Saint of the Day 31/January

Saint of the Day

(January 31)

✠ St. John Bosco✠

Born: August 16, 1815, Castelnuovo Don Bosco, Italy

Died: January 31, 1888, Turin, Italy

Patronage: Christian apprentices; editors; publishers; schoolchildren; young people; magicians; juvenile delinquents; Piura, Peru

Canonized: 1 April 1934, Rome by Pius XI

Parents: Margherita Occhiena, Francesco Bosco

Siblings: Giuseppe Bosco, Antonio Bosco

John Bosco, also known as Giovanni Melchiorre Bosco and Don Bosco, was born in Becchi, Italy, on August 16, 1815. His birth came just after the end of the Napoleonic Wars which ravaged the area. Compounding the problems on his birthday, there was also a drought and a famine at the time of his birth
At the age of two, John lost his father, leaving him and his two older brothers to be raised by his mother, Margherita. His "Mama Margherita Occhiena" would herself be declared venerable by the Church in 2006.

Raised primarily by his mother, John attended church and became very devout. When he was not in church, he helped his family grow food and raise sheep. They were very poor, but despite their poverty his mother also found enough to share with the homeless who sometimes came to the door seeking food, shelter or clothing.

When John was nine years old, he had the first of several vivid dreams that would influence his life. In his dream, he encountered a multitude of boys who swore as they played. Among these boys, he encountered a great, majestic man and woman. The man told him that in meekness and charity, he would "conquer these your friends." Then a lady, also majestic said, "Be strong, humble and robust. When the time comes, you will understand everything." This dream influenced John the rest of his life.

Not long afterwards, John witnessed a traveling troupe of circus performers. He was enthralled by their magic tricks and acrobatics. He realized if he learned their tricks, he could use them to attract others and hold their attention. He studied their tricks and learned how to perform some himself.

One Sunday evening, John staged a show for the kids he played with and was heartily applauded. At the end of the show, he recited the homily he heard earlier in the day. He ended by inviting his neighbors to pray with him. His shows and games were repeated and during this time, John discerned the call to become a priest.

To be a priest, John required an education, something he lacked because of poverty. However, he found a priest willing to provide him with some teaching and a few books. John's older brother became angry at this apparent disloyalty, and he reportedly whipped John saying he's "a farmer like us!"

John was undeterred, and as soon as he could he left home to look for work as a hired farm laborer. He was only 12 when he departed, a decision hastened by his brother's hostility.

John had difficulty finding work, but managed to find a job at a vineyard. He labored for two more years before he met Jospeh Cafasso, a priest who was willing to help him. Cafasso himself would later be recognized as a saint for his work, particularly ministering to prisoners and the condemned.

In 1835, John entered the seminary and following six years of study and preparation, he was ordained a priest in 1841.

His first assignment was to the city of Turin. The city was in the throes of industrialization so it had slums and widespread poverty. It was into these poor neighborhoods that John, now known as Fr. Bosco, went to work with the children of the poor.

While visiting the prisons, Fr. Bosco noticed a large number of boys, between the ages of 12 and 18, inside. The conditions were deplorable, and he felt moved to do more to help other boys from ending up there.

He went into the streets and started to meet young men and boys where they worked and played. He used his talents as a performer, doing tricks to capture attention, then sharing with the children his message for the day.

When he was not preaching, Fr. Bosco worked tirelessly seeking work for boys who needed it, and searching for lodgings for others. His mother began to help him, and she became known as "Mamma Margherita." By the 1860s, Fr. Bosco and his mother were responsible for lodging 800 boys.

Fr. Bosco also negotiated new rights for boys who were employed as apprentices. A common problem was the abuse of apprentices, with their employers using them to perform manual labor and menial work unrelated to their apprenticeship. Fr. Bosco negotiated contracts which forbade such abuse, a sweeping reform for that time. The boys he hired out were also given feast days off and could no longer be beaten.

Fr. Bosco also identified boys he thought would make good priests and encouraged them to consider a vocation to the priesthood. Then, he helped to prepare those who responded favorably in their path to ordination.

Fr. Bosco was not without some controversy. Some parish priests accused him of stealing boys from their parishes. The Chief of Police of Turin was opposed to his catechizing of boys in the streets, which he claimed was political subversion.

