Saint of the Day 29/December/2021
Saint of the Day
(December 29)
✠ St. Thomas Becket ✠
Archbishop of Canterbury and Martyr:
Born: December 21, 1119
Cheapside, London, Kingdom of England
Died: December 29, 1170 (Age 50 or 51)
Canterbury Cathedral, Kent, Kingdom of England
Venerated in:
Roman Catholic Church
Anglican Communion
Beatified: February 21, 1173
Pope Alexander III
Canonized: February 21, 1173
Pope Alexander III
Feast: December 29
Important Shrines: Canterbury Cathedral
Patronage:
Exeter College, Oxford; Portsmouth; Arbroath Abbey; Secular Clergy
Thomas Becket, also known as Saint Thomas of Canterbury, Thomas of London and later Thomas ├а Becket, was Archbishop of Canterbury from 1162 until his murder in 1170. He is venerated as a saint and martyr by both the Catholic Church and the Anglican Communion. He engaged in conflict with Henry II, King of England, over the rights and privileges of the Church and was murdered by followers of the king in Canterbury Cathedral. Soon after his death, he was canonised by Pope Alexander III.
In Catholic Morals, there is a principle: Nothing very bad or very good happens suddenly. For a great evil to occur, there should be a whole series of actions that precede and prepare for it. This principle, which applies to the moral life of an individual, is also true in the history of nations, civilizations, and cycles of culture. The life of St. Thomas Becket and the events that occurred after his death illustrates well how a long preparation is made for momentous historical events.
Such an event – undoubtedly one of the saddest and shameful episodes of the History of the Church – took place in the 16th century when a massive number of English Catholics changed from the Catholic Religion to Protestantism. King Henry VIII wanted a divorce from Queen Catherine of Aragon, and the Pope would not agree to it. In 1534, The King broke with Rome and proclaimed himself the head of the Church in England.
After his rupture with Rome became definitive, only a very small number of Catholics remained faithful to the Church. Two of the most illustrious were St. John Fisher, a Cardinal, and St. Thomas More, a layman. But the great majority of Catholics scandalously and shamefully switched religions. Entire monasteries and convents, countless priests and nuns, whole institutions, universities, and works of charity entered the new sect without any apparent remorse. How can one explain a fact like that?
The English process that culminated with this separation from Rome began in the 12th century with the fight between St. Thomas Becket and King Henry II regarding the interference of the Crown in ecclesiastical affairs. A dispute between Kings and Popes on this topic already existed at that time. The Kings wanted the Catholic English Hierarchy to obey them and accept their appointments to ecclesiastical offices. The Popes, basing themselves on the divine institution of the Church, defended the Church’s right to full dominium over spiritual matters, in particular over Bishops and the faithful.
The Pope has direct and immediate power over every Bishop and each one of the faithful on earth. Therefore, also over the English Bishops. The Pope’s power to choose and direct Bishops displeased a certain English current of thinking that sustained the opposite. According to it, the Pope should exercise only a weak and indirect authority over the English Bishops, while the King should have full and direct power over them.
Behind this question was a higher struggle of principles at stake. The central question in the realm of principles, rather than concrete cases was this: Should the temporal or spiritual sphere have greater power? Should the temporal sphere obey the spiritual, or vice-versa?
In the absolute order of things, those who defended the King’s rights over the English Bishops were sustaining that earthly and temporal things have more importance than religious matters, and the latter should be an instrument for the realization of the former. For this party, the end of the life of man is not heaven, but life on this earth. Therefore, the representative of the State and temporal interests should have supremacy over the Church.
In the final analysis, for those who took this position, religion would be nothing more than a useful myth to keep order among the people. It would not be a revealed, objective, and absolute ensemble of truths.
On the other hand, those who believed in the Church’s supremacy supported the principle affirming that things of this life exist for eternal life. It is true that the State has to deal with temporal matters. But it is also true that the State is meant to help the Church accomplish its mission. Therefore, in ecclesiastical matters, the Church has the full right and entire power to govern herself. Further, should sin be involved in a temporal affair, the Church has the right to intervene to halt its advance. In such a case, the Church has power over the State. More clearly affirmed, the State does not have the right to promulgate laws and establish institutions that are against the law of Christ.
This notion of the supremacy of the State over the Church that was adopted early on by English Kings, as well as by Kings of other countries, was designated by the Church as a grave error: Regalism. It is a revolutionary position with the same root as the modern errors of Laicism and Materialism.
In the 12th century, St. Thomas Becket clashed with King Henry II because St. Thomas sustained that the Pope and English Bishops could not accept the jurisdiction of the King over them. St. Thomas Becket was the Archbishop of Canterbury, the first see of England. He was, therefore, the kingdom’s most important religious authority. He also was a brilliant man who had been chancellor of England before he was made Archbishop. These characteristics help us understand the enormous influence he had.
His strong opposition to the King’s position greatly embarrassed Henry II, who exiled him for some considerable time. He returned to England, however, and continued to attack the erroneous policy of Henry II. Soon after his return, four agents of the King violated the sanctuary of Canterbury Cathedral and murdered St. Thomas Becket at the altar on December 29, 1170.
What were the consequences of this act? A large part of the English people took the side of St. Thomas Becket and became indignant with the King. A cult grew up immediately and people flocked on pilgrimages to the site. It reached the point that the King felt the need to make public penance before the sepulchre of St. Thomas Becket and ask forgiveness of God for what had happened.
But it is also true that a good part of the leading classes – the clergy, high nobles, intellectuals, and magistrates – continued to support the King’s position and to sustain that St. Thomas Becket had acted imprudently. That is, they supported the false principle that the power of the State is superior to that of the Church.
The result was that as time passed, the State gradually invaded the religious sphere. The English ecclesiastics were either complacent with such doctrine or fearful of defending the correct doctrine. So this deleterious process continued. Three hundred years later England was still Catholic, but its Catholicity was so superficial that it was possible to throw down the Church in England as easily as one fell a tree whose roots are rotted away by termites. With a single blow, it falls to the ground. This is what happened with the Catholic Church in England.
It is curious to note that this process moving toward revolt from Rome, which was pushed forward by the clergy and high nobility, had less influence among the lower nobility and people. The Catholics became a kind of Church of Silence in England. It seems, however, that even this Church of Silence was not faithful, as the following incidents reveal.
When Edward VI died at the age of 16, his half-sister Mary Tudor, daughter of Queen Catherine of Aragon, came to the throne. She married King Philip II of Spain. All of England changed from Protestantism and became Catholic again. A Legate of the Pope travelled to England to give general absolution to the entire Parliament, whose members received it on their knees. It would seem that everything had returned to the correct order. But as soon as Mary Tudor died in 1558, those same bishops, nobles, and authorities who had returned to the Catholic Religion went back to Protestantism under Elizabeth I. That is to say, everything was appearances, everything was opportunism.
It is interesting to note a parallel fact that many historians forget to mention. After his break with Rome, Henry VIII ordered that some subordinates go to the tomb of St. Thomas Becket, remove his bones from the altar, and begin a process against him. At its conclusion, he was declared guilty of lese-majesty [high treason] and his relics were burned. This fact is rarely spoken about.
This second martyrdom of St. Thomas Becket, however, constituted a true glory for him. It is the glory of being hated by those who are evil, the glory of suffering persecution for the love of Our Lord Jesus Christ. Also, it demonstrates how his example had been so magnificent that even centuries later, the revolutionaries had to destroy his relics in order to break with the Catholic Church. Even after his death, he was a barrier to the evil they wanted to do, and they had to get rid of this barrier for the heresy to grow and spread.
Nothing is more beautiful than this: a man lying in his tomb in the shadow of death who, notwithstanding, remains a vigilant sentinel against evil, impeding its advance. He held this place of honour for 400 years, thwarting England from fully embracing the error of Regalism, which finally became the heresy of Anglicanism.
Is there some analogy between the process of deterioration of English Catholicism and our own days? We see that Catholic thinking has been undermined by the Revolution, at least since the 19th century. At times by omissions, at times by concessions on doctrinal points, at times by an unjustifiable adhesion to doctrinal errors. This is what prepared the wave of Progressivism that has taken over the Catholic Church today. If a strong reaction will rise against it, we can expect every good thing. If such a reaction fails to come, it is probable that after some time these people will accept the heresy. I am not speaking only about the Brazilian people, but also about any other people who do not make a strong reaction against Progressivism.
When a termite enters a piece of wood, it gnaws at it from within, leaving the external appearance. The wood appears normal to anyone looking at it. But if he puts pressure on the wood, the exterior layer breaks open and reveals the work of the worms eating away at the interior. The same is happening today with the religious edifice. There is still an exterior finish of orthodoxy, but if one pushes against it, he finds that everything is being corrupted by Progressivism, which is the Revolution inside the Catholic Church.
I have summarized for you here some historical laws. They are not laws that apply invariably to every situation, but they explain how an analogous process unfolds in many cases. These are considerations drawn from the life of St. Thomas Becket.
роЗрой்ро▒ைроп рокுройிродро░்
(роЯிроЪроо்рокро░் 29)
✠ рокுройிродро░் родாрооро╕் рокெроХ்роХроЯ் ✠
(St. Thomas Becket)
роХேрой்роЯро░்рокро░ி рокேро░ாропро░்/ рооро▒ைроЪாроЯ்роЪி:
(Archbishop of Canterbury/ Martyr)
рокிро▒рок்рокு: роЯிроЪроо்рокро░் 21, 1118
роЪீрок்роЪைроЯ், ро▓рог்роЯрой்
(Cheapside, London)
роЗро▒рок்рокு: роЯிроЪроо்рокро░் 29, 1170
роХேрой்роЯро░்рокро░ி рокேро░ாро▓ропроо்
(Canterbury Cathedral)
роПро▒்роХுроо் роЪрооропроо்:
ро░ோроорой் роХрод்родோро▓ிроХ்роХ родிро░ுроЪ்роЪрокை
(Roman Catholic Church)
роЖроЩ்роХிро▓ிроХ்роХрой் роЪрооூроХроо்
(Anglican Communion)
рооுроХ்родிрокேро▒ு рокроЯ்роЯроо்: роГрокெрок்ро░ро╡ро░ி 21, 1173
родிро░ுрод்родрои்родை рооூрой்ро▒ாроо் роЕро▓ெроХ்роЪாрог்роЯро░்
(Pope Alexander III)
рокுройிродро░் рокроЯ்роЯроо்: роГрокெрок்ро░ро╡ро░ி 21, 1173
родிро░ுрод்родрои்родை рооூрой்ро▒ாроо் роЕро▓ெроХ்роЪாрог்роЯро░்
(Pope Alexander III)
рооுроХ்роХிроп родிро░ுрод்родро▓роо்:
роХேрой்роЯро░்рокро░ி рокேро░ாро▓ропроо்
(Canterbury Cathedral)
роиிройைро╡ுрод் родிро░ுроиாро│்: роЯிроЪроо்рокро░் 29
рокுройிродро░் родாрооро╕் рокெроХ்роХроЯ், роХி.рокி. 1162роо் роЖрог்роЯு рооுродро▓் роХி.рокி. 1170роо் роЖрог்роЯிро▓் рооро▒ைроЪாроЯ்роЪிропாроХ роХொро▓ை роЪெроп்ропрок்рокроЯுроо்ро╡ро░ை “роХேрой்роЯро░்рокро░ி рокேро░ாропро░ாроХ” (Archbishop of Canterbury) роЗро░ுрои்родро╡ро░ாро╡ாро░். роХрод்родோро▓ிроХ்роХ родிро░ுроЪ்роЪрокை рооро▒்ро▒ுроо் роЖроЩ்роХிро▓ிроХ்роХ роТрой்ро▒ிропроо் роЗро╡ро░ை рокுройிродро░் роОрой்ро▒ுроо் рооро▒ைроЪாроЯ்роЪி роОрой்ро▒ுроо் ро╡рогроЩ்роХுроХிрой்ро▒родு. роХி.рокி. 1162роо் роЖрог்роЯிро▓், роХேрой்роЯро░்рокро░ி рокேро░ாропро░ிрой் рооро▒ைро╡ுроХ்роХுрок்рокிрой், родройроХ்роХுроЪ் роЪாродроХрооாроХ роЗро░ுрок்рокாро░் роОрой்ро▒ு роХро░ுродி, роЕрок்рокோродு роЗроЩ்роХிро▓ாрои்родு роиாроЯ்роЯிрой் роорой்ройро░ாроХ (King of England) роЗро░ுрои்род “роЗро░рог்роЯாроо் ро╣ெрой்ро▒ி” (Henry II), родாрооро╕் рокெроХ்роХெроЯ்роЯை рокேро░ாропро░ாроХрок் рокро░ிрои்родுро░ைрод்родாро░். родிро░ுроЪ்роЪрокைропிрой் роЙро░ிрооைроХро│் рооро▒்ро▒ுроо் роЪро▓ுроХைроХро│் рокро▒்ро▒ி роЕро╡ро░் роЗроЩ்роХிро▓ாрои்родிрой் роорой்ройро░ாрой роЗро░рог்роЯாроо் ро╣ெрой்ро▒ிропுроЯрой் рооோродро▓ிро▓் роИроЯுрокроЯ்роЯாро░். роЗродрой் роХாро░рогрооாроХ, роЗро╡ро░ை роорой்ройро░ிрой் роЖроЯ்роХро│் роЗро╡ро░ிрой் рооро▒ைрооாро╡роЯ்роЯрок் рокேро░ாро▓ропрод்родிро▓ேропே ро╡ெроЯ்роЯிроХ்роХொрой்ро▒ройро░்.
