Saint of the Day 27/December/2021

Saint of the Day

(December 27)

✠ St. John the Apostle ✠

Apostle:

Born: AD 6
Bethsaida, Galilee, Roman Empire

Died: AD 100 (Aged 93–94)
Place unknown traditionally assumed to be Ephesus, Roman Empire

Venerated in: Christianity

Canonized: Pre-congregation

Feast: December 27

Patronage:
Love, Loyalty, Friendships, Authors, Booksellers, Burn-victims, Poison-victims, Art-dealers, Editors, Publishers, Scribes, Examinations, Scholars, Theologians

Saint John the Apostle was one of the Twelve Apostles of Jesus according to the New Testament, which refers to him as Ἰωάννης. Generally listed as the youngest apostle, he was the son of Zebedee and Salome or Joanna. His brother was James, who was another of the Twelve Apostles. The Church Fathers identify him as John the Evangelist, John of Patmos, John the Elder and the Beloved Disciple, and testify that he outlived the remaining apostles and that he was the only one to die of natural causes. The traditions of most Christian denominations have held that John the Apostle is the author of several books of the New Testament.

Biographical selection:
After martyrdom, the noblest and courageous sacrifice one can make to God is that of virginity and chastity. This is why the liturgical calendar chose the first day after Christmas to celebrate of the martyrdom of St. Stephen, the model of the martyrs, and the second day, December 27, to celebrate the feast of St. John, the model of virgins.

St. John was from the family of David, and therefore a member of the family of the Most Holy Virgin; he was a relative of Our Lord by the flesh. While the others were Apostles and Disciples, he was the Friend of Our Lord. This predilection was because of his virginity.

He was, according to the Gospel, the Disciple that Jesus loved. This simple phrase is enough to give him glory. This love was for St. John the starting point of the other gifts he received. He was, for example, the first defender of the Divine Word, the Son as co-substantial to the Father, which was being denied by a heresy. The teachings of St. John on this point soar to the heights of the Divine Sun, like an eagle that flies toward the blazing star.

If the face of Moses shone with light after he spoke with God, how much more brilliant and resplendent the face of St. John would have been after he rested his head over the Heart of Jesus, where he received secret treasures of wisdom and science.

Christ was the son of Mary. When He died, Jesus left Mary to St. John. Who on earth could merit such a legacy? The Savior could have left the care of the Most Holy Virgin to Angels. But from the height of the Cross, He saw his virgin Disciple, and his chastity made him worthy of such a priceless treasure. The beautiful comment of St. Peter Damian describes this very well: “Peter received the Church, the Mother of men, as his inheritance, but John received Mary, the Mother of God.”

Comments:
There are many profound thoughts in this selection based on Dom Gueranger. I will not comment on all, but just several points.

First, it is very true that the sacrifice of virginity, the oblation of chastity, is so agreeable to God that it second only to martyrdom. This is because it confers on a soul a special affinity with God. Although chastity is a virtue that pertains to the body, it is principally a virtue of the spirit that rejects what is sordid and leaves the soul free to take wing in the realm of the spirit.

It represents a victory of the spiritual over the material that ennobles and increases the dignity of a human creature, giving him a greater affinity with God. For this reason, Our Lord loved St. John. He is remembered as the disciple that Jesus loved. The others were Apostles and Disciples, but he was the Friend, which means that he was the one closest to Him, the one whom Our Lord honoured with great confidence and intimacy. Our Lord had an appreciation for him that He did not have for the others.

An episode at the Last Supper is very characteristic in this respect. St. Peter wanted to know which of them would betray Our Lord after He told them that this would happen. So, St. Peter requested St. John to ask the question. St. Peter was not able to ask Our Lord directly and went to St. John as a mediator.

The latter rested his head over Jesus’ chest and asked Him. You see here an allusion to the devotion to the Sacred Heart of Jesus. St. John with his ear on the Divine Chest heard the Heart of Jesus beating. He understood those pulsations not only as a manifestation of love for mankind but also of anguish and sorrow because the Passion was drawing near.

