Saint of the Day 05/November

Saint of the Day 

(November 5) 

✠ Blessed Bernhard Lichtenberg ✠ 

Priest and Martyr: 

Born: December 3, 1875

Ohlau, Prussian Silesia, Kingdom of Prussia, German Empire 

Died: November 5, 1943 (Aged 67)

While being transported from Berlin to Dachau concentration camp, Germany 

Venerated in: Roman Catholic Church (Germany) 

Beatified: June 23, 1996

Pope John Paul II 

Major shrine: St. Hedwig's Cathedral, Berlin, Germany 

Bernhard Lichtenberg was a German Catholic priest who became known for repeatedly speaking out, after the rise of Adolf Hitler and during the Holocaust, against the persecution and deportation of the Jews. After serving a jail sentence, he died in the custody of the Gestapo on his way to the Dachau concentration camp. Raul Hilberg wrote: "Thus a solitary figure had made his singular gesture. In the buzz of rumourmongers and sensation seekers, Bernhard Lichtenberg fought almost alone." 

He was beatified by the Catholic Church in 1996 and recognized as Righteous Among the Nations by Yad Vashem in 2004. 

Born in Ohlau in the province of Silesia in Germany on December 3, 1875, Bernard Lichtenberg studied theology at the seminary in Innsbruck, Austria, and was ordained a priest in 1899. He served as a  priest in Berlin, becoming the parish priest of the Sacred Heart parish in the Berlin suburb of Charlottenburg in 1913. Ever an energetic priest, he laid the foundations for five parishes and a monastery in Berlin. Somehow he also found the time to be active in the Catholic Centre Party and was for a time a member of the Berlin regional parliament after World War I. He also carried out missionary and charitable works among the poor of Berlin. 

He was made a canon of the Cathedral Chapter by the first Bishop of the newly created diocese of Berlin, Christian Schreiber, in 1931. In 1932 he became pastor of Saint Hedwig’s Cathedral in Berlin.  He also attracted the ire of the Nazis by his support of the pacifist Peace League of German Catholics and was denounced by Hitler’s propaganda chief Joseph Goebbels in the Nazi paper Der Angriff. 

After the Nazis came to power in 1933, Father Lichtenberg attempted unsuccessfully to convince Cardinal Bertram, the president of the German Bishop’s conference, to protest against the Nazi boycott of Jewish businesses. In 1935 he protested to Herman Goering against the treatment of the Jews. Goering denied everything and demanded that Lichtenberg be taken into “protective custody” for spreading lies about the German state. 

Lichtenberg’s Conflict with the Nazis:

In 1937 Father Lichtenberg helped to distribute clandestinely throughout Germany copies of the blistering condemnation of the Nazis by Pius XI, Mit Brennender Sorge. After Kristallnacht, a Nazi-led pogrom throughout Germany against the Jews, he said from the pulpit of Saint Hedwig’s: ‘we know what happened yesterday. We do not know what tomorrow holds. However, we have experienced what happened today. Outside, the synagogue burns. That is also a house of God.’ From that time forward, Father Lichtenberg prayed publicly during evening prayers, in the heart of Nazi Germany, for the Jews and Christians of Jewish descent. 

While doing this, Father Lichtenberg was also taking other actions which ensured that he was a marked man as far as the Nazis were concerned. He, of course, was an outspoken critic of the Nazi program of murdering the mentally disabled and made yet another public protest on the issue in August of 1941. 

Inevitably he was arrested by the Nazis in October of 1941. When the Gestapo searched this house they found a draft of a sermon that he was going to deliver the next Sunday denouncing a pamphlet written by Joseph Goebbels:  ‘this pamphlet states that every German who supports Jews with an ostensibly false sentimentality, be it only through friendly obligingness, practices treason against his Volk. Let us not be misled by this un-Christian way of thinking but follow the strict command of Jesus Christ: “you shall love your neighbour as yourself.” 

