Saint of the Day 11/November

Saint of the Day

(November 11)

✠ St. Menas ✠

Martyr & Wonder-worker :

Born : 285 AD
Niceous, Egypt

Died : 309 AD
Phrygia, Anatolia (Modern-day Turkey)

Venerated in :
Roman Catholic Church
Oriental Orthodoxy
Eastern Orthodox Church

Major shrine :
Monastery of Saint Mina
Church of Saint Menas (Cairo)

Feast : November 11

Patronage :
Falsely Accused People; Peddlers; Traveling Merchants; Heraklion

Saint Minas (also Mina, Menas, Mena, Menes, Mennas), the Martyr and Wonder-worker, is one of the most well-known Egyptian saints in the East and the West, due to the many miracles that are attributed to his intercession and prayers. Minas was an Egyptian soldier in the Roman army martyred because he refused to recant his Christian faith. The common date of his commemoration is November 11.

Although Minas is recognized as a minor saint in Western churches, it is considered likely by many historians that he is celebrated in these churches under the name of Saint Christopher (i.e. the "Christ-bearer"), as one of the legends associated with Mina has him, like Christopher, carrying the Christ Child.

Origin of his name:
Mina was his original name, according to the story his mother called him "Mēna" because she heard a voice saying amēn. Minas [Μηνāς] is how he is known in Greek, while in Armenian and Arabic he is known as "Mīna" [مينا].

Life and martyrdom:
There are many sources written in different languages (Koine Greek, Coptic, Old Nubian, Ge'ez, Latin, Syriac, Armenian) relating to Menas.

Menas was born in Egypt in 285 in the city of Niceous, which lay in the vicinity of Memphis. His parents were ascetic Christians but did not have any children for a long time. His father's name was Eudoxios and his mother's name was Euphemia. On the feast of Mary, mother of Jesus, Euphemia was praying in front of an icon of Mary with tears that God may give her a blessed son. A sound came from the icon saying "Amen". A few months later, Euphemia gave birth to a boy and named him Menas.

Eudoxios, a ruler of one of the administrative divisions of Egypt, died when Menas was fourteen years old. At the age of fifteen Menas joined the Roman army and was given a high rank due to his father's reputation. Most sources state that he served in Cotyaeus in Phrygia, although some say his appointment was in Algeria. Three years later he left the army, longing to devote his whole life to Christ, and headed towards the desert to live a different kind of life.

After spending five years as a hermit, Menas saw in a revelation the angels crowning the martyrs with glorious crowns, and longed to join those martyrs. While he was thinking about it, he heard a voice saying: "Blessed are you Menas because you have been called to the pious life from your childhood. You shall be granted three immortal crowns: one for your celibacy, another for your asceticism, and a third for your martyrdom." Menas subsequently hurried to the ruler, declaring his Christian faith.

Relics :
The soldiers who executed Menas set his body on fire for three days but the body remained unharmed. Menas' sister then bribed the soldiers and managed to carry the body away. She embarked on a ship heading to Alexandria, where she placed the saint's body in a church.

When the time of persecution ended, during the papacy of Athanasius of Alexandria an angel appeared to the Pope and ordered him to load Menas' body on a camel and head towards the Libyan Desert. At a certain spot near a water well at the end of Lake Mariout, not far from Alexandria, the camel stopped and wouldn't move. The Christians took this a sign from God and buried Menas' body there.

The Berbers of Pentapolis rose against the cities around Alexandria. As the people were getting ready to face them, the Roman governor decided to secretly take the body of Menas with him to be his deliverer and his strong protector. Through the saint's blessings, the governor overcame the Berbers and returned victorious. However, he decided not to return the body to its original place and wanted to take it to Alexandria. On the way back, as they passed by Lake Mariout at the same spot where the body was originally buried, the camel carrying the body knelt down and would not move. People moved the body to another camel, but the second camel would not move either. The governor finally realized that this was God's command. He made a coffin from decay-resistant wood and placed the silver coffin in it.

இன்றைய புனிதர்

(நவம்பர் 11)

✠ புனிதர் மெனாஸ் ✠
(St. Menas)

மறைசாட்சி - அற்புதங்கள் செய்பவர் :
(Martyr & Wonder-worker)

பிறப்பு : கி.பி. 285
நைசோஸ், எகிப்து
(Niceous, Egypt)

இறப்பு : கி.பி. 309
ஃ பிர்ஜியா, அனடோலியா (தற்போதைய துருக்கி)
(Phrygia, Anatolia (Modern-day Turkey)

ஏற்கும் சமயம் :
ரோமன் கத்தோலிக்க திருச்சபை
(Roman Catholic Church)
ஓரியண்டல் மரபுவழி திருச்சபை
(Oriental Orthodoxy)
கிழக்கு மரபுவழி திருச்சபை
(Eastern Orthodox Church)