роЕрок்рокோро╕்родро▓ро░ாрой рокுройிродро░் родோрооைропро░ிрой் роиிройро╡ுрод் родிро░ுроиாро│ாрой роЯிроЪроо்рокро░் рооாродроо் 21роо் родேродி рокிро▒рои்род рокெроХ்роХроЯ்'роЯிрой் родрои்родைропிрой் рокெропро░், “роХிро▓்рокро░்роЯ் рокெроХ்роХроЯ்” (Gilbert Beket) роЖроХுроо். родாропாро░ிрой் рокெропро░், “рооெроЯ்роЯிро▓்роЯா” (Matilda) роЖроХுроо். роТро░ு родுрогி-роЖроЯை ро╡ிропாрокாро░ிропாроХ ро╡ாро┤்роХ்роХைропைрод் родொроЯроЩ்роХிроп роХிро▓்рокро░்роЯ், роХி.рокி. 1120роХро│ிро▓் ро▓рог்роЯрой் рооாроироХро░ிро▓் роЙро│்ро│ родроородு роЪொрод்родுроХ்роХро│ிрой்рокேро░ிро▓் ро╡ாроЯроХைропாроХ ро╡рои்род ро╡ро░ுрооாройрод்родைроХ் роХொрог்роЯு ро╡роЪродிропாроХ ро╡ாро┤்рои்родро╡ро░். роЪிро▓ роХாро▓роо் роЗро╡ро░் ро▓рог்роЯрой் рооாроироХро░ிрой் родро▓ைро╡ро░ாроХро╡ுроо் (Sheriff) роЗро░ுрои்родிро░ுроХ்роХிро▒ாро░். роХிро▓்рокро░்роЯ்роЯிрой் рокрогроХ்роХாро░ роЪிроиேроХிродро░்роХро│ிро▓் роТро░ுро╡ро░ாрой "ро░ிроЪ்роЪро░் роЯி ро▓ா'роРроХ்ро▓ே" (Richer de L'Aigle) роОрой்рокро╡ро░், ро╡ேроЯ்роЯைропாроЯுро╡родிро▓் роЖро░்ро╡рооுро│்ро│ родாроороЪை "ро╕ுро╕்роЪெроХ்ро╕்" (Sussex) роОрой்ройுрооிроЯрод்родிро▓ுро│்ро│ родроородு родோроЯ்роЯроЩ்роХро│ுроХ்роХு роЕроЯிроХ்роХроЯி роЕро┤ைрок்рокродுрог்роЯு. родாрооро╕், 'ро░ிроЪ்роЪ'ро░ிроЯрооிро░ுрои்родு роиிро▒ைроп ро╡ிроЯропроЩ்роХро│ைроХ் роХро▒்ро▒ுроХ்роХொрог்роЯாро░். рокிрой்ройாро│ிро▓், родாроороЪுроХ்роХு роОродிро░ாрой роХ்ро│ேро░рог்роЯрой் роЕро░роЪிропро▓் роЪроЯ்роЯрод்родிро▓் (Signatory of the Constitutions of Clarendon) роХைропெро┤ுрод்родிроЯ்роЯро╡ро░் ро░ிроЪ்роЪро░் роЖро╡ாро░் роОрой்рокродு роХுро▒ிрок்рокிроЯрод்родроХ்роХродு.
родроородு рокрод்родு ро╡ропродிро▓் ро▓рог்роЯрой் рокுройிрод рокро╡ுро▓் родேро╡ாро▓ропрод்родிрой் "рооெро░்роЯрой்" родுро▒ро╡ு роороЯрод்родிро▓் (Merton Priory) роХро▓்ро╡ி роХро▒்роХ роЕройுрок்рокрок்рокроЯ்роЯாро░். родроородு роЗро░ுрокродு ро╡ропродிро▓் роЪுрооாро░் роТро░ு ро╡ро░ுроЯроо் рокாро░ிро╕் роироХро░ிро▓் роЗро░ுрои்род роЗро╡ро░், роиிропродி роЕро▓்ро▓родு роЪிро╡ிро▓் роЪроЯ்роЯроо் роЖроХிропро╡ро▒்ро▒ை роХро▒்роХро╡ிро▓்ро▓ை.
роХேрой்роЯро░்рокро░ிропிрой் рокேро░ாропро░ாрой "родிропோрокாро▓்роЯ்" (Theobald) роОрой்рокро╡ро░் родாроороЪிрой் рокேро░ிро▓் роХொрог்роЯ роироо்рокிроХ்роХைропிрой் рокேро░ிро▓், родрооாроЪை рооுроХ்роХிроп роЪிро▓ рокрогிроХро│ுроХ்роХாроХ ро░ோроо் рооро▒்ро▒ுроо் 'рокோро▓ோроХ்ройா' (Rome and Bologna) роЖроХிроп роЗроЯроЩ்роХро│ுроХ்роХு роЕройுрок்рокிройாро░். роЕрод்родுроЯрой், роЕро╡ро░ை роХிро▒ிро╕்родро╡ роЪрооропроЪ் роЪроЯ்роЯроЩ்роХро│் роХро▒்рокродро▒்роХாроХ "роЖроХ்роЪெро░்ро░ே" (Auxerre) роиாроЯ்роЯுроХ்роХுроо் роЕройுрок்рокிройாро░்.
родாроороЪிрой் родிро▒рооைропிро▓் роЕродிроХ роироо்рокிроХ்роХை роХொрог்роЯ родிропோрокாро▓்роЯ், роЕроЪ்роЪрооропроо் роХாро▓ிропாроХ роЗро░ுрои்род (Lord Chancellor) рокродро╡ிроХ்роХு родாроороЪை роиிропрооிроХ்роХுроо்рокроЯி роЕрок்рокோродைроп роЕро░роЪрой் роЗро░рог்роЯாроо் ро╣ெрой்ро▒ிропிроЯроо் рокро░ிрои்родுро░ைрод்родாро░். роХி.рокி. 1155роо் роЖрог்роЯு, роЬройро╡ро░ி рооாродроо் родாрооро╕் роЕро╡்ро╡ுропро░் рокродро╡ிроХ்роХு роиிропрооிроХ்роХрок்рокроЯ்роЯாро░். роиிро▓роХ்роХிро┤ாро░்роХро│், родேро╡ாро▓ропроЩ்роХро│் рооро▒்ро▒ுроо் роЖропро░் рокேро░ро╡ைроХро│் роЖроХிропройро╡ро▒்ро▒ிро▓ிро░ுрои்родு роЕро░роЪройிрой் рокாро░роо்рокро░ிроп ро╡ро░ுро╡ாроп்роХро│ை ро╡роЪூро▓ிроХ்роХுроо் рокрогிропிро▓் роХро▒ாро░ாроХ роЗро░ுрои்родாро░். роЕро░роЪрой் родроородு роороХройாрой ро╣ெрой்ро▒ிропை родாроороЪிрой் роЗро▓்ро▓род்родிро▓் родроЩ்роХுро╡родро▒்роХு роЕройுрок்рокிройாро░். роЕроХ்роХாро▓род்родிро▓் роЕро░роЪ ро╡ாро░ிроЪுроХро│் ро╡ெро│ி рокிро░рокுроХ்роХро│ிрой் роЗро▓்ро▓роЩ்роХро│ிро▓் родроЩ்роХுро╡родு рокாро░роо்рокро░ிроп роЪெропро▓ாроХ роЗро░ுрои்родродு. родாрооро╕் родроо் рооீродு родроородு родрои்родைропை ро╡ிроЯ роЕродிроХро│ро╡ு рокாроЪроо் ро╡ைрод்родிро░ுрои்родродாроХ ро╣ெрой்ро▒ி роХூро▒ிройாро░்.
роХி.рокி. 1162роо் роЖрог்роЯு, роХேрой்роЯро░்рокро░ிропிрой் рокேро░ாропро░ாрой "родிропோрокாро▓்роЯ்роЯிрой்" рооро░рогрод்родிрой் рокிрой்ройро░், родாрооро╕் рокேро░ாропро░் рокродро╡ிроХ்роХு рооுрой்рооொро┤ிропрок்рокроЯ்роЯாро░். роХி.рокி. 1162роо் роЖрог்роЯு, рооே рооாродроо், 23роо் роиாро│், роЕро░роЪро╡ை роЖропро░் рооро▒்ро▒ுроо் рокிро░рокுроХ்роХро│் роХுро┤ுроХ்роХро│ாро▓் роЕро╡ро░родு родேро░்родро▓் роЙро▒ுродி роЪெроп்ропрок்рокроЯ்роЯродு. родாрооро╕், родிро░ுроЪ்роЪрокைропை ро╡ிроЯ роЕро░роЪ рокрогிроХро│ுроХ்роХே рооுроХ்роХிропрод்родுро╡роо் родро░ுро╡ாро░் роОрой роЕро░роЪрой் роОродிро░்рокாро░்род்родாро░். роЖройாро▓், родுро▒ро╡ு ро╡ாро┤்ро╡ிро▒்роХாрой родாроороЪிрой் рокிро░роЪிрод்родி рокெро▒்ро▒ рооாро▒்ро▒роо் роЕрок்рокோродு роиிроХро┤்рои்родродு.
роХி.рокி. 1162роо் роЖрог்роЯு, роЬூрой் рооாродроо், роЗро░рог்роЯாроо் роиாро│் роХுро░ுрод்родுро╡роо் рокெро▒்ро▒ родாрооро╕் рокெроХ்роХроЯ், “ро╡ிрой்роЪெро╕்роЯро░்” рооாроХாрогрод்родிрой் роЖропро░் "рок்ро▓ாроп்роЪிрой் ро╣ெрой்ро▒ி" (Henry of Blois, the Bishop of Winchester) рооро▒்ро▒ுрооுро│்ро│ роХேрой்роЯро░்рокро░ிропிрой் роЖропро░்роХро│ாро▓் роХி.рокி. 1162роо் роЖрог்роЯு, роЬூрой் рооாродроо், 3роо் роиாро│், роХாрой்роЯро░்рокро░ிропிрой் рокேро░ாропро░ாроХ роЕро░ுроЯ்рокொро┤ிро╡ு роЪெроп்ропрок்рокроЯ்роЯாро░்.
