசையப்பர் ✠

(St. Joseph) 

அருள்நிறை கன்னி மரியாளின் கணவர்:

(Spouse of the Blessed Virgin Mary) 

பிறப்பு: கி.மு. 39/38

நாசரேத்து 

இறப்பு: கி.பி. 21/22

நாசரேத்து (பாரம்பரியம்) 

ஏற்கும் சமயம்:

அனைத்துலக கிறிஸ்தவ திருச்சபைகள்

(Universal Church) 

நினைவுத் திருவிழா: மார்ச் 19 (கத்தோலிக்கம்) 

பாதுகாவல்:

தந்தையர், நற்படிப்பு, தொழிலாளர்கள், நல் மரணம்,

அனைத்துலக கிறிஸ்தவ திருச்சபைகள் 

புனிதர் சூசையப்பர் (Saint Joseph), இயேசு கிறிஸ்துவின் வளர்ப்பு தந்தை ஆவார். புனித அருள்நிறை கன்னி மரியாளின் கணவரான இவர், பாரம்பரிய கிறிஸ்தவ பிரிவுகளில் மிகப் பெரிய புனிதராக வணங்கப்படுகிறார்; பெருந்தந்தையர்களில் (Patriarch) ஒருவராகவும் மதிக்கப்படுகிறார். 

புனிதரின் வாழ்வு:

சூசையப்பர், தாவீது அரசரின் வழிமரபில் தோன்றியவர். இவரது தந்தையின் பெயர் ஏலி என்கிற யாக்கோபு ஆகும். நாசரேத்தில் வாழ்ந்து வந்த சூசையப்பர், தச்சுத்தொழில் செய்து வந்தார். தாவீது குலத்து கன்னிப் பெண்ணான மரியாளுடன் இவருக்கு திருமண ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்டது. அவ்வேளையில், மரியாள், தூய ஆவியின் வல்லமையால் இறைமகனைக் கருத்தாங்கும் பேறு பெற்றார். மரியாள் திடீரென கருவுற்றதால் சூசையப்பர் குழப்பம் அடைந்தார். நேர்மையாளரான இவர் மரியாளை இகழ்ச்சிக்கு உள்ளாக்காமல் மறைவாக விலக்கிவிட நினைத்தார். மரியாள் கடவுளின் திருவுளத்தால் இறைமகனை கருத்தாங்கி இருப்பதை வானதூதர் வழியாக அறிந்த இவர் மரியாளை ஏற்றுக்கொண்டார். 

இயேசு, பெத்லகேம் மாட்டுத் தொழுவத்தில் பிறந்த வேளையிலும், அவரைக் ஆலயத்தில் ஒப்புக்கொடுக்க எருசலேம் சென்ற நேரத்திலும், ஏரோது அரசன் அவரைக் கொல்லத் தேடியபோதும், மரியாளையும், குழந்தை இயேசுவையும் மிகுந்த அன்புடனும் அக்கறையுடனும் சூசையப்பர் பாதுகாத்தார். 

பன்னிரண்டு வயதில் இயேசு எருசலேம் ஆலயத்தில் தங்கிவிட்டபோது, சூசையப்பர் மிகுந்த கவலையுடன் தேடியலைந்து அவரைக் கண்டுபிடித்தார். தச்சுத் தொழிலில் வந்த வருமானம் மூலம் குடும்பத்தைக் காப்பாற்றினார். மரியாளும் நெசவுத் தொழில் மூலம் இவருக்கு உதவினார். 

சூசையப்பர் இயேசுவுக்கும் தச்சுத் தொழிலைக் கற்றுக்கொடுத்தார். மரியாளுக்கு நல்ல கணவராகவும், இயேசுவுக்கு நல்ல தந்தையாகவும் சூசையப்பர் விளங்கினார். சிறந்த வாய்மையும் பொறுமையும் கொண்ட சூசையப்பர், திருக்குடும்பத்தை சிறப்பாகத் தலைமை தாங்கி வழிநடத்தினார். இயேசு தனது இறையரசுப் பணியைத் தொடங்குவதற்கு சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, இயேசுவும் மரியாளும் அருகில் இருக்க சூசையப்பர் பாக்கியமான மரணம் அடைந்தார். 

