Saint of the Day 24/October

Saint of the Day 

(October 24) 

✠ St. Anthony Mary Claret ✠ 

Archbishop and Founder of the Missionary Sons of the Immaculate Heart of Mary: 

Born: December 23, 1807

Sallent, Barcelona, Spain 

Died: October 24, 1870 (Aged 62)

Fontfroide, Narbonne, France 

Venerated in: Roman Catholic Church 

Beatified: February 25, 1934

Pope Pius XI 

Canonized: May 7, 1950

Pope Pius XII 

Major shrine: Vic, Barcelona, Spain 

Feast: October 24 

Patronage:

Textile Merchants, Weavers, Savings (Taught the poor the importance of savings), Catholic press, Claretians, Dioceses of the Canary Islands, Claretian students, Claretian educators, and Claretian educational institutions, Foundations 

Saint Anthony Mary Claret was a Spanish Roman Catholic archbishop and missionary and was the confessor of Isabella II of Spain. He founded the congregation of Missionary Sons of the Immaculate Heart of Mary, commonly called the Claretians. 

Life:

Anthony Maria Claret I Clarà was born in Sallent, in the county of Bages in the Province of Barcelona, on December 23, 1807, the fifth of the eleven children of Juan and Josefa Claret. His father was a woolen manufacturer. As a child, he enjoyed pilgrimages to the nearby Shrine of Our Lady of Fussimanya. 

Claret received elementary education in his native village, and at the age of twelve became a weaver. At the age of eighteen, he went to Barcelona to specialize in his trade and remained there until he was 20 years old. Meanwhile, he devoted his spare time to study and became proficient in Latin, French, and engraving. 

Comments:

A long time ago the Claretian Priests of the city of Rio Claro [in the State of Sao Paulo, Brazil] invited me to give a talk on their founder. I bought a small biography of him and read it on the trip. Many things can be said about this great Saint. He was one of these men who, aside from having founded a religious congregation, dominated his epoch by the mere fact of his existence. 

He was a short, energetic Spaniard, a peppery Catalonian. At age 17 he traveled to the lively trade center of Barcelona to further himself in the weaving profession of his father. He became so involved in the technology and business that he could think of almost nothing else. 

During this period of his life, he was a mediocre Catholic even though he maintained a devotion to Our Lady. One hot day in the summer of 1826, Anthony was wading in the sea when a huge wave engulfed him and carried him out into the deep. He could not swim, but called out to the Blessed Virgin for help, and found himself carried back to the shore, half-drowned and semi-conscious. When he came to himself he realized how close he had come to dying. He began to consider the mediocrity of his life and he converted. 

He has ordained a priest and became a missionary. He revealed himself as an orator with eminent qualities who appealed to simple people. He had a very powerful voice that could be heard in the far corners of the public squares where he used to preach to the multitudes that gathered to hear him. The churches could not contain all those people, and at times even the squares overflowed. He used to go from city to city preaching, and many times the inhabitants of one city followed him along the road to the halfway point, where he was met by inhabitants of the next city who had come to welcome him and accompany him to their city. 

The preaching of St. Anthony Mary Claret attracted and held the people. His words were zealous, rich with learning and natural eloquence, and filled with extraordinary charisma. Very often he would move his audience to tears. At times he would prophesize, interrupting a sermon, for example, to tell a lady: “You think that you still have a long time to live, but you are mistaken. You will die in six months.” At other times he would exorcise demons, saying, for instance, “I will expel the Devil that hovers over this audience.” As he pronounced the words of the exorcism, strange noises, lightning, and other phenomena were heard and seen by the multitude. Of course, these charismas impressed and attracted the people. 

He realized that he was called to preach the truths of the Faith to the simple people. Doing this, he gave an edifying example to other religious Orders that were influenced by Liberalism and rejecting the Church’s traditional preaching methods in order to adapt themselves to the modern world. St. Anthony Mary Claret achieved a fabulous result using traditional methods. His implicit reply to those who attacked the traditional methods was simple: the people don’t come to you because of the old methods, but because you are liberals. 

