Saint of the Day 26/June

Saint of the Day

(June 26)

✠ Saint Vigilius of Trent ✠

(Bishop and martyr)

Born : 353 possibly Trento

Died: June 26, 405 AD, Val Rendena, Italy

Parents: Theodosius

Venerated in : Roman Catholic Church

Major shrine : Trent

Feast: 26 June

Patronage: Trento; Tyrol; mining and mines; Diocese of Bolzano

According to tradition, he was a Roman patrician, the son of Maxentia and a man whose name is sometimes given as Theodosius. His brothers, Claudian and Magorian, are also venerated as saints. Vigilius was educated at Athens and seems to have been a friend of John Chrysostom.

In 380, Vigilius settled in the city of Trent and was chosen as the city's bishop. He may have been consecrated by either Ambrose of Milan or Valerian (Valerianus) of Aquileia. Ambrose donated the episcopal insignia and showed a paternal solicitude for Vigilius. As bishop, Vigilius attempted to convert Arians and pagans to Nicene Christianity and is said to have founded thirty parishes in his diocese. He is traditionally regarded as the founder of the Church of Santa Maria Maggiore, Trent. A letter attributed to Ambrose encourages Vigilius to oppose marriages between Christians and pagans. Vigilius also preached in Brescia and Verona, which lay outside of his diocese.

His companions during his missions were Sisinnius, Martyrius and Alexander, who were sent by Ambrose to assist Vigilius. Tradition makes these three natives of Cappadocia. A work called De Martyrio SS. Sisinnii, Martyrii et Alexandri is attributed to Vigilius.

In 397, Sisinnius, Martyrius and Alexander (Sisinio, Martirio e Alessandro) were killed at Sanzeno after they attempted to convert the local population there to Christianity. Vigilius forgave their killers and had the remains of the three men sent to John Chrysostom in Constantinople, as well as to Simplician, Ambrose's successor, in Milan. Milan would later give some of those relics back to Sanzeno in the 20th century, where they rest in the (Basilica dei Santi Martiri [it]).

Vigilius is associated with the legend of Romedius, who is often depicted alongside or astride a bear. According to Romedius' hagiography, Romedius once wished to visit Vigilius, a friend of his youth, but Romedius' horse was torn to pieces by a wild bear. Romedius, however, had the bear bridled by his disciple David (Davide). The bear became docile and carried Romedius on its back to Trento.

Vigilius was buried at a church that he built at Trent, later expanded by his successor Eugippius, and dedicated to Vigilius. This became Trento Cathedral. He was immediately venerated after his death, and the acts of his life and death were sent to Rome, and Pope Innocent I, according to the Catholic Encyclopedia, "seems to have made a formal canonization, for Benedict XIV calls Vigilius the first martyr canonized by a pope."

Vigilius' arm was removed as a separate relic and placed into its own reliquary in 1386. He is venerated in Tyrol. A German farmers' saying associated with a 2nd feast day of 31 January was: "Friert es zu Vigilius / im März die Eiseskälte kommen muss!" ("If it freezes on St. Vigilius' Day, frost will come in March!"). There are similar sayings associated with other "weather saints".

இன்றைய புனிதர்

(ஜூன் 26)

✠ புனிதர் விஜிலியஸ் ✠
( Saint Vigilius of Trent )

ஆயர், மறைசாட்சி :

பிறப்பு : 385

இறப்பு : 405

இயேசு அவர்களை நோக்கி, “உலகெங்கும் சென்று, படைப்பிற்கெல்லாம் நற்செய்தியைப் பறைசாற்றுங்கள். நம்பிக்கை கொண்டு திருமுழுக்குப் பெறுவோர் மீட்புப் பெறுவர்; நம்பிக்கையற்றவரோ தண்டனைத் தீர்ப்புப் பெறுவர்” என்றார். (மாற் 16: 15-16)

இன்று நாம் நினைவுகூரும் விஜிலியஸ் நான்காம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் உரோமையில் இருந்த ஒரு செல்வச் செழிப்பான குடும்பத்தில் பிறந்தார்.

இவர் தன்னுடைய உயர் கல்வியை ஏதன்ஸ் நகரில் கற்றார். இவர் அங்கு படித்துக் கொண்டிருக்கும்போது மிகவும் எளிமையாக வாழ்ந்துவந்தார். ஒரு செல்வச் செழிப்பான குடும்பத்தில் பிறந்தும் மிகவும் எளிமையாக இவர் வாழ்ந்தது பலருக்கும் எடுத்துக்காட்டாக இருந்தது. இவருடைய எடுத்துக்காட்டான வாழ்க்கையைப் பார்த்துவிட்டு பலரும் இவரைப் போன்று மிகவும் எளிமையாக வாழத் தொடங்கினார்கள்.