நற்செய்திகளில்:

மத்தேயு நற்செய்தி:

இயேசு கிறிஸ்துவின் பிறப்பையொட்டிய நிகழ்ச்சிகள்: அவருடைய தாய் மரியாளுக்கும் சூசையப்பருக்கும் திருமண ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்டிருந்தது. அவர்கள் கூடி வாழும்முன் மரியாள் கருவுற்றிருந்தது தெரியவந்தது. அவர் தூய ஆவியால் கருவுற்றிருந்தார். அவர் கணவர் சூசையப்பர் நேர்மையாளர். அவர் மரியாளை இகழ்ச்சிக்கு உள்ளாக்க விரும்பாமல் மறைவாக விலக்கிவிடத் திட்டமிட்டார். அவர் இவ்வாறு சிந்தித்துக் கொண்டிருக்கும்போது ஆண்டவரின் தூதர் அவருக்குக் கனவில் தோன்றி, 'சூசையப்பரே, தாவீதின் மகனே, உம்மனைவி மரியாளை ஏற்றுக்கொள்ள அஞ்ச வேண்டாம். ஏனெனில் அவர் கருவுற்றிருப்பது தூய ஆவியால்தான். அவர் ஒரு மகனைப் பெற்றெடுப்பார். அவருக்கு இயேசு எனப் பெயரிடுவீர். ஏனெனில், அவர் தம் மக்களை அவர்களுடைய பாவங்களிலிருந்து மீட்பார்' என்றார். சூசையப்பர் தூக்கத்திலிருந்து விழித்தெழுந்து ஆண்டவரின் தூதர் தமக்குப் பணித்தவாறே தம் மனைவியை ஏற்றுக்கொண்டார். மரியாள் தம் மகனைப் பெற்றெடுக்கும் வரை சூசையப்பர் அவரோடு கூடி வாழவில்லை. சூசையப்பர் அம்மகனுக்கு இயேசு என்று பெயரிட்டார்.

~ மத்தேயு 1:18-21,24-25 

ஞானிகள் திரும்பிச் சென்றபின் ஆண்டவருடைய தூதர் சூசையப்பருக்குக் கனவில் தோன்றி, "நீர் எழுந்து குழந்தையையும் அதன் தாயையும் கூட்டிக் கொண்டு எகிப்துக்குத் தப்பி ஓடிச்செல்லும். நான் உமக்குச் சொல்லும்வரை அங்கேயே இரும். ஏனெனில், குழந்தையை ஏரோது கொல்வதற்காகத் தேடப்போகிறான்" என்றார். சூசையப்பர் எழுந்து, குழந்தையையும் அதன் தாயையும் கூட்டிக்கொண்டு, இரவிலேயே எகிப்துக்குப் புறப்பட்டுச் சென்றார். ஏரோது காலமானதும், ஆண்டவருடைய தூதர் எகிப்தில் சூசையப்பருக்குக் கனவில் தோன்றி, "நீர் எழுந்து குழந்தையையும் அதன் தாயையும் கூட்டிக்கொண்டு இஸ்ரயேல் நாட்டுக்குச் செல்லும். ஏனெனில் குழந்தையின் உயிரைப் பறிக்கத் தேடியவர்கள் இறந்து போனார்கள்" என்றார். எனவே, சூசையப்பர் எழுந்து குழந்தையையும் அதன் தாயையும் கூட்டிக்கொண்டு இஸ்ரயேல் நாட்டுக்கு வந்து சேர்ந்தார்.