He also understood that he was called to increase the zeal of the people, not to organize or direct it. He would pass through the provinces planting the seed of the love of God, leaving the job of watering that seed and making it grow to others. 

Only weeks after founding his missionary congregation of the Sons of the Immaculate Heart of Mary, a notice arrived from Rome that he had been nominated to become Archbishop of Santiago, the primatial see of Cuba. He was consecrated Bishop, made an Archbishop, and sent to Cuba. As soon as he arrived, he started to correct the bad customs and indifferent morals of the people and began a real conversion of the Island. 

The Freemasonry that was deeply entrenched in Cuba could not tolerate this, and intensely attacked St. Anthony Mary Claret. He suffered all kinds of persecutions, including several attempts on his life. The opposition of the enemies of the Church was so strong that finally, the Queen of Spain decided it would be more prudent to remove him from the Island and return him to Spain. At her request, he was offered the appointment of Patriarch of India, which would make him confessor and spiritual director of the Royal Court of Madrid. 

As his ship left the shore of Cuba, St. Anthony Mary Claret cursed the Island whose inhabitants had refused God. It was not long before this curse took effect. With its independence, Cuba rejected the life-giving spiritual sap it had received from Spain and quickly became a center of corruption and immorality, a tourist site for Americans seeking dissolute vacations. This was the case until Communism took over the Cuban government and implanted its regime. You can see that the curse launched by St. Anthony Mary Claret was realized quite impressively. 

The chaplain of the Spanish Court had the title of Patriarch of India, but it was just an honorific title with nothing to do with India. Queen Isabella II was supporting the liberal side of the Spanish Royal House that was fighting against the good Carlist movement. As so often happens with liberals, they play the game of Freemasonry, and if they stop, Masonry takes them out of the game. Even though she was liberal, the Queen began to be influenced by St. Anthony Claret and gradually took a different position. When her policies started to become anti-liberal, the Masons removed her from power and sent her out of Spain in exile. It was St. Anthony Claret who provoked this political earthquake. 

It was also during that time in Spain he exercised a very successful missionary apostolate and more firmly established the Congregation of the Sons of the Immaculate Heart of Mary. 

The deposing of Isabella II was in part a victory for the good cause. The Masonry knew that Spain was not yet ready to accept a Republic, and wanted to establish a Constitutional Monarchy first in order to prepare the way for a stable Republic. Because it was forced to depose the Queen, it was obliged to make the Republic prematurely. This caused a deep crystallization in public opinion against the Republic, which led to the restoration of the Monarchy sometime later. The Republic would have triumphed earlier in Spain without the action of St. Anthony Mary Claret. 

Even as he grew old and suffered sicknesses, his incredible energy, and gifts to move the people with his words continued. He was also granted many special graces, in particular, the grace of conserving the Sacramental Species within his heart. From one Communion to another, the Eucharistic Species were preserved incorrupt in his body so that he always had the Blessed Sacrament in his heart. 

In his last days, he participated in Vatican Council I, which the Pope had convened at the Vatican in December of 1869. Seeing many liberal Bishops opposing the matter of Papal Infallibility that was being discussed, he became indignant and strongly censured them in a speech. Hearing the errors being spoken on this topic, he was so overcome with indignation that the blood rushed to his head and he suffered a stroke from which he never recovered. He died some months later. 

St. Anthony Mary Claret is our patron Saint under many different titles:

The patron of those who is leading mediocre lives and needs to convert to serve the Catholic cause:

The patron of the faithful who promotes devotion to Our Lady;

The patron of counter-revolutionaries because of his action in Cuba and Spain;

The patron of those who follow the traditional methods of Catholic apostolate with the simple people and spurn the liberal novelties;

The patron of those who fight for the Papacy against liberal Bishops. 

