Saint of the Day 01/December

Saint of the Day

(December 1)

✠ Saint Charles de Foucauld ✠

Martyr:

Born: September 15, 1858, 
Strasbourg

Died: December 1, 1916, 
Tamanrasset, Algeria

Books: Charles de Foucauld: Writings, Letters from the Desert, Spiritual Autobiography of Charles of Foucauld, more

Education: Saint-Cyr Military Academy

Full name: Charles Eugène de Foucauld

Nationality: French

Parents: Francois Edouard de Foucauld, Elisabeth Beaudet de Morlet

Beatified: November 13, 2005
Pope Benedict XVI

He is beatified onNovember 13, 2005by Pope Benedict XVI then canonized onMay 15, 2022by Pope Francis . He is commemorated on December 1 

Feast: December 1

Saint Charles Eugène de Foucauld was a French Catholic religious and priest living among the Tuareg in the Sahara in Algeria. He was assassinated in 1916 and is considered by the Catholic Church to be a martyr. His inspiration and writings led to the founding of the Little Brothers of Jesus among other religious congregations. He was beatified on 13 November 2005 by Pope Benedict XVI.

Charles was raised by his grandfather in Strasbourg, France after his parents died in 1864 when he was six. He was baptized and made his First Communion, but never really believed in the Christian life.

He became an officer in the French army. After his grandfather died, Charles inherited his fortune. He left the army and spent his money foolishly. Charles moved to Paris. He rented an apartment near his cousin, Marie, a young woman who was a faithful follower of Jesus. She was such a good example for Charles that he returned to the Church and devoted himself to living for Christ. His first step in this journey was to begin studying to become a Trappist monk.

After several years, Charles felt a strong calling to visit the Holy Land. He supported himself by working at a convent, but otherwise, he led a quiet life of prayer. The mother superior of the nuns suggested that Charles could best serve God by becoming a priest. He returned to France and was ordained in 1901.

Father Charles moved to Algiers to become a hermit in the desert. He wanted to be among those who were “the furthest removed, the most abandoned.” He wanted all who drew close to him to find in him a brother, “a universal brother.” He dreamed of establishing two religious orders—the Little Brothers and the Little Sisters who would live their lives imitating Christ. This dream did not become a reality until after Charles’ death.

Charles built a hermitage, a private house devoted to prayer, in a village in the Sahara. He wore a white robe and greeted everyone he met with Christian love. He did not try to convert the local people, choosing instead to be an example of Jesus for all. The people called him “the holy man.”

All during his years away from the army, Charles had remained friends with some of the soldiers. He allowed them to store their weapons in his hermitage. Some people suspected Charles of being a spy because they saw soldiers stopping at the hermitage. Rebel forces went to the hermitage and killed Father Charles in 1916.

Brother Charles is sometimes remembered as a model of “desert spirituality” and for what has become known as the Prayer of Abandonment. It was taken from a much longer meditation which he wrote many years earlier, in fact, while he was still a Trappist monk.

He imagined Jesus as he was dying on the cross and places these words on Jesus’ lips.

He introduces the meditation saying,

“It is the last prayer of our Master, of our Beloved… may it be ours… May it not only be the prayer of our last moment but that of all our moments…”

Charles once wrote a famous prayer called the “Prayer of Abandonment.” You can honour Blessed Charles de Foucauld by praying it and trusting that God to lead you closer to him.

The Prayer of Abandonment:
I abandon myself into your hands.
Do with me what you will.
Whatever you may do, I thank you;
I am ready for all, I accept all.
Let only your Will be done in me, and in all your creatures.
I wish no more than this, O Lord.
Into your hands, I commend my soul.
I offer it to you with all the love of my heart,
for I love you, Lord, and so need to give myself
to surrender me into you’re your hands
without reserve and with boundless confidence
For you are my Father.
Amen!