Therefore, St. John appears as a virgin soul especially close to Our Lord and very devoted to the Sacred Heart of Jesus.

Second, another gift unarguably beyond compare is that of receiving Our Lady as Mother. When He was dying, Our Lord left this priceless treasure, Our Lady, to His friend and favourite Disciple. To receive Our Lady is to receive the Queen of Heaven and Earth, the first among creatures after Christ. To receive Our Lady is to receive everything that God can give to a man. He could give nothing greater than that.

Here you have, then, another manifestation of the love God has for virgin souls. Our Lady was a virgin – a virgin who gave birth to a virgin Son, who at His death gave her to a friend, the virgin Disciple who was St. John.

Third, as a true counter-revolutionary, Dom Guéranger understood well that a full picture of St. John could not be sketched without mentioning that he was one of the first fighters against heresy. The first heresy that was already starting at that time regarded the human and divine natures of Our Lord Jesus Christ. St. John started fighting against those heretics as soon as they appeared. He was, therefore, a precursor of all those combatants for the Catholic Faith who would exist until the end of time, until the moment when Elias and Enoch will return to fight against the Antichrist.

We have, therefore, ample requests to present to St. John in our prayers. We should ask him to help us acquire the same qualities of soul he had in order to receive the reward granted to him: to have Our Lady with us always.

இன்றைய புனிதர்

(டிசம்பர் 27)

✠ திருத்தூதர் புனிதர் யோவான் ✠
(St. John the Apostle)

இயேசுவின் அன்பு சீடர், நற்செய்தியாளர், திருத்தூதர்:

(Beloved Disciple of Jesus, An author of the Gospel and Apostle)


பிறப்பு: கி.பி. 6
பெத்சாய்தா, கலிலேயா, ரோமப் பேரரசு
(Bethsaida, Galilee, Roman Empire)

இறப்பு: கி.பி. 100
பட்மோஸ், கிரேக்கம், ரோமப் பேரரசு
(Patmos, Greece, Roman Empire)

ஏற்கும் சபை/ சமயம்: அனைத்து கிறிஸ்தவ பிரிவுகளும்

நினைவுத் திருவிழா: டிசம்பர் 27

சித்தரிக்கப்படும் வகை: 

புத்தகம், கழுகு, இரசக் கிண்ணம்

பாதுகாவல்: 

அன்பு, விசுவாசம், நட்பு, ஆசிரியர்கள், புத்தக விற்பனையாளர்கள், தீயால் சுடப்பட்டவர்கள், விஷத்தால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள், கலை-முகவர்கள், ஆசிரியர்கள், வெளியீட்டாளர்கள், எழுத்தாளர்கள், தேர்வுகள், அறிஞர்கள், இறையியலாளர்கள்

புனிதர் யோவான் அல்லது புனிதர் அருளப்பர் இயேசு கிறிஸ்துவின் பன்னிரு திருத்தூதர்களில் ஒருவர். இவர் இயேசுவின் அன்பு சீடர் ஆவார். கிறிஸ்தியல் கொள்கைகளைக் கொண்ட யோவான் நற்செய்தியை இவர்தான் எழுதினார் என்று பாரம்பரியமாக நம்பப்படுகிறது. இவர் கிறிஸ்தவ திருச்சபையின் தொடக்க காலத்தில் இருந்தே புனிதராக போற்றப்படுகிறார்.

புனிதரின் வாழ்வு:

புனிதர் யோவான் கலிலேயாவைச் சார்ந்தவர். 