இவர் ஏதென்சில் கல்வியை முடித்துக்கொண்டு தன்னுடைய சொந்த ஊரான ட்ரென்ட்டிற்கு வந்தபோது இவரை ட்ரென்ட்டின் ஆயராக உயர்த்தினார்கள். ஆயர் பொறுப்பினை மனமுவந்து ஏற்றுக்கொண்ட இவர்,  பல ஆலயங்களைக் கட்டியெழுப்பினார். அது மட்டுமல்லாமல் அந்த ஆலயங்களில் மக்களை நிரப்ப, பலருக்கும் ஆண்டவருடைய நற்செய்தியை அறிவித்து, அவர்களைக் கிறிஸ்தவ மறையில் சேர்த்தார்.

புனிதர் விஜிலியஸ் தனது இளம் வயது கல்வியை உரோம் நகரில் பயின்றார்.
பின்பு தனது 20 ஆம் வயதில் தனது குடும்பத்தை விட்டு பிரிந்து ஏதென்ஸ் (Athen) நகருக்கு சென்றார். அங்கு மிக கடுமையான, ஏழ்மையான வாழ்வை வாழ்ந்தார். இவரின் வாழ்வு, பார்த்தவர்களை பரவசமடைய செய்தது. இவர் ஏழ்மையின் இளைஞர் என்று பெயர் பெற்றார். பிறகு குருமடத்தில் சேர்ந்து குருவானார். அப்போது 384 ஆம் ஆண்டு டிரிண்டைன்(Trient) ஆயர் இறந்து போகவே விஜிலியஸ் டிரிண்டைன் ஆயராக திருநிலைப்படுத்தப்பட்டார்.
இவர் ஆயர் பொறுப்பில் இருக்கும்போது, தன் மறைமாவட்டத்தில் எண்ணிலடங்கா ஆலயங்களை எழுப்பினார். பின்னர் அவ்வாலயங்களில் விசுவாசிகளை நிரப்ப, மறைமாவட்டம் முழுவதும் கால்நடையாகவே சென்று நற்செய்தியை பறைசாற்றினார். அவ்வாறு மலைப்பகுதியில் சென்று நற்செய்தி போதிக்க சென்றபோது, மலையிலிருந்து ஒரு பெரிய கல் அவரின் மீது விழவே, அதே இடத்திலேயே உயிர் துறந்தார்.

இப்படி அவர் பல்வேறு பல்வேறு இடங்களுக்குச் சென்று, ஆண்டவருடைய நற்செய்தியை மக்களுக்கு வல்லமையோடு எடுத்துரைத்துக் கொண்டிருந்த தருணத்தில் இவர்மீது மலையிலிருந்து கல்விழுந்து அந்த இடத்திலேயே இறந்து போனார். இவருடைய இறப்புச் செய்தியைக் கேட்ட பலரும் கதறி அழுதார்கள்.

செபம் :
நற்செய்திக்கு சான்று பகரவே வந்தேன் என்று மொழிந்த இறைவா!
நற்செய்தியின் மீது கொண்ட தாகத்தாலும், உம்மீது கொண்ட அன்பாலும் புனித விஜிலியஸ் தன் உயிரை நீத்தார்.
நாங்களும் நற்செய்தியின் மீது ஆர்வம் கொண்டு, வார்த்தைகளை வாழ்வாக்கி வாழ்ந்திட இறைவா உம் வரம் தாரும்.

கற்றுக்கொள்ளவேண்டிய பாடம்

தூய விஜிலியசின் நினைவுநாளைக் கொண்டாடும் நாம், அவரிடமிருந்து என்ன பாடத்தைக் கற்றுக்கொள்ளலாம் என்று சிந்தித்துப் பார்த்து நிறைவு செய்வோம்.

எளிமை

தூய விஜிலியசின் வாழ்க்கை வரலாற்றை வாசித்துப் பார்க்கின்றபோது அவருடைய எளிமையான வாழ்க்கைதான் நம்முடைய நினைவுக்கு வந்து போகின்றது. தூய விஜிலியஸ் செல்வம் படைத்தவராக இருந்தபோதும் மிக எளிமையாக வாழ்ந்து வந்தார். அந்த வாழ்க்கை பலருக்கும் முன்மாதிரியாக இருந்தது. தூய விஜிலியசைப் போன்று நாம் எளிமையான வாழ்க்கை வாழ்கின்றோமா? என்று சிந்தித்துப் பார்க்கவேண்டும்.