Fidelity of Blessed Lichtenberg:

During his interrogations, Father Lichtenberg steadfastly stated that he was opposed to the treatment of the Jews by the Nazis because such treatment was opposed to Christian charity. He said that he agreed with Bishop Galen who had denounced the murdering of the mentally handicapped by the Nazis. He summed up his position by stating that Nazism was completely incompatible with the teachings and commands of the Catholic Church. 

He was held for two years and then shipped off to Dachau, where the Nazis sent 2,579 Catholic priests. Ill, he died in a cattle car en route to Dachau on November 5, 1943. His body was taken to Berlin where 4000 people had the courage to appear at his funeral. An onlooker observed, “I wonder if they know they are burying a saint?” He was beatified by Pope John Paul II on June 23, 1996. In the sermon of the Pope on that occasion, he began with this text which all Catholics should live by although it takes courage to do so:  “Do not fear those who kill the body but cannot kill the soul” (Matthew 10:28).

இன்றைய புனிதர் 

(நவம்பர் 5) 

✠ அருளாளர் பெர்னார்ட் லிச்டென்பெர்க் ✠

(Blessed Bernhard Lichtenberg) 

கத்தோலிக்க குரு, இறையியலாளர் மற்றும் மறைசாட்சி:

(Catholic Priest, Theologian, and Martyr) 

பிறப்பு: டிசம்பர் 3, 1875

ஓலாவ், புருஸ்ஸியன் சிலேசியா, புருஸ்ஸியா இராச்சியம், ஜெர்மன் பேரரசு

(Ohlau, Prussian Silesia, Kingdom of Prussia, German Empire) 

இறப்பு: நவம்பர் 5, 1943 (வயது 67)

பெர்லினிலிருந்து ஜெர்மனியின் டச்சாவ் வதை முகாமுக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டபோது

(While being transported from Berlin to Dachau concentration camp, Germany) 

ஏற்கும் சமயம்:

ரோமன் கத்தோலிக்க திருச்சபை (ஜெர்மனி)

(Roman Catholic Church (Germany) 

முக்திப்பேறு பட்டம்: ஜூன் 23, 1996

திருத்தந்தை இரண்டாம் ஜான் பவுல்

(Pope John Paul II) 

முக்கிய திருத்தலம்: 

செயின்ட் ஹெட்விக் கதீட்ரல், பெர்லின், ஜெர்மனி

(St. Hedwig's Cathedral, Berlin, Germany) 

நினைவுத் திருவிழா: நவம்பர் 5 

அருளாளர் பெர்னார்ட் லிச்டென்பெர்க், ஒரு கத்தோலிக்க குருவும், இறையியலாளரும், மற்றும் மறைசாட்சியுமாவார். கத்தோலிக்க திருச்சபையினால் முக்திப்பேறு பட்டமளிக்கப்பட்ட இவருக்கு, "நாடுகளிடையே நீதிமான்" (Righteous among the Nations) என்ற பட்டமும் வழங்கப்பட்டுள்ளது. ஜெர்மானிய நாட்டை சர்வாதிகாரியான அடால்ஃப் ஹிட்லரும், அவரது நாஜிக்களும் ஆண்ட காலத்தில், நாஜிக்களால் கைது செய்யப்பட்டு சிறைவைக்கப்பட்டிருந்த இவர் மறைசாட்சியாக மரித்தார். 

"ஜெர்மன் பேரரசின்" (German Empire) "புருஸ்ஸியா இராச்சியத்தின்" (Kingdom of Prussia) "புருஸ்ஸியன் சிலேசியா" (Prussian Silesia) மாநிலத்தின் "ஓலாவ்" (Ohlau) எனுமிடத்தில், கி.பி. 1875ம் ஆண்டு, டிசம்பர் மாதம், 3ம் நாளன்று பிறந்த பெர்னார்ட் லிச்டென்பெர்க், மேற்கு ஆஸ்திரியாவின் (Western Austria) "டைரோல்" (Tyrol) மாநிலத்தின் தலைநகரான "இன்ஸ்ப்ரக்" (Innsbruck) நகரில் இறையியல் பயின்ற இவர், கி.பி. 1899ம் ஆண்டு, குருத்துவ அருட்பொழிவு பெற்றார். ஜெர்மனி (Germany) நாட்டின் தலைநகரான பெர்லின் (Berlin) நகரில், கி.பி. 1900ம் ஆண்டு, தமது மறைப்பணியை தொடங்கிய இவர், முதலாம் உலகப்போரின்போது, (World War I) இராணுவ குருவாக (Military Chaplain) சேவையாற்றினார். 