இவரது தந்தை பெயர் “செபதேயு” (Zebedee). தாயாரின் பெயர், “சலோமி” (Salome) ஆகும். இயேசுவின் திருத்தூதர்களுள் ஒருவரான பெரிய “யாக்கோபு” (James) இவரது சகோதரர் ஆவார். இவர்கள் மீன் பிடிக்கும் தொழிலை மேற்கொண்டிருந்தனர். முதலில் “திருமுழுக்கு யோவானின்” (John the Baptist) சீடராக இருந்த யோவான், அவரது வழிகாட்டுதலின்படி இயேசுவைப் பின்பற்றினார். இயேசு தனது பன்னிரு திருத்தூதர்களில் ஒருவராக இவரை ஏற்றுக்கொண்டார்.

இயேசு யோவானையும், அவர் சகோதரர் யாக்கோபையும் “இடியின் மக்கள்” ("Boanerges" - "Sons of thunder") என்று அழைத்தார். திருத்தூதர்களிலேயே மிகவும் இளையவராக யோவான் இருந்தார். எனவே, இயேசு இவரை மிகவும் அன்பு செய்தார்.

இயேசுவின் உருமாற்றம் (மத்தேயு நற்செய்தி 17:1) உள்ளிட்ட முக்கிய நிகழ்வுகளில் உடனிருந்த மூன்று திருத்தூதர்களுள் யோவானும் ஒருவர்.

இறுதி இரவுணவின்போது, இவர் இயேசுவின் மார்பில் சாய்ந்திருந்ததாக யோவான் நற்செய்தி குறிப்பிடுகிறது. இயேசு திருப்பாடுகளின்போது, இவர் தைரியமாக அவரைப் பின்தொடர்ந்து சென்று சிலுவை அடியில் நின்றார். அதன் விளைவாக, தனது தாய் மரியாளைப் பாதுகாக்கும் பொறுப்பை இயேசு, யோவானிடம் அளித்தார்.

இயேசுவின் விண்ணேற்றத்திற்கு பிறகு, திருத்தூதர் பேதுருவோடு இணைந்து சிறிது காலம் எருசலேமில் நற்செய்தி அறிவித்த யோவான், மரியாளின் விண்ணேற்புக்கு பின்னர் “எபேசஸ்” (Ephesus) நகருக்கு சென்று போதித்தார் என்று நம்பப்படுகிறது.

கிறிஸ்த துன்புறுத்தல்களுக்கு பேர்போன பேரரசன் “டொமீஷியன்” (Emperor Domitian) ஆண்ட முதலாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில், ஆதி கிறிஸ்தவ எழுத்தாளரும், “இலத்தீன் கிறிஸ்தவத்தின் தந்தை” (The Father of Latin Christianity) என்றழைக்கப்படும் “தெர்துல்லியன்” (Tertullian) என்பவரின் கூற்றின்படி, கொதிக்கும் எண்ணெய் கொப்பரையில் போடப்பட்டும், இவர் யாதொரு தீங்குமின்றி உயிர் பிழைத்ததாக கூறப்படுகிறது. இந்த அற்புத நிகழ்வை நேரில் கண்ட “கொலோஸ்ஸிய” (Colosseum) பார்வையாளர்கள் அனைவரும், கிறிஸ்தவத்திற்கு மனம் மாறினர். அதன்பின் “கிரேக்க பட்மொஸ்” தீவுக்கு (Greek island of Patmos) நாடு கடத்தப்பட்ட யோவான், அங்கேயே மரணம் அடைந்தார்.

யோவானின் திருப்பண்டங்கள் எதுவும் கிடைக்காததால், இவரும் உடலோடு விண்ணகத்திற்கு எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டிருக்கலாம் என்று ஒரு நம்பிக்கை நிலவுகிறது.