In 1859, Fr. Bosco established the Society of St. Francis de Sales. He organized 15 seminarians and one teenage boy into the group. Their purpose was to carry on his charitable work, helping boys with their faith formation and to stay out of trouble. The organization still exists today and continues to help people, especially children around the world.

In the years that followed, Fr. Bosco expanded his mission, which had, and still has, much work to do.

Fr. Bosco died on January 31, 1888. The call for his canonization was immediate. Pope Pius XI knew Fr. Bosco personally and agreed, declaring him blessed in 1929. St. John Bosco was canonized on Easter Sunday, 1934 and he was given the title, "Father and Teacher of Youth."

In 2002, Pope John Paul II was petitioned to declare St. John Bosco the Patron of Stage Magicians. St. Bosco had pioneered the art of what is today called "Gospel Magic," using magic and other feats to attract attention and engage the youth.

Saint John Bosco is the patron saint of apprentices, editors and publishers, schoolchildren, magicians, and juvenile delinquents. His feast day is on January 31.

இன்றைய புனிதர்

(ஜனவரி 31)

✠ புனிதர் ஜான் போஸ்கோ ✠
(St. John Bosco)

குரு/ ஒப்புரவாளர்/ நிறுவனர்/ இளையோரின் தந்தை மற்றும் ஆசிரியர்:
(Priest, Confessor, Founder, "Father and Teacher of Youth")

பிறப்பு : ஆகஸ்ட் 16, 1815
காசல்நுவோ டி அஸ்டி, பியத்மான்ட், சர்டீனியா அரசு
(Castelnuovo d'Asti, Piedmont, Kingdom of Sardinia)

இறப்பு : ஜனவரி 31, 1888 (வயது 72)
துரின், இத்தாலி அரசு (Turin, Kingdom of Italy)

ஏற்கும் சமயம் :
ரோமன் கத்தோலிக்க திருச்சபை (Roman Catholic Church)
ஆங்கிலிக்கன் சமூகம் (Anglican Communion)

முக்திபேறு பட்டம் : ஜூன் 2, 1929
திருத்தந்தை பதினொன்றாம் பயஸ் (Pope Pius XI)

புனிதர் பட்டம் : ஏப்ரல் 1, 1934
 திருத்தந்தை பதினொன்றாம் பயஸ் (Pope Pius XI)

முக்கிய திருத்தலங்கள் :
கிறிஸ்தவர்களின் சகாய அன்னை பேராலயம், டூரின், இத்தாலி
(Basilica of Our Lady of Help of Christians, Turin, Italy)

பாதுகாவல் :
கிறிஸ்தவ வேலை பழகுபவர் (Christian Apprentices),
பதிப்பாசிரியர்கள் (Editors),
பதிப்பாளர்கள் (Publishers),
பள்ளி சிறார்கள் (School Children),
கண்கட்டி வித்தை புரிவோர் (Magicians),
இளம் குற்றவாளிகள் (Juvenile Delinquents),
இளையோர் (Young People)

புனிதர் ஜான் போஸ்கோ, "டான் போஸ்கோ" (Don Bosco) என்ற பெயரில் பிரபலமானவர். இவர், ஓர் இத்தாலிய ரோமன் கத்தோலிக்கக் குருவும், கல்வியாளரும், பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் எழுத்தாளரும் ஆவார்.
டூரின் (Turin) நகரில் இவர் பணிபுரிந்த காலத்தில், தொழில்மயமாக்கல் (Industrialization) மற்றும் நகரமயமாக்கல் (Urbanization) ஆகியவற்றினால் மக்கள் பெரிதும் பாதிப்புகளுக்கு ஆட்பட்டிருந்தனர். தெருக்களில் வாழும் சிறுவர்கள், இளம் குற்றவாளிகள் மற்றும் பிற குறைபாடுடைய இளைஞர்களின் கல்விக்காக தமது வாழ்க்கையினை அர்ப்பணித்துக்கொண்டார். தண்டனை சார்ந்த கல்வி முறையை விடுத்து அன்பு சார்ந்த கல்வி முறையைப் பின்பற்றினார்.