1932ம் ஆண்டில், பெர்லின் ஆயர், (Bishop of Berlin) அவரை புனித ஹெட்விக் கதீட்ரல் மறைப்பணியாளர்களின் கல்லூரியின் (Cathedral Chapter of St. Hedwig) சட்ட நியதியாக நியமித்தார். 

எரிச் மரியா ரெமார்க்ஸின் போர் எதிர்ப்பு திரைப்படமான "ஆல் க்யூட் ஆன் தி வெஸ்டர்ன் ஃப்ரண்ட்" (All Quiet on the Western Front) திரைப்பட பதிப்பைக் காண்பதற்கு கத்தோலிக்கர்களை அவர் ஊக்குவித்தது, ஜோசப் கோயபல்ஸின் (Joseph Goebbels) டெர் ஆங்ரிஃப் ஒரு மோசமான தாக்குதலைத் தூண்டியது. 1933ம் ஆண்டு, ஜெர்மனி நாட்டின் இரகசிய உளவுத்துறை காவல்துறையினர் முதன்முதலாக அவரது இல்லத்தை சோதனையிட்டார்கள். 

மத்திய கட்சியில் (Centre Pary) தீவிர செயல்பாட்டாளராக விளங்கிய இவர், 1935ம் ஆண்டு, ஜெர்மன் (Jerman) அரசியல் மற்றும் இராணுவ தலைவர்களில் ஒருவரும், நாஜிக்களின் முக்கிய பிரமுகருமான "ஹெர்மன் கோரிங்" (Hermann Göring) என்பவரின் முன்னிலையில், நாஜிக்களின் சித்திரவதை முகாம்களின் கொடுமைகளை எதிர்த்து போராடச்சென்றார். 

கதீட்ரலின் புரோவோஸ்ட் என்று பெயரிடப்பட்ட, 1938 ஆம் ஆண்டில், லிச்சன்பெர்க் பேர்லின் எபிஸ்கோபட்டின் நிவாரண அலுவலகத்தின் பொறுப்பில் வைக்கப்பட்டார், இது யூத வம்சாவளியைச் சேர்ந்த பல கத்தோலிக்கர்களுக்கு மூன்றாம் ரைச்சிலிருந்து குடியேற உதவியது. "கதீட்ரலின் புரோவோஸ்ட்" (Provost of the Cathedral) என்ற பதவியிலமர்த்தப்பட்ட இவர், 1938ம் ஆண்டில், எபிஸ்கோபட்டின் நிவாரண அலுவலகத்தின் பொறுப்பில் வைக்கப்பட்டார். இது யூத வம்சாவளியைச் சேர்ந்த பல கத்தோலிக்கர்களை நாஜிக்களின் ஜெர்மனியிலிருந்து புலம்பெயர்ந்து வெளியேற குடியேற உதவியது. 

ஜெர்மனியில் முதன்முதலில் திட்டமிடப்பட்டு செயல்படுத்தப்பட்ட "நவம்பர் படுகொலை" (November Pogrom) அல்லது "கிறிஸ்டால்நாட்ச்" (Kristallnacht) படுகொலைகளின் பின்னர், லிச்சன்பெர்க், பெர்லின் நகரின் "செயிண்ட் ஹெட்விக்" தேவாலயத்தில் "வெளியே எரியும் ஜெப ஆலயமும் கடவுளின் வீடுதான்" என்று வெளிப்படையாக எச்சரித்தார். 1941ம் ஆண்டு, அக்டோபர் மாதம், தாம் கைது செய்யப்படும்வரை, லிச்சன்பெர்க் தினசரி வெஸ்பர்ஸ் சேவையில் (Vespers service) துன்புறுத்தப்பட்ட யூதர்களுக்காக பகிரங்கமாக ஜெபித்தார். ஆயர் "கொன்ராட் வான் ப்ரீசிங்" (Konrad von Preysing) பின்னர் நகரத்தின் யூத சமூகத்திற்கு உதவுவதற்கான பணியை அவரிடம் ஒப்படைத்தார். 

