Saint of the Day 11/February

Saint of the Day

Feast day: February 11

✠ St. Paschal I ✠

98th Pope:

Born: ----
Rome, Papal States

Died: 824 AD
Rome, Papal States

Venerated in: Catholic Church

Pope Paschal I, born Pascale Massimi was Pope from 25 January 817 to his death in 824.

Paschal was a member of one of the aristocratic families of Rome. He was in charge of a monastery that served pilgrims. He was elected pope in January 817. In 823, Paschal crowned Lothair I as King of Italy. He rebuilt a number of churches in Rome, including three basilicas.

Early life:
According to the Liber Pontificalis, Paschal was native of Rome and the son of Bonosus and Episcopa Theodora. The Liber Censuum says that Paschal was from the Massimo family, as was his predecessor Pope Stephen IV.

Pope Leo III placed Paschal in charge of the monastery of St Stephen of the Abyssinians, where his responsibilities included the care of pilgrims who came to Rome. According to early modern accounts, Leo III may have elevated Paschal as the cardinal of Santa Prassede. Goodson attributes this account to a "desire to explain the attention that the pope so lavishly and prominently paid to that church later in his career."

Selection as Pope:
Paschal became pope on 25 January 817, just one day after the sudden death of Pope Stephen IV. This decision occurred before the sanction of the emperor Louis the Pious had been obtained, and was a circumstance for which it was one of his first tasks to apologize. Paschal advised the emperor that the decision had been made to avoid factional strife in Rome.

According to the Liber Pontificalis, Pope Paschal's papal legate Theodore returned with a document titled Pactum cum Pashali pontiff, in which the Emperor congratulated Paschal, recognized his sovereignty over the Papal States and guaranteed the free election of future pontiffs. This document was challenged by later historians as a forgery.

Papacy:
At the time of Paschal's reign, Rome was "in a tumult." "Neither the papacy nor the nobles of the ever held control for very long."

Paschal gave shelter to exiled monks from the Byzantine Empire who were persecuted for their opposition to iconoclasm and invited mosaic artists to decorate churches in Rome. This is known because Byzantine Emperor Michael II wrote to Frankish King Louis the Pious in an attempt to stop it.

In 822, he gave the legateship over the North (Scandinavia) to Ebbo, Archbishop of Rheims. He licensed him to preach to the Danes, though Ebbo failed in three different attempts to convert them. Only later did Saint Ansgar succeed with them.

In 823, Paschal crowned and anointed Lothair I as King of Italy, which set the precedent for the pope’s right to crown kings and to do so in Rome. Although the pope himself opposed the sovereignty of the Frankish emperors over Rome and Roman territory, high officials in the papal palace, especially Primicerius Theodore and his son-in-law Leo Nomenculator, were at the head of the party which supported the Franks. Lothair immediately made use of his new authority to side with Farfa Abbey in its lawsuit against the Roman Curia, forcing the Papal administration to return properties that had been misappropriated. The decision outraged the Roman nobility and led to an uprising against the authority of the Roman Curia in northern Italy, led by Paschal’s former legate, Theodore, and his son Leo. The revolt was quickly suppressed, and the two leaders who were about to testify were seized at the Lateran, blinded and afterwards beheaded. Suspicious that the deaths were to cover up the involvement of the pope in the revolt, the emperor sent two commissioners to investigate. Paschal refused to submit to the authority of the imperial court but issued an oath in which he denied all personal complicity in the crime. The commissioners returned to Aachen, and Emperor Louis let the matter drop.

Death:
After Paschal's death, the Roman Curia refused him the honour of burial within St. Peter's Basilica, and he was buried in the basilica of Santa Prassede, which includes the famous Episcopa Theodora mosaic of his mother.

______

இன்றைய புனிதர்

பிப்ரவரி 11

✠ புனிதர் முதலாம் பாஸ்கால் ✠
(St. Paschal I)

98ம் திருத்தந்தை :
(98th Pope)

ஏற்கும் சமயம் :
ரோமன் கத்தோலிக்க திருச்சபை
(Roman Catholic Church)

பிறப்பு : கி.பி. 775
ரோம், திருத்தந்தை மாநிலம்
(Rome, Papal States)

இறப்பு : பிப்ரவரி 11, 824
ரோம், திருத்தந்தையர் மாநிலங்கள்
(Rome, Papal States)

