Saint of the Day 08/January/2022

Saint of the Day

(January 08)

✠ St. Severinus of Noricum ✠

Born: 410 AD, Southern Italy, Italy

Died: January 8, 482 AD, Noricum

Feast: 8 January

Patronage: Noricum (modern Austria); San Severo, Italy; Striano, Italy

Monk, hermit, and founder. He labored to evangelize the region of Noricum (part of. modem Austria), establishing a number of monasteries along the Danube River near modern Vienna. In his last years, he gave aid and comfort to the many refugees and victims of the invasion of the region by Attila and the Huns. He was known for his preaching and prophecies, Severinus died on January 5. His relics were later carried to Naples. Italy, and enshrined in the Benedictine monastery of San Severino.

Severinus of Noricum (c. 410 – 8 January 482) is a saint, known as the "Apostle to Noricum". It has been speculated that he was born in either Southern Italy or in the Roman province of Africa.[2] Severinus himself refused to discuss his personal history before his appearance along the Danube in Noricum, after the death of Attila in 453.[2] However, he did mention experiences with eastern desert monasticism, and his vita draws connections between Severinus and Saint Anthony of Egypt.

Saint Severinus of Noricum is not to be confused with Severinus of Septempeda, the brother of Saint Victorinus of Camerino, and a bishop of Naples.

Little is known of his origins. The mysterious high-born Severinus is first recorded as travelling along the Danube in Noricum and Bavaria, preaching Christianity, procuring supplies for the starving, redeeming captives and establishing monasteries at Passau and Favianae,[3] and hospices in the chaotic territories that were ravaged by the Great Migrations, sleeping on sackcloth and fasting severely. His efforts seem to have won him wide respect, including that of the Germanic chieftain Odoacer. Eugippius credits him with the prediction that Odoacer would become king of Rome. However, Severinus warned that Odoacer would rule not more than fourteen years.

Severinus also supposedly prophesied the destruction of Asturis (perhaps Klosterneuburg [de]), Austria, by the Huns under Attila. He established refugee centers for people displaced by the invasion, and founded monasteries to re-establish spirituality and preserve learning in the stricken region.[1]

He died in his monastic cell at Favianae while singing Psalm 150. Six years after his death, his monks were driven from their abbey, and his body was taken to Italy, where it was at first kept in the Castel dell'Ovo, Naples, then eventually interred at the Benedictine monastery rededicated to him, the Abbey of San Severino in the city of Naples.

Severinus was the childhood guardian and spiritual father of St. Anthony the Hermit.

இன்றைய புனிதர்

(ஜனவரி 08)

✠ புனிதர் செவரினஸ் ✠
(St. Severinus of Noricum)

*நோரிகம் நகர அப்போஸ்தலர் : (Apostle to Noricum)

*பிறப்பு : 410
  தென் இத்தாலி அல்லது ஆப்பிரிக்கா  (Southern Italy or Africa)

*இறப்பு : ஜனவரி 8, 482
  ஃபவியானே, நோரிகம் (தற்போதைய ஆஸ்திரியா) (Favianae, Noricum (Modern Austria)

*ஏற்கும் சமயம் :
  ரோமன் கத்தோலிக்க திருச்சபை (Roman Catholic Church)
  கிழக்கு மரபுவழி திருச்சபை (Eastern Orthodox Church)

*முக்கிய திருத்தலங்கள் :
  சேன் செவேரினோ துறவு மடம், நேப்பிள்ஸ், இத்தாலி
  (Abbey of San Severino, Naples, Italy)

*பாதுகாவல் :
நோரிகம் (தற்போதைய ஆஸ்திரியா) சேன் செவேரோ, இத்தாலி, ஸ்ட்ரியானோ
(Noricum (Modern Austria); San Severo, Italy; Striano)

புனிதர் செவரினஸ், ஒரு கிறிஸ்தவ புனிதர் ஆவார். இவர் பழங்குடியினர் கூட்டமைப்பான "நோரிகம் அப்போஸ்தலர்" (Apostle to Noricum) என்றும் அறியப்படுகின்றார். இவர் தென் இத்தாலி அல்லது ரோம பிராந்தியமாயிருந்த ஆப்பிரிக்காவில் பிறந்திருக்கலாம் என்று யூகிக்கப்படுகிறது.