рокுродிродாроХ роиிропрооройроо் рокெро▒்ро▒ рокேро░ாропро░் родроо்рооிроЯроо் роПро▒்роХройро╡ே роЗро░ுрои்род (Lord Chancellor) рокродро╡ிропை ро░ாроЬிройாрооா роЪெроп்родродாро▓ுроо், рокேро░ாропро░ுроХ்роХாрой роЙро░ிрооைроХро│் рооро▒்ро▒ுроо் роЕродிроХாро░роЩ்роХро│ை родிро░ுроо்рок родроо்рооிроЯрооே родро░ро╡ேрог்роЯுрооெрой роХோро░ிропродாро▓ுроо் родாрооро╕் рокெроХ்роХроЯ் рооро▒்ро▒ுроо் роЕро░роЪрой் роЗро░рог்роЯாроо் ро╣ெрой்ро▒ிропிрой் роород்родிропிро▓் рокிро│ро╡ு роЕродிроХро░ிроХ்роХрод் родொроЯроЩ்роХிропродு. роЖроЩ்роХிро▓ேроп рокாродிро░ிропாро░்роХро│் рооீродுро│்ро│ роородроЪ்роЪாро░்рокро▒்ро▒ роиீродிроорой்ро▒роЩ்роХро│ிрой் родீро░்рок்рокுроХро│் роЙро│்ро│ிроЯ்роЯ роЗро╡ை, роЗро╡்ро╡ிро░ுро╡ро░ிроЯைропே родொроЯро░் рооோродро▓்роХро│ுроХ்роХுроо் ро╡ெро▒ுрок்рокுроХ்роХுроо் ро╡ро┤ி ро╡роХுрод்родродு. рокெроХ்роХெроЯ்роЯுроХ்роХு роОродிро░ாроХ рооро▒்ро▒ роЖропро░்роХро│ிрой் роЪெро▓்ро╡ாроХ்роХைрок் рокெро▒ "ро╡ெро╕்роЯ்рооிрой்ро╕்роЯро░ிро▓்" (Westminster) ро╣ெрой்ро▒ி рооேро▒்роХொрог்роЯ рооுропро▒்роЪிроХро│், роЕроХ்роЯோрокро░் роХி.рокி. 1163ро▓் родொроЯроЩ்роХிропродு. родாрооро╕் рокெроХ்роХெроЯ்роЯிрой் рооீродு роироЯро╡роЯிроХ்роХை роОроЯுроХ்роХ "ро░ாропро▓் роЕро░роЪிроЯрооிро░ுрои்родு" (Royal government) рокாро░роо்рокро░ிроп роТрок்рокுродро▓ை ро╣ெрой்ро▒ி роХேроЯ்роЯுрок் рокெро▒்ро▒ாро░். роЗродройாро▓், роЕро░роЪро░் ро╣ெрой்ро▒ிропிрой் роЙро░ிрооைроХро│ுроХ்роХு роТрок்рокுроХ்роХொро│்ро│ுроо்рокроЯிропுроо், родро╡ро▒ிройாро▓் роЕро░роЪிропро▓் рокிрой்ро╡ிро│ைро╡ுроХро│ை роЪрои்родிроХ்роХ роиேро░ிроЯுроо் роОрой்ро▒ுроо் родாрооро╕் рокெроХ்роХроЯ் "роХ்ро│ேро░рог்роЯрой்" (Clarendon) рооூро▓рооாроХ роЕродிроХாро░рокூро░்ро╡рооாроХ роХேроЯ்роЯுроХ்роХொро│்ро│рок்рокроЯ்роЯாро░்.
"роХ்ро│ேро░рог்роЯройிрой்" роЕро░роЪிропро▓рооைрок்рокு:
(Constitutions of Clarendon)
роХி.рокி. 1164роо் роЖрог்роЯு, роЬройро╡ро░ி рооாродроо், 30роо் роиாро│рой்ро▒ு, "роХ்ро│ேро░рог்роЯрой்" роЕро░рог்рооройைропிро▓் рокெро░ுроо்рокாрой்рооைропாрой роЖроЩ்роХிро▓ேроп роХிро▒ிро╕்родро╡ роХுро░ுрооாро░்роХро│் роХро▓рои்родுроХொрог்роЯ роХூроЯ்роЯрод்родிро▒்роХு роЕро░роЪро░் роЗро░рог்роЯாроо் ро╣ெрой்ро▒ி родро▓ைрооை ро╡роХிрод்родாро░். родроородு рооுро┤ு родிро▒рооைропைропுроо் роЕродிроХாро░род்родைропுроо் роЙрокропோроХிрод்родு родாрооро╕் рокெроХ்роХроЯ்роЯுроХ்роХு роОродிро░ாроХ рокродிройாро▒ு роЕро░роЪிропро▓рооைрок்рокுроХро│ிро▓ுроо் роЖроЩ்роХிро▓ேроп роХிро▒ிро╕்родро╡ роХுро░ுрооாро░்роХро│ிрой் роТрок்рокுродро▓ைрок் рокெро▒்ро▒ாро░். ро╡ேро▒ு ро╡ро┤ிропро▒்ро▒ рокெроХ்роХроЯ், "роХ்ро│ேро░рог்роЯрой்" роЕро░роЪிропро▓் роЪроЯ்роЯ роЙроЯ்рокொро░ுро│ுроХ்роХு роТрок்рокுроХொрог்роЯு родроородு ро╡ிро░ுрок்рокрод்родை ро╡ெро│ிрок்рокроЯுрод்родிройாро░். роЖройாро▓ுроо் роЕро╡ро▒்ро▒ிро▓் роХைропெро┤ுрод்родிроЯ рооро▒ுрод்родாро░்.
роХி.рокி. 1164роо் роЖрог்роЯு, роЕроХ்роЯோрокро░் рооாродроо், 8роо் роиாро│рой்ро▒ு, "роиாро░்род்родாроо்роЯройிрой் роХோроЯ்роЯைропிро▓்" роироЯрои்род роороХா роЪрокைропிро▓் (Great Council at Northampton Castle) роЖроЬро░ாроХி, роЕро░роЪு роЕродிроХாро░ роЕро╡роородிрок்рокு рооро▒்ро▒ுроо் родро╡ро▒ாрой роЪெропро▓்рокாроЯு рокோрой்ро▒ роХுро▒்ро▒роЪ்роЪாроЯ்роЯுроХ்роХро│ுроХ்роХு рокродிро▓ро│ிроХ்роХுрооாро▒ு рокெроХ்роХெроЯ்роЯுроХ்роХு ро╣ெрой்ро▒ி роЙрод்родро░ро╡ிроЯ்роЯாро░். роороХாроЪрокைропிро▓் роЖроЬро░ாрой роХுро▒்ро▒роо் роЪாроЯ்роЯрок்рокроЯ்роЯ рокெроХ்роХроЯ்,ро╡ிроЪாро░рогைропிро▓ிро░ுрои்родு роОро▒ிропрок்рокроЯ்роЯாро░். родрог்роЯройைропாроХ роХрог்роЯроо் ро╡ிроЯ்роЯு роХрог்роЯроо் роХроЯрод்родрок்рокроЯ்роЯாро░்.
роиாроЯு роХроЯрод்родро▓ுроо் роЕроЮ்роЮாрод ро╡ாроЪрооுроо்:
рокெроХ்роХроЯ் родрок்рокிропோроЯிроп рокேро░ாропро░ாроХ роЕро▒ிро╡ிроХ்роХрок்рокроЯ்роЯு, роЕро╡ро░் рооீродுроо் роЕро╡ро░родு роЙродро╡ிропாро│ро░்роХро│், роирог்рокро░்роХро│் рооро▒்ро▒ுроо் роиро▓рой் ро╡ிро░ுроо்рокிроХро│் роЖроХிроп роЕройைро╡ро░ுроХ்роХெродிро░ாроХро╡ுроо் роЕро░роЪро░் ро╣ெрой்ро▒ி родொроЯро░் роЕро░роЪாрогைроХро│ைрок் рокிро▒рок்рокிрод்родாро░். роЖройாро▓், роГрокிро░ாрой்ро╕் роиாроЯ்роЯிрой் роЕро░роЪро░் роПро┤ாроо் ро▓ூропிро╕் (King Louis VII) рокெроХ்роХроЯ்роЯுроХ்роХு рокாродுроХாрок்рокро│ிрод்родாро░். ро╣ெрой்ро▒ிропிрой் роХிро▒ிро╕்родро╡ родிро░ுроЪ்роЪрокைроХ்роХு роОродிро░ாрой рокропрооுро▒ுрод்родро▓்роХро│் родீро░ுроо்ро╡ро░ை рокெроХ்роХроЯ், роГрокிро░ாрой்ро╕ிрой் 'рокொрой்роЯிроХ்ройி' роОройுроо் роЗроЯрод்родிро▓ுро│்ро│ роЪிро╕்роЯ்роЯро░்роЪிропрой்' роороЯрод்родிро▓் (Cistercian abbey of Pontigny) роЪுрооாро░் роЗро░рог்роЯு ро╡ро░ுроЯроЩ்роХро│ைроХ் роХро┤ிрод்родாро░்.
родிро░ுрод்родрои்родை рооூрой்ро▒ாроо் роЕро▓ெроХ்роЪாрог்роЯро░் рокெроХ்роХроЯ் рооீродு роЕройுродாрокроо் роХொрог்роЯிро░ுрои்родாро▓ுроо், роТро░ு роЪாродроХрооாрой роЗро░ாроЬродрои்родிро░ роЕрогுроХுрооுро▒ைропைропே роиாроЯிройாро░். роХி.рокி. 1167роо் роЖрог்роЯு, родிро░ுрод்родрои்родை рокிро░родிроиிродிроХро│் (Papal legates) роЕродிроХாро░рокூро░்ро╡рооாроХ роЕройுрок்рокрок்рокроЯ்роЯройро░்.
роЗро▒ுродிропிро▓், роЪро░்роЪ்роЪைроХро│ுроХ்роХு родீро░்ро╡ு роХாрогுроо் роиோроХ்роХிро▓், рокேро░ро░роЪро░் роЕро▓ெроХ்роЪாрог்роЯро░் роХி.рокி. 1170роо் роЖрог்роЯு, роЗроЩ்роХிро▓ாрои்родுроХ்роХு родроородு рокிро░родிроиிродிроХро│ை роЕройுрок்рокிройாро░். ро╡ேро▒ு ро╡ро┤ிропро▒்ро▒ ро╣ெрой்ро▒ி, родாрооро╕் ро╡ெро│ிроиாроЯ்роЯிро▓் роЗро░ுрои்родு роЗроЩ்роХிро▓ாрои்родு родிро░ுроо்рокிроЪ் роЪெро▓்ро▓ роЕройுроородிроХுроо் роТро░ு роЪрооро░роЪрод்родிро▒்роХு роТрок்рокுроХ்роХொрог்роЯாрой்.
роЕро░роЪிропро▓் рокроЯுроХொро▓ை (Assassination):
роХி.рокி. 1170роо் роЖрог்роЯு, роЬூрой் рооாродроо், "ропோро░்роХ்" рокேро░ாропро░் (The Archbishop of York), "ро▓рог்роЯрой்" роЖропро░் (Bishop of London), рооро▒்ро▒ுроо் "ро╕ро▓ிро╕்рокро░ி" роЖропро░் (Bishop of Salisbury) роЖроХிропோро░் роЗрогைрои்родு "ропோро░்роХ்" роироХро░ிро▓் роЗро░рог்роЯாроо் ро╣ெрой்ро▒ிропிрой் роороХройாрой роЗро│ைроп ро╣ெрой்ро▒ிроХ்роХு роЕро░роЪ рооுроЯி роЪூроЯ்роЯிройро░். роЗродு, роХாрой்роЯро░்рокро░ிропிрой் рооுроЯிроЪூроЯ்роЯுроо் родройி роЙро░ிрооைропை рооுроЯிро╡ுроХ்роХு роХொрог்роЯுро╡рои்родродு. роЕродே ро╡ро░ுроЯроо் роиро╡роо்рокро░் рооாродроо்,рокெроХ்роХроЯ் роЗроо்рооூрой்ро▒ு роЖропро░்роХро│ை роХிро▒ிро╕்родро╡ родிро░ுроЪ்роЪрокைропிро▓ிро░ுрои்родு ро╡ிро▓роХ்роХி ро╡ைрод்родாро░். рооூрой்ро▒ு роЖропро░்роХро│ுроо் "роиாро░்роорог்роЯிропிро▓ுро│்ро│ (Normandy) роЕро░роЪро░ைроХ் роХாрог ро╡ிро░ைрои்родிро░ுрои்род ро╡ேро│ைропிро▓ுроо் рокெроХ்роХроЯ் родроородு роОродிро░்рок்рокாро│ро░்роХро│ை ро╡ிро▓роХ்роХிропே ро╡ைрод்родாро░். роЗрод்родроХро╡ро▓்роХро│் ропாро╡ுроо் роЗро│роо் роЕро░роЪрой் ро╣ெрой்ро▒ிропிрой் родрои்родைропாрой роЗро░рог்роЯாроо் ро╣ெрой்ро▒ிропிрой் роХாродுроХ்роХு роЪெрой்ро▒роЯைрои்родродு. родроХро╡ро▓்роХро│ைроХ் роХேроЯ்роЯро▒ிрои்родродுроо் роХோрокрооுро▒்ро▒ роЗро░рог்роЯாроо் ро╣ெрой்ро▒ி роЙроЪ்роЪро░ிрод்род ро╡ாро░்род்родைроХро│ை роЕро╡ро░родு роЙродро╡ிропாро│ро░்роХро│் ро╡ிро╡ро░ிроХ்роХிрой்ро▒ройро░். роЖройாро▓் роЕро╡ро▒்ро▒ுроХ்роХாрой роЪро░ிропாрой роиிро░ூрокрогроЩ்роХро│் роЗрой்ройродாрой் роОрой்ро▒ு роОроЩ்роХுроо் роХுро▒ிрок்рокிроЯрок்рокроЯ்роЯிро░ுроХ்роХро╡ிро▓்ро▓ை. рокொродுро╡ாрой рооேро▒்роХோро▓்роХро│ிрой்рокроЯி, "ропாро░் роЗрои்род родொро▓்ро▓ை ро╡ாроп்рои்род роХிро▒ிро╕்родро╡ роХுро░ுро╡ை роТро┤ிрод்родுроХ்роХроЯ்роЯுро╡ாро░்роХро│்" роОрой்ро▒ு роЪொрой்ройродாроХ роЕро▒ிропрок்рокроЯுроХிро▒родு. "ро░ெроЬிройாро▓்роЯ்" (Reginald FitzUrse), “ро╣роХ் роЯி роГрооோро░்ро╡ிро▓்” (Hugh de Morville), “ро╡ிро▓்ро▓ிропроо்” (William de Tracy) рооро▒்ро▒ுроо் “ро░ிроЪ்роЪро░்роЯ்" (Richard le Breton) роЖроХிроп роиாро▓்ро╡ро░ுроо் роЗрок்рокрогிроХ்роХு роиிропрооிроХ்роХрок்рокроЯ்роЯройро░்.