~ மத்தேயு 2 : 13 - 14, 19 - 21 

இயேசு தமது சொந்த ஊருக்கு வந்து அங்குள்ள தொழுகைக் கூடத்தில் அவர்களுக்குக் கற்பித்தார். அதைக் கேட்டவர்கள் வியப்பில் ஆழ்ந்தார்கள். அவர்கள், "எங்கிருந்து இந்த ஞானம் இவருக்கு வந்தது? எப்படி இந்த வல்ல செயல்களைச் செய்கிறார்? இவர் தச்சருடைய மகன் அல்லவா? இவருடைய தாய் மரியாள் என்பவர்தானே? யாக்கோபு, சூசையப்பர், சீமோன், யூதா ஆகியோர் இவருடைய சகோதரர் அல்லவா? இவர் சகோதரிகள் எல்லாரும் நம்மோடு இருக்கிறார்கள் அல்லவா? பின் இவருக்கு இவையெல்லாம் எங்கிருந்து வந்தன?" என்றார்கள்.

~ மத்தேயு 13:54-56 

லூக்கா நற்செய்தி:

தாவீதின் வழிமரபினரான சூசையப்பரும், தமக்கு மண ஒப்பந்தமான மரியாளோடு, பெயரைப் பதிவு செய்ய, கலிலேயாவிலுள்ள நாசரேத்து ஊரிலிருந்து யூதேயாவிலுள்ள பெத்லகேம் என்ற தாவீதின் ஊருக்குச் சென்றார். மரியாள் கருவுற்றிருந்தார். அவர்கள் அங்கு இருந்தபொழுது மரியாளுக்குப் பேறுகாலம் வந்தது. அவர் தம் தலைமகனைப் பெற்றெடுத்தார். விடுதியில் அவர்களுக்கு இடம் கிடைக்கவில்லை. எனவே பிள்ளையைத் துணிகளில் பொதிந்து தீவனத் தொட்டியில் கிடத்தினார்.

~ லூக்கா 2:4-7 

குழந்தைக்கு விருத்தசேதனம் செய்ய வேண்டிய எட்டாம் நாள் வந்தது. தாயின் வயிற்றில் உருவாகுமுன்பே வானதூதர் சொல்லியிருந்தவாறு அதற்கு இயேசு என்று பெயரிட்டார்கள். மோசேயின் சட்டப்படி தூய்மைச் சடங்கை நிறைவேற்றவேண்டிய நாள் வந்தபோது, குழந்தையை ஆண்டவருக்கு அர்ப்பணிக்க அவர்கள் எருசலேமுக்குக் கொண்டு சென்றார்கள்.

~ லூக்கா 2 : 21 - 22 

ஆண்டுதோறும் இயேசுவின் பெற்றோர் பாஸ்கா விழாவைக் கொண்டாட எருசலேமுக்குப் போவார்கள்; இயேசுவுக்குப் பன்னிரண்டு வயது ஆனபோது, வழக்கப்படி விழாவைக் கொண்டாட எருசலேம் சென்றனர். விழா நாள்கள் முடிந்து அவர்கள் திரும்பியபோது, சிறுவன் இயேசு எருசலேமில் தங்கிவிட்டார். இது அவருடைய பெற்றோருக்குத் தெரியாது; பயணிகள் கூட்டத்தில் அவர் இருப்பார் என்று எண்ணினர். பயணம் முடிந்தபின்பு உறவினரிடையேயும் அறிமுகமானவர்களிடையேயும் அவரைத் தேடினர்; அவரைக் காணாததால் அவரைத் தேடிக்கொண்டு எருசலேமுக்குத் திரும்பிச் சென்றார்கள். மூன்று நாள்களுக்குப்பின் அவரைக் ஆலயத்தில் கண்டார்கள்.

~ லூக்கா 2:41-46 

வணக்கம்:

கிறிஸ்தவ புனிதர்களில், புனித கன்னி மரியாளுக்கு அடுத்ததாக புனிதர் சூசையப்பர் வணங்கப்படுகிறார். கிறிஸ்தவ வரலாற்றின் தொடக்க காலம் முதலே இவர் புனிதராக போற்றப்படுகிறார். இவர் கிறிஸ்தவர்களால் சிறப்பாக கத்தோலிக்கர் மற்றும் கிழக்கு மரபுவழித் திருச்சபையினரால் மிகவும் மதிக்கப்படுகிறார். 

