Saint of the Day 05/February

Saint of the Day

(February 5)

✠ St. Agatha of Sicily ✠

Born: c.231 Catania, Italy

Died: c.250 Catania, Italy

Canonized: Pre-congregation by tradition confirmed by Pope Gregory I

Attributes: shears, tongs, breasts on a plate

Venerated in: Catholic Church; Eastern Orthodox Churches; Oriental Orthodoxy; Anglican Communion

Patronage :
• against breast cancer • against breast disease • against earthquakes • against eruptions of Mount Etna • against fire • against natural disasters • against sterility • against volcanic eruptions • bell-founders • fire prevention • jewelers • martyrs • nurses • rape victims • single laywomen • torture victims • wet-nurses • Malta • San Marino •

Representation :
• breasts on a dish • crown of flowers • embers • knife • loaves of bread on a dish • pincers • shears • tongs • veil • virgin martyr wearing a veil and bearing her severed breasts on a silver platter • palm

One of the most highly venerated virgin martyrs of Christian antiquity, put to death for her steadfast profession of faith in Catania, Sicily. Although it is uncertain in which persecution this took place, we may accept, as probably based on ancient tradition, the evidence of her legendary life, composed at a later date, to the effect that her martyrdom occurred during the persecution of Decius (250-253).

Historic certitude attaches merely to the fact of her martyrdom and the public veneration paid her in the Church since primitive times. In the so-called Martyrologium Hieronymianum and in the ancient Martyrologium Carthaginiense dating from the fifth or sixth century, the name of Saint Agatha is recorded on 5 February. In the sixth century Venantius Fortunatus mentions her in his poem on virginity as one of the celebrated Christian virgins and martyrs. Among the poems of Pope Damasus published by Merenda and others is a hymn to Saint Agatha. However, this poem is not the work of Damasus but the product of an unknown author at a later period, and was evidently meant for the liturgical celebration of the Saint’s feast. Its content is drawn from the legend of Saint Agatha, and the poem is marked by end-rhyme. From a letter of Pope Gelasius (492-496) to a certain Bishop Victor we learn of a Basilica of Saint Agatha in fundo Caclano, e.g., on the estate of that name. The letters of Gregory I make mention of Saint Agatha at Rome, in the Subura, with which a diaconia or deaconry was connected. It was in existence as early as the fifth century, for in the latter half of that century Rieimer enriched it with a mosaic. This same church was given the Arian Goths by Rieimer and was restored to Catholic worship by Pope Gregory I (590-604).

Although the martyrdom of Saint Agatha is thus authenticated, and her veneration as a saint had even in antiquity spread beyond her native place, we still possess no reliable information concerning the details of her glorious death. It is true that we have the Acts of her martyrdom in two versions, Latin and Greek, the latter deviating from the former. Neither of these recensions, however, can lay any claim to historical credibility, and neither gives the necessary internal evidence that the information it contains rests, even in the more important details, upon genuine tradition. If there is a kernel of historical truth in the narrative, it has not as yet been possible to sift it out from the later embellishments. In their present form the Latin Acts are not older than the sixth century. According to them Agatha, daughter of a distinguished family and remarkable for her beauty of person, was persecuted by the Senator Quintianus with avowals of love. As his proposals were resolutely spurned by the pious Christian virgin, he committed her to the charge of an evil woman, whose seductive arts, however, were baffled by Agatha’s unswerving firmness in the Christian faith. Quintianus then had her subjected to various cruel tortures. Especially inhuman seemed his order to have her breasts cut off, a detail which furnished to the Christian medieval iconography the peculiar characteristic of Agatha. But the holy virgin was consoled by a vision of Saint Peter, who miraculously healed her. Eventually she succumbed to the repeated cruelties practised on her. As already stated, these details, in so far as they are based on the Acts, have no claim to historical credibility. Allard also characterizes the Acts as the work of a later author who was more concerned with writing an edifying narrative, abounding in miracles, than in transmitting historical traditions.

Both Catania and Palermo claim the honour of being Agatha’s birthplace. Her feast is kept on 5 February; her office in the Roman Breviary is drawn in part from the Latin Acts. Catania honours Saint Agatha as her patron saint, and throughout the region around Mt. Etna she is invoked against the eruptions of the volcano, as elsewhere against fire and lightning. In some places bread and water are blessed during Mass on her feast after the Consecration, and called Agatha bread.