நோய்வாய்ப்பட்ட மற்றும் மனநலம் பாதிக்கப்பட்டவர்களையும், யூத மக்களையும், கைதுசெய்து துன்புறுத்துவதற்கும் கொலை செய்வதற்கும் எதிராக அவர் நாஜி அதிகாரிகளுக்கு நேரில் எதிர்ப்பு தெரிவித்ததுடன், அவர்களை எதிர்த்துப் போராடினார். முதலில், நாஜிக்கள் பாதிரியாரை ஒரு தொல்லை என்று தள்ளுபடி செய்தனர். தந்தை லிச்சன்பெர்க் தனது நடவடிக்கைகளுக்காக கைது செய்யப்படும் அபாயத்தில் இருப்பதாக எச்சரிக்கப்பட்டார். ஆனாலும் அவர் தமது போராட்டங்களை தொடர்ந்தார். 

"டச்சாவ்" (Dachau) போன்ற சித்திரவதை முகாம்களின் துன்புறுத்தல்கள் குறித்து, சில முகாம்களுக்கு வெளியே அவர்களுக்கு எதிராக ஆர்ப்பாட்டங்களை ஏற்பாடு செய்தார். 

1941ம் ஆண்டில், லிச்சன்பெர்க், தன்னிச்சையான கருணைக்கொலை திட்டத்திற்கு எதிராக "ரீச்" நகரின் தலைமை மருத்துவர் (Chief Physician of the Reich), பொது சுகாதார அமைச்சர் (Minister of Public Health) "லியோனார்டோ கான்டி" (Leonardo Conti) (1900-1945) என்பவருக்கு எழுதிய கடிதத்தில் தமது எதிர்ப்பை பின்வருமாறு தெரிவித்தார்:

                             "நான், ஒரு மனிதனாக, ஒரு கிறிஸ்தவனாக, ஒரு பாதிரியாராக, மற்றும் ஒரு ஜேர்மனியனாக, உங்களுடைய ஆட்சியில் உங்கள் அதிகாரத்தாலும் ஒப்புதலாலும் நடைபெறும் குற்றம் - கொலைகளுக்கு நீங்கள் பதில் அளிக்கவேண்டுகிறேன். உங்களுடைய இத்தகைய பாவச் செயல்களால் ஜெர்மானிய மக்கள் இறைவனின் கோபத்திற்கு ஆளாக நேரிடும்." 

நாஜி ஜெர்மனியின் சுகாதார நிறுவனங்களில் நடைபெற்ற கருணைக்கொலைகளுக்கு எதிராக கிறிஸ்தவ திருச்சபைகள் எதிர்ப்பு தெரிவித்தவுடன் அத்தகைய செயல்கள் விரைவில் நிறுத்தப்பட்டது. முக்கிய, மிகவும் போற்றப்பட்ட மதகுருமார்கள் மற்றும் பிற எதிர்ப்பாளர்களை சிறையில் அடைக்க வேண்டும் என்ற நாஜி தலைவர்களின் முடிவினால், - அவர்கள் பெரிதும் அஞ்சிய எதிர்மறையான பொதுமக்களின் எதிர்பின் அடிப்படையில் விளைவுகளைக் கொண்ட ஒருநெறி - அல்லது திட்டத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தார்கள். 