இவர், புனிதர் "ஃபிரான்சிஸ் டி சலேஸின்" (Saint Francis de Sales) ஆன்மீகம் மற்றும் தத்துவத்தை பின்பற்றுபவர் ஆவார். இவர், "கிறிஸ்தவர்களின் சகாய அன்னை" (Mary Help of Christians) என்ற தலைப்பில் அன்னை அர்ச்சிஷ்ட மரியாளின் தீவிர பக்தர் ஆவார்.

பின்னாளில், டூரின் நகரில் "டான் போஸ்கோவின் சலேசியர்கள்" (Salesians of Don Bosco) என்ற அமைப்பினைத் தொடங்கியபோது தமது பணிகளை "டி சலேஸுக்கு" (De Sales) அர்ப்பணித்தார்.

"மரிய டோமெனிகா மஸ்ஸரெல்லோ" (Maria Domenica Mazzarello) என்பவருடன் இணைந்து, "கிறிஸ்தவர்களின் சகாய அன்னையின் மகள்கள்" (Daughters of Mary Help of Christians) என்றதொரு அருட்கன்னியரின் சமய அமைப்பினைத் நிறுவினார். இது ஏழைச் சிறுமிகளின் கல்வி மற்றும் அவர்களை அக்கறையுடன் கவனிப்பதற்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்டது.

1876ம் ஆண்டும், போஸ்கோ "சலேசிய கூட்டுறவு இயக்கம்" (Association of Salesian Cooperators) என்ற பெயரில் ஒரு பாமர மக்கள் இயக்கத்தினை (Movement of Laity) நிறுவினார். இதன் நோக்கமும் ஏழைகளின் கல்வியேயாகும்.

வாழ்க்கைச் சுருக்கம் :
ஜான் போஸ்கோ, இத்தாலியின் "பெச்சி" (Becchi) என்னும் மலைப்பகுதியின் குக்கிராமத்தில் பிறந்தார். இவரது தந்தை பெயர் "ஃபிரான்செஸ்கோ போஸ்கோ" (Francesco Bosco) ஆகும். தாயார், "மார்கரெட்டா ஓச்சியெனா" (Margherita Occhiena) ஆவார். இவருக்கு "அன்டோனியோ" (Antonio) மற்றும் "ஜியுசெப்" (Giuseppe) ஆகிய இரண்டு மூத்த சகோதரர்கள் இருந்தனர். இவர்கள் "மோக்லியன்" (Moglian Family) குடும்பத்தைச் சேர்ந்த பண்ணைப் பணியாளர்கள் ஆவர். ஜான் போஸ்கோ பிறந்த சமயத்தில் அங்கே வறட்சியும் பஞ்சமும் நிலவியது. அதனைத் தொடர்ந்து, 1817ம் ஆண்டு, நெப்போலியனின் தொடர் போர்களின் பிறகு, (Napoleonic wars) வறட்சியும் பஞ்சமும் பேரழிவும் நிலவியது.

இவருக்கு இரண்டு வயதாகையில் இவருடைய தந்தை மரித்துப்போனார். அவரது தாயார் பிள்ளைகள் மூவரதும் கொள்கைகள் மற்றும் பணிகளில் அவர்களுக்கு மிகவும் பக்கபலமாக இருந்தார்.

1825ம் ஆண்டு, தனது ஒன்பதாவது வயதில் அவர் தினமும் தொடர் கனவுகள் காண ஆரம்பித்தார். இது, அவரது சொந்த ஞாபங்களின்படி அவரிலும் அவரது முழு வாழ்க்கையிலும் ஆழ்ந்த உணர்வுகளை ஏற்படுத்தியது. அவர் திரளான சிறுவர்கள் விளையாடுவதையும் தேவதூஷணம் செய்வதையும் கண்டார். அத்துடன் ஒய்யாரமாக சிங்காரித்துகொண்டிருந்த ஒரு மனிதனையும் கண்டார். அம்மனிதன், நீர் இந்த உன் நண்பர்களை மென்மையாகவும் இரக்கமாகவும் ஜெயிக்க வேண்டும். ஆகவே, இப்போதே பாவம் அருவருப்பானது என்றும் நல்லொழுக்கம் அழகானதென்றும் அவர்களுக்கு விவரிக்கும் பணியைத் தொடங்கு என்றார்.