இன்றைய புனிதர்

(பிப்ரவரி 5)

  ✠ புனிதர் அகதா ✠
(St. Agatha of Sicily)

மார்பகப் புற்று நோய் உள்ளவர்களின் பாதுகாவலர்

கன்னி மற்றும் மறைசாட்சி : (Virgin and Martyr)

பிறப்பு : கி.பி. 231
கேட்டனியா அல்லது பலெர்மோ, சிசிலி (Catania or Palermo, Sicily)

இறப்பு : கி.பி. 251
கேட்டனியா, சிசிலி (Catania, Sicily)

ஏற்கும் சபை/ சமயம் :
ரோமன் கத்தோலிக்க திருச்சபை (Roman Catholic Church)
கிழக்கு மரபுவழி திருச்சபை (Eastern Orthodox Churches)
ஓரியண்ட்டல் மரபுவழி திருச்சபை (Oriental Orthodoxy)
ஆங்கிலிக்கன் சமூகம் (Anglican Communion)

சித்தரிக்கப்படும் வகை :
கத்தரிகள், இடுக்கி, தட்டின் மேல் மார்பகம்

பாதுகாவல் :
கேட்டனியா (Catania), மோலிஸ் (Molise), மால்ட்டா (Malta), சேன் மரினோ (San Marino), ஸ்பெயின் நாட்டின் செகோவியா பிராந்தியத்திலுள்ள "ஸமர்ரமல" என்னும் ஊர்ப்பஞ்சாயத்து (Zamarramala, a municipality of the Province of Segovia in Spain), மார்பக புற்று நோயாளிகள் (Breast cancer patients), மறைசாட்சிகள் (Martyrs), செவிலியர் (Wet Nurses), கலிபோர்னியாவின் தென்மேற்கு பிராந்தியத்திலுள்ள "பெல்" என்ற நகரை கண்டுபிடித்தவர்கள் (Bell-Founders), ரொட்டி செய்யும் தொழிலாளி (Bakers), தீ (Fire), பூகம்பம் (Earthquakes), "எட்னா" மலையின் வெடிப்புகள் (Eruptions of Mount Etna).

சர்ச்சைகள் (Controversy) :
ரோமப் பேரரசர்களை வணங்க மறுத்தல்
(Rejection to worship Roman Emperors)
கட்டாயப்படுத்தப்பட்ட பாலியல் தொழில்
(Forced prostitution)
பாலியல் வன்கொடுமை மற்றும் கன்னித்தன்மையை காத்துக்கொள்வதற்கான போர்
(Rape and conflict to maintain virginity)

புனிதர் அகதா, மறைசாட்சியாக மரித்த ஒரு கன்னியரும், கிறிஸ்தவ புனிதருமாவார். ரோமன் கத்தோலிக்க திருச்சபையின் திருப்பலியின்போது, கடவுளை அதி தூய அன்னை, அர்ச்சிஷ்ட்ட கன்னி மரியாளுடன் சேர்ந்து நினைவுகூறப்படும் ஏழு பெண்களில் இவரும் ஒருவர் ஆவார்.

பழங்கால கிறிஸ்தவ புராணத்தில், மிகவும் உயர்வாக போற்றப்படும் கன்னியராக மறைசாட்சியாக் மரித்த பெண்களுள் புனிதர் அகதாவும் ஒருவர் ஆவார். கி. பி. 249ம் ஆண்டு முதல் 253ம் ஆண்டு வரையான காலகட்டத்தில், ரோமப் பேரரசை ஆண்ட பேரரசன் "டேசியஸ்" (Full Name - Gaius Messius Quintus Trajanus Decius) என்பவன் கிறிஸ்தவர்களுக்கெதிரான துன்புறுத்தல் மற்றும் சித்திரவதைகளை ஆரம்பித்து வைத்த முதல் பேரரசன் ஆவான். இவனது காலத்திலேயே புனிதர் அகதா, சிசிலியில் உள்ள "கேட்டனியா" (Catania) என்னும் இடத்தில் வைத்து, தமது மிக உறுதியான கிறிஸ்தவ விசுவாசத்திற்காக கொடூரமான முறையில் வதைக்கப்பட்டு கொல்லப்பட்டார்.