1941ம் ஆண்டு, அக்டோபர் மாதம், 23ம் நாளன்று, லிச்சன்பெர்க் கைது செய்யப்பட்டு இரண்டு ஆண்டுகள் சிறைத்தண்டனை விதிக்கப்பட்டார். திருத்தமுடியாத குற்றவாளி என்று அவரை தீர்மானித்ததால், அவரை அவர் "டச்சாவ் சித்திரவதை முகாமுக்கு" (Dachau Concentration Camp) அனுப்பினார்கள். ஆனால், பயணத்தின் நடுவே, 1943ம் ஆண்டு, நவம்பர் மாதம், 5ம் நாளன்று, "பவேரியா"வின் (Bavaria) "ஹோஃப்" (Hof) நகரில் அவர் சரிந்து விழுந்து மரித்தார். 

(நாஜி ஜெர்மனி பற்றின சிறு குறிப்பு):

நாஜி ஜெர்மனி என்பது, அடால்ப் ஹிட்லர் மற்றும் அவரது நாஜி கட்சியின் கீழ் இருந்த ஜெர்மனி நாட்டை குறிக்க வழங்கப்படும் ஆங்கிலப்பெயராகும். ஹிட்லர், ஜெர்மனியை 1933 முதல் 1945ம் ஆண்டுவரை சர்வாதிகாரியாக ஆண்டார். இவரது ஆட்சிக்காலத்தில் ஜெர்மனி உலகின் பெரிய பாசிச சக்தியாக உருவெடுத்தது. 

ஹிட்லரின் நாடுபிடிக்கும் ஆசையால் ஐரோப்பா முழுவதும் பதட்டம் நிலவியது. இது இரண்டாம் உலகப் போருக்கு வித்திட்டது. போர் காலத்தில் இந்நாடு மனித குலத்துக்கு எதிரான குற்றச் செயல்களில் பெருமளவில் ஈடுபட்டது. நாஜி படைகள் இரண்டாம் உலகப்போரில் தோற்கடிக்கப்பட்ட பின்பு நாஜிக்களின் ஆட்சி ஜெர்மனியில் முடிவுக்கு வந்தது.

Saint du Jour 

(5 novembre) 

✠ Bienheureux Bernhard Lichtenberg ✠ 

Prêtre et martyr : 

Naissance : 3 décembre 1875

Ohlau, Silésie prussienne, Royaume de Prusse, Empire allemand 

Décédé : 5 novembre 1943 (à 67 ans)

Lors de son transport de Berlin au camp de concentration de Dachau, Allemagne 

Vénéré dans : Église catholique romaine (Allemagne) 

Béatifié : 23 juin 1996

Pape Jean-Paul II 

Sanctuaire majeur : la cathédrale Sainte-Hedwige, Berlin, Allemagne 

Bernhard Lichtenberg était un prêtre catholique allemand qui s'est fait connaître pour s'être prononcé à plusieurs reprises, après la montée d'Adolf Hitler et pendant l'Holocauste, contre la persécution et la déportation des Juifs.  Après avoir purgé une peine de prison, il est décédé sous la garde de la Gestapo alors qu'il se rendait au camp de concentration de Dachau.  Raul Hilberg a écrit : « Ainsi une figure solitaire avait fait son geste singulier. Dans le bourdonnement des rumeurs et des chercheurs de sensations, Bernhard Lichtenberg s'est battu presque seul. 

Il a été béatifié par l'Église catholique en 1996 et reconnu Juste parmi les nations par Yad Vashem en 2004. 

Né à Ohlau dans la province de Silésie en Allemagne le 3 décembre 1875, Bernard Lichtenberg a étudié la théologie au séminaire d'Innsbruck, en Autriche, et a été ordonné prêtre en 1899. Il a été prêtre à Berlin, devenant curé de la  Paroisse du Sacré-Cœur dans la banlieue berlinoise de Charlottenburg en 1913. Prêtre toujours énergique, il a jeté les bases de cinq paroisses et d'un monastère à Berlin.  D'une manière ou d'une autre, il a également trouvé le temps d'être actif dans le Parti catholique du centre et a été pendant un certain temps membre du parlement régional de Berlin après la Première Guerre mondiale. Il a également mené des œuvres missionnaires et caritatives parmi les pauvres de Berlin. 