நினைவுத் திருவிழா : பிப்ரவரி 11

புனிதர் முதலாம் பாஸ்கால், கி.பி. 817ம் ஆண்டு, ஜனவரி மாதம், 25ம் நாள் முதல், கி.பி. 824ம் ஆண்டு, பிப்ரவரி மாதம், 11ம் நாள்வரை, கத்தோலிக்க திருச்சபையின் திருத்தந்தையாக இருந்த இவர் கத்தோலிக்க திருச்சபையின் 98ம் திருத்தந்தை ஆவார். பாஸ்கால் என்னும் பெயர் எபிரேயம், கிரேக்கம், இலத்தீன். ஆகிய மொழிகளில் "உயிர்த்தெழுதல் சார்ந்த" என்று பொருள்படும்.

ஆரம்ப வாழ்க்கை :
"பாஸ்கால் டேய் மஸ்ஸிமி" (Pasquale dei Massimi) எனும் இயற்பெயர் கொண்ட பாஸ்கால், பிறப்பினால் ரோம் நகரைச் சார்ந்தவர். அவருடைய தந்தை பெயர் "போனோசஸ்" (Bonosus). தாயார் "எபிஸ்கோபா தியோடரா" (Episcopa Theodora) ஆவார். இளமைப் பருவத்திலேயே அவர் ரோம குருகுலத்தில் சேர்ந்தார். இலாத்தரன் அரண்மனையில் இருந்த கல்விக்கூடத்தில் திருப்பணியிலும் விவிலியப் படிப்பிலும் தேர்ச்சி பெற்றார். துணைத் திருத்தொண்டராக துறவு வாழ்க்கையை ஆரம்பித்த இவர், கத்தோலிக்க குருவாகவும், திருத்தந்தை மூன்றாம் லியோ (Pope Leo III) காலத்தில் "புனித ஸ்டீஃபன் துறவு மடத்தின்" (Monastery of St. Stephen of the Abyssinians) மடாதிபதியாகவும் பணியாற்றினார். அப்போது ரோமுக்கு திருப்பயணமாக வந்த மக்களுக்கு அவர் பணிபுரிந்தார். திருத்தந்தை "மூன்றாம் லியோ" (Pope Leo III) இவரை கர்தினாலாக (Cardinal of Santa Prassede) உயர்த்தினார்.

திருத்தந்தையாக நியமனம் :
திருத்தந்தை நான்காம் ஸ்தேவான் (Stephen IV) காலமான (ஜனவரி 24, 817) உடனேயே பாஸ்கால் திருத்தந்தையாக ஒருமனதாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். மறுநாள் (கி.பி. 817 ஜனவரி 25) அவர் ஆயராகத் திருநிலைப்படுத்தப்பட்டார்; திருத்தந்தையாகப் பதவி ஏற்றார்.

பேரரசரோடு உறவு :
பேரரசர் லூயிஸுடன் (Emperor Louis the Pious) தமக்கு நெருங்கிய உறவு உண்டு என்பதைக் காட்டும் வகையில் திருத்தந்தை பாஸ்கால் பல தூதுவர்களை அனுப்பினார். பேரரசர் லூயிஸும் கி.பி. 817ல் "லூயிஸ் ஒப்பந்தம்" என்னும் ஆவணத்தை எழுதி, திருத்தந்தைக்கு அனுப்பி, திருத்தந்தை தம் ஆட்சிப்பீடத்தை முறையாக ஏற்றுக்கொண்டார் என்று அங்கீகாரம் வழங்கினார். அந்த ஆவணம் இன்றும் உள்ளது.

லூயிஸ் மகன் "லோத்தேர்" (Lothair) திருமணம் செய்துகொண்டபோது, திருத்தந்தை தூதுவர்கள் வழியாக அவருக்குப் பரிசுகள் அனுப்பினார். கி.பி. 823ம் ஆண்டு வசந்த காலத்தில் "முதலாம் லோத்தேர்" (Lothair I) ரோமுக்குச் சென்றார். அங்கு ஏப்ரல் மாதம், 5ம் நாள் திருத்தந்தை பாஸ்கால், முதலாம் லோத்தேரை இத்தாலியின் அரசனாக அறிவித்து, ஆடம்பரமாக அவருக்கு முடிசூட்டினார்.