1830ம் ஆண்டு, இவர் "ஜோசப் கஃபஸ்ஸோ" (Joseph Cafasso) என்ற குருவை சந்தித்தார். குருவானவர் இவரில் இயற்கையாக உள்ள திறமைகளைக் கண்டு இவருக்கு கல்வி கற்க உதவினார்.

1835ம் ஆண்டு, "ச்சியேறி" (Chieri) என்ற இடத்தில் "இம்மாகுலேட் அன்னையின் பேராலயத்தின்" (Church of the Immacolata Concezione) அருகேயுள்ள குருத்துவக் கல்லூரியில் இணைந்தார். ஆறு வருட குருத்துவ கல்வியின் பின்னர், 1841ல் "மூவொரு ஆண்டவரின் திருவிழா ஞாயிறு" (Eve of Trinity Sunday) அன்று "துரின் உயர்மறை மாவட்ட பேராயர் "ஃப்ரான்ஸோனி" (Archbishop Franzoni of Turin) அவர்களால் குருத்துவ அருட்பொழிவு பெற்றார்.

அக்காலத்தில், துரின் நகர மக்கள் தொகை 117,000 ஆக இருந்தது. அது தொழில்மயமாக்கலையும் நகரமயமாக்கலையும் பிரதிபலித்தது. சிறந்ததொரு வாழ்க்கையைத் தேடி கிராமப்புறங்களிலிருந்து வந்திருந்த மக்கள் நகரின் சேரிப்பகுதிகளில் தங்கியிருந்தனர். அத்துடன், மறை போதனைக்காக சிறைக் கைதிகளைக் காண போஸ்கோ அடிக்கடி சென்றார். அங்கே 12 முதல் 18 வரையான சிறார்கள் குற்றவாளிகளாக கண்டு மனம் வெதும்பினார். அவர்கள் குற்றங்கள் புரிந்து சிறைச்சாலைகளுக்கு வருவதை தடுக்க ஒரு வழி காணவேண்டுமென்று தீர்மானித்தார். பங்குகளிலுள்ள பாரம்பரிய முறைகள் போதாது என்றும் வேறொரு முறையிலான திருத்தூது அல்லது மறைப் பணிகள் அவசியம் என்றும் நினைத்தார்.

சிறுவர்களையும் இளைஞர்களையும் சீர்திருத்துவது ஜான் போஸ்கோவின் முழுநேரப் பணியானது. ஆகவே, அவர் சிறுவர்கள் பணி செய்யும் இடங்களிலும், அவர்கள் கூடும் இடங்களான கடைகள் மற்றும் சந்தைப் பகுதிகளிலும் சென்று அவர்களை சந்திக்க ஆரம்பித்தார். பெரும்பாலும் அவர்களனைவருமே வெவ்வேறு கட்டிடத் தொழில்களைச் செய்பவர்களாக இருந்தனர். இரவு நேரங்களில் பலர் சரியாக உறங்குவதேயில்லை என்பதை அறிந்தார். வீடற்ற அவர்கள் பாலங்களின் அடியிலும் நகரின் இருண்ட பகுதிகளிலும் உறங்கினர். இரண்டு தடவை அவர் அவர்களுக்கு உறங்க தமது இல்லத்திலேயே இடம் கொடுத்தார். ஆனால், அவர்கள் முதல் முறை இல்லத்தின் போர்வைகளை திருடிக்கொண்டு ஓடிப்போயினர். இரண்டாவது தடவை, பரன்மீதிருந்த அனைத்தையும் காலி செய்து விட்டு ஓடிப்போயினர். ஜான் போஸ்கோ பின்னரும் மனம் தளரவில்லை.