இஸ்லாமிய பார்வை:

இஸ்லாமியர்களின் புனித நூலான “கொரான்” (Quran), இயேசுவின் சீடர்களைப் பற்றி பேசுகிறது. ஆனால், எவரது பெயரும் குறிப்பிடப்படவில்லை. முஸ்லிம் விளக்கங்கள், மற்றும் புனித கொரான் விளக்கவுரைகள் அவர்களின் பெயர்களை குறிப்பிடுவதுடன், யோவானின் பெயரையும் குறிப்பிடுகிறது. “அந்தியோக்கியாவுக்கு” (Antioch) நற்செய்தி அறிவிக்கச் சென்ற மூன்று அப்போஸ்தலர்களில் யோவானும் ஒருவர் என்று, ஆதிகால இஸ்லாமிய மரபு கூறுகிறது.

Saint du jour

(27 décembre)

✠ Saint Jean l'Apôtre ✠

Apôtre:

Né: AD 6
Bethsaïde, Galilée, Empire romain

Décédé : 100 après JC (93-94 ans)
Lieu inconnu traditionnellement supposé être Ephèse, Empire romain

Vénéré dans : le christianisme

Canonisé : Pré-congrégation

Fête : le 27 décembre

Patronage:
Amour, loyauté, amitiés, auteurs, libraires, victimes de brûlures, victimes de poison, marchands d'art, éditeurs, éditeurs, scribes, examens, universitaires, théologiens

Saint Jean l'Apôtre était l'un des douze apôtres de Jésus selon le Nouveau Testament, qui se réfère à lui comme .  Généralement répertorié comme le plus jeune des apôtres, il était le fils de Zébédée et de Salomé ou Jeanne.  Son frère était Jacques, qui était un autre des douze apôtres.  Les Pères de l'Église l'identifient comme étant Jean l'Évangéliste, Jean de Patmos, Jean l'Ancien et le disciple bien-aimé, et témoignent qu'il a survécu aux apôtres restants et qu'il était le seul à mourir de causes naturelles.  Les traditions de la plupart des confessions chrétiennes ont soutenu que Jean l'Apôtre est l'auteur de plusieurs livres du Nouveau Testament.

Sélection biographique :
Après le martyre, le sacrifice le plus noble et le plus courageux que l'on puisse faire à Dieu est celui de la virginité et de la chasteté.  C'est pourquoi le calendrier liturgique a choisi le premier jour après Noël pour célébrer le martyre de saint Etienne, modèle des martyrs, et le deuxième jour, le 27 décembre, pour célébrer la fête de saint Jean, modèle des vierges.

Saint Jean était de la famille de David, et donc membre de la famille de la Très Sainte Vierge ;  il était parent de Notre-Seigneur par la chair.  Tandis que les autres étaient Apôtres et Disciples, il était l'Ami de Notre-Seigneur.  Cette prédilection était due à sa virginité.

Il était, selon l'Évangile, le Disciple que Jésus aimait.  Cette simple phrase suffit à lui rendre gloire.  Cet amour fut pour saint Jean le point de départ des autres dons qu'il reçut.  Il fut, par exemple, le premier défenseur du Verbe divin, le Fils comme co-substantiel au Père, qui était nié par une hérésie.  Les enseignements de saint Jean sur ce point s'élèvent jusqu'aux hauteurs du Divin Soleil, comme un aigle qui vole vers l'étoile flamboyante.

Si le visage de Moïse brillait de lumière après avoir parlé avec Dieu, combien plus brillant et resplendissant le visage de saint Jean aurait été après avoir posé sa tête sur le Cœur de Jésus, où il a reçu des trésors secrets de sagesse et de science.

Le Christ était le fils de Marie.  À sa mort, Jésus a laissé Marie à saint Jean.  Qui diable pourrait mériter un tel héritage ?  Le Sauveur aurait pu laisser le soin de la Très Sainte Vierge aux anges.  Mais du haut de la Croix, il vit sa vierge Disciple, et sa chasteté le rendit digne d'un si précieux trésor.  Le beau commentaire de saint Pierre Damien décrit très bien cela : « Pierre a reçu l'Église, la Mère des hommes, comme son héritage, mais Jean a reçu Marie, la Mère de Dieu.