சுருப வணக்கம் முறையானது என்னும் போதனை :
பாஸ்காலின் ஆட்சி காலத்தில், ரோம் நகரத்தில் கொந்தளிப்பான சூழ்நிலை நிலவியது. "பைசன்டைன் பேரரசில்" (Byzantine Empire) சொரூப வணக்கத்தை எதிர்ப்போரை எதிர்த்ததன் காரணத்தாலும், "மொசைக் கலைஞர்களை" (Mosaic artists) ரோம் வரவழைத்து தேவாலயங்களை அலங்கரிக்க ஏற்பாடு செய்தனர். இதனை அறிந்த ""பைசன்டைன் பேரரசன் இரண்டாம் மைக்கேல் (Byzantine Emperor Michael II), இவற்றை நிறுத்த முயற்சிக்குமாறு ஃப்ரான்கிஷ் மன்னன் லூயிசுக்கு (Frankish King Louis the Pious) கடிதம் எழுதினான்.

இதன் காரணத்தால், துன்புறுத்தப்பட்ட துறவியர் நாடுகடத்தப்பட்டனர். லியோவால் சட்டமுறைக்கு எதிராக காண்ஸ்டாண்டிநோபுளின் மறை முதுவராக நியமிக்கப்பட்ட தியோடோசியுஸ் என்பவர் அரசனின் ஆணைக்குப் பணிந்தார். ஆனால் தியொடோர் என்னும் தலைமைத் துறவி (Theodore of Studium) சுருப வணக்கம் முறையானதே என்று வலியுறுத்திக் கூறினார்.

இதை விரும்பாத மன்னன் லியோ தியொடோரை நாடு கடத்தி கொடுமைப்படுத்தினார். அதே சமயத்தில் தியோடோசியுசும் திருத்தந்தைக்குத் தூதுவர்களை அனுப்பினார். ஆனால் திருத்தந்தை அவருடைய போக்கினை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. மாறாக, தியொடோருக்கு ஆதரவு தெரிவித்ததோடு, அவர் துன்பங்களுக்கு நடுவிலும் உண்மையான கொள்கையைக் கடைப்பிடிப்பதில் உறுதியாக இருக்கவேண்டும் என்று ஊக்குவித்தார்.

நாடுகடத்தப்பட்ட துறவியருக்கு ஆதரவு :
சுருப வணக்கம் முறையானதே என்று கூறிய பல துறவியரை மன்னன் லியோ கிரேக்க நாட்டிலிருந்து துரத்திவிட்டார். அத்துறவியரைத் திருத்தந்தை பாஸ்கால் மனமுவந்து வரவேற்றார். ரோமில் புதிதாக நிறுவப்பட்ட புனித பிராக்சேதிஸ், புனித செசிலியா, புனிதர்கள் செர்ஜியுஸ் மற்று பாக்குஸ் ஆகிய துறவியர் இல்லங்களில் அத்துறவியரை உறுப்பினர்களாக ஏற்றுக் கொண்டார்.

ஆலயங்களைச் சீரமைத்தல் :
திருத்தந்தை முதலாம் பாஸ்கால் பல ஆலயங்களைப் புதுப்பித்துச் சீரமைத்தார். எடுத்துக்காட்டாக, "தூய பிராஸ்செட்" (Santa Prassede), "டிரஸ்டேவரிலுள்ள தூய செசிலியா" (Santa Cecilia in Trastevere), "டொமினிக்காவிலுள்ள தூய மரியா" (Santa Maria in Domnica) ஆகிய ஆலயங்களை முற்றிலும் புதுப்பித்துக் கட்டியதைக் குறிப்பிடலாம்.

மரணம் :
ஏழாண்டு திருஆட்சிக்கு பின் கி.பி. 824ம் ஆண்டு, பிப்ரவரி மாதம், 11ம் நாள், திருத்தந்தை முதலாம் பாஸ்கால் காலமானார். அவருடைய உடல் புனித பிராக்சேதிஸ் ஆலயத்தில் அடக்கம் செய்யப்பட்டது.

திருத்தந்தை முதலாம் பாஸ்காலின் நினைவுத் திருவிழா, பிப்ரவரி மாதம், 11ம் நாள் கொண்டாடப்படுகிறது.

Saint du jour

Fête: 11 février

✠ Saint Pascal Ier ✠

98e Pape:

Née: ----
Rome, États pontificaux

Mourut: 824 AD
Rome, États pontificaux

Vénéré dans: l'Église catholique

Le pape Pascal I, né Pascale Massimi, fut pape du 25 janvier 817 à sa mort en 824.