роХி.рокி. 1170роо் роЖрог்роЯு, роЯிроЪроо்рокро░் рооாродроо், 29роо் родேродிропрой்ро▒ு, роиாро▓்ро╡ро░ுроо் роХேрой்роЯро░்рокро░ி роЪெрой்ро▒роЯைрои்родройро░். роХேрой்роЯро░்рокро░ிропிрой் родுро▒ро╡ி "роХேро░்ро╡ாроЪிрой்" (Monk Gervase) роХூро▒்ро▒ுрокроЯிропுроо், роЪроо்рокро╡роЩ்роХро│ை роиேро░ிро▓் рокாро░்род்род роЪாроЯ்роЪி "роХ்ро░ீроо் роОроЯ்ро╡ро░்роЯிрой்"рокроЯிропுроо் (Edward Grim) роЕро╡ро░்роХро│் роХொрог்роЯு роЪெрой்ро▒ роЖропுродроЩ்роХро│ை роЖро▓ропрод்родிрой் ро╡ெро│ிропேропுро│்ро│ рооро░род்родிройроЯிропிро▓் рооро▒ைрод்родு ро╡ைрод்родройро░். роХро╡роЪрод்родை роЖроЯைроХро│ிройроЯிропிро▓ுроо் роТро│ிрод்родு ро╡ைрод்родройро░். роЕро╡ро░்роХро│், родாрооро╕் рокெроХ்роХроЯ் "ро╡ிрой்роЪெро╕்роЯро░்" (Winchester) роЪெрой்ро▒ு родроородு роироЯро╡роЯிроХ்роХைроХро│ுроХ்роХாрой роХாро░роЩ்роХро│ை роТрок்рокுро╡ிроХ்роХ ро╡ேрог்роЯுрооெрой்ро▒ு роЕро╡ро░்роХро│் ро╡ро▒்рокுро▒ுрод்родிройро░். роЖройாро▓் рокெроХ்роХроЯ் роЕродройை рооро▒ுрод்родாро░். роЕродுроороЯ்роЯுрооро▓்ро▓ாродு, роЗро░рог்роЯாроо் ро╣ெрой்ро▒ிропிрой் роЙрод்родро░ро╡ுроХро│ுроХ்роХு роХீро┤்рокроЯிро╡родாроХ роТрок்рокுроХ்роХொро│்ро│ுроо்рокроЯிропுроо் ро╡ро▒்рокுро▒ுрод்родிройро░். роЗро╡ро▒்ро▒ைропெро▓்ро▓ாроо் рокெроХ்роХроЯ் рооро▒ுрод்род роХாро░рогрод்родாро▓் роЖрод்родிро░роо் роХொрог்роЯ роЕрои்роиாро▓்ро╡ро░ுроо் рооро▒ைрод்родு ро╡ைрод்родிро░ுрои்род роЖропுродроЩ்роХро│ை роОроЯுрод்родுроХ்роХொрог்роЯு роЖро▓ропрод்родிройுро│்ро│ே ро╡ிро░ைрои்родройро░். роЗродро▒்роХிроЯைропே родுро▒ро╡ிропро░் роЪெрокிроХ்роХுроо் роЖро▓ропрод்родிрой் рооேро▓்рооாроЯிроХ்роХு роЪெро▓்ро▓ுроо் рокроЯிроХ்роХроЯ்роЯிройро░ுроХே рокெроХ்роХроЯ் ро╡рои்родроЯைрои்родிро░ுрои்родாро░்.
рокிрой்ройро░், роироЯрои்родро╡ро▒்ро▒ை роиேро░ிро▓் рокாро░்род்род роЪாроЯ்роЪிропாрой роХ்ро░ீроо் ро╡ிро│роХ்роХுроХிро▒ாро░்.:-
рооுродро▓ாрооро╡рой் роЪроЯ்роЯெрой்ро▒ு рокெроХ்роХроЯ்роЯிрой் рооீродு рокாроп்рои்родு роЕро╡ро░родு родро▓ைропிро▓ிро░ுрои்род роХிро░ீроЯрод்родிрой் рооுройைропிро▓் ро╡ெроЯ்роЯிройாрой். роЗро░рог்роЯாрооро╡рой் роЕро╡ро░родு родро▓ைропிро▓் ро╡ெроЯ்роЯிройாрой். роЖройாро▓ுроо் рокெроХ்роХроЯ் ро╕்родிро░рооாроХ роиிрой்ро▒ுроХொрог்роЯிро░ுрои்родாро░். рооூрой்ро▒ாро╡родு ро╡ெроЯ்роЯு ро╡ிро┤ுрои்родродுроо் рокெроХ்роХроЯ் рооுро┤роЩ்роХாро▓்роХро│ிро▓ுроо் роХைроХро│ிро▓ுроо் ро╡ிро┤ுрои்родாро░். роЙропிро░ுро│்ро│ рокро▓ிропாроХ родроо்рооைропே роЕро░்рок்рокрогிрод்род рокெроХ்роХроЯ் рооுрогுрооுрогுрод்род роХுро░ро▓ிро▓், "роЗропேроЪுро╡ிрой் рокெропро░ுроХ்роХாроХро╡ுроо் родிро░ுроЪ்роЪрокைропிрой் рокாродுроХாро╡ро▓ுроХ்роХாроХро╡ுроо் роиாрой் рооро░рогрод்родை родро┤ுро╡ родропாро░ாроХ роЗро░ுроХ்роХிро▒ேрой்" роОрой்ро▒ு роХூро▒ிройாро░். роЖройாро▓் рооூрой்ро▒ாрооро╡рой் рооீрог்роЯுроо் роПро▒்рокроЯுрод்родிроп рокропроЩ்роХро░рооாрой роХாропроо், роЕро╡ро░ை роХுрок்рокுро▒ ро╡ிро┤ ро╡ைрод்родродு. роЗрои்род ро╡ெроЯ்роЯிро▓், роЕро╡ро░родு родро▓ைропிро▓ிро░ுрои்род роХிро░ீроЯроо் роХீро┤ே ро╡ிро┤ுрои்родродு. родро▓ைропிройுро│்ро│ிро░ுрои்родு ро╡ெрог்рогிро▒ рооூро│ை ро╡ெро│ிропே ро╡рои்родு ро╡ிро┤ுрои்родродு. родேро╡ாро▓ропрод்родிрой் родро░ை рокெроХ்роХроЯ்роЯிрой் роЗро░род்родрод்родாро▓் роиройைрои்родродு. роЗро░роХ்роХрооро▒்ро▒ рооூрой்ро▒ாрооро╡рой் рокுройிрод роХுро░ுро╡ுроо், ро╡ிро▓ைроородிрок்рокро▒்ро▒ родிропாроХிропுрооாрой родாрооро╕் рокெроХ்роХроЯ்роЯிрой் роХро┤ுрод்родிро▓் роПро▒ி рооிродிрод்родрокроЯி, роЕро╡ро░родு роЗро░род்родроо் рооро▒்ро▒ுроо் рооூро│ைропை родேро╡ாро▓ропрод்родிрой் роироЯைрокாродைроХро│ிро▓் роЪிродро▒роЯிрод்родாрой். рокிрой்ройро░், "ро╡ாро░ுроЩ்роХро│் роУроЯிро╡ிроЯро▓ாроо், роЗро╡рой் роЗройி роЙропிро░் рокிро┤ைроХ்роХ рооாроЯ்роЯாрой்" роОрой்ро▒ு роХூро╡ிройாрой்.
Saint du Jour
(29 d├йcembre)
✠ Saint Thomas Becket ✠
Archev├кque de Cantorb├йry et martyr :
Naissance : 21 d├йcembre 1119
Cheapside, Londres, Royaume d'Angleterre
D├йc├иs : 29 d├йcembre 1170 (50 ou 51 ans)
Cath├йdrale de Canterbury, Kent, Royaume d'Angleterre
V├йn├йr├й en :
une ├йglise catholique romaine
Communion anglicane
B├йatifi├й : 21 f├йvrier 1173
Pape Alexandre III
Canonis├й : 21 f├йvrier 1173
Pape Alexandre III
F├кte : 29 d├йcembre
Sanctuaires importants : la cath├йdrale de Cantorb├йry
Patronage:
Coll├иge d'Exeter, Oxford ; Portsmouth ; Abbaye d'Arbroath ; Clerg├й s├йculier
Thomas Becket, ├йgalement connu sous le nom de Saint Thomas de Cantorb├йry, Thomas de Londres et plus tard Thomas ├а Becket, a ├йt├й archev├кque de Cantorb├йry de 1162 jusqu'├а son assassinat en 1170. Il est v├йn├йr├й comme un saint et un martyr par l'├Йglise catholique et la Communion anglicane. Il est entr├й en conflit avec Henri II, roi d'Angleterre, au sujet des droits et privil├иges de l'├Йglise et a ├йt├й assassin├й par des partisans du roi dans la cath├йdrale de Cantorb├йry. Peu de temps apr├иs sa mort, il a ├йt├й canonis├й par le pape Alexandre III.
Dans la morale catholique, il y a un principe : rien de tr├иs mauvais ou de tr├иs bon n'arrive soudainement. Pour qu'un grand mal se produise, il doit y avoir toute une s├йrie d'actions qui le pr├йc├иdent et le pr├йparent. Ce principe, qui s'applique ├а la vie morale d'un individu, est ├йgalement vrai dans l'histoire des nations, des civilisations et des cycles de culture. La vie de saint Thomas Becket et les ├йv├йnements qui se sont produits apr├иs sa mort illustrent bien comment une longue pr├йparation est faite pour des ├йv├йnements historiques importants.
Un tel ├йv├йnement - sans aucun doute l'un des ├йpisodes les plus tristes et les plus honteux de l'histoire de l'├Йglise - a eu lieu au 16├иme si├иcle lorsqu'un nombre massif de catholiques anglais est pass├й de la religion catholique au protestantisme. Le roi Henri VIII voulait divorcer de la reine Catherine d'Aragon, et le pape ne l'a pas accept├й. En 1534, le roi rompt avec Rome et se proclame chef de l'├Йglise d'Angleterre.
Apr├иs que sa rupture avec Rome devint d├йfinitive, seul un tr├иs petit nombre de catholiques rest├иrent fid├иles ├а l'├Йglise. Deux des plus illustres ├йtaient saint Jean Fisher, cardinal, et saint Thomas More, la├пc. Mais la grande majorit├й des catholiques ont scandaleusement et honteusement chang├й de religion. Des monast├иres et des couvents entiers, d'innombrables pr├кtres et religieuses, des institutions enti├иres, des universit├йs et des ┼Уuvres de charit├й entr├иrent dans la nouvelle secte sans aucun remords apparent. Comment expliquer un fait pareil ?