On Nov. 14, 2005, Father Charles de Foucauld was beatified by Pope Benedict XVI.
He is beatified onNovember 13, 2005by Pope Benedict XVI then canonized onMay 15, 2022by Pope Francis . He is commemorated on December 1

இன்றைய புனிதர்

(டிசம்பர் 1)

✠ புனிதர் சார்லஸ் டி ஃபௌகோல்ட் ✠
(Saint Charles de Foucauld)

மறைசாட்சி:
(Martyr)

பிறப்பு: செப்டம்பர் 15, 1858
ஸ்ட்ராஸ்பர்க், ஃபிரான்ஸ்
(Strasbourg, France)

இறப்பு: டிசம்பர் 1, 1916 (வயது 58)
டாமன்ரஸ்செட், ஃபிரென்ச் அல்ஜீரியா
(Tamanrasset, French Algeria)

ஏற்கும் சமயம்:
ரோமன் கத்தோலிக்க திருச்சபை
(Roman Catholic Church)

அருளாளர் பட்டம்: நவம்பர் 13, 2005
திருத்தந்தை பதினாறாம் பெனடிக்ட்
(Pope Benedict XVI)

நவம்பர் 13, 2005 இல் போப் பெனடிக்ட் XVI ஆல் அருள் பட்டம் பெற்றார் பின் போப் பிரான்சிஸால் மே 15, 2022 இல் உத்தமராக அறிவிக்கப்பட்டார்.

நினைவுத் திருவிழா: டிசம்பர் 1

புனிதர் சார்லஸ் டி ஃபௌகோல்ட், ஒரு ஃபிரென்ச் மறைப்பணியாளரும், கத்தோலிக்க குருவும், அல்ஜீரியாவின் (Algeria) “சஹாரா" (Sahara) பாலைவனத்தில் வாழ்ந்த “துவாரெக்” (Tuareg) மக்களிடையே வாழ்ந்த ஒரு துறவியும் ஆவார். கி.பி. 1916ம் ஆண்டு படுகொலை செய்யப்பட்ட இவர், கத்தோலிக்க திருச்சபையினால் மறைசாட்சியாக மதிக்கப்படுகிறார். பின்னாளில் திருத்தந்தை “பதினாறாம் பெனடிக்ட்” இவருக்கு முக்திபேறு பட்டமளித்து கௌரவித்தார். இவரது எழுத்துக்களும் உத்வேகமும், 1933ம் ஆண்டில் “இயேசுவின் சிறிய சசோதரர்கள்” (Little Brothers of Jesus) என்னும் துறவறசபை நிறுவப்பட வழிவகுத்தது என்பர்.

“சார்லஸ் யூஜின் டி ஃபௌகோல்ட்” (Charles Eugène de Foucauld) எனும் இயற்பெயர் கொண்ட இவர், இளமையிலேயே பெற்றோரை இழந்தவர். இவரின் தாத்தா இவரை வளர்த்தார். இவர் ஃபிரஞ்ச் இராணுவத்தில் ஒரு அதிகாரியாக வட ஆப்பிரிக்காவில் இருந்தபோது இவருக்கு பாலைவனத்தின் தனிமையில் இறைவனைக் காண வேண்டும் என வலுவான உணர்வுகள் உண்டானது. ஆதலால் ஃபிரான்ஸுக்குத் திரும்பி வந்த இவர், பாரிஸ் நகரிலுள்ள “தூய அகஸ்டின்” (Church of Saint Augustin) தேவாலயத்தில், தனது 28ம் வயதில் மனம்மாறினார்.