Since it was this same current of Bishops that endured and took power in the Catholic Church at Vatican Council II, St. Anthony Mary Claret is also a great protector and intercessor of those who are called to fight the errors of Vatican II and its consequences. 

We should call on St. Anthony Mary Claret for his help under these different titles.

இன்றைய புனிதர் 

(அக்டோபர் 24) 

✠ புனிதர் அந்தோனி மரிய கிளாரட் ✠

(St. Anthony Mary Claret) 

பேராயர், நிறுவனர்:

(Archbishop and Founder) 

பிறப்பு: டிசம்பர் 23, 1807

சல்லேன்ட், பார்சிலோனா, ஸ்பெயின்

(Sallent, Barcelona, Spain) 

இறப்பு: அக்டோபர் 24, 1870 (வயது 62)

ஃபொன்ட், நர்பொன், ஃபிரான்ஸ்

(Fontfroide, Narbonne, France) 

ஏற்கும் சமயம்:

ரோமன் கத்தோலிக்கத் திருச்சபை

(Roman Catholic Church) 

அருளாளர் பட்டம்: ஃபெப்ரவரி 25, 1934 

திருத்தந்தை பதினோராம் பயஸ்

(Pope Pius XI) 

புனிதர் பட்டம்: மே 7, 1950 

திருத்தந்தை பன்னிரண்டாம் பயஸ்

(Pope Pius XII) 

முக்கிய திருத்தலங்கள்: 

விச், ஸ்பெயின்

(Vic, Barcelona, Spain) 

நினைவுத் திருவிழா: அக்டோபர் 24 

பாதுகாவல்: 

ஜவுளி வியாபாரிகள், நெசவுத் தொழிலாளி, சேமிப்புகள், கத்தோலிக்க அச்சகம், அமல மரியின் மறைப்போத மைந்தர் சபையினர், “கனரி தீவுகளின் மறைமாவட்டங்கள்” (Canary Islands), அமல மரியின் மறைப்போத மைந்தர் சபையின் மாணவர்கள், அமல மரியின் மறைப்போத மைந்தர் சபையின் கல்வியாளர்கள், அமல மரியின் மறைப்போத மைந்தர் சபையின் கல்வி நிறுவனங்கள், நிறுவனங்கள். 

புனிதர் அந்தோனி மரிய கிளாரட், ஸ்பெய்ன் நாட்டின் ரோமன் கத்தோலிக்க பேராயரும், மறை போதகரும், நற்செய்தி பணியாளரும், ஆவார். இவர், ஸ்பெயின் நாட்டின் அரசியான “இரண்டாம் இஸபெல்லாவின்” (Isabella II) ஒப்புரவாளருமாவார் (Confessor). இறையன்பை, முக்கியமாக ஏழைகளுக்கும் ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்கும் வெளிப்படுத்தியவர். 1849ம் ஆண்டு, ஜூலை மாதம், 16ம் நாள் அன்று “கிளரீஷியன்ஸ்” (Claretians) என்று அழைக்கப்படும் “மரியாளின் அமலோற்பவ திருஇருதயத்தின் மறைபோதக மைந்தர்கள்” (Missionary Sons of the Immaculate Heart of Mary) என்ற சபையை நிறுவினார். 

வாழ்க்கைச் சுருக்கம்:

புனித அந்தோனி மரிய கிளாரட், ஸ்பெயினின் “சல்லேன்ட்” (Sallent) நகரில் ஒரு கம்பளி உற்பத்தியாளருக்கு (Woollen manufacturer) மகனாகப் பிறந்தார். இவரது தந்தையின் பெயர், “ஜுவான்” (Juan) ஆகும். தாயாரின் பெயர், “ஜோசெஃபா கிளாரெட்” (Josefa Claret) ஆகும். தமது பெற்றோரின் பதினோரு குழந்தைகளில் ஐந்தாவது குழந்தையான இவர், தாம் பிறந்த கிராமத்திலேயே ஆரம்பக் கல்வியைக் கற்றார். தனது 12வது வயதில் நெசவுத் தொழிலைக் கற்றுக் கொண்டார். பதினெட்டு வயதில் தமது வர்த்தகத்தில் நிபுணத்துவம் பெறுவதற்காக பார்சிலோனா (Barcelona) சென்றார். 20 வயது வரை அங்கேயே தங்கியிருந்த அந்தோணி, தமது ஓய்வு நேரத்தில் இலத்தீன், (Latin) இலத்தீன், மற்றும் பிரெஞ்சு (French) மொழிகளைக் கற்று தேர்ச்சி பெற்றார். அத்துடன் சிற்பங்கள் செதுக்கும் (Engraving) பணியும் கற்றார். 

ஆன்மீக வாழ்க்கைக்கு தாம் அழைக்கப்படுவதை உணர்ந்த அந்தோணி, அதில் பெரிதும் நாட்டம் கொண்டவராய், பார்சிலோனாவை விட்டுப் புறப்பட்டார். “கார்தூசியன்” துறவியாவதற்கு முனைந்த இவர், இறுதியில் 1829ம் ஆண்டு, “விக்” (Vic) எனுமிடத்திலுள்ள மறைமாவட்ட குருத்துவ கல்லூரியில் சேர்ந்தார். 

1835ம் ஆண்டு, ஜூன் மாதம், 13ம் தேதி, பதுவைப் புனிதர் அந்தோனியார் (St. Anthony of Padua) நினைவுத் திருவிழாவன்று குருத்துவ அருட்பொழிவு பெற்றார். தொடர்ந்து 1839 வரை இறையியல் கற்றுத் தேர்ந்தார். மறைபோதக பணியின்பால் கொண்ட ஆர்வத்தால் ரோம் பயணமானார். அங்கே, இயேசு சபை புகுமுக பயிற்சியில் (Jesuit novitiate) இணைந்தார். ஆனால் திடீரென நோயுற்ற காரணத்தால் அங்கிருந்து வெளியேறினார். பின்னர் ஸ்பெயின் திரும்பிய இவர், “விலட்று” மற்றும் கிரோனா” (Viladrau and Girona) ஆகிய இடங்களில் தமது மறைப்பணியாற்றினார். 

அவருடைய உயர் துறவியரால் திரும்ப அழைக்கப்பட்ட அந்தோனி, ஃபிரெஞ்ச் படையெடுப்பால் பாதிக்கப்பட்டிருந்த “கட்டலோனியா” (Catalonia) பிராந்தியங்களில் திருத்தூது பணிகளுக்காக அனுப்பப்பட்டார். கட்டலோனியா பிராந்தியம் முழுதும் மறைப்போதகப் பணிப் பயணங்களை கால்நடையாகவே மேற்கொண்டார். ஒரு மறை போதகர் “கேட்டலன்” (Catalan) மொழியில் சரளமாக சொற்பொழிவாற்றுகிறார் என்பதை அறிந்த மக்கள், தொலை தூர இடங்களிலிருந்து வந்து அவரது மறையுரைகளை கேட்டனர். 

ஊடகத்துறையின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்த அவர் 1847ம் ஆண்டு ஒரு சில குருக்களோடு சேர்ந்து கத்தோலிக்க அச்சகம் ஒன்றை நிறுவினார். அவர் எண்ணில்லாத புத்தகங்களையும் துண்டுப் பிரசுரங்களையும் எழுதி வெளியிட்டார். 