முக்கிய திருத்தலம் :
தூய மினா மடாலயம், தூய மெனாஸ் ஆலயம் (கெய்ரோ)
(Monastery of Saint Mina, Church of Saint Menas (Cairo)

நினைவுத் திருநாள் : நவம்பர் 11

பாதுகாவல் :
பொய்க்குற்றம் சாட்டப்பட்ட மக்கள் (Falsely accused people)
பயணம் செய்யும் வியாபாரிகள் (Traveling merchants)
ஹெராக்லியன் (Heraklion)

புனிதர் மினாஸ் (Saint Minas), மினா (Mina), மெனாஸ் (Menas), மற்றும் மெனா (Mena) என பல பெயர்களால் அறியப்படும் இப்புனிதர், தமது காலத்திலும், தமது மரணத்தின் பிறகும் அற்புதங்கள் பல புரிந்தவரும், தமது கிறிஸ்தவ விசுவாசத்திற்காக மறைசாட்சியாக மரித்தவரும் ஆவார். கீழ் திசையிலும் மேற்கிலும், மிகவும் அறியப்பட்ட எகிப்திய புனிதர்களுள் ஒருவர் ஆவார். அவரது பரிந்துரை மற்றும் பிரார்த்தனை காரணமாக பல அற்புதங்கள் நிகழ்ந்துள்ளன. ரோம இராணுவத்தின் எகிப்திய சிப்பாயாக இருந்த இவர், தமது கிறிஸ்தவ விசுவாசத்தை மறுபரிசீலனை செய்ய மறுத்துவிட்ட காரணத்தால், மறைசாட்சியாக படுகொலை செய்யப்பட்டார்.

அவருடைய பெயரின் தோற்றம்:
மினா அவரது அசல் பெயர் ஆகும். கதையின்படி, அவரது தாயார் அவரை "மெனா" என்று அழைப்பாராம். ஒரு அசரீரி, ஆமென் (கிரேக்க மொழியில் - Mēna) என்று கேட்டதனால், அவர் அங்ஙனம் அழைப்பாராம்.

வாழ்க்கையும் மறைசாட்சியமும் :
"கோயின் கிரேக்கம்" (Koine Greek), "காப்டிக்" (Coptic), "பழைய நுபியான்"(Old Nubian), "கீஸ்" (Ge'ez), "இலத்தீன்"(Latin), "சிரியாக்" (Syriac), மற்றும் "ஆர்மேனியன்" (Armenian) ஆகிய பல்வேறு மொழிகளில் பல்வேறுதரப்பட்ட கதைகள் இவரைப்பற்றி எழுதப்பட்டுள்ளன.

மெனாஸ், கி.பி. 285ம் ஆண்டு, எகிப்து நாட்டின் பண்டைய நகரான "மெம்ஃபிஸ்" (Memphis) அருகாமையிலுள்ள "நைசோஸ்" (Niceous) எனுமிடத்தில் பிறந்தார். அவரது பெற்றோர், சன்மார்க்க கிறிஸ்தவர்கள் ஆனாலும், நீண்ட காலமாக எந்த குழந்தைகளும் இல்லாதிருந்தனர். அவரது தந்தையின் பெயர் "யுடோக்ஸியஸ்" (Eudoxios) மற்றும் அவருடைய தாயின் பெயர் "யூஃபேமியா" (Euphemia) ஆகும். கடவுளின் அன்னை தூய மரியாளின் திருவிழா நாளன்று, "யூஃபேமியா" (Euphemia), அன்னையின் திருச்சொரூபத்தின் முன்னே கண்ணீர் மல்க குழந்தை வரம் வேண்டி செபித்தார். அன்னையின் திருச்சொரூபத்திலிருந்து "ஆமென்" என்ற சொல் கேட்ட "யூஃபேமியா", சில மாதங்களின் பின்னர் ஒரு ஆண் மகவை ஈன்றார். அதற்கு மெனாஸ் என்று பெயரிட்டார்.

எகிப்தின் நிர்வாகப் பகுதிகளுள் ஒன்றின் ஆளுநராக பதவி வகித்த "யுடோக்ஸியஸ்" (Eudoxios) மெனாஸ் பதினான்கு வயதாகையில் மரித்துப் போனார். பதினைந்து வயது ஆனா மெனாஸ், ரோம இராணுவத்தில் சேர்ந்தார். அவரது தந்தையின் புகழ் காரணமாக அவருக்கு ஒரு உயர் பதவிக்கு வழங்கப்பட்டது. பெரும்பாலான ஆதாரங்கள் அவர் "ப்ரிஜியாவில்" (Phrygia) உள்ள "கோட்யாஸில்" (Cotyaeus) பணியாற்றியதாகக் கூறுகின்றன என்றாலும், அவருடைய நியமனம் அல்ஜீரியாவில் (Algeria) இருந்தது என்றும் சிலர் கூறுகின்றனர். மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இராணுவத்திலிருந்து வெளிவந்த அவர் தனது முழு வாழ்க்கையையும் கிறிஸ்துவிற்கு அர்ப்பணிக்கவும், வித்தியாசமான வாழ்க்கை வாழவும் விரும்பி, பாலைவனம் நோக்கி சென்றார்.