புனிதர் சூசையப்பர் அகில உலகத் திருச்சபை, கற்பு, கல்வி, திருமணம், குடும்பங்கள், நல்ல மரணம் ஆகியவற்றுக்கும், தொழிலாளர்களுக்கும் பாதுகாவலராக விளங்குகிறார். 

நினைவுத் திருவிழாக்கள்:

கத்தோலிக்கத் திருச்சபையில் இவருக்கு இரண்டு விழாக்கள் சிறப்பிக்கப்படுகின்றன.

அவை :

1. புனிதர் சூசையப்பர், கன்னி மரியாளின் கணவர்

(மார்ச் 19).

2. புனிதர் சூசையப்பர் தொழிலாளர்களின் பாதுகாவலர்

(மே 1) 

திருக்காட்சி பெருவிழாவைத் தொடர்ந்து வரும் ஞாயிற்றுக்கிழமை அன்று கிழக்கு மரபுவழி திருச்சபையினர் புனிதர் சூசையப்பரின் விழாவை சிறப்பிக்கின்றனர். 

_____________

English 

____________

Feast of the Day † 

(March 19) 

✠ St. Joseph ✠ 

The legal father of Jesus Christ,

Spouse of the Blessed Virgin Mary,

Prince and Patron of the Universal Church: 

Venerated in: All Christian denominations which venerate saints 

Feast: March 19

Saint Joseph, Husband of Mary (Western Christianity) 

Patronage:

Catholic Church, Unborn Children, Fathers, Immigrants, Workers, Employment, Explorer, Pilgrims, Traveller, Carpenters, Realtors, Against doubt and hesitation, And of a happy death, Belgium, From the State of Ceará and the city of Macapá in Brazil, Canada, Croatia, Korea, Indonesia, Zapotlan in Mexico, Vietnam, Tagbilaran City, Bohol, Mandaue City, Cebu, Philippines, and many others. 

There is not very much biographical data about St. Joseph. We know that he was from the royal dynasty of David. He was a virgin, he was married to Our Lady, they remained virgins after marriage. He was present at the Manger at Christmas. He journeyed with the Divine Infant and Our Lady to Egypt and returned. After that, there is silence about him. 

What is the beauty of the silence of Holy Scriptures regarding St. Joseph? What facet of the spirit of the Church shines in this silence? 

St. Joseph was the greatest saint or one of the greatest saints of the Church since some sustain that either St. John the Baptist or St. John the Evangelist would be the greatest saint. In any circumstance, there are very good reasons to suppose that he, St. Joseph, was the greatest saint. One would expect to find an abundance of edifying biographical material about so great a saint. But the opposite is true: both Scriptures and Tradition say very few things about him. How can this be explained? 

First, we can observe that Scriptures only speak a few times about Our Lady, who is much more than St. Joseph. She is the masterpiece of creation, incomparable to all others. Again, why do Scriptures say just a few words about these two great figures? 

The traditional reason given is that both were very humble and chose to be out of the limelight in order to let Our Lord shine and receive all the honour and glory. This is a very good reason, but there is something else. 

It is something that reflects the spirit of the Catholic Church very much. Any magnificent actions in their lives were overshadowed by the fact that Our Lady was the mother of the Creator and St. Joseph was the foster-father of Our Lord Jesus Christ and spouse of Our Lady. Anything else they did was effaced in light of this. 

For example, consider these two extraordinary facts: the perplexity of St. Joseph in face of the pregnancy of Our Lady, and her action at the wedding of Canaan, where she requested and obtained a miracle from Our Lord. St. Joseph took a very noble position. Our Lady did something remarkable. But these facts dull in the face of the grandeur they had as mother and father of God. 