கி.பி. 1890ம் ஆண்டு, முதலில் ஃபிரான்சிலும், பின்னர் “சிரிய-துருக்கி” (Syrian-Turkish) எல்லையிலுள்ள “அக்பேஸ்” (Akbez) நகரிலுமுள்ள “சிஸ்டேரியன் டிராப்பிஸ்ட்” (Cistercian Trappist order) துறவற சபையில் சேர்ந்த இவர், அங்கு மனநிறைவு அடையாததால் அங்கிருந்து வெளியேறி, கி.பி. 1897ம் ஆண்டில் நாசரேத்துக்கு சென்றார். அங்கே, “எளிய கிளாரா” (Convent of Poor Clares) பள்ளியினருகேயுள்ள இடத்தில் தனிமையிலும் தபம் மற்றும் செபத்திலும் தன் வாழ்வைக் கழித்தார். பின்னர் 1901ல் தென் ஃபிரான்சிலுள்ள “விவியேர்ஸ்” (Viviers) எனுமிடத்திற்கு திரும்பி தனது 43ம் வயதில் குருத்துவ அருட்பொழிவு பெற்றார். இதன் பின்னர் அல்ஜீரியாவில் உள்ள சகாராவில் வனவாசியைப்போல வாழ்ந்துவந்தார். “துவாரெக்” (Tuareg) இன மக்களுக்கு பணி செய்ய அவர்களோடு பத்து வருடம் தங்கியிருந்து அவர்களின் மொழி, கலாச்சாரம் முதலியவைகளைக் கற்று அவர்களின் மொழிக்கு ஒரு அகராதியினை எழுதினார். ஆனால் இவ்வகராதி இவரின் இறப்புக்குப் பின்னரே அச்சாகி வெளியானது.

1916ம் ஆண்டு, டிசம்பர் மாதம், முதல் தேதி, லிபியா (Libya) மற்றும் சூடான் (Sudan) பிராந்தியங்களிலுள்ள இஸ்லாமிய அரசியல்-நாடோடி அமைப்பான “செனுஸ்ஸி” (Senussi Bedouin) எனும் அமைப்புடன் தொடர்புடைய “எல் மதானி அக் சொபா” (El Madani ag Soba) என்பவன் தலைமையிலான ஆயுதம் ஏந்திய குழுவொன்று, சார்லசை அவரது தனிமைக் கோட்டையிலிருந்து வெளியே இழுத்து வந்தது. அவர்களது நோக்கம், சார்லசை கடத்துவதேயாகும். ஆனால், திடீரென இரண்டு காவலர்களால் அதிர்ச்சியடைந்த குழுவிலுள்ள பதினைந்தே வயதான “செர்மி அக் தொரா” (Sermi ag Thora) என்பவன், உடனடியாக துப்பாக்கியால் சார்லசின் நெற்றிப்பொட்டில் சுட்டான். சார்லஸ் உடனடியாக மரணமடைந்தார்.

துவாரெக் இன மக்களின் பாதுகாப்புக்காக சார்லஸ் கட்டிய கோட்டைக் கதவின் வெளியே சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட இவர், கத்தோலிக்க திருச்சபையினால் மறைசாட்சி என கருதப்படுகிறார். இவருக்கு 2005ம் ஆண்டு, நவம்பர் மாதம், 13ம் நாளன்று, திருத்தந்தை பதினாறாம் பெனடிக்ட் (Pope Benedict XVI) அருளாளர் பட்டம் அளித்தார்.
நவம்பர் 13, 2005 இல் போப் பெனடிக்ட் XVI ஆல் அருள் பட்டம் பெற்றார் பின் போப் பிரான்சிஸால் மே 15, 2022 இல் உத்தமராக அறிவிக்கப்பட்டார்.  அவர் டிசம்பர் 1   அன்று நினைவுகூரப்படுகிறார்.

Sainte du jour

(1er décembre)

✠ Sainte Charles de Foucauld ✠

Martyr:

Naissance : 15 septembre 1858
Strasbourg, France

Décédé(e): 1er décembre 1916 (58 ans)
Tamanrasset, Algérie française

Béatifié : 13 novembre 2005
Pape Benoît XVI

Il est béatifié le 13 novembre 2005 par le pape Benoît XVI puis canonisé le 15 mai 2022 par le pape François .  Il est commémoré le 1er décembre 

Fête : 1er décembre

Sainte Charles Eugène de Foucauld était un religieux et prêtre catholique français vivant parmi les Touareg du Sahara en Algérie.  Il a été assassiné en 1916 et est considéré par l'Église catholique comme un martyr.  Son inspiration et ses écrits ont conduit à la fondation des Petits Frères de Jésus parmi d'autres congrégations religieuses.  Il a été béatifié le 13 novembre 2005 par le pape Benoît XVI.