Le processus anglais qui culmina avec cette s├йparation d'avec Rome commen├зa au XIIe si├иcle avec la lutte entre saint Thomas Becket e
(December 29)
✠ St. Thomas Becket ✠
Archbishop of Canterbury and Martyr:
Born: December 21, 1119
Cheapside, London, Kingdom of England
Died: December 29, 1170 (Age 50 or 51)
Canterbury Cathedral, Kent, Kingdom of England
Venerated in:
Roman Catholic Church
Anglican Communion
Beatified: February 21, 1173
Pope Alexander III
Canonized: February 21, 1173
Pope Alexander III
Feast: December 29
Important Shrines: Canterbury Cathedral
Patronage:
Exeter College, Oxford; Portsmouth; Arbroath Abbey; Secular Clergy
Thomas Becket, also known as Saint Thomas of Canterbury, Thomas of London and later Thomas ├а Becket, was Archbishop of Canterbury from 1162 until his murder in 1170. He is venerated as a saint and martyr by both the Catholic Church and the Anglican Communion. He engaged in conflict with Henry II, King of England, over the rights and privileges of the Church and was murdered by followers of the king in Canterbury Cathedral. Soon after his death, he was canonised by Pope Alexander III.
In Catholic Morals, there is a principle: Nothing very bad or very good happens suddenly. For a great evil to occur, there should be a whole series of actions that precede and prepare for it. This principle, which applies to the moral life of an individual, is also true in the history of nations, civilizations, and cycles of culture. The life of St. Thomas Becket and the events that occurred after his death illustrates well how a long preparation is made for momentous historical events.
Such an event – undoubtedly one of the saddest and shameful episodes of the History of the Church – took place in the 16th century when a massive number of English Catholics changed from the Catholic Religion to Protestantism. King Henry VIII wanted a divorce from Queen Catherine of Aragon, and the Pope would not agree to it. In 1534, The King broke with Rome and proclaimed himself the head of the Church in England.
After his rupture with Rome became definitive, only a very small number of Catholics remained faithful to the Church. Two of the most illustrious were St. John Fisher, a Cardinal, and St. Thomas More, a layman. But the great majority of Catholics scandalously and shamefully switched religions. Entire monasteries and convents, countless priests and nuns, whole institutions, universities, and works of charity entered the new sect without any apparent remorse. How can one explain a fact like that?
The English process that culminated with this separation from Rome began in the 12th century with the fight between St. Thomas Becket and King Henry II regarding the interference of the Crown in ecclesiastical affairs. A dispute between Kings and Popes on this topic already existed at that time. The Kings wanted the Catholic English Hierarchy to obey them and accept their appointments to ecclesiastical offices. The Popes, basing themselves on the divine institution of the Church, defended the Church’s right to full dominium over spiritual matters, in particular over Bishops and the faithful.
The Pope has direct and immediate power over every Bishop and each one of the faithful on earth. Therefore, also over the English Bishops. The Pope’s power to choose and direct Bishops displeased a certain English current of thinking that sustained the opposite. According to it, the Pope should exercise only a weak and indirect authority over the English Bishops, while the King should have full and direct power over them.
Behind this question was a higher struggle of principles at stake. The central question in the realm of principles, rather than concrete cases was this: Should the temporal or spiritual sphere have greater power? Should the temporal sphere obey the spiritual, or vice-versa?
In the absolute order of things, those who defended the King’s rights over the English Bishops were sustaining that earthly and temporal things have more importance than religious matters, and the latter should be an instrument for the realization of the former. For this party, the end of the life of man is not heaven, but life on this earth. Therefore, the representative of the State and temporal interests should have supremacy over the Church.
In the final analysis, for those who took this position, religion would be nothing more than a useful myth to keep order among the people. It would not be a revealed, objective, and absolute ensemble of truths.
On the other hand, those who believed in the Church’s supremacy supported the principle affirming that things of this life exist for eternal life. It is true that the State has to deal with temporal matters. But it is also true that the State is meant to help the Church accomplish its mission. Therefore, in ecclesiastical matters, the Church has the full right and entire power to govern herself. Further, should sin be involved in a temporal affair, the Church has the right to intervene to halt its advance. In such a case, the Church has power over the State. More clearly affirmed, the State does not have the right to promulgate laws and establish institutions that are against the law of Christ.
This notion of the supremacy of the State over the Church that was adopted early on by English Kings, as well as by Kings of other countries, was designated by the Church as a grave error: Regalism. It is a revolutionary position with the same root as the modern errors of Laicism and Materialism.
In the 12th century, St. Thomas Becket clashed with King Henry II because St. Thomas sustained that the Pope and English Bishops could not accept the jurisdiction of the King over them. St. Thomas Becket was the Archbishop of Canterbury, the first see of England. He was, therefore, the kingdom’s most important religious authority. He also was a brilliant man who had been chancellor of England before he was made Archbishop. These characteristics help us understand the enormous influence he had.
His strong opposition to the King’s position greatly embarrassed Henry II, who exiled him for some considerable time. He returned to England, however, and continued to attack the erroneous policy of Henry II. Soon after his return, four agents of the King violated the sanctuary of Canterbury Cathedral and murdered St. Thomas Becket at the altar on December 29, 1170.
What were the consequences of this act? A large part of the English people took the side of St. Thomas Becket and became indignant with the King. A cult grew up immediately and people flocked on pilgrimages to the site. It reached the point that the King felt the need to make public penance before the sepulchre of St. Thomas Becket and ask forgiveness of God for what had happened.
But it is also true that a good part of the leading classes – the clergy, high nobles, intellectuals, and magistrates – continued to support the King’s position and to sustain that St. Thomas Becket had acted imprudently. That is, they supported the false principle that the power of the State is superior to that of the Church.
The result was that as time passed, the State gradually invaded the religious sphere. The English ecclesiastics were either complacent with such doctrine or fearful of defending the correct doctrine. So this deleterious process continued. Three hundred years later England was still Catholic, but its Catholicity was so superficial that it was possible to throw down the Church in England as easily as one fell a tree whose roots are rotted away by termites. With a single blow, it falls to the ground. This is what happened with the Catholic Church in England.
It is curious to note that this process moving toward revolt from Rome, which was pushed forward by the clergy and high nobility, had less influence among the lower nobility and people. The Catholics became a kind of Church of Silence in England. It seems, however, that even this Church of Silence was not faithful, as the following incidents reveal.
When Edward VI died at the age of 16, his half-sister Mary Tudor, daughter of Queen Catherine of Aragon, came to the throne. She married King Philip II of Spain. All of England changed from Protestantism and became Catholic again. A Legate of the Pope travelled to England to give general absolution to the entire Parliament, whose members received it on their knees. It would seem that everything had returned to the correct order. But as soon as Mary Tudor died in 1558, those same bishops, nobles, and authorities who had returned to the Catholic Religion went back to Protestantism under Elizabeth I. That is to say, everything was appearances, everything was opportunism.
It is interesting to note a parallel fact that many historians forget to mention. After his break with Rome, Henry VIII ordered that some subordinates go to the tomb of St. Thomas Becket, remove his bones from the altar, and begin a process against him. At its conclusion, he was declared guilty of lese-majesty [high treason] and his relics were burned. This fact is rarely spoken about.
This second martyrdom of St. Thomas Becket, however, constituted a true glory for him. It is the glory of being hated by those who are evil, the glory of suffering persecution for the love of Our Lord Jesus Christ. Also, it demonstrates how his example had been so magnificent that even centuries later, the revolutionaries had to destroy his relics in order to break with the Catholic Church. Even after his death, he was a barrier to the evil they wanted to do, and they had to get rid of this barrier for the heresy to grow and spread.
Nothing is more beautiful than this: a man lying in his tomb in the shadow of death who, notwithstanding, remains a vigilant sentinel against evil, impeding its advance. He held this place of honour for 400 years, thwarting England from fully embracing the error of Regalism, which finally became the heresy of Anglicanism.
Is there some analogy between the process of deterioration of English Catholicism and our own days? We see that Catholic thinking has been undermined by the Revolution, at least since the 19th century. At times by omissions, at times by concessions on doctrinal points, at times by an unjustifiable adhesion to doctrinal errors. This is what prepared the wave of Progressivism that has taken over the Catholic Church today. If a strong reaction will rise against it, we can expect every good thing. If such a reaction fails to come, it is probable that after some time these people will accept the heresy. I am not speaking only about the Brazilian people, but also about any other people who do not make a strong reaction against Progressivism.
When a termite enters a piece of wood, it gnaws at it from within, leaving the external appearance. The wood appears normal to anyone looking at it. But if he puts pressure on the wood, the exterior layer breaks open and reveals the work of the worms eating away at the interior. The same is happening today with the religious edifice. There is still an exterior finish of orthodoxy, but if one pushes against it, he finds that everything is being corrupted by Progressivism, which is the Revolution inside the Catholic Church.
I have summarized for you here some historical laws. They are not laws that apply invariably to every situation, but they explain how an analogous process unfolds in many cases. These are considerations drawn from the life of St. Thomas Becket.
роЗрой்ро▒ைроп рокுройிродро░்
(роЯிроЪроо்рокро░் 29)
✠ рокுройிродро░் родாрооро╕் рокெроХ்роХроЯ் ✠
(St. Thomas Becket)
роХேрой்роЯро░்рокро░ி рокேро░ாропро░்/ рооро▒ைроЪாроЯ்роЪி:
(Archbishop of Canterbury/ Martyr)
рокிро▒рок்рокு: роЯிроЪроо்рокро░் 21, 1118
роЪீрок்роЪைроЯ், ро▓рог்роЯрой்
(Cheapside, London)
роЗро▒рок்рокு: роЯிроЪроо்рокро░் 29, 1170
роХேрой்роЯро░்рокро░ி рокேро░ாро▓ропроо்
(Canterbury Cathedral)
роПро▒்роХுроо் роЪрооропроо்:
ро░ோроорой் роХрод்родோро▓ிроХ்роХ родிро░ுроЪ்роЪрокை
(Roman Catholic Church)
роЖроЩ்роХிро▓ிроХ்роХрой் роЪрооூроХроо்
(Anglican Communion)
рооுроХ்родிрокேро▒ு рокроЯ்роЯроо்: роГрокெрок்ро░ро╡ро░ி 21, 1173
родிро░ுрод்родрои்родை рооூрой்ро▒ாроо் роЕро▓ெроХ்роЪாрог்роЯро░்
(Pope Alexander III)
рокுройிродро░் рокроЯ்роЯроо்: роГрокெрок்ро░ро╡ро░ி 21, 1173
родிро░ுрод்родрои்родை рооூрой்ро▒ாроо் роЕро▓ெроХ்роЪாрог்роЯро░்
(Pope Alexander III)
рооுроХ்роХிроп родிро░ுрод்родро▓роо்:
роХேрой்роЯро░்рокро░ி рокேро░ாро▓ропроо்
(Canterbury Cathedral)
роиிройைро╡ுрод் родிро░ுроиாро│்: роЯிроЪроо்рокро░் 29
рокுройிродро░் родாрооро╕் рокெроХ்роХроЯ், роХி.рокி. 1162роо் роЖрог்роЯு рооுродро▓் роХி.рокி. 1170роо் роЖрог்роЯிро▓் рооро▒ைроЪாроЯ்роЪிропாроХ роХொро▓ை роЪெроп்ропрок்рокроЯுроо்ро╡ро░ை “роХேрой்роЯро░்рокро░ி рокேро░ாропро░ாроХ” (Archbishop of Canterbury) роЗро░ுрои்родро╡ро░ாро╡ாро░். роХрод்родோро▓ிроХ்роХ родிро░ுроЪ்роЪрокை рооро▒்ро▒ுроо் роЖроЩ்роХிро▓ிроХ்роХ роТрой்ро▒ிропроо் роЗро╡ро░ை рокுройிродро░் роОрой்ро▒ுроо் рооро▒ைроЪாроЯ்роЪி роОрой்ро▒ுроо் ро╡рогроЩ்роХுроХிрой்ро▒родு. роХி.рокி. 1162роо் роЖрог்роЯிро▓், роХேрой்роЯро░்рокро░ி рокேро░ாропро░ிрой் рооро▒ைро╡ுроХ்роХுрок்рокிрой், родройроХ்роХுроЪ் роЪாродроХрооாроХ роЗро░ுрок்рокாро░் роОрой்ро▒ு роХро░ுродி, роЕрок்рокோродு роЗроЩ்роХிро▓ாрои்родு роиாроЯ்роЯிрой் роорой்ройро░ாроХ (King of England) роЗро░ுрои்род “роЗро░рог்роЯாроо் ро╣ெрой்ро▒ி” (Henry II), родாрооро╕் рокெроХ்роХெроЯ்роЯை рокேро░ாропро░ாроХрок் рокро░ிрои்родுро░ைрод்родாро░். родிро░ுроЪ்роЪрокைропிрой் роЙро░ிрооைроХро│் рооро▒்ро▒ுроо் роЪро▓ுроХைроХро│் рокро▒்ро▒ி роЕро╡ро░் роЗроЩ்роХிро▓ாрои்родிрой் роорой்ройро░ாрой роЗро░рог்роЯாроо் ро╣ெрой்ро▒ிропுроЯрой் рооோродро▓ிро▓் роИроЯுрокроЯ்роЯாро░். роЗродрой் роХாро░рогрооாроХ, роЗро╡ро░ை роорой்ройро░ிрой் роЖроЯ்роХро│் роЗро╡ро░ிрой் рооро▒ைрооாро╡роЯ்роЯрок் рокேро░ாро▓ропрод்родிро▓ேропே ро╡ெроЯ்роЯிроХ்роХொрой்ро▒ройро░்.