ஐந்து வருடங்கள் துறவியாக வாழ்ந்ததன் பின்னர், தேவதூதர்கள் மறைசாட்சிகளுக்கு போற்றத்தக்க தெய்வீக கிரீடங்களை சூட்டுவதை வெளிப்படுத்தும் திருக்காட்சிகளை கண்ட மெனாஸ், தாமும் அத்தகைய ஒரு மறைசாட்சியாக தெய்வீக கிரீடம் சூட்டப்படும் நாளுக்காக ஏங்கத்தொடங்கினார். இதுபற்றிய சிந்தனைகளிலேயே வாழ்ந்திருந்த அவருக்கு, ஒருநாள் ஒரு அசரீரி கேட்டது. அது, "மேனாஸ், குழந்தைப் பருவம் முதலே பக்தியான வாழ்க்கை வாழ அழைக்கப்பட்ட நீ ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவன்; மூன்று நித்திய கிரீடங்கள் உனக்கு வழங்கப்படும்; ஓன்று உமது பிரம்மச்சரியத்திற்காகவும், இரண்டாமவது, உமது துறவறத்துக்காகவும், மூன்றாவது உமது மறைசாட்சியத்துக்காகவும் வழங்கப்படும். பின்னர், உடனடியாக ஆட்சியாளரிடம் விரைந்த மெனாஸ், அவரிடம் தமது கிறிஸ்தவ விசுவாசத்தை அறிவித்தார்.

மெனஸை தூக்கிலிட்ட சிப்பாய்கள், மூன்று நாட்களாக அவரது உடலை தீயிட்டுக் கொளுத்தினர்; ஆனால் அவரது உடலில் சிறிதளவும் காயங்கள் ஏற்படவில்லை. மெனஸின் சகோதரி, சிப்பாய்களுக்கு லஞ்சம் கொடுத்து விட்டு உடலை அங்கிருந்து எடுத்துச் செல்ல முடிந்தது. அலெக்ஸாண்ட்ரியாவுக்குச் செல்லும் ஒரு கப்பலில் புறப்பட்ட அவர், அங்குள்ள ஒரு தேவாலயத்தில் துறவியின் உடலை வைத்தார்.

கிறிஸ்தவ துன்புறுத்தல்கள் முடிவுக்கு வந்ததன் பின்னர், திருத்தந்தை அதனாசியஸ் (Pope Athanasius of Alexandria) அவர்களுக்கு திருக்காட்சியளித்த தேவதூதர் ஒருவர், மெனாசின் உடலை ஒரு ஒட்டகத்தின் மீது ஏற்றி, லிபிய பாலைவனத்தை (Libyan Desert) நோக்கி ஒட்டிச் செல்ல கட்டளையிட்டார். அதன்படியே மெனாசின் உடலை ஒட்டகமொன்றின் மீது ஏற்றி, லிபிய பாலைவனம் நோக்கி சென்றபோது, அவ்வொட்டகம் அலெக்ஸாண்ட்ரியாவின் அருகாமையில், "மரியவுட்" (Lake Mariout) ஏரியினருகேயுள்ள ஒரு கிணற்றினருகில் நின்றுவிட்டது. அங்கிருந்து கிளம்ப மறுத்துவிட்டது. இச்சம்பவத்தை கடவுளின் ஒரு அடையாளமாக எடுத்துக்கொண்ட கிறிஸ்தவ மக்கள், மெனஸின் உடலை அங்கேயே அடக்கம் செய்தனர்.

Saint du Jour

(11 novembre)

✠ Saint Ménas ✠

Martyr & Wonder-worker :

Naissance : 285 après JC
Niceous, Egypte

Décédé : 309 après JC
Phrygie, Anatolie (Turquie moderne)

Vénéré en :
une église catholique romaine
Orthodoxie orientale
Église orthodoxe orientale

Sanctuaire majeur :
Monastère de Sainte Mina
Église de Saint Menas (Le Caire)

Fête : 11 novembre

Mécénat :
les personnes faussement accusées ;  Colporteurs ;  Marchands ambulants ;  Héraklion

Saint Minas (également Mina, Menas, Mena, Menes, Mennas), le Martyr et Wonder-worker, est l'un des saints égyptiens les plus connus en Orient et en Occident, en raison des nombreux miracles qui sont attribués à son intercession  et prières.  Minas était un soldat égyptien de l'armée romaine martyrisé parce qu'il refusait d'abjurer sa foi chrétienne.  La date commune de sa commémoration est le 11 novembre.