Charles a été élevé par son grand-père à Strasbourg, en France, après la mort de ses parents en 1864, alors qu'il avait six ans.  Il a été baptisé et a fait sa première communion, mais n'a jamais vraiment cru à la vie chrétienne.

Il devient officier dans l'armée française.  Après la mort de son grand-père, Charles a hérité de sa fortune.  Il a quitté l'armée et a dépensé son argent bêtement.  Charles s'installe à Paris.  Il loue un appartement près de sa cousine, Marie, une jeune femme fidèle à Jésus.  Elle était un si bon exemple pour Charles qu'il est retourné à l'Église et s'est consacré à vivre pour le Christ.  Sa première étape dans ce voyage fut de commencer des études pour devenir moine trappiste.

Après plusieurs années, Charles ressentit un fort appel à visiter la Terre Sainte.  Il subvenait à ses besoins en travaillant dans un couvent, mais sinon, il menait une vie tranquille de prière.  La mère supérieure des religieuses a suggéré que Charles pourrait mieux servir Dieu en devenant prêtre.  Il rentre en France et est ordonné prêtre en 1901.

Le père Charles s'installe à Alger pour devenir ermite dans le désert.  Il voulait être parmi ceux qui étaient « les plus éloignés, les plus abandonnés ».  Il voulait que tous ceux qui l'approchaient trouvent en lui un frère, « un frère universel ».  Il rêvait d'établir deux ordres religieux, les Petits Frères et les Petites Sœurs qui vivraient leur vie en imitant le Christ.  Ce rêve n'est devenu réalité qu'après la mort de Charles.

Charles a construit un ermitage, une maison privée consacrée à la prière, dans un village du Sahara.  Il portait une robe blanche et saluait tous ceux qu'il rencontrait avec un amour chrétien.  Il n'a pas essayé de convertir la population locale, choisissant plutôt d'être un exemple de Jésus pour tous.  Le peuple l'appelait "le saint homme".

Tout au long de ses années loin de l'armée, Charles était resté ami avec certains des soldats.  Il leur a permis de stocker leurs armes dans son ermitage.  Certaines personnes ont soupçonné Charles d'être un espion car ils ont vu des soldats s'arrêter à l'ermitage.  Les forces rebelles se sont rendues à l'ermitage et ont tué le père Charles en 1916.

On se souvient parfois de frère Charles comme d'un modèle de « spiritualité du désert » et pour ce qui est devenu connu sous le nom de prière d'abandon.  Elle est tirée d'une méditation beaucoup plus longue qu'il a écrite bien des années plus tôt, en fait, alors qu'il était encore moine trappiste.

Il a imaginé Jésus alors qu'il mourait sur la croix et place ces mots sur les lèvres de Jésus.

Il introduit la méditation en disant,

"C'est la dernière prière de notre Maître, de notre Bien-Aimé... qu'elle soit la nôtre... Qu'elle soit non seulement la prière de notre dernier instant mais celle de tous nos instants..."

Charles a écrit une fois une célèbre prière appelée la « prière d'abandon ».  Vous pouvez honorer le bienheureux Charles de Foucauld en le priant et en faisant confiance à Dieu pour vous conduire plus près de lui.

La Prière d'Abandon :
Je m'abandonne entre tes mains.
Faites de moi ce que vous voudrez.
Quoi que vous fassiez, je vous remercie ;
Je suis prêt à tout, j'accepte tout.
Que seule ta Volonté se fasse en moi, et en toutes tes créatures.
Je ne souhaite pas plus que cela, ô Seigneur.
Entre tes mains, je remets mon âme.
Je vous l'offre avec tout l'amour de mon cœur,
car je t'aime, Seigneur, et j'ai donc besoin de me donner
pour me livrer entre tes mains
sans réserve et avec une confiance illimitée
Car tu es mon Père.
Amen!

Le 14 novembre 2005, le Père Charles de Foucauld a été béatifié par le Pape Benoît XVI.

Il est béatifié le 13 novembre 2005 par le pape Benoît XVI puis canonisé le 15 mai 2022 par le pape François .  Il est commémoré le 1er décembre.