1848ம் ஆண்டு, ஸ்பெயினில் அரசியல் வன்முறைகள் அதிகரிக்க அதிகரிக்க மத குருக்களின் எதிரிகளால் கிளாரெட்டின் உயிருக்கு அச்சுறுத்தல் ஏற்பட்டது. அதனால் அவர் “கனரி தீவுகளுக்கு” (Canary Islands) அனுப்பப்பட்டார். அங்கே பதினைந்து மாதங்கள் தியானங்களைப் போதித்தார். கனேரிய தீவுகளில் அவரின் பணி சிறந்த பயனை அளித்தது. இருந்தும் அவர் ஸ்பெயினுக்கே மீண்டும் சென்று தனது பணியைத் தொடர விரும்பினார். 

மீண்டும் ஸ்பெயின் திரும்பிய கிளரெட், 1949ம் ஆண்டு, ஜூலை மாதம், 16ம் நாள், கார்மேல் அன்னையின் திருவிழா தினத்தன்று, ஐந்து குருக்களோடு சேர்ந்து, இன்று “கிளரீஷியன்ஸ்” (Claretians) என்று அழைக்கப்படும் “மரியாளின் அமலோற்பவ திருஇருதயத்தின் மறைபோதக மைந்தர்கள்” (Missionary Sons of the Immaculate Heart of Mary) என்ற சபையை நிறுவினார். 1865ம் ஆண்டு, டிசம்பர் மாதம், 22ம் நாள், திருத்தந்தை “ஒன்பதாம் பயஸ்” (Pope Pius IX) இச்சபைக்கு அங்கீகாரமளித்தார். 

“பார்சிலோனாவில்” (Barcelona) மிகப் பெரும் சமய நூலகம் ஒன்றை நிறுவினார். “Librería Religiosa” என்று அழைக்கப்பட்ட இந்நூலகம், இன்று “கிளாரட் நூலகம்” (Llibreria Claret) என அழைக்கப்படுகிறது. இதன் மூலம் பழைய கத்தோலிக்க நூல்கள் பலவற்றை மிகக் குறைந்த விலையில் அச்சிட்டு வெளியிட்டார். 

பல ஆண்டுகள் கட்டலோனியாப் பகுதி (Cathlonia) எங்கும் சென்று மறைப்பணியாளராக பணியாற்றினார். 1849ம் ஆண்டு, ஸ்பெயின் அரசின் வேண்டுகோளின்படி, திருத்தந்தை ஒன்பதாம் பயஸ், இவரை “கியூபாவிலுள்ள” (Cuba) “சந்தியாகு” (Santiago) உயர்மறைமாவட்டத்தின் பேராயராக நியமித்தார். 

1857ம் ஆண்டு, ஸ்பெயின் அரசி “இரண்டாம் இஸபெல்லாவின்” (Isabella II) ஒப்புரவு அருட்சாதன குருவாக நியமிக்கப்பட்டார். இவர் மக்களின் மீட்புக்காக மிக திறம்பட உழைத்தவர் என்னும் பாராட்டுக்கு உரியவரானார். ஸ்பெயின் நாட்டின் துறவுப்பள்ளியின் (Escorial monastic school) அதிபராக ஒன்பது வருடங்கள் பணியாற்றிய கிளாரெட், அங்கே ஒரு அறிவியல் ஆய்வுக்கூடம், இயற்கை வரலாற்றின் அருங்காட்சியகம், ஒரு வாசகசாலை, கல்லூரிகள் மற்றும் சங்கீத பள்ளிகள் ஆகியவற்றை நிறுவினார். 

1868ம் வருடம், அங்கே நடந்த ஒரு புதிய புரட்சி, அரசி இரண்டாம் இஸபெல்லாவின் ஆட்சியை கவிழ்த்தது. அரசியும் அவரது குடும்பத்தினரும் நாடு கடத்தப்பட்டனர். கிளாரேட்டின் வாழ்க்கையும் ஆபத்துக்குள்ளானது. அவரும் அரசியின் குடும்பத்துடன் இணைந்து ஃபிரான்ஸ் சென்றார். இது, பாரிஸ் நகரில் மறை போதனைகளையும் நற்செய்திகளையும் பிரசங்கிக்க அவருக்கு ஒரு நல்ல சந்தர்ப்பமாக அமைந்தது. சிறிது காலம் அங்கேயே இருந்த கிளாரெட், ரோம் சென்றார். 