Commentaires:
Il y a beaucoup de pensées profondes dans cette sélection basée sur Dom Gueranger.  Je ne commenterai pas tout, mais juste quelques points.

D'abord, il est bien vrai que le sacrifice de la virginité, l'oblation de la chasteté, est si agréable à Dieu qu'il ne vient qu'après le martyre.  C'est parce qu'il confère à une âme une affinité particulière avec Dieu.  Bien que la chasteté soit une vertu qui appartient au corps, c'est principalement une vertu de l'esprit qui rejette le sordide et laisse l'âme libre de s'envoler dans le royaume de l'esprit.

Il représente une victoire du spirituel sur le matériel qui ennoblit et augmente la dignité d'une créature humaine, lui donnant une plus grande affinité avec Dieu.  Pour cette raison, Notre-Seigneur aimait saint Jean.  On se souvient de lui comme du disciple que Jésus aimait.  Les autres étaient Apôtres et Disciples, mais il était l'Ami, ce qui veut dire qu'il était le plus proche de Lui, celui que Notre-Seigneur honorait avec une grande confiance et une grande intimité.  Notre Seigneur avait pour lui une appréciation qu'il n'avait pas pour les autres.

Un épisode de la Cène est très caractéristique à cet égard.  Saint Pierre voulait savoir lequel d'entre eux trahirait Notre-Seigneur après qu'Il leur ait dit que cela arriverait.  Ainsi, Saint-Pierre a demandé à Saint-Jean de poser la question.  Saint-Pierre n'a pas pu demander directement à Notre-Seigneur et est allé à Saint-Jean en tant que médiateur.

Ce dernier posa sa tête sur la poitrine de Jésus et lui demanda.  Vous voyez ici une allusion à la dévotion au Sacré-Cœur de Jésus.  Saint Jean avec son oreille sur la poitrine divine a entendu battre le Cœur de Jésus.  Il a compris ces pulsations non seulement comme une manifestation d'amour pour l'humanité, mais aussi d'angoisse et de douleur parce que la Passion approchait.

Ainsi, saint Jean apparaît comme une âme vierge particulièrement proche de Notre-Seigneur et très dévouée au Sacré-Cœur de Jésus.

Deuxièmement, un autre don incontestablement incomparable est celui de recevoir Notre-Dame comme Mère.  Au moment de sa mort, Notre-Seigneur a laissé ce trésor inestimable, Notre-Dame, à son ami et disciple préféré.  Recevoir Notre-Dame, c'est recevoir la Reine du Ciel et de la Terre, la première des créatures après le Christ.  Recevoir Notre-Dame, c'est recevoir tout ce que Dieu peut donner à un homme.  Il ne pouvait rien donner de plus grand que cela.

Voilà donc une autre manifestation de l'amour que Dieu a pour les âmes vierges.  Notre-Dame était vierge – une vierge qui a donné naissance à un Fils vierge, qui à sa mort l'a donnée à un ami, la vierge Disciple qui était saint Jean.

Troisièmement, en vrai contre-révolutionnaire, Dom Guéranger comprenait bien qu'on ne pouvait brosser un tableau complet de saint Jean sans mentionner qu'il fut l'un des premiers combattants contre l'hérésie.  La première hérésie qui commençait déjà à cette époque concernait les natures humaine et divine de Notre Seigneur Jésus-Christ.  Saint-Jean a commencé à se battre contre ces hérétiques dès qu'ils sont apparus.  Il fut donc un précurseur de tous ces combattants de la foi catholique qui existeront jusqu'à la fin des temps, jusqu'au moment où Elias et Enoch reviendront combattre l'Antéchrist.

Nous avons donc de nombreuses demandes à présenter à saint Jean dans nos prières.  Nous devons lui demander de nous aider à acquérir les mêmes qualités d'âme qu'il avait pour recevoir la récompense qui lui a été accordée : avoir toujours Notre-Dame avec nous.