You can also analyze the fact that St. Joseph was chosen to be the spouse of Our Lady. With regard to Our Lady, God was extremely careful. He respected and venerated her so much that during the Passion, when He permitted Our Lord to be morally insulted and physically chastised, He did not permit anyone to touch Our Lady, not even with the tip of a finger. Now, if God venerated Our Lady so greatly, He would have shown tremendous care in choosing a spouse for her. He chose a spouse proportional to her in order to constitute the perfect family. 

But what does it mean to be proportional to Our Lady? Only this title – spouse of Our Lady – is something far beyond and higher than anything St. Joseph did or could have done. Along this vein, another question arises: What can be more admirable than having been chosen to be the foster-father of God? Nothing can be comparable to that. 

There is something even more beautiful here. Divine Providence permitted the cult of St. Joseph, as well as of Our Lady to develop. These cults were not based on a plethora of information. Instead, they were based on the theological reasoning that St. Joseph and Our Lady were the father and mother of God. Therefore, they should be the greatest saints. With this, God left the man to imagine the moral profiles of these two saints, based on the sources of Revelation. 

Because Catholics do not practice free interpretation of the Scriptures, they follow the guidance of both the Magisterium of the Church and sound theologians. When God hid the detailed account of St. Joseph and Our Lady's lives, He encouraged and inspired the Church to contemplate their many facets and learn from the Hierarchy. That is to say, He wants the saints and the doctors to elaborate the doctrine from the abridged data He gave us. He wants man to distil from Scripture and Tradition the good doctrine He hid there, as the bee draws nectar from the flower. When someone sees a flower, he doesn’t imagine that something so sweet would be inside. The same is true regarding many truths of Revelation, especially with regard to St. Joseph and Our Lady. 

So, from the silence of Scriptures regarding St. Joseph and Our Lady, you can deduce the approval of God for the hierarchical character of the Catholic Church. 

It seems to be a remarkable way to better understand one beautiful facet of the Catholic spirit.

_____________

Franch 

____________

Fête du jour †

(19 mars) 

✠ Saint Joseph ✠ 

Le père légal de Jésus-Christ,

Époux de la Bienheureuse Vierge Marie,

Prince et patron de l'Église universelle: 

Vénéré dans: Toutes les dénominations chrétiennes qui vénèrent les saints 

Fête: 19 mars

Saint Joseph, époux de Marie (christianisme occidental) 

Patronage:

Église catholique, enfants à naître, pères, immigrants, travailleurs, emploi, explorateur, pèlerins, voyageurs, charpentiers, agents immobiliers, contre le doute et l'hésitation, et d'une mort heureuse, Belgique, de l'État du Ceará et de la ville de Macapá au Brésil, Canada, Croatie, Corée, Indonésie, Zapotlan au Mexique, Vietnam, Tagbilaran City, Bohol, Mandaue City, Cebu, Philippines et bien d'autres. 

Il n'y a pas beaucoup de données biographiques sur saint Joseph. Nous savons qu'il était de la dynastie royale de David. Il était vierge, il était marié à Notre-Dame, ils sont restés vierges après le mariage. Il était présent à la crèche à Noël. Il a voyagé avec le Divin Enfant et Notre-Dame en Égypte et est revenu. Après cela, il y a un silence autour de lui. 

Quelle est la beauté du silence des Saintes Écritures concernant saint Joseph? Quelle facette de l'esprit de l'Église brille dans ce silence? 

Saint Joseph était le plus grand saint ou l'un des plus grands saints de l'Église puisque certains soutiennent que soit Saint-Jean-Baptiste, soit Saint-Jean-l'Évangéliste serait le plus grand saint. En toute circonstance, il y a de très bonnes raisons de supposer que lui, saint Joseph, était le plus grand saint. On s'attendrait à trouver une abondance de matériel biographique édifiant sur un si grand saint. Mais le contraire est vrai: les Écritures et la Tradition disent très peu de choses à son sujet. Comment cela peut-il être expliqué? 

Tout d'abord, nous pouvons observer que les Écritures ne parlent que quelques fois de Notre-Dame, qui est bien plus que Saint Joseph. Elle est le chef-d'œuvre de la création, incomparable à tous les autres. Encore une fois, pourquoi les Écritures disent-elles juste quelques mots sur ces deux grands personnages? 