1847ம் ஆண்டு, மே மாதம், ஜான் போஸ்கோ முதன்முறையாக தமது இல்லத்திலிருந்த மூன்று அறைகளில் ஒன்றில் வலென்சியா நகரிலிருந்து வந்திருந்த ஒரு அனாதைச் சிறுவனை தங்க வைத்தார். மூன்று அறைகளுள்ள ஒரு வீட்டை "வல்டொக்கோ" (Valdocco) நகரின் சேரிப்பகுதியில் வாடகைக்கு எடுத்திருந்த ஜான் போஸ்கோ, ஒரு அறையில் தாமும் தமது தாயார் "மார்கரீட்டாவும்" (Margherita) தங்கியிருந்தனர். மீதமுள்ள அறைகளில் வீடற்ற சிறுவர்களையும் அனாதைகளையும் தங்கவைத்தனர். இங்ஙனம் ஆரம்பித்த இவரது சேவை, படிப்படியாக அதிகரித்து, 1861ல் சுமார் அறுநூறு இளைஞர்களுக்கு மேற்பட்டவர்களுக்கு தங்க இடமளித்தார்.

ஜான் போஸ்கோ அடுத்தடுத்து நகரெங்கும் சுற்றியலைந்து வீடற்ற அநாதை சிறார்களையும் இளைஞர்களையும் அழைத்துவந்தார். இரண்டே மாதங்களில், இவர்களிருந்த புனித மார்ட்டின் தேவாலயத்தின் அருகாமையிலிருந்த சுற்றத்தார் சிறுவர்கள் விளையாடும்போது ஏற்படும் கூச்சல்களால் எரிச்சல் அடைந்தனர். அவர்கள் ஜான் போஸ்கோ மீதும் அவரது சிறார்கள் மீதும் நகராட்சியில் புகார் கூறினர். அவர்கள் தேவையற்ற, ஆதாரமற்ற வதந்திகளையும் கிளப்பிவிட்டனர். குருவானவரும் அவரது சிறுவர் குழாமும் அடிக்கடி கூட்டங்களைக் கூட்டுவதாகவும், அது அரசாங்கத்துக்கெதிரான புரட்சியாகக்கூட மாறுவதற்கு வாய்ப்புள்ளது என்றும் கூறினர். இவற்றை ஏற்றுக்கொண்ட நகராட்சி நிர்வாகம், ஜான் போஸ்கோவையும் அவரது குழுவினரையும் அங்கிருந்து வெளியேற உத்தரவிட்டனர்.

1851ம் ஆண்டு, நவம்பர் மாதம், சலேசியன் சபையின் காப்பகங்களில் முதன்முறையாக தொழிற்பயிற்சி ஒப்பந்தங்கள் (Contract of Apprenticeship) உருவாக்கப்பட்டன. நகரின் தொழில்முனைவோரிடம் சிறார்களை பணியில் அமர்த்தினார். பல முதலாளிகள் சிறுவர்களா அடித்து கொடுமைப்படுத்தினர். தவறு செய்யும் இளைஞர்களா வாய்வழியாகவே சொல்லி திருத்தவேண்டுமென்று ஜான் போஸ்கோ வற்புறுத்தினார். சிறுவர்களின் ஆரோக்கியத்தில் அக்கறை காட்டினார். முக்கிய பிரச்சினைகள் அனைத்திலும் தலையிட்டு அவற்றை நிவர்த்தி செய்தார். விழா நாட்களில் அவர்களுக்கு விடுமுறை அளிக்க வேண்டினார். வருடாந்த விடுமுறைகளை அறிவிக்க கோரினார். இவ்வளவு முயற்சிகளின் பின்னரும் இளைஞர்களின் நிலைமை மோசமாகவே இருந்தது.

ஜான் போஸ்கோ தமது சபையில் இருந்த அனைவருக்கும் சலேசிய சுற்றுமடலை முதன் முதலில் 1875ம் ஆண்டு எழுதினார். அன்றிலிருந்து இன்றுவரை வெளிவரும் இச்சுற்று மடல், தற்போது ஐம்பதுக்கும் மேலான பதிப்புகளில், முப்பது மொழிகளில் வெளிவருகின்றது.

ஜான் போஸ்கோ நிறுவிய சபைகள் உலகம் முழுதும் பரவி, உலகின் பல நாடுகளிலும் சுமார் 2000க்கும் மேலான விடுதிகள், அனாதை இல்லங்கள், பள்ளிகள், விளையாட்டுக் குழுக்கள், சிறுவர்களுக்கான பொழுதுபோக்கு மையங்கள், விளையாட்டு மற்றும் தொழில்நுட்ப பயிற்சி மையங்கள் என இச்சபையினரால் ஏழை இளைஞர்களுக்கென நடத்தப்பட்டு வருகின்றன.