роЕрок்рокோро╕்родро▓ро░ாрой рокுройிродро░் родோрооைропро░ிрой் роиிройро╡ுрод் родிро░ுроиாро│ாрой роЯிроЪроо்рокро░் рооாродроо் 21роо் родேродி рокிро▒рои்род рокெроХ்роХроЯ்'роЯிрой் родрои்родைропிрой் рокெропро░், “роХிро▓்рокро░்роЯ் рокெроХ்роХроЯ்” (Gilbert Beket) роЖроХுроо். родாропாро░ிрой் рокெропро░், “рооெроЯ்роЯிро▓்роЯா” (Matilda) роЖроХுроо். роТро░ு родுрогி-роЖроЯை ро╡ிропாрокாро░ிропாроХ ро╡ாро┤்роХ்роХைропைрод் родொроЯроЩ்роХிроп роХிро▓்рокро░்роЯ், роХி.рокி. 1120роХро│ிро▓் ро▓рог்роЯрой் рооாроироХро░ிро▓் роЙро│்ро│ родроородு роЪொрод்родுроХ்роХро│ிрой்рокேро░ிро▓் ро╡ாроЯроХைропாроХ ро╡рои்род ро╡ро░ுрооாройрод்родைроХ் роХொрог்роЯு ро╡роЪродிропாроХ ро╡ாро┤்рои்родро╡ро░். роЪிро▓ роХாро▓роо் роЗро╡ро░் ро▓рог்роЯрой் рооாроироХро░ிрой் родро▓ைро╡ро░ாроХро╡ுроо் (Sheriff) роЗро░ுрои்родிро░ுроХ்роХிро▒ாро░். роХிро▓்рокро░்роЯ்роЯிрой் рокрогроХ்роХாро░ роЪிроиேроХிродро░்роХро│ிро▓் роТро░ுро╡ро░ாрой "ро░ிроЪ்роЪро░் роЯி ро▓ா'роРроХ்ро▓ே" (Richer de L'Aigle) роОрой்рокро╡ро░், ро╡ேроЯ்роЯைропாроЯுро╡родிро▓் роЖро░்ро╡рооுро│்ро│ родாроороЪை "ро╕ுро╕்роЪெроХ்ро╕்" (Sussex) роОрой்ройுрооிроЯрод்родிро▓ுро│்ро│ родроородு родோроЯ்роЯроЩ்роХро│ுроХ்роХு роЕроЯிроХ்роХроЯி роЕро┤ைрок்рокродுрог்роЯு. родாрооро╕், 'ро░ிроЪ்роЪ'ро░ிроЯрооிро░ுрои்родு роиிро▒ைроп ро╡ிроЯропроЩ்роХро│ைроХ் роХро▒்ро▒ுроХ்роХொрог்роЯாро░். рокிрой்ройாро│ிро▓், родாроороЪுроХ்роХு роОродிро░ாрой роХ்ро│ேро░рог்роЯрой் роЕро░роЪிропро▓் роЪроЯ்роЯрод்родிро▓் (Signatory of the Constitutions of Clarendon) роХைропெро┤ுрод்родிроЯ்роЯро╡ро░் ро░ிроЪ்роЪро░் роЖро╡ாро░் роОрой்рокродு роХுро▒ிрок்рокிроЯрод்родроХ்роХродு.
родроородு рокрод்родு ро╡ропродிро▓் ро▓рог்роЯрой் рокுройிрод рокро╡ுро▓் родேро╡ாро▓ропрод்родிрой் "рооெро░்роЯрой்" родுро▒ро╡ு роороЯрод்родிро▓் (Merton Priory) роХро▓்ро╡ி роХро▒்роХ роЕройுрок்рокрок்рокроЯ்роЯாро░். родроородு роЗро░ுрокродு ро╡ропродிро▓் роЪுрооாро░் роТро░ு ро╡ро░ுроЯроо் рокாро░ிро╕் роироХро░ிро▓் роЗро░ுрои்род роЗро╡ро░், роиிропродி роЕро▓்ро▓родு роЪிро╡ிро▓் роЪроЯ்роЯроо் роЖроХிропро╡ро▒்ро▒ை роХро▒்роХро╡ிро▓்ро▓ை.
роХேрой்роЯро░்рокро░ிропிрой் рокேро░ாропро░ாрой "родிропோрокாро▓்роЯ்" (Theobald) роОрой்рокро╡ро░் родாроороЪிрой் рокேро░ிро▓் роХொрог்роЯ роироо்рокிроХ்роХைропிрой் рокேро░ிро▓், родрооாроЪை рооுроХ்роХிроп роЪிро▓ рокрогிроХро│ுроХ்роХாроХ ро░ோроо் рооро▒்ро▒ுроо் 'рокோро▓ோроХ்ройா' (Rome and Bologna) роЖроХிроп роЗроЯроЩ்роХро│ுроХ்роХு роЕройுрок்рокிройாро░். роЕрод்родுроЯрой், роЕро╡ро░ை роХிро▒ிро╕்родро╡ роЪрооропроЪ் роЪроЯ்роЯроЩ்роХро│் роХро▒்рокродро▒்роХாроХ "роЖроХ்роЪெро░்ро░ே" (Auxerre) роиாроЯ்роЯுроХ்роХுроо் роЕройுрок்рокிройாро░்.
родாроороЪிрой் родிро▒рооைропிро▓் роЕродிроХ роироо்рокிроХ்роХை роХொрог்роЯ родிропோрокாро▓்роЯ், роЕроЪ்роЪрооропроо் роХாро▓ிропாроХ роЗро░ுрои்род (Lord Chancellor) рокродро╡ிроХ்роХு родாроороЪை роиிропрооிроХ்роХுроо்рокроЯி роЕрок்рокோродைроп роЕро░роЪрой் роЗро░рог்роЯாроо் ро╣ெрой்ро▒ிропிроЯроо் рокро░ிрои்родுро░ைрод்родாро░். роХி.рокி. 1155роо் роЖрог்роЯு, роЬройро╡ро░ி рооாродроо் родாрооро╕் роЕро╡்ро╡ுропро░் рокродро╡ிроХ்роХு роиிропрооிроХ்роХрок்рокроЯ்роЯாро░். роиிро▓роХ்роХிро┤ாро░்роХро│், родேро╡ாро▓ропроЩ்роХро│் рооро▒்ро▒ுроо் роЖропро░் рокேро░ро╡ைроХро│் роЖроХிропройро╡ро▒்ро▒ிро▓ிро░ுрои்родு роЕро░роЪройிрой் рокாро░роо்рокро░ிроп ро╡ро░ுро╡ாроп்роХро│ை ро╡роЪூро▓ிроХ்роХுроо் рокрогிропிро▓் роХро▒ாро░ாроХ роЗро░ுрои்родாро░். роЕро░роЪрой் родроородு роороХройாрой ро╣ெрой்ро▒ிропை родாроороЪிрой் роЗро▓்ро▓род்родிро▓் родроЩ்роХுро╡родро▒்роХு роЕройுрок்рокிройாро░். роЕроХ்роХாро▓род்родிро▓் роЕро░роЪ ро╡ாро░ிроЪுроХро│் ро╡ெро│ி рокிро░рокுроХ்роХро│ிрой் роЗро▓்ро▓роЩ்роХро│ிро▓் родроЩ்роХுро╡родு рокாро░роо்рокро░ிроп роЪெропро▓ாроХ роЗро░ுрои்родродு. родாрооро╕் родроо் рооீродு родроородு родрои்родைропை ро╡ிроЯ роЕродிроХро│ро╡ு рокாроЪроо் ро╡ைрод்родிро░ுрои்родродாроХ ро╣ெрой்ро▒ி роХூро▒ிройாро░்.
роХி.рокி. 1162роо் роЖрог்роЯு, роХேрой்роЯро░்рокро░ிропிрой் рокேро░ாропро░ாрой "родிропோрокாро▓்роЯ்роЯிрой்" рооро░рогрод்родிрой் рокிрой்ройро░், родாрооро╕் рокேро░ாропро░் рокродро╡ிроХ்роХு рооுрой்рооொро┤ிропрок்рокроЯ்роЯாро░். роХி.рокி. 1162роо் роЖрог்роЯு, рооே рооாродроо், 23роо் роиாро│், роЕро░роЪро╡ை роЖропро░் рооро▒்ро▒ுроо் рокிро░рокுроХ்роХро│் роХுро┤ுроХ்роХро│ாро▓் роЕро╡ро░родு родேро░்родро▓் роЙро▒ுродி роЪெроп்ропрок்рокроЯ்роЯродு. родாрооро╕், родிро░ுроЪ்роЪрокைропை ро╡ிроЯ роЕро░роЪ рокрогிроХро│ுроХ்роХே рооுроХ்роХிропрод்родுро╡роо் родро░ுро╡ாро░் роОрой роЕро░роЪрой் роОродிро░்рокாро░்род்родாро░். роЖройாро▓், родுро▒ро╡ு ро╡ாро┤்ро╡ிро▒்роХாрой родாроороЪிрой் рокிро░роЪிрод்родி рокெро▒்ро▒ рооாро▒்ро▒роо் роЕрок்рокோродு роиிроХро┤்рои்родродு.
роХி.рокி. 1162роо் роЖрог்роЯு, роЬூрой் рооாродроо், роЗро░рог்роЯாроо் роиாро│் роХுро░ுрод்родுро╡роо் рокெро▒்ро▒ родாрооро╕் рокெроХ்роХроЯ், “ро╡ிрой்роЪெро╕்роЯро░்” рооாроХாрогрод்родிрой் роЖропро░் "рок்ро▓ாроп்роЪிрой் ро╣ெрой்ро▒ி" (Henry of Blois, the Bishop of Winchester) рооро▒்ро▒ுрооுро│்ро│ роХேрой்роЯро░்рокро░ிропிрой் роЖропро░்роХро│ாро▓் роХி.рокி. 1162роо் роЖрог்роЯு, роЬூрой் рооாродроо், 3роо் роиாро│், роХாрой்роЯро░்рокро░ிропிрой் рокேро░ாропро░ாроХ роЕро░ுроЯ்рокொро┤ிро╡ு роЪெроп்ропрок்рокроЯ்роЯாро░்.