La raison traditionnelle invoquée est que tous deux étaient très humbles et ont choisi de ne pas être sous les feux de la rampe afin de permettre à Notre Seigneur de briller et de recevoir tout l'honneur et la gloire. C'est une très bonne raison, mais il y a autre chose. 

C'est quelque chose qui reflète beaucoup l'esprit de l'Église catholique. Toutes les actions magnifiques de leur vie ont été éclipsées par le fait que Notre-Dame était la mère du Créateur et que Saint Joseph était le père adoptif de Notre-Seigneur Jésus-Christ et l'époux de Notre-Dame. Tout ce qu'ils ont fait a été effacé à la lumière de cela. 

Par exemple, considérons ces deux faits extraordinaires: la perplexité de saint Joseph face à la grossesse de Notre-Dame, et son action aux noces de Canaan, où elle a demandé et obtenu un miracle de Notre-Seigneur. Saint Joseph a pris une position très noble. Notre Dame a fait quelque chose de remarquable. Mais ces faits ternissent face à la grandeur qu'ils avaient en tant que mère et père de Dieu. 

Vous pouvez également analyser le fait que saint Joseph a été choisi pour être l'époux de Notre-Dame. En ce qui concerne Notre-Dame, Dieu a été extrêmement prudent. Il la respectait et la vénéra tellement que pendant la Passion, quand Il permit à Notre-Seigneur d'être moralement insulté et châtié physiquement, Il ne permit à personne de toucher Notre-Dame, pas même du bout d'un doigt. Maintenant, si Dieu vénéra tant Notre-Dame, Il aurait montré un soin immense en choisissant un conjoint pour elle. Il a choisi un conjoint proportionnel à elle afin de constituer la famille parfaite. 

Mais que signifie être proportionnel à Notre-Dame? Seul ce titre - épouse de Notre-Dame - est quelque chose de bien au-delà et de plus élevé que tout ce que saint Joseph a fait ou aurait pu faire. Dans cette veine, une autre question se pose: quoi de plus admirable que d'avoir été choisi pour être le père nourricier de Dieu? Rien ne peut être comparable à cela. 

Il y a quelque chose d'encore plus beau ici. La Divine Providence a permis au culte de Saint Joseph, ainsi que de Notre-Dame de se développer. Ces cultes n'étaient pas basés sur une pléthore d'informations. Au lieu de cela, ils étaient basés sur le raisonnement théologique selon lequel Saint Joseph et Notre-Dame étaient le père et la mère de Dieu. Par conséquent, ils devraient être les plus grands saints. Avec cela, Dieu a laissé l'homme imaginer les profils moraux de ces deux saints, basés sur les sources de l'Apocalypse. 

Parce que les catholiques ne pratiquent pas la libre interprétation des Écritures, ils suivent à la fois les conseils du Magistère de l'Église et de bons théologiens. Lorsque Dieu a caché le récit détaillé de la vie de saint Joseph et de Notre-Dame, il a encouragé et inspiré l'Église à contempler leurs multiples facettes et à apprendre de la Hiérarchie. C'est-à-dire qu'Il veut que les saints et les médecins élaborent la doctrine à partir des données abrégées qu'Il nous a données. Il veut que l'homme distille de l'Écriture et de la Tradition la bonne doctrine qu'Il y cachait, comme l'abeille puise le nectar de la fleur. Quand quelqu'un voit une fleur, il n'imagine pas qu'il y aurait quelque chose d'aussi doux à l'intérieur. Il en va de même pour de nombreuses vérités de l'Apocalypse, en particulier en ce qui concerne saint Joseph et Notre-Dame. 

Ainsi, du silence des Écritures concernant saint Joseph et Notre-Dame, vous pouvez déduire l'approbation de Dieu pour le caractère hiérarchique de l'Église catholique. 

Cela semble être une manière remarquable de mieux comprendre une belle facette de l'esprit catholique.