வசதிவாய்ப்புகளுள்ள குடும்பமொன்றில் பிறந்த அகதா, ஆன்மீகத்தில் ஈடுபாடு மிகக்கொண்டிருந்தார். தமது வாழ்வின் ஒவ்வொரு தருணங்களும் இறைவனால் தீர்மானிக்கப்பட்டவை என்ற தீவிர விசுவாசம் கொண்டிருந்தார். "ஜாகொபஸ் டி வொராஜின்" (Jacobus de Voragine) என்ற கிறிஸ்தவ சரித்திர ஆசிரியரின் (Legenda Aurea of ca. 1288) எனும் இலக்கியத்தின்படி, அகதா தமது கன்னிமையை இறைவனுக்கே அர்ப்பணித்தார். இவருக்கு பதினைந்து வயதானபோது, இவர்மீது மோகம் கொண்ட ரோமன் நிர்வாக அலுவலரான (Roman prefect) "குயின்ஷியானஸ்" (Quintianus) என்பவனை தீர்க்கமாக நிராகரித்தார். ஆத்திரம் கொண்ட குயின்ஷியானஸ், இவரை இவரது கிறிஸ்தவ விசுவாசத்துக்காக துன்புறுத்தினான். பின்னர், "அப்ரோடிசியா" (Aphrodisia) என்ற விபச்சார விடுதி நடத்துபவனிடம் அனுப்பினான்.

அவரை எளிதில் கையாள முடியாது என்பதை கண்டுகொண்ட குயின்ஷியானஸ், அகதாவை பயமுறுத்தினான். அவருடன் வாதிட்டான். இறுதியில் அவரை சிறையில் அடைத்தான். சிறையில் எண்ணற்ற சித்திரவதைகளுக்கு ஆளான அகதாவின் மார்பகங்களை குறடு போன்ற இடுக்கியால் அறுத்தனர். மேற்கொண்டும் அவனுக்கு மசியாத அகதா அவனுடன் வியக்கத்தக்க வகையில் வாதிட்டு தமது மனோபலம் மற்றும் உறுதியான பக்தியைக் காண்பித்தார்.

இறுதியில், அகதாவை கூறிய மரக்குச்சுகளினால் தீயிட்டு எரித்துக் கொள்ள தீர்ப்பிடப்பட்டது. ஆனால் அவரது விதி, அவரை ஒரு பூகம்பம் மூலம் இரட்சித்தது. மீண்டும் சிறையிலடைக்கப்பட்ட அகதாவுக்கு அப்போஸ்தலரான புனிதர் பேதுரு (St. Peter the Apostle) காட்சியளித்து அவரது மார்பக மற்றும் உடலிலிருந்த காயங்களை ஆற்றினார். புனிதர் அகதா சிறையிலேயே மரித்துப் போனார். "கட்டானியா" பேராலயம் (Catania Cathedral) இவர் பெயரில் அர்ப்பணிக்கப்பட்டதாகும்.

புனித ஆகத்தா
மார்பகப் புற்று நோய் உள்ளவர்களின் பாதுகாவலர் பிப்ரவரி - 05

ஒரு பெண்ணை இச்சையுடன் நோக்கும் எவரும் தம் உள்ளத்தால் ஏற்கெனவே அப்பெண்ணோடு விபச்சாரம் செய்தாயிற்று (மத் 5:28)

சிசிலியில் வாழ்ந்த, வசதியும், சமூகத்தில் நல் மதிப்பும் உள்ள குடும்பத்தில் பிறந்தவர் ஆத்தா. சிறு வயது முதலே இறைவனின் மீது தீரா நேசம் கொண்டிருந்த இவர், தன்னை இறைவனின் அடியவராகவே எண்ணி வளர்ந்து வந்தார். இளவயது நங்கையாக வளர்ந்து போதும் தனது வாழ்வு இறைவனுக்கு தான் என்று அர்ப்பணித்துக்கொண்டார். இதனால் தன்னைத் திருமணம் செய்து கொள்வதாகக் கூறிய அனைவரையும் நிராகரித்தார். அவர்களில் ஒருவன் குயின்சியன்
.

உயரிய பொறுப்பில் பலரின் மதிப்பிற்குரியவராக இருந்த குயின்சியன், ஆகத்தா தன்னைத் திருமணம் செய்துகொள்ள வேண்டும் என்று விரும்பினான். இவனின் விருப்பத்தை ஆகத்தா மறுத்ததால் கட்டாயப்படுத்தினான். எதற்கும் இணங்காததால், கோபமுற்ற குயின்சியன் என்ன செய்யலாம் என்று சிந்திக்க ஆரம்பித்தான். கடைசியில், ஆகத்தா கிறிஸ்தவர் என்ற வாதத்தைக் கையில் எடுத்துக்கொண்டு அவரை மிரட்டிப் பணிய வைக்க முயன்றான். ஏனென்றால் கிறிஸ்தவர்கள் துன்புறுத்தப்பட்ட காலம் அது. ஆகத்தா எதற்கும் அடிபணியாததால் உயிர்போகும் அளவுக்குத் துன்புறுத்தினான்.