Il est nommé chanoine du chapitre de la cathédrale par le premier évêque du diocèse nouvellement créé de Berlin, Christian Schreiber, en 1931. En 1932, il devient curé de la cathédrale Sainte-Hedwige de Berlin.  Il a également attiré la colère des nazis par son soutien à la Ligue de paix pacifiste des catholiques allemands et a été dénoncé par le chef de la propagande hitlérienne Joseph Goebbels dans le journal nazi Der Angriff. 

Après l'arrivée au pouvoir des nazis en 1933, le père Lichtenberg a tenté en vain de convaincre le cardinal Bertram, président de la conférence épiscopale allemande, de protester contre le boycott nazi des entreprises juives.  En 1935, il protesta auprès d'Herman Goering contre le traitement des Juifs.  Goering a tout nié et a exigé que Lichtenberg soit placé en « garde à vue » pour avoir répandu des mensonges sur l'État allemand. 

Le conflit de Lichtenberg avec les nazis :

En 1937, le père Lichtenberg contribua à distribuer clandestinement dans toute l'Allemagne des copies de la condamnation fulgurante des nazis par Pie XI, Mit Brennender Sorge.  Après la Nuit de cristal, un pogrom dirigé par les nazis dans toute l'Allemagne contre les Juifs, il a déclaré du haut de la chaire de Sainte-Hedwige : « nous savons ce qui s'est passé hier.  On ne sait pas de quoi demain sera fait.  Cependant, nous avons vécu ce qui s'est passé aujourd'hui.  Dehors, la synagogue brûle.  C'est aussi une maison de Dieu. » À partir de ce moment-là, le père Lichtenberg a prié publiquement lors des prières du soir, au cœur de l'Allemagne nazie, pour les juifs et les chrétiens d'origine juive. 

Ce faisant, le père Lichtenberg prenait également d'autres mesures qui faisaient de lui un homme marqué en ce qui concerne les nazis.  Il, bien sûr, était un critique virulent du programme nazi de meurtre des handicapés mentaux et a fait une autre protestation publique sur la question en août 1941. 

Inévitablement, il a été arrêté par les nazis en octobre 1941. Lorsque la Gestapo a fouillé cette maison, ils ont trouvé un brouillon d'un sermon qu'il allait prononcer le dimanche suivant dénonçant une brochure écrite par Joseph Goebbels : "Cette brochure déclare que chaque Allemand qui  soutient les Juifs avec une sentimentalité prétendument fausse, ne serait-ce que par une complaisance amicale, pratique la trahison contre son Volk.  Ne nous laissons pas induire en erreur par cette façon de penser non chrétienne, mais suivons le commandement strict de Jésus-Christ : « tu aimeras ton prochain comme toi-même ». 

Fidélité du Bienheureux Lichtenberg :

Au cours de ses interrogatoires, le père Lichtenberg a fermement déclaré qu'il était opposé au traitement des Juifs par les nazis parce qu'un tel traitement était contraire à la charité chrétienne.  Il a dit qu'il était d'accord avec l'évêque Galen qui avait dénoncé le meurtre des handicapés mentaux par les nazis.  Il a résumé sa position en déclarant que le nazisme était totalement incompatible avec les enseignements et les commandements de l'Église catholique. 

Il a été détenu pendant deux ans puis expédié à Dachau, où les nazis ont envoyé 2 579 prêtres catholiques.  Malade, il mourut dans un wagon à bestiaux en route vers Dachau le 5 novembre 1943. Son corps fut transporté à Berlin où 4000 personnes eurent le courage de se présenter à ses obsèques.  Un spectateur a observé : « Je me demande s'ils savent qu'ils enterrent un saint ? »  Il a été béatifié par le Pape Jean-Paul II le 23 juin 1996. Dans le sermon du Pape à cette occasion, il a commencé par ce texte que tous les catholiques devraient vivre bien qu'il faille du courage pour le faire : « Ne craignez pas ceux qui tuent.  le corps, mais ne peut tuer l'âme » (Matthieu 10 :28).