рокுродிродாроХ роиிропрооройроо் рокெро▒்ро▒ рокேро░ாропро░் родроо்рооிроЯроо் роПро▒்роХройро╡ே роЗро░ுрои்род (Lord Chancellor) рокродро╡ிропை ро░ாроЬிройாрооா роЪெроп்родродாро▓ுроо், рокேро░ாропро░ுроХ்роХாрой роЙро░ிрооைроХро│் рооро▒்ро▒ுроо் роЕродிроХாро░роЩ்роХро│ை родிро░ுроо்рок родроо்рооிроЯрооே родро░ро╡ேрог்роЯுрооெрой роХோро░ிропродாро▓ுроо் родாрооро╕் рокெроХ்роХроЯ் рооро▒்ро▒ுроо் роЕро░роЪрой் роЗро░рог்роЯாроо் ро╣ெрой்ро▒ிропிрой் роород்родிропிро▓் рокிро│ро╡ு роЕродிроХро░ிроХ்роХрод் родொроЯроЩ்роХிропродு. роЖроЩ்роХிро▓ேроп рокாродிро░ிропாро░்роХро│் рооீродுро│்ро│ роородроЪ்роЪாро░்рокро▒்ро▒ роиீродிроорой்ро▒роЩ்роХро│ிрой் родீро░்рок்рокுроХро│் роЙро│்ро│ிроЯ்роЯ роЗро╡ை, роЗро╡்ро╡ிро░ுро╡ро░ிроЯைропே родொроЯро░் рооோродро▓்роХро│ுроХ்роХுроо் ро╡ெро▒ுрок்рокுроХ்роХுроо் ро╡ро┤ி ро╡роХுрод்родродு. рокெроХ்роХெроЯ்роЯுроХ்роХு роОродிро░ாроХ рооро▒்ро▒ роЖропро░்роХро│ிрой் роЪெро▓்ро╡ாроХ்роХைрок் рокெро▒ "ро╡ெро╕்роЯ்рооிрой்ро╕்роЯро░ிро▓்" (Westminster) ро╣ெрой்ро▒ி рооேро▒்роХொрог்роЯ рооுропро▒்роЪிроХро│், роЕроХ்роЯோрокро░் роХி.рокி. 1163ро▓் родொроЯроЩ்роХிропродு. родாрооро╕் рокெроХ்роХெроЯ்роЯிрой் рооீродு роироЯро╡роЯிроХ்роХை роОроЯுроХ்роХ "ро░ாропро▓் роЕро░роЪிроЯрооிро░ுрои்родு" (Royal government) рокாро░роо்рокро░ிроп роТрок்рокுродро▓ை ро╣ெрой்ро▒ி роХேроЯ்роЯுрок் рокெро▒்ро▒ாро░். роЗродройாро▓், роЕро░роЪро░் ро╣ெрой்ро▒ிропிрой் роЙро░ிрооைроХро│ுроХ்роХு роТрок்рокுроХ்роХொро│்ро│ுроо்рокроЯிропுроо், родро╡ро▒ிройாро▓் роЕро░роЪிропро▓் рокிрой்ро╡ிро│ைро╡ுроХро│ை роЪрои்родிроХ்роХ роиேро░ிроЯுроо் роОрой்ро▒ுроо் родாрооро╕் рокெроХ்роХроЯ் "роХ்ро│ேро░рог்роЯрой்" (Clarendon) рооூро▓рооாроХ роЕродிроХாро░рокூро░்ро╡рооாроХ роХேроЯ்роЯுроХ்роХொро│்ро│рок்рокроЯ்роЯாро░்.
"роХ்ро│ேро░рог்роЯройிрой்" роЕро░роЪிропро▓рооைрок்рокு:
(Constitutions of Clarendon)
роХி.рокி. 1164роо் роЖрог்роЯு, роЬройро╡ро░ி рооாродроо், 30роо் роиாро│рой்ро▒ு, "роХ்ро│ேро░рог்роЯрой்" роЕро░рог்рооройைропிро▓் рокெро░ுроо்рокாрой்рооைропாрой роЖроЩ்роХிро▓ேроп роХிро▒ிро╕்родро╡ роХுро░ுрооாро░்роХро│் роХро▓рои்родுроХொрог்роЯ роХூроЯ்роЯрод்родிро▒்роХு роЕро░роЪро░் роЗро░рог்роЯாроо் ро╣ெрой்ро▒ி родро▓ைрооை ро╡роХிрод்родாро░். родроородு рооுро┤ு родிро▒рооைропைропுроо் роЕродிроХாро░род்родைропுроо் роЙрокропோроХிрод்родு родாрооро╕் рокெроХ்роХроЯ்роЯுроХ்роХு роОродிро░ாроХ рокродிройாро▒ு роЕро░роЪிропро▓рооைрок்рокுроХро│ிро▓ுроо் роЖроЩ்роХிро▓ேроп роХிро▒ிро╕்родро╡ роХுро░ுрооாро░்роХро│ிрой் роТрок்рокுродро▓ைрок் рокெро▒்ро▒ாро░். ро╡ேро▒ு ро╡ро┤ிропро▒்ро▒ рокெроХ்роХроЯ், "роХ்ро│ேро░рог்роЯрой்" роЕро░роЪிропро▓் роЪроЯ்роЯ роЙроЯ்рокொро░ுро│ுроХ்роХு роТрок்рокுроХொрог்роЯு родроородு ро╡ிро░ுрок்рокрод்родை ро╡ெро│ிрок்рокроЯுрод்родிройாро░். роЖройாро▓ுроо் роЕро╡ро▒்ро▒ிро▓் роХைропெро┤ுрод்родிроЯ рооро▒ுрод்родாро░்.
роХி.рокி. 1164роо் роЖрог்роЯு, роЕроХ்роЯோрокро░் рооாродроо், 8роо் роиாро│рой்ро▒ு, "роиாро░்род்родாроо்роЯройிрой் роХோроЯ்роЯைропிро▓்" роироЯрои்род роороХா роЪрокைропிро▓் (Great Council at Northampton Castle) роЖроЬро░ாроХி, роЕро░роЪு роЕродிроХாро░ роЕро╡роородிрок்рокு рооро▒்ро▒ுроо் родро╡ро▒ாрой роЪெропро▓்рокாроЯு рокோрой்ро▒ роХுро▒்ро▒роЪ்роЪாроЯ்роЯுроХ்роХро│ுроХ்роХு рокродிро▓ро│ிроХ்роХுрооாро▒ு рокெроХ்роХெроЯ்роЯுроХ்роХு ро╣ெрой்ро▒ி роЙрод்родро░ро╡ிроЯ்роЯாро░். роороХாроЪрокைропிро▓் роЖроЬро░ாрой роХுро▒்ро▒роо் роЪாроЯ்роЯрок்рокроЯ்роЯ рокெроХ்роХроЯ்,ро╡ிроЪாро░рогைропிро▓ிро░ுрои்родு роОро▒ிропрок்рокроЯ்роЯாро░். родрог்роЯройைропாроХ роХрог்роЯроо் ро╡ிроЯ்роЯு роХрог்роЯроо் роХроЯрод்родрок்рокроЯ்роЯாро░்.
роиாроЯு роХроЯрод்родро▓ுроо் роЕроЮ்роЮாрод ро╡ாроЪрооுроо்:
рокெроХ்роХроЯ் родрок்рокிропோроЯிроп рокேро░ாропро░ாроХ роЕро▒ிро╡ிроХ்роХрок்рокроЯ்роЯு, роЕро╡ро░் рооீродுроо் роЕро╡ро░родு роЙродро╡ிропாро│ро░்роХро│், роирог்рокро░்роХро│் рооро▒்ро▒ுроо் роиро▓рой் ро╡ிро░ுроо்рокிроХро│் роЖроХிроп роЕройைро╡ро░ுроХ்роХெродிро░ாроХро╡ுроо் роЕро░роЪро░் ро╣ெрой்ро▒ி родொроЯро░் роЕро░роЪாрогைроХро│ைрок் рокிро▒рок்рокிрод்родாро░். роЖройாро▓், роГрокிро░ாрой்ро╕் роиாроЯ்роЯிрой் роЕро░роЪро░் роПро┤ாроо் ро▓ூропிро╕் (King Louis VII) рокெроХ்роХроЯ்роЯுроХ்роХு рокாродுроХாрок்рокро│ிрод்родாро░். ро╣ெрой்ро▒ிропிрой் роХிро▒ிро╕்родро╡ родிро░ுроЪ்роЪрокைроХ்роХு роОродிро░ாрой рокропрооுро▒ுрод்родро▓்роХро│் родீро░ுроо்ро╡ро░ை рокெроХ்роХроЯ், роГрокிро░ாрой்ро╕ிрой் 'рокொрой்роЯிроХ்ройி' роОройுроо் роЗроЯрод்родிро▓ுро│்ро│ роЪிро╕்роЯ்роЯро░்роЪிропрой்' роороЯрод்родிро▓் (Cistercian abbey of Pontigny) роЪுрооாро░் роЗро░рог்роЯு ро╡ро░ுроЯроЩ்роХро│ைроХ் роХро┤ிрод்родாро░்.
родிро░ுрод்родрои்родை рооூрой்ро▒ாроо் роЕро▓ெроХ்роЪாрог்роЯро░் рокெроХ்роХроЯ் рооீродு роЕройுродாрокроо் роХொрог்роЯிро░ுрои்родாро▓ுроо், роТро░ு роЪாродроХрооாрой роЗро░ாроЬродрои்родிро░ роЕрогுроХுрооுро▒ைропைропே роиாроЯிройாро░். роХி.рокி. 1167роо் роЖрог்роЯு, родிро░ுрод்родрои்родை рокிро░родிроиிродிроХро│் (Papal legates) роЕродிроХாро░рокூро░்ро╡рооாроХ роЕройுрок்рокрок்рокроЯ்роЯройро░்.
роЗро▒ுродிропிро▓், роЪро░்роЪ்роЪைроХро│ுроХ்роХு родீро░்ро╡ு роХாрогுроо் роиோроХ்роХிро▓், рокேро░ро░роЪро░் роЕро▓ெроХ்роЪாрог்роЯро░் роХி.рокி. 1170роо் роЖрог்роЯு, роЗроЩ்роХிро▓ாрои்родுроХ்роХு родроородு рокிро░родிроиிродிроХро│ை роЕройுрок்рокிройாро░். ро╡ேро▒ு ро╡ро┤ிропро▒்ро▒ ро╣ெрой்ро▒ி, родாрооро╕் ро╡ெро│ிроиாроЯ்роЯிро▓் роЗро░ுрои்родு роЗроЩ்роХிро▓ாрои்родு родிро░ுроо்рокிроЪ் роЪெро▓்ро▓ роЕройுроородிроХுроо் роТро░ு роЪрооро░роЪрод்родிро▒்роХு роТрок்рокுроХ்роХொрог்роЯாрой்.
роЕро░роЪிропро▓் рокроЯுроХொро▓ை (Assassination):
роХி.рокி. 1170роо் роЖрог்роЯு, роЬூрой் рооாродроо், "ропோро░்роХ்" рокேро░ாропро░் (The Archbishop of York), "ро▓рог்роЯрой்" роЖропро░் (Bishop of London), рооро▒்ро▒ுроо் "ро╕ро▓ிро╕்рокро░ி" роЖропро░் (Bishop of Salisbury) роЖроХிропோро░் роЗрогைрои்родு "ропோро░்роХ்" роироХро░ிро▓் роЗро░рог்роЯாроо் ро╣ெрой்ро▒ிропிрой் роороХройாрой роЗро│ைроп ро╣ெрой்ро▒ிроХ்роХு роЕро░роЪ рооுроЯி роЪூроЯ்роЯிройро░். роЗродு, роХாрой்роЯро░்рокро░ிропிрой் рооுроЯிроЪூроЯ்роЯுроо் родройி роЙро░ிрооைропை рооுроЯிро╡ுроХ்роХு роХொрог்роЯுро╡рои்родродு. роЕродே ро╡ро░ுроЯроо் роиро╡роо்рокро░் рооாродроо்,рокெроХ்роХроЯ் роЗроо்рооூрой்ро▒ு роЖропро░்роХро│ை роХிро▒ிро╕்родро╡ родிро░ுроЪ்роЪрокைропிро▓ிро░ுрои்родு ро╡ிро▓роХ்роХி ро╡ைрод்родாро░். рооூрой்ро▒ு роЖропро░்роХро│ுроо் "роиாро░்роорог்роЯிропிро▓ுро│்ро│ (Normandy) роЕро░роЪро░ைроХ் роХாрог ро╡ிро░ைрои்родிро░ுрои்род ро╡ேро│ைропிро▓ுроо் рокெроХ்роХроЯ் родроородு роОродிро░்рок்рокாро│ро░்роХро│ை ро╡ிро▓роХ்роХிропே ро╡ைрод்родாро░். роЗрод்родроХро╡ро▓்роХро│் ропாро╡ுроо் роЗро│роо் роЕро░роЪрой் ро╣ெрой்ро▒ிропிрой் родрои்родைропாрой роЗро░рог்роЯாроо் ро╣ெрой்ро▒ிропிрой் роХாродுроХ்роХு роЪெрой்ро▒роЯைрои்родродு. родроХро╡ро▓்роХро│ைроХ் роХேроЯ்роЯро▒ிрои்родродுроо் роХோрокрооுро▒்ро▒ роЗро░рог்роЯாроо் ро╣ெрой்ро▒ி роЙроЪ்роЪро░ிрод்род ро╡ாро░்род்родைроХро│ை роЕро╡ро░родு роЙродро╡ிропாро│ро░்роХро│் ро╡ிро╡ро░ிроХ்роХிрой்ро▒ройро░். роЖройாро▓் роЕро╡ро▒்ро▒ுроХ்роХாрой роЪро░ிропாрой роиிро░ூрокрогроЩ்роХро│் роЗрой்ройродாрой் роОрой்ро▒ு роОроЩ்роХுроо் роХுро▒ிрок்рокிроЯрок்рокроЯ்роЯிро░ுроХ்роХро╡ிро▓்ро▓ை. рокொродுро╡ாрой рооேро▒்роХோро▓்роХро│ிрой்рокроЯி, "ропாро░் роЗрои்род родொро▓்ро▓ை ро╡ாроп்рои்род роХிро▒ிро╕்родро╡ роХுро░ுро╡ை роТро┤ிрод்родுроХ்роХроЯ்роЯுро╡ாро░்роХро│்" роОрой்ро▒ு роЪொрой்ройродாроХ роЕро▒ிропрок்рокроЯுроХிро▒родு. "ро░ெроЬிройாро▓்роЯ்" (Reginald FitzUrse), “ро╣роХ் роЯி роГрооோро░்ро╡ிро▓்” (Hugh de Morville), “ро╡ிро▓்ро▓ிропроо்” (William de Tracy) рооро▒்ро▒ுроо் “ро░ிроЪ்роЪро░்роЯ்" (Richard le Breton) роЖроХிроп роиாро▓்ро╡ро░ுроо் роЗрок்рокрогிроХ்роХு роиிропрооிроХ்роХрок்рокроЯ்роЯройро░்.