ஆகத்தா, "இயேசு கிறிஸ்துவே அனைத்தின் ஆண்டவரே ! எனது இதயத்தைப் பாரும். உமக்கு என் விருப்பம் நன்கு தெரியும். என்னிடம் உள்ள அனைத்தையும் எடுத்துக்கொள்ளும். உமது செம்மறியாகிய நான் அனைத்து தீமைகளையும் வெல்ல என்னைத் தகுதியாக்கும் "என்று ஜெபித்தார்.

கோபமுற்ற குயின்சியன் அகத்தாவைப் பாலியல் விடுதியில் தள்ளினான். அஃப்ரோடிசியா என்னும் பெண் தமது ஆறு பெண் குழந்தைகளுடன் சேர்த்து இந்த இழிதொழிலை நடத்திவந்தார். அங்கே மிகவும் போராடி அவமானங்களையும், அடி உதைகளையும் தாங்கிக்கொண்டு தன்னைக் களங்கமில்லாமல் ஆகத்தா காத்துக்கொண்டார்.

ஒரு மாதத்திற்குப் பிறகு மீண்டும் குயின்சியன் அகத்தாவை அழைத்து பேசினான். அப்படியும் ஆதத்தா உறுதியுடன் இருந்ததால் அவளது மார்பகத்தின் ஒரு பகுதியை அறுத்து எறிந்தான். சிறையில் அடைத்து நையப் புடைத்தான். உணவு கொடுக்காது தண்டித்தான். சிறையில் புனித பேதுரு தோன்றி ஆகத்தாவின் அனைத்து காயங்களையும் குணமாக்கினார்; ஆறுதல் படுத்தினார்.

புதுமையாக நலமானதைப் பார்த்த பிறகும் மனம் மாறாத குயின்சியன் தொடர்ந்து காயப்படுத்திக் கொண்டே இருந்தான். கடைசியில் "ஆண்டவரே என்னைப் படைத்தவரை! நீர் எப்போதும் ஆபத்தில் இருந்து என்னைக் காத்துள்ளீர். உலகியல் நாட்டங்களில் இருந்து பாதுகாத்துள்ளீர். துன்பத்தைத் தாங்க பொறுமையைத் தந்துள்ளீர். இப்போதும் எனது ஆன்மாவைப் பெற்றுக்கொள்ளும்" என்று கூறி 251-ஆம் ஆண்டு ஆகத்தா உயிரிழந்தார்.

பாலியல் துன்புறுத்தலுக்கு ஆளாகி பாதிக்கப்பட்டுள்ளோருக்காக நாம் பாடுபடும்போது புனிதரின் ஆசீர் பெறுகிறோம்.

Sainte du jour

(5 février)

✠ Sainte Agathe de Sicile ✠

Né : vers 231 Catane, Italie

Décédé : vers 250 Catane, Italie

Canonisé : pré-congrégation par tradition confirmée par le pape Grégoire Ier

Attributs : cisailles, pinces, seins sur une assiette

Vénéré dans : Église catholique ;  Églises orthodoxes orientales ;  l'orthodoxie orientale ;  Communion anglicane

Mécénat :
• contre le cancer du sein • contre les maladies du sein • contre les tremblements de terre • contre les éruptions de l'Etna • contre les incendies • contre les catastrophes naturelles • contre la stérilité • contre les éruptions volcaniques • les fondeurs de cloches • la prévention des incendies • les bijoutiers • les martyrs • les infirmières • les victimes de viol • les laïques célibataires  • victimes de torture • nourrices • Malte • Saint-Marin •

Représentation :
• seins sur un plat • couronne de fleurs • braises • couteau • miches de pain sur un plat • pinces • cisailles • pinces • voile • vierge martyr portant un voile et portant ses seins coupés sur un plateau d'argent • paume

L'une des vierges martyres les plus vénérées de l'Antiquité chrétienne, mise à mort pour sa profession de foi inébranlable à Catane, en Sicile.  Bien qu'il soit incertain dans quelle persécution cela a eu lieu, nous pouvons accepter, comme probablement basé sur la tradition ancienne, la preuve de sa vie légendaire, composée à une date ultérieure, à l'effet que son martyre s'est produit pendant la persécution de Decius (250-  253).