ஸ்பெயின் நாட்டிற்கு திரும்ப வந்தபோது, தொடர்ந்து திருச்சபைக்காக பல துன்பங்களை பொறுமையுடன் ஏற்றார். 1869ம் ஆண்டு, இவர் முதலாம் வத்திக்கான் பொதுச்சங்க கூட்டத்திற்கு செல்லும்போது இறந்தார். இவரின் உடல் ஸ்பெயின் நாட்டில் உள்ள “விக்” (Vic) என்ற ஊரிலுள்ள பேராலயத்தில் அடக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளது.

Saint du Jour 

(24 octobre) 

✠ Saint Antoine Marie Claret ✠ 

Archevêque et Fondateur des Fils Missionnaires du Cœur Immaculé de Marie : 

Naissance : 23 décembre 1807

Sallent, Barcelone, Espagne 

Décédé : 24 octobre 1870 (62 ans)

Fontfroide, Narbonne, France 

Vénéré dans : Église catholique romaine 

Béatifié : 25 février 1934

Pape Pie XI 

Canonisé : 7 mai 1950

Pape Pie XII 

Sanctuaire majeur : Vic, Barcelone, Espagne 

Fête : 24 octobre 

Patronage:

Marchands de textiles, tisserands, épargne (enseigné aux pauvres l'importance de l'épargne), presse catholique, clarétains, diocèses des îles Canaries, étudiants clarétains, éducateurs clarétains et établissements d'enseignement clarétains, fondations 

Saint Antoine Marie Claret était un archevêque et missionnaire catholique romain espagnol et était le confesseur d'Isabelle II d'Espagne.  Il fonda la congrégation des Fils Missionnaires du Cœur Immaculé de Marie, communément appelés les Clarétains. 

La vie:

Anthony Maria Claret I Clarà est né à Sallent, dans le comté de Bages dans la province de Barcelone, le 23 décembre 1807, le cinquième des onze enfants de Juan et Josefa Claret.  Son père était un fabricant de laine.  Enfant, il aimait les pèlerinages au sanctuaire voisin de Notre-Dame de Fussimanya. 

Claret reçut une éducation élémentaire dans son village natal et, à l'âge de douze ans, devint tisserand.  A dix-huit ans, il part à Barcelone pour se spécialiser dans son métier et y reste jusqu'à l'âge de 20 ans.  Pendant ce temps, il consacre son temps libre à étudier et maîtrise le latin, le français et la gravure. 

Commentaires:

Il y a longtemps, les prêtres clarétains de la ville de Rio Claro [dans l'État de Sao Paulo, Brésil] m'ont invité à donner une conférence sur leur fondateur.  J'ai acheté une petite biographie de lui et l'ai lue pendant le voyage.  On peut dire beaucoup de choses sur ce grand saint.  Il était de ces hommes qui, outre avoir fondé une congrégation religieuse, dominaient son époque du seul fait de son existence. 

C'était un Espagnol petit et énergique, un Catalan poivré.  À 17 ans, il s'est rendu dans le centre commercial animé de Barcelone pour se perfectionner dans la profession de tisserand de son père.  Il est devenu tellement impliqué dans la technologie et les affaires qu'il ne pouvait penser à presque rien d'autre. 

Durant cette période de sa vie, il était un catholique médiocre même s'il conservait une dévotion à Notre-Dame.  Par une chaude journée de l'été 1826, Anthony pataugeait dans la mer lorsqu'une énorme vague l'a englouti et l'a emporté dans les profondeurs.  Il ne savait pas nager, mais a appelé la Sainte Vierge à l'aide et s'est retrouvé ramené au rivage, à moitié noyé et à moitié inconscient.  Quand il revint à lui-même, il réalisa à quel point il était proche de la mort.  Il a commencé à considérer la médiocrité de sa vie et il s'est converti. 