1929ம் ஆண்டு, ஜான் போஸ்கோவுக்கு முக்திபேறு பட்டமளிக்கப்பட்டது. 1934ம் ஆண்டு புனிதர் பட்டமளிக்கப்பட்ட ஜான் போஸ்கோ, இளைஞர்களின் ஆசிரியர் மற்றும் தந்தை என்று திருத்தந்தை "பதினோராம் பயசால்" (Pope Pius XI) பிரகடனம் செய்யப்பட்டார். 

Sainte du jour

(31 janvier)

✠ Saint Jean Bosco✠

Né : 16 août 1815, Castelnuovo Don Bosco, Italie

Décédé : 31 janvier 1888, Turin, Italie

Mécénat : apprentis chrétiens ;  éditeurs ;  éditeurs ;  écoliers;  les jeunes;  magiciens;  délinquants juvéniles;  Piura, Pérou

Canonisé : 1er avril 1934, Rome par Pie XI

Parents : Margherita Occhiena, Francesco Bosco

Frères et sœurs : Giuseppe Bosco, Antonio Bosco

Jean Bosco, également connu sous le nom de Giovanni Melchiorre Bosco et Don Bosco, est né à Becchi, en Italie, le 16 août 1815. Sa naissance est survenue juste après la fin des guerres napoléoniennes qui ont ravagé la région.  Pour aggraver les problèmes de son anniversaire, il y avait aussi une sécheresse et une famine au moment de sa naissance
À l'âge de deux ans, John a perdu son père, le laissant ainsi que ses deux frères aînés être élevés par sa mère, Margherita.  Sa « Mama Margherita Occhiena » sera elle-même déclarée vénérable par l'Église en 2006.

Élevé principalement par sa mère, John fréquenta l'église et devint très pieux.  Lorsqu'il n'était pas à l'église, il aidait sa famille à cultiver de la nourriture et à élever des moutons.  Ils étaient très pauvres, mais malgré leur pauvreté, sa mère a également trouvé de quoi partager avec les sans-abri qui venaient parfois à la porte chercher de la nourriture, un abri ou des vêtements.

Quand John avait neuf ans, il a eu le premier de plusieurs rêves vifs qui allaient influencer sa vie.  Dans son rêve, il rencontra une multitude de garçons qui juraient en jouant.  Parmi ces garçons, il rencontra un homme et une femme grands et majestueux.  L'homme lui a dit que dans la douceur et la charité, il "vaincra ces amis".  Alors une dame, aussi majestueuse dit : « Sois forte, humble et robuste. Le moment venu, tu comprendras tout.  Ce rêve a influencé John le reste de sa vie.

Peu de temps après, John a été témoin d'une troupe itinérante d'artistes de cirque.  Il était captivé par leurs tours de magie et leurs acrobaties.  Il s'est rendu compte que s'il apprenait leurs tours, il pourrait les utiliser pour attirer les autres et retenir leur attention.  Il a étudié leurs tours et a appris à en exécuter quelques-uns lui-même.

Un dimanche soir, John a organisé un spectacle pour les enfants avec qui il jouait et a été chaleureusement applaudi.  À la fin du spectacle, il a récité l'homélie qu'il a entendue plus tôt dans la journée.  Il a terminé en invitant ses voisins à prier avec lui.  Ses spectacles et ses jeux se sont répétés et pendant ce temps, John a discerné l'appel à devenir prêtre.

Pour être prêtre, Jean avait besoin d'une éducation, ce qui lui manquait à cause de la pauvreté.  Cependant, il trouva un prêtre disposé à lui fournir un enseignement et quelques livres.  Le frère aîné de John s'est mis en colère contre cette apparente déloyauté, et il aurait fouetté John en disant qu'il était "un fermier comme nous!"

John n'a pas été découragé et dès qu'il a pu, il a quitté la maison pour chercher du travail comme ouvrier agricole.  Il n'avait que 12 ans lorsqu'il est parti, une décision précipitée par l'hostilité de son frère.