உயர்குடியில் பிறந்த மர்ம மனிதரான செவரினஸ், கிறிஸ்தவ மறை போதனைகளுக்காகவும் ஏழைகளுக்கு அவசியப்படும் பொருட்களை வாங்கி விநியோகம் செய்யும் நோக்கிலும் சிறைப்பட்டவர்களை மீட்கும் நோக்கத்திற்காகவும் நோரிகம் (Noricum) மற்றும் பவேரியாவிலுள்ள (Bavaria) "டனூப்" (Danube) நதியோரமாக பயணித்துள்ளதாக இவரைப்பற்றிய தகவல்கள் கூறுகின்றன.

இவர், நோரிகம் என்ற பழங்குடியினர் கூட்டமைப்புக்கு மறைபரப்பு பணியை செய்ய வந்தார் என்று கூறப்படுகின்றது. அதன்பிறகு ஆஸ்திரியா வந்தடைந்து மறைப்பணியை ஆற்றியுள்ளார்.

மறைப்பணியோடு தேவையிலிருக்கும் மக்களை இனம்கண்டு, பல்வேறு விதங்களில் உதவி செய்துள்ளார். கிறிஸ்தவ மக்களின் மனதிலும், அவர்களின் மத்தியிலிருந்து தாழ்வு மனப்பான்மையை போக்கவும் பெருமளவில் உழைத்துள்ளார்.

ஆரியன் இன மக்களுக்கும் கிறிஸ்தவ மக்களுக்கும் இடையில் இருந்த வேறுபாட்டை களைய பாடுபட்டார். சந்தோசமாகவும், சமாதானமாகவும் வாழ வழிவகுத்தார்.

இவர் "பஸ்ஸாவூ" (Passau) மற்றும் "ஃபவினே" (Favianae) ஆகிய இடங்களில் துறவு மடங்களை நிறுவினார். அந்நிய இனத்தாரால் சூறையாடப்பட்ட பிராந்தியங்களில் நல்வாழ்வு மையங்களை நிறுவினார். கண்ட இடத்திலும் ஒரு கோணித் துணியை விரித்து உறங்கினார். தீவிர நோன்பிருந்தார். இவரது மறை பரப்பும் முயற்சிகளால் ஜெர்மானிய குறுநில அரசன் "ஓடோசெர்" (Odoacer) உள்ளிட்ட அனைவரிடத்தும் இவருக்கு பரவலான பாராட்டுதலும் மரியாதையும் கிட்டியது.

"அட்டிலா" (Attila) என்ற பேரரசனின் மேற்பார்வையின் கீழே "ஹுன்ஸ்" (Huns) எனும் சிற்றரசனுடைய படையெடுப்பால் ஆஸ்திரியா அழியும் எனவும் தீர்க்கதரிசனமாக கூறினார். படையெடுப்பினால் பாதிக்கப்பட்டு, இடம் பெயர்ந்து அகதிகளாய்ப் போன மக்களுக்காக மறுவாழ்வு மையங்களை நிறுவினார். ஆன்மீகத்தையும் ஆன்மீக கற்பித்தலையும் நிலை நிறுத்த மடங்களை நிறுவினார்.