роХி.рокி. 1170роо் роЖрог்роЯு, роЯிроЪроо்рокро░் рооாродроо், 29роо் родேродிропрой்ро▒ு, роиாро▓்ро╡ро░ுроо் роХேрой்роЯро░்рокро░ி роЪெрой்ро▒роЯைрои்родройро░். роХேрой்роЯро░்рокро░ிропிрой் родுро▒ро╡ி "роХேро░்ро╡ாроЪிрой்" (Monk Gervase) роХூро▒்ро▒ுрокроЯிропுроо், роЪроо்рокро╡роЩ்роХро│ை роиேро░ிро▓் рокாро░்род்род роЪாроЯ்роЪி "роХ்ро░ீроо் роОроЯ்ро╡ро░்роЯிрой்"рокроЯிропுроо் (Edward Grim) роЕро╡ро░்роХро│் роХொрог்роЯு роЪெрой்ро▒ роЖропுродроЩ்роХро│ை роЖро▓ропрод்родிрой் ро╡ெро│ிропேропுро│்ро│ рооро░род்родிройроЯிропிро▓் рооро▒ைрод்родு ро╡ைрод்родройро░். роХро╡роЪрод்родை роЖроЯைроХро│ிройроЯிропிро▓ுроо் роТро│ிрод்родு ро╡ைрод்родройро░். роЕро╡ро░்роХро│், родாрооро╕் рокெроХ்роХроЯ் "ро╡ிрой்роЪெро╕்роЯро░்" (Winchester) роЪெрой்ро▒ு родроородு роироЯро╡роЯிроХ்роХைроХро│ுроХ்роХாрой роХாро░роЩ்роХро│ை роТрок்рокுро╡ிроХ்роХ ро╡ேрог்роЯுрооெрой்ро▒ு роЕро╡ро░்роХро│் ро╡ро▒்рокுро▒ுрод்родிройро░். роЖройாро▓் рокெроХ்роХроЯ் роЕродройை рооро▒ுрод்родாро░். роЕродுроороЯ்роЯுрооро▓்ро▓ாродு, роЗро░рог்роЯாроо் ро╣ெрой்ро▒ிропிрой் роЙрод்родро░ро╡ுроХро│ுроХ்роХு роХீро┤்рокроЯிро╡родாроХ роТрок்рокுроХ்роХொро│்ро│ுроо்рокроЯிропுроо் ро╡ро▒்рокுро▒ுрод்родிройро░். роЗро╡ро▒்ро▒ைропெро▓்ро▓ாроо் рокெроХ்роХроЯ் рооро▒ுрод்род роХாро░рогрод்родாро▓் роЖрод்родிро░роо் роХொрог்роЯ роЕрои்роиாро▓்ро╡ро░ுроо் рооро▒ைрод்родு ро╡ைрод்родிро░ுрои்род роЖропுродроЩ்роХро│ை роОроЯுрод்родுроХ்роХொрог்роЯு роЖро▓ропрод்родிройுро│்ро│ே ро╡ிро░ைрои்родройро░். роЗродро▒்роХிроЯைропே родுро▒ро╡ிропро░் роЪெрокிроХ்роХுроо் роЖро▓ропрод்родிрой் рооேро▓்рооாроЯிроХ்роХு роЪெро▓்ро▓ுроо் рокроЯிроХ்роХроЯ்роЯிройро░ுроХே рокெроХ்роХроЯ் ро╡рои்родроЯைрои்родிро░ுрои்родாро░்.
рокிрой்ройро░், роироЯрои்родро╡ро▒்ро▒ை роиேро░ிро▓் рокாро░்род்род роЪாроЯ்роЪிропாрой роХ்ро░ீроо் ро╡ிро│роХ்роХுроХிро▒ாро░்.:-
рооுродро▓ாрооро╡рой் роЪроЯ்роЯெрой்ро▒ு рокெроХ்роХроЯ்роЯிрой் рооீродு рокாроп்рои்родு роЕро╡ро░родு родро▓ைропிро▓ிро░ுрои்род роХிро░ீроЯрод்родிрой் рооுройைропிро▓் ро╡ெроЯ்роЯிройாрой். роЗро░рог்роЯாрооро╡рой் роЕро╡ро░родு родро▓ைропிро▓் ро╡ெроЯ்роЯிройாрой். роЖройாро▓ுроо் рокெроХ்роХроЯ் ро╕்родிро░рооாроХ роиிрой்ро▒ுроХொрог்роЯிро░ுрои்родாро░். рооூрой்ро▒ாро╡родு ро╡ெроЯ்роЯு ро╡ிро┤ுрои்родродுроо் рокெроХ்роХроЯ் рооுро┤роЩ்роХாро▓்роХро│ிро▓ுроо் роХைроХро│ிро▓ுроо் ро╡ிро┤ுрои்родாро░். роЙропிро░ுро│்ро│ рокро▓ிропாроХ родроо்рооைропே роЕро░்рок்рокрогிрод்род рокெроХ்роХроЯ் рооுрогுрооுрогுрод்род роХுро░ро▓ிро▓், "роЗропேроЪுро╡ிрой் рокெропро░ுроХ்роХாроХро╡ுроо் родிро░ுроЪ்роЪрокைропிрой் рокாродுроХாро╡ро▓ுроХ்роХாроХро╡ுроо் роиாрой் рооро░рогрод்родை родро┤ுро╡ родропாро░ாроХ роЗро░ுроХ்роХிро▒ேрой்" роОрой்ро▒ு роХூро▒ிройாро░். роЖройாро▓் рооூрой்ро▒ாрооро╡рой் рооீрог்роЯுроо் роПро▒்рокроЯுрод்родிроп рокропроЩ்роХро░рооாрой роХாропроо், роЕро╡ро░ை роХுрок்рокுро▒ ро╡ிро┤ ро╡ைрод்родродு. роЗрои்род ро╡ெроЯ்роЯிро▓், роЕро╡ро░родு родро▓ைропிро▓ிро░ுрои்род роХிро░ீроЯроо் роХீро┤ே ро╡ிро┤ுрои்родродு. родро▓ைропிройுро│்ро│ிро░ுрои்родு ро╡ெрог்рогிро▒ рооூро│ை ро╡ெро│ிропே ро╡рои்родு ро╡ிро┤ுрои்родродு. родேро╡ாро▓ропрод்родிрой் родро░ை рокெроХ்роХроЯ்роЯிрой் роЗро░род்родрод்родாро▓் роиройைрои்родродு. роЗро░роХ்роХрооро▒்ро▒ рооூрой்ро▒ாрооро╡рой் рокுройிрод роХுро░ுро╡ுроо், ро╡ிро▓ைроородிрок்рокро▒்ро▒ родிропாроХிропுрооாрой родாрооро╕் рокெроХ்роХроЯ்роЯிрой் роХро┤ுрод்родிро▓் роПро▒ி рооிродிрод்родрокроЯி, роЕро╡ро░родு роЗро░род்родроо் рооро▒்ро▒ுроо் рооூро│ைропை родேро╡ாро▓ропрод்родிрой் роироЯைрокாродைроХро│ிро▓் роЪிродро▒роЯிрод்родாрой். рокிрой்ройро░், "ро╡ாро░ுроЩ்роХро│் роУроЯிро╡ிроЯро▓ாроо், роЗро╡рой் роЗройி роЙропிро░் рокிро┤ைроХ்роХ рооாроЯ்роЯாрой்" роОрой்ро▒ு роХூро╡ிройாрой்.
Saint du Jour
(29 d├йcembre)
✠ Saint Thomas Becket ✠
Archev├кque de Cantorb├йry et martyr :
Naissance : 21 d├йcembre 1119
Cheapside, Londres, Royaume d'Angleterre
D├йc├иs : 29 d├йcembre 1170 (50 ou 51 ans)
Cath├йdrale de Canterbury, Kent, Royaume d'Angleterre
V├йn├йr├й en :
une ├йglise catholique romaine
Communion anglicane
B├йatifi├й : 21 f├йvrier 1173
Pape Alexandre III
Canonis├й : 21 f├йvrier 1173
Pape Alexandre III
F├кte : 29 d├йcembre
Sanctuaires importants : la cath├йdrale de Cantorb├йry
Patronage:
Coll├иge d'Exeter, Oxford ; Portsmouth ; Abbaye d'Arbroath ; Clerg├й s├йculier
Thomas Becket, ├йgalement connu sous le nom de Saint Thomas de Cantorb├йry, Thomas de Londres et plus tard Thomas ├а Becket, a ├йt├й archev├кque de Cantorb├йry de 1162 jusqu'├а son assassinat en 1170. Il est v├йn├йr├й comme un saint et un martyr par l'├Йglise catholique et la Communion anglicane. Il est entr├й en conflit avec Henri II, roi d'Angleterre, au sujet des droits et privil├иges de l'├Йglise et a ├йt├й assassin├й par des partisans du roi dans la cath├йdrale de Cantorb├йry. Peu de temps apr├иs sa mort, il a ├йt├й canonis├й par le pape Alexandre III.
Dans la morale catholique, il y a un principe : rien de tr├иs mauvais ou de tr├иs bon n'arrive soudainement. Pour qu'un grand mal se produise, il doit y avoir toute une s├йrie d'actions qui le pr├йc├иdent et le pr├йparent. Ce principe, qui s'applique ├а la vie morale d'un individu, est ├йgalement vrai dans l'histoire des nations, des civilisations et des cycles de culture. La vie de saint Thomas Becket et les ├йv├йnements qui se sont produits apr├иs sa mort illustrent bien comment une longue pr├йparation est faite pour des ├йv├йnements historiques importants.
Un tel ├йv├йnement - sans aucun doute l'un des ├йpisodes les plus tristes et les plus honteux de l'histoire de l'├Йglise - a eu lieu au 16├иme si├иcle lorsqu'un nombre massif de catholiques anglais est pass├й de la religion catholique au protestantisme. Le roi Henri VIII voulait divorcer de la reine Catherine d'Aragon, et le pape ne l'a pas accept├й. En 1534, le roi rompt avec Rome et se proclame chef de l'├Йglise d'Angleterre.
Apr├иs que sa rupture avec Rome devint d├йfinitive, seul un tr├иs petit nombre de catholiques rest├иrent fid├иles ├а l'├Йglise. Deux des plus illustres ├йtaient saint Jean Fisher, cardinal, et saint Thomas More, la├пc. Mais la grande majorit├й des catholiques ont scandaleusement et honteusement chang├й de religion. Des monast├иres et des couvents entiers, d'innombrables pr├кtres et religieuses, des institutions enti├иres, des universit├йs et des ┼Уuvres de charit├й entr├иrent dans la nouvelle secte sans aucun remords apparent. Comment expliquer un fait pareil ?
Le processus anglais qui culmina avec cette s├йparation d'avec Rome commen├зa au XIIe si├иcle avec la lutte entre saint Thomas Becket e
Comments
Post a Comment