La certitude historique s'attache simplement au fait de son martyre et de la vénération publique qui lui est consacrée dans l'Église depuis les temps primitifs.  Dans le soi-disant Martyrologium Hieronymianum et dans l'ancien Martyrologium Carthaginiense datant du Ve ou VIe siècle, le nom de Sainte Agathe est enregistré le 5 février.  Au VIe siècle, Venantius Fortunatus la mentionne dans son poème sur la virginité comme l'une des célèbres vierges et martyres chrétiennes.  Parmi les poèmes du pape Damase publiés par Merenda et d'autres se trouve un hymne à sainte Agathe.  Cependant, ce poème n'est pas l'œuvre de Damase mais le produit d'un auteur inconnu à une période ultérieure, et était évidemment destiné à la célébration liturgique de la fête du Saint.  Son contenu est tiré de la légende de Sainte Agathe, et le poème est marqué par une fin-rime.  D'une lettre du pape Gélase (492-496) à un certain évêque Victor, nous apprenons l'existence d'une basilique Sainte-Agathe in fundo Caclano, par exemple, sur le domaine de ce nom.  Les lettres de Grégoire Ier font mention de sainte Agathe à Rome, dans la Subure, à laquelle une diaconie ou diaconie était rattachée.  Elle existait déjà au Ve siècle, car dans la seconde moitié de ce siècle, Rieimer l'enrichit d'une mosaïque.  Cette même église a été donnée aux Goths ariens par Rieimer et a été restaurée au culte catholique par le pape Grégoire Ier (590-604).

Bien que le martyre de sainte Agathe soit ainsi authentifié, et que sa vénération en tant que sainte se soit même étendue dans l'Antiquité au-delà de son lieu natal, nous ne possédons toujours aucune information fiable concernant les détails de sa mort glorieuse.  Il est vrai que nous avons les Actes de son martyre en deux versions, latine et grecque, la seconde s'écartant de la première.  Aucune de ces recensions, cependant, ne peut prétendre à la crédibilité historique, et aucune ne donne la preuve interne nécessaire que l'information qu'elle contient repose, même dans les détails les plus importants, sur une tradition authentique.  S'il y a un noyau de vérité historique dans le récit, il n'a pas encore été possible de le dégager des embellissements ultérieurs.  Dans leur forme actuelle, les Actes latins ne sont pas antérieurs au VIe siècle.  Selon eux, Agathe, fille d'une famille distinguée et remarquable par sa beauté de personne, a été persécutée par le sénateur Quintianus avec des aveux d'amour.  Comme ses propositions ont été résolument repoussées par la pieuse vierge chrétienne, il l'a confiée à la charge d'une femme mauvaise, dont les arts séducteurs, cependant, ont été déconcertés par la fermeté inébranlable d'Agatha dans la foi chrétienne.  Quintianus la fit ensuite subir à diverses tortures cruelles.  Particulièrement inhumain semblait son ordre de se faire couper les seins, détail qui fournissait à l'iconographie médiévale chrétienne la caractéristique particulière d'Agathe.  Mais la sainte vierge fut consolé par une vision de saint Pierre, qui la guérit miraculeusement.  Finalement, elle a succombé aux cruautés répétées exercées sur elle.  Comme nous l'avons déjà dit, ces détails, dans la mesure où ils se fondent sur les Actes, n'ont aucune prétention à la crédibilité historique.  Allard caractérise également les Actes comme l'œuvre d'un auteur plus tardif, plus soucieux d'écrire un récit édifiant, foisonnant de miracles, que de transmettre des traditions historiques.

Catane et Palerme revendiquent l'honneur d'être le lieu de naissance d'Agatha.  Sa fête est célébrée le 5 février;  son bureau dans le bréviaire romain est tiré en partie des Actes latins.  Catane honore Sainte Agathe comme sa sainte patronne, et dans toute la région autour de l'Etna, elle est invoquée contre les éruptions du volcan, comme ailleurs contre le feu et la foudre.  Dans certains endroits, le pain et l'eau sont bénis pendant la messe lors de sa fête après la consécration, et appelés pain Agatha.