செவரினஸ், "ஃபவியானே" (Favianae) என்ற இடத்திலுள்ள தமது துறவு மட அறையில் திருப்பாடல்கள் 150ஐ பாடிக்கொண்டிருக்கையில் மரணமடைந்தார். அவரது மரணத்தின் ஆறு வருடங்களின் பின்னர், அவரது மடத்திலிருந்த துறவிகள் துரத்தப்பட்டு, அவருடைய உடல் இத்தாலிக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டது. முதலில் "நேப்பில்சில்" (Naples) உள்ள "கேஸ்டல் டெல்ஒவோவில்" (Castel dell'Ovo) வைக்கப்பட்டது. இறுதியில், நேப்பில்சின் (Naples) அருகேயுள்ள, அவருக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட "பெனடிக்டைன் துறவுமடமான" (Benedictine monastery) "சேன் செவரிநோவில்" (San Severino) அடக்கம் செய்யப்பட்டது.

செவரினஸ், "துறவி, புனித அந்தோனியாரின் (St. Anthony the Hermit) குழந்தைப் பருவ பாதுகாவலரும் ஆன்மீக தந்தையும் ஆவார்..

Saint du jour

(Janvier 08)

✠ Saint Séverin de Noricum ✠

Naissance : 410 après JC, Italie du Sud, Italie

Décédé : 8 janvier 482 après JC, Noricum

Fête : 8 janvier

Patronage : Noricum (Autriche moderne);  San Severo, Italie ;  Striano, Italie

Moine, ermite et fondateur.  Il travailla à évangéliser la région de Noricum (partie de l'Autriche moderne), établissant un certain nombre de monastères le long du Danube près de la Vienne moderne.  Dans ses dernières années, il a apporté aide et réconfort aux nombreux réfugiés et victimes de l'invasion de la région par Attila et les Huns.  Il était connu pour ses prédications et ses prophéties, Severinus est décédé le 5 janvier. Ses reliques ont ensuite été transportées à Naples.  Italie, et enchâssé dans le monastère bénédictin de San Severino.

Severinus de Noricum (c. 410 – 8 janvier 482) est un saint, connu sous le nom d'"Apôtre de Noricum".  Il a été supposé qu'il était né dans le sud de l'Italie ou dans la province romaine d'Afrique.[2]  Séverin lui-même a refusé de discuter de son histoire personnelle avant son apparition le long du Danube à Noricum, après la mort d'Attila en 453.[2]  Cependant, il a mentionné des expériences avec le monachisme du désert oriental, et sa vita établit des liens entre Severinus et Saint Antoine d'Égypte.

Saint Severinus de Noricum ne doit pas être confondu avec Severinus de Septempeda, le frère de Saint Victorinus de Camerino, et un évêque de Naples.

On sait peu de choses sur ses origines.  Le mystérieux haut-né Severinus est d'abord enregistré comme voyageant le long du Danube à Noricum et en Bavière, prêchant le christianisme, procurant des fournitures aux affamés, rachetant des captifs et établissant des monastères à Passau et Favianae,[3] et des hospices dans les territoires chaotiques qui ont été ravagés  par les Grandes Migrations, dormant sur un sac et jeûnant sévèrement.  Ses efforts semblent lui avoir valu un large respect, y compris celui du chef germanique Odoacre.  Eugippe lui attribue la prédiction qu'Odoacre deviendrait roi de Rome.  Cependant, Severinus a averti qu'Odoacre ne régnerait pas plus de quatorze ans.

Severinus aurait également prophétisé la destruction des Asturis (peut-être Klosterneuburg [de]), l'Autriche, par les Huns sous Attila.  Il a établi des centres de réfugiés pour les personnes déplacées par l'invasion et a fondé des monastères pour rétablir la spiritualité et préserver l'apprentissage dans la région touchée.[1]

Il mourut dans sa cellule monastique à Favianae en chantant le Psaume 150. Six ans après sa mort, ses moines furent chassés de leur abbaye, et son corps fut emmené en Italie, où il fut d'abord conservé au Castel dell'Ovo, Naples,  puis finalement inhumé au monastère bénédictin qui lui est dédié, l'abbaye de San Severino dans la ville de Naples.

Severinus était le tuteur d'enfance et le père spirituel de Saint-Antoine l'Ermite.