Il a ordonné prêtre et est devenu missionnaire.  Il s'est révélé être un orateur aux qualités éminentes qui séduisait les gens simples.  Il avait une voix très puissante qui pouvait être entendue dans les coins les plus reculés des places publiques où il prêchait aux multitudes qui se rassemblaient pour l'entendre.  Les églises ne pouvaient contenir tous ces gens, et parfois même les places débordaient.  Il allait de ville en ville prêcher, et plusieurs fois les habitants d'une ville le suivaient le long de la route jusqu'à mi-chemin, où il rencontrait des habitants de la ville voisine qui étaient venus l'accueillir et l'accompagner dans leur ville.  . 

La prédication de saint Antoine Marie Claret attirait et retenait le peuple.  Ses mots étaient pleins de zèle, riches d'apprentissage et d'éloquence naturelle, et remplis d'un charisme extraordinaire.  Très souvent, il émuait son public aux larmes.  Parfois il prophétisait, interrompant un sermon, par exemple, pour dire à une dame : « Vous pensez qu'il vous reste encore longtemps à vivre, mais vous vous trompez.  Tu mourras dans six mois.  À d'autres moments, il exorcissait les démons, en disant, par exemple, « Je vais expulser le diable qui plane au-dessus de ce public. »  Tandis qu'il prononçait les paroles de l'exorcisme, des bruits étranges, des éclairs et d'autres phénomènes furent entendus et vus par la multitude.  Bien sûr, ces charismes ont impressionné et attiré les gens. 

Il réalisa qu'il était appelé à prêcher les vérités de la Foi aux gens simples.  Ce faisant, il a donné un exemple édifiant à d'autres Ordres religieux qui ont été influencés par le libéralisme et rejetant les méthodes traditionnelles de prédication de l'Église afin de s'adapter au monde moderne.  St. Anthony Mary Claret a obtenu un résultat fabuleux en utilisant des méthodes traditionnelles.  Sa réponse implicite à ceux qui attaquaient les méthodes traditionnelles était simple : les gens ne viennent pas à vous à cause des anciennes méthodes, mais parce que vous êtes des libéraux. 

Il comprit aussi qu'il était appelé à accroître le zèle du peuple, non à l'organiser ou à le diriger.  Il traverserait les provinces plantant la graine de l'amour de Dieu, laissant le travail d'arroser cette graine et de la faire grandir aux autres. 

Quelques semaines seulement après avoir fondé sa congrégation missionnaire des Fils du Cœur Immaculé de Marie, un avis arriva de Rome qu'il avait été nommé archevêque de Santiago, siège primatial de Cuba.  Il fut consacré évêque, fait archevêque et envoyé à Cuba.  Dès son arrivée, il a commencé à corriger les mauvaises coutumes et les mœurs indifférentes du peuple et a commencé une véritable conversion de l'île. 

La franc-maçonnerie qui était profondément enracinée à Cuba ne pouvait pas tolérer cela et attaquait intensément saint Antoine Marie Claret.  Il a subi toutes sortes de persécutions, dont plusieurs attentats à la vie.  L'opposition des ennemis de l'Église était si forte que finalement, la reine d'Espagne décida qu'il serait plus prudent de l'éloigner de l'île et de le renvoyer en Espagne.  À sa demande, il se voit proposer la nomination de patriarche de l'Inde, ce qui le fera confesseur et directeur spirituel de la cour royale de Madrid. 