Pascal était membre de l'une des familles aristocratiques de Rome.  Il était responsable d'un monastère au service des pèlerins.  Il fut élu pape en janvier 817. En 823, pascal couronna Lothaire Ier roi d'Italie.  Il a reconstruit un certain nombre d'églises à Rome, dont trois basiliques.

Début de la vie:
Selon le Liber Pontificalis, Paschal était originaire de Rome et le fils de Bonosus et Episcopa Theodora.  Le Liber Censuum dit que Paschal était de la famille Massimo, tout comme son prédécesseur le pape Étienne IV.

Le pape Léon III a confié à Pascal la responsabilité du monastère de Saint-Étienne des Abyssins, où ses responsabilités comprenaient le soin des pèlerins qui venaient à Rome.  Selon les premiers récits modernes, Léon III aurait élevé Pascal au rang de cardinal de Santa Prassede.  Goodson attribue ce récit à un «désir d'expliquer l'attention que le pape a si généreusement et en évidence accordée à cette église plus tard dans sa carrière».

Sélection comme pape:
Pascal est devenu pape le 25 janvier 817, juste un jour après la mort subite du pape Étienne IV.  Cette décision intervient avant l'obtention de la sanction de l'empereur Louis le Pieux et constitue une circonstance pour laquelle ce fut l'une de ses premières tâches de s'excuser.  Paschal a informé l'empereur que la décision avait été prise d'éviter les conflits entre factions à Rome.

Selon le Liber Pontificalis, le légat papal du pape Pascal Théodore est revenu avec un document intitulé Pactum cum Pashali pontife, dans lequel l'empereur félicitait Pascal, reconnaissait sa souveraineté sur les États pontificaux et garantissait l'élection libre des futurs pontifes.  Ce document a été contesté par les historiens ultérieurs comme un faux.

Papauté:
Au temps du règne de Pascal, Rome était «dans un tumulte».  "Ni la papauté ni les nobles n'ont jamais tenu le contrôle très longtemps."

Pascal a accueilli des moines exilés de l'Empire byzantin persécutés pour leur opposition à l'iconoclasme et a invité des mosaïstes à décorer les églises de Rome.  Ceci est connu parce que l'empereur byzantin Michel II a écrit au roi franc Louis le Pieux pour tenter de l'arrêter.

En 822, il donne le légat du Nord (Scandinavie) à Ebbo, archevêque de Reims.  Il l'a autorisé à prêcher aux Danois, bien qu'Ebbo ait échoué dans trois tentatives différentes pour les convertir.  Ce n'est que plus tard que Saint Ansgar réussit avec eux.

En 823, pascal a couronné et oint Lothaire Ier comme roi d’Italie, ce qui a créé un précédent pour le droit du pape de couronner les rois et de le faire à Rome.  Bien que le pape lui-même s'oppose à la souveraineté des empereurs francs sur Rome et sur le territoire romain, de hauts fonctionnaires du palais papal, en particulier Primicerius Théodore et son gendre Leo Nomenculator, étaient à la tête du parti qui soutenait les Francs.  Lothair a immédiatement fait usage de sa nouvelle autorité pour se ranger du côté de l'abbaye de Farfa dans son procès contre la curie romaine, forçant l'administration papale à restituer les propriétés qui avaient été détournées.  La décision a scandalisé la noblesse romaine et a conduit à un soulèvement contre l’autorité de la Curie romaine dans le nord de l’Italie, dirigé par l’ancien légat de Pascal, Théodore, et son fils Leo.  La révolte fut rapidement réprimée et les deux dirigeants qui allaient témoigner furent saisis au Latran, aveuglés puis décapités.  Soupçonnant que les morts devaient masquer l'implication du pape dans la révolte, l'empereur envoya deux commissaires enquêter.  Pascal a refusé de se soumettre à l'autorité de la cour impériale mais a prêté serment dans lequel il a nié toute complicité personnelle dans le crime.  Les commissaires retournèrent à Aix-la-Chapelle et l'empereur Louis laissa tomber l'affaire.

Mort:
Après la mort de Paschal, la Curie romaine lui a refusé l'honneur de l'inhumation dans la basilique Saint-Pierre, et il a été enterré dans la basilique de Santa Prassede, qui comprend la célèbre mosaïque Episcopa Theodora de sa mère.