Bien que Minas soit reconnu comme un saint mineur dans les églises occidentales, il est considéré comme probable par de nombreux historiens qu'il est célébré dans ces églises sous le nom de Saint Christophe (c'est-à-dire le "porteur du Christ"), comme l'une des légendes associées à Mina.  l'a, comme Christopher, portant l'Enfant Jésus.

Origine de son nom :
Mina était son nom d'origine, selon l'histoire, sa mère l'appelait "Mēna" parce qu'elle avait entendu une voix disant amēn.  Minas [Μηνāς] est la façon dont il est connu en grec, tandis qu'en arménien et en arabe, il est connu sous le nom de "Mīna" [مينا].

Vie et martyre :
Il existe de nombreuses sources écrites dans différentes langues (grec koinê, copte, vieux nubien, guèze, latin, syriaque, arménien) concernant Ménas.

Ménas est né en Égypte en 285 dans la ville de Niceous, située dans les environs de Memphis.  Ses parents étaient des chrétiens ascétiques mais n'eurent pas d'enfants pendant longtemps.  Le nom de son père était Eudoxios et le nom de sa mère était Euphemia.  En la fête de Marie, mère de Jésus, Euphémie priait devant une icône de Marie avec des larmes pour que Dieu lui donne un fils béni.  Un son est venu de l'icône disant "Amen".  Quelques mois plus tard, Euphemia a donné naissance à un garçon et l'a nommé Menas.

Eudoxios, un souverain de l'une des divisions administratives de l'Égypte, est mort quand Ménas avait quatorze ans.  À l'âge de quinze ans, Menas a rejoint l'armée romaine et a reçu un rang élevé en raison de la réputation de son père.  La plupart des sources déclarent qu'il a servi à Cotyaeus en Phrygie, bien que certains disent que sa nomination était en Algérie.  Trois ans plus tard, il quitte l'armée, désireux de consacrer toute sa vie au Christ, et se dirige vers le désert pour vivre une vie différente.

Après avoir passé cinq ans en ermite, Ménas vit dans une révélation les anges couronner les martyrs de couronnes glorieuses, et désira ardemment rejoindre ces martyrs.  Pendant qu'il y réfléchissait, il entendit une voix dire : « Béni sois-tu Ménas parce que tu as été appelé à la vie pieuse dès ton enfance. Il te sera accordé trois couronnes immortelles : une pour ton célibat, une autre pour ton ascèse, et  un tiers pour ton martyre."  Menas s'est ensuite précipité vers le souverain, déclarant sa foi chrétienne.

Reliques :
Les soldats qui ont exécuté Menas ont mis le feu à son corps pendant trois jours, mais le corps est resté indemne.  La sœur de Menas a ensuite soudoyé les soldats et a réussi à emporter le corps.  Elle s'embarqua sur un navire en direction d'Alexandrie, où elle déposa le corps du saint dans une église.

Lorsque le temps de la persécution a pris fin, pendant la papauté d'Athanase d'Alexandrie, un ange est apparu au pape et lui a ordonné de charger le corps de Menas sur un chameau et de se diriger vers le désert de Libye.  À un certain endroit près d'un puits d'eau au bout du lac Mariout, non loin d'Alexandrie, le chameau s'est arrêté et n'a pas voulu bouger.  Les chrétiens ont pris ce signe de Dieu et y ont enterré le corps de Menas.

Les Berbères de Pentapolis se soulevèrent contre les villes autour d'Alexandrie.  Alors que le peuple se préparait à les affronter, le gouverneur romain décida d'emporter secrètement le corps de Ménas avec lui pour être son libérateur et son puissant protecteur.  Grâce aux bénédictions du saint, le gouverneur a vaincu les Berbères et est revenu victorieux.  Cependant, il a décidé de ne pas remettre le corps à sa place d'origine et a voulu l'emmener à Alexandrie.  Sur le chemin du retour, alors qu'ils passaient par le lac Mariout au même endroit où le corps avait été enterré à l'origine, le chameau portant le corps s'est agenouillé et n'a pas voulu bouger.  Les gens ont déplacé le corps vers un autre chameau, mais le deuxième chameau ne bougeait pas non plus.  Le gouverneur s'est finalement rendu compte que c'était le commandement de Dieu.  Il a fabriqué un cercueil en bois résistant à la pourriture et y a placé le cercueil d'argent.