Alors que son navire quittait les côtes de Cuba, saint Antoine Marie Claret maudit l'île dont les habitants avaient refusé Dieu.  Il ne fallut pas longtemps avant que cette malédiction ne prenne effet.  Avec son indépendance, Cuba a rejeté la sève spirituelle vivifiante qu'elle avait reçue de l'Espagne et est rapidement devenue un centre de corruption et d'immoralité, un site touristique pour les Américains en quête de vacances dissolues.  Ce fut le cas jusqu'à ce que le communisme s'empare du gouvernement cubain et implante son régime.  Vous pouvez voir que la malédiction lancée par saint Antoine Marie Claret a été réalisée de manière assez impressionnante. 

L'aumônier de la cour espagnole avait le titre de patriarche de l'Inde, mais ce n'était qu'un titre honorifique sans aucun rapport avec l'Inde.  La reine Isabelle II soutenait le côté libéral de la Maison royale espagnole qui luttait contre le bon mouvement carliste.  Comme cela arrive souvent avec les libéraux, ils jouent le jeu de la franc-maçonnerie, et s'ils s'arrêtent, la maçonnerie les retire du jeu.  Même si elle était libérale, la reine a commencé à être influencée par saint Antoine Claret et a progressivement pris une position différente.  Lorsque sa politique a commencé à devenir antilibérale, les maçons l'ont retirée du pouvoir et l'ont renvoyée d'Espagne en exil.  C'est saint Antoine Claret qui a provoqué ce séisme politique. 

C'est aussi pendant cette période en Espagne qu'il exerce un apostolat missionnaire très réussi et qu'il établit plus fermement la Congrégation des Fils du Cœur Immaculé de Marie. 

La destitution d'Isabelle II était en partie une victoire pour la bonne cause.  La Maçonnerie savait que l'Espagne n'était pas encore prête à accepter une République et voulait d'abord établir une Monarchie constitutionnelle afin de préparer la voie à une République stable.  Forcé de déposer la reine, il fut obligé de faire la République prématurément.  Cela a provoqué une cristallisation profonde de l'opinion publique contre la République, qui a conduit à la restauration de la monarchie quelque temps plus tard.  La République aurait triomphé plus tôt en Espagne sans l'action de saint Antoine Marie Claret. 

Même s'il vieillissait et souffrait de maladies, son énergie incroyable et ses dons pour émouvoir les gens avec ses paroles ont continué.  Il a également reçu de nombreuses grâces spéciales, en particulier, la grâce de conserver l'Espèce sacramentelle dans son cœur.  D'une Communion à l'autre, les Espèces Eucharistiques se sont conservées intactes dans son corps afin qu'il ait toujours le Saint Sacrement dans son cœur. 

Dans ses derniers jours, il a participé au Concile Vatican I, que le Pape avait convoqué au Vatican en décembre 1869. Voyant de nombreux évêques libéraux s'opposer à la question de l'infaillibilité papale qui était en cours de discussion, il s'est indigné et les a fortement censurés dans un discours.  .  En entendant les erreurs prononcées sur ce sujet, il était si indigné que le sang lui montait à la tête et il souffrait d'une attaque dont il ne s'est jamais remis.  Il mourut quelques mois plus tard. 

Saint Antoine Marie Claret est notre saint patron sous de nombreux titres différents :

Le patron de ceux qui mènent des vies médiocres et qui ont besoin de se convertir pour servir la cause catholique :

Le patron des fidèles qui promeut la dévotion à Notre-Dame ;

Le patron des contre-révolutionnaires à cause de son action à Cuba et en Espagne ;

Le patron de ceux qui suivent les méthodes traditionnelles de l'apostolat catholique avec les gens simples et méprisent les nouveautés libérales ;

Le patron de ceux qui luttent pour la papauté contre les évêques libéraux. 

Puisque c'est ce même courant d'évêques qui a perduré et pris le pouvoir dans l'Église catholique au Concile Vatican II, saint Antoine Marie Claret est aussi un grand protecteur et intercesseur de ceux qui sont appelés à combattre les erreurs de Vatican II et ses conséquences. 

Nous devons faire appel à saint Antoine Marie Claret pour son aide sous ces différents titres.