John a eu du mal à trouver du travail, mais a réussi à trouver un emploi dans un vignoble.  Il a travaillé encore deux ans avant de rencontrer Jospeh Cafasso, un prêtre qui était prêt à l'aider.  Cafasso lui-même sera plus tard reconnu comme un saint pour son travail, en particulier auprès des prisonniers et des condamnés.

En 1835, Jean entre au séminaire et après six années d'études et de préparation, il est ordonné prêtre en 1841.

Sa première affectation fut à la ville de Turin.  La ville était en proie à l'industrialisation, elle avait donc des bidonvilles et une pauvreté généralisée.  C'est dans ces quartiers pauvres que John, maintenant connu sous le nom de Fr.  Bosco, est allé travailler avec les enfants des pauvres.

En visitant les prisons, le P.  Bosco a remarqué un grand nombre de garçons, âgés de 12 à 18 ans, à l'intérieur.  Les conditions étaient déplorables, et il se sentit poussé à faire plus pour empêcher d'autres garçons de se retrouver là-bas.

Il est allé dans les rues et a commencé à rencontrer des jeunes hommes et des garçons où ils travaillaient et jouaient.  Il a utilisé ses talents d'interprète, faisant des tours pour capter l'attention, puis partageant avec les enfants son message du jour.

Lorsqu'il ne prêchait pas, le P.  Bosco a travaillé sans relâche à chercher du travail pour les garçons qui en avaient besoin et à chercher un logement pour les autres.  Sa mère a commencé à l'aider et elle est devenue connue sous le nom de "Mamma Margherita".  Dans les années 1860, le P.  Bosco et sa mère étaient responsables de l'hébergement de 800 garçons.

Pr.  Bosco a également négocié de nouveaux droits pour les garçons qui étaient employés comme apprentis.  Un problème courant était l'abus des apprentis, leurs employeurs les utilisant pour effectuer des travaux manuels et des travaux subalternes sans rapport avec leur apprentissage.  Pr.  Bosco a négocié des contrats qui interdisaient de tels abus, une réforme radicale pour l'époque.  Les garçons qu'il a embauchés ont également reçu des jours de fête et ne peuvent plus être battus.

Pr.  Bosco a également identifié des garçons qui, selon lui, feraient de bons prêtres et les a encouragés à envisager une vocation à la prêtrise.  Ensuite, il a aidé à préparer ceux qui ont répondu favorablement dans leur cheminement vers l'ordination.

Pr.  Bosco n'a pas été sans controverse.  Certains curés l'ont accusé de voler des garçons de leurs paroisses.  Le préfet de police de Turin s'oppose à son catéchisme des garçons de la rue, qu'il qualifie de subversion politique.

En 1859, le P.  Bosco a fondé la Société de Saint François de Sales.  Il a organisé 15 séminaristes et un adolescent dans le groupe.  Leur but était de poursuivre son travail caritatif, d'aider les garçons dans leur formation à la foi et d'éviter les ennuis.  L'organisation existe toujours aujourd'hui et continue d'aider les gens, en particulier les enfants du monde entier.

Dans les années qui suivirent, le P.  Bosco a élargi sa mission, qui avait, et a encore, beaucoup de travail à faire.

Pr.  Bosco mourut le 31 janvier 1888. L'appel à sa canonisation fut immédiat.  Le pape Pie XI connaissait le P.  Bosco personnellement et a accepté, le déclarant bienheureux en 1929. Saint Jean Bosco a été canonisé le dimanche de Pâques 1934 et il a reçu le titre de "Père et Maître de la Jeunesse".

En 2002, le pape Jean-Paul II a été prié de déclarer saint Jean Bosco le patron des magiciens de scène.  Saint Bosco avait été le pionnier de l'art de ce qu'on appelle aujourd'hui la "magie de l'Évangile", utilisant la magie et d'autres exploits pour attirer l'attention et engager les jeunes.

Saint Jean Bosco est le saint patron des apprentis, des éditeurs et des éditeurs, des écoliers, des magiciens et des délinquants juvéniles.  Sa fête est le 31 janvier.