சூபி ஞானி உமர் உலகப் புகழ்பெற்ற ஞானி. எளிமையான வாழ்க்கையை எப்படி மனிதன் மேற்கொள்ள வேண்டும் என்பதற்கு எடுத்துக் காட்டாக விளங்கியவர். அவர் எப்போதும் படித்துக் கொண்டும் எழுதிக்கொண்டும் அமர்ந்திருப்பார். அவர் வீட்டுக்கு வரும் உறவினர்களை வரவேற்று மகிழ்விக்கும் கடமையையும் விடாமல் செய்வார்.

ஒருநாள் அவர் வீட்டுக்கு உறவினர் ஒருவர் வந்தார். உமரின் தத்துவச் சிந்தனைகளில் பறிகொடுத்த அவர், ஞானியின் நடவடிக்கை ஒவ்வொன்றையும் கவனித்துவந்தார். உமர் பெருமகனோ தொடர்ந்து எழுதிக் கொண்டேயிருந்தார். பொழுது வேகமாகப் போய்க்கொண்டிருந்தது. தன்னுடைய பணியில் சற்றும் கவனச் சிதறல் இல்லாமல் உமர் எழுதிக்கொண்டேயிருந்தார்.

இரவு வந்த பின்னரும், ஞானி உமர் தொடர்ந்து எழுதிக்கொண்டிருந்தார். ஒற்றை விளக்கின் ஒளியில் எழுதிக்கொண்டே இருந்தார். விளக்கில் எண்ணெய் தீர்ந்துகொண்டிருந்தது. ஒளியும் குறைந்து கொண்டிருந்தது. உறவினருக்கு எண்ணெய் ஊற்றி உதவி செய்ய வேண்டும் என்ற எண்ணம் எழுந்தது. ஞானியிடம் எண்ணெய் ஊற்றவாவென்று கேட்டார். “வேண்டாம், வீட்டுக்கு வந்த உறவினர்களை வேலைவாங்குவது அழகல்ல” என்றார் உமர். “அப்படியானால் தங்கள் வேலைக்காரனை அழைத்து ஊற்றச் சொல்லலாமே?” என்று சொன்ன அன்பரிடம், உமர், “வேண்டாம். அவன் நாளெல்லாம் உழைத்துவிட்டு இப்பொழுதுதான் உறங்கச் சென்றிருக்கிறான். களைத்துப் போயுள்ளான். உறங்குவான்”

இப்படிச் சொல்லிவிட்டு உமர் தானே எழுந்துசென்று விளக்கில் பொறுமையாக எண்ணெய் ஊற்றிவிட்டுத் திரியை ஏற்றிவிட்டுத் திரும்பிவந்து மீண்டும் அமைதியாக எழுதத் தொடங்கினார். இது வந்தவருக்கு வியப்பை ஏற்படுத்தியது. “அய்யா! தாங்கள் உலகம் தலைவணங்கும் பெரும் ஞானி இந்த விளக்கில் எண்ணெய் ,ஊற்றத் தாங்களே எழுந்து செல்ல வேண்டுமா? வேறு எவரிடம் சொன்னாலும் செய்து விடுவார்களே?” என்றார். “இல்லை. நான் உமராக எழுந்து சென்றேன். உமராக விளக்கில் எண்ணெய் ஊற்றினேன். உமராகத் திரும்பிவந்து உமராக எழுதுகிறேன்” என்றார் உமர்.

அவர் இப்படிச் சொன்னதைக் கேட்டு வந்தவர், உமர் எவ்வளவு எளிமையானவர் என்பதை அப்போது உணர்ந்துகொண்டார்.

ஆம், எளிமை குடிக்கொண்டிருக்கும் இடத்தில் எல்லா நல்ல பண்புகளும் குடிகொண்டிருக்கும். தூய விஜிலியசும் இப்படி எளிமையோடு இருந்ததால்தான் அவரிடம் எல்லா நல்ல பண்புகளும் குடிகொண்டிருந்தன.

ஆகவே, தூய விஜிலியசின் நினைவு நாளைக் கொண்டாடும் நாம், அவரைப் போன்று எளிமைக்கு இலக்கணமாக வாழ்வோம். அதன்வழியாக இறையருள் நிறைவாய் பெறுவோம்.

Sainte du jour

(26 juin)

✠ Saint Vigile de Trente ✠

(évêque et martyr)

Naissance : 353 peut-être Trente

Décédé: 26 juin 405 après JC, Val Rendena, Italie

Parents : Théodose

Vénéré dans : Église catholique romaine

Sanctuaire majeur : Trente

Fête : 26 juin

Patronage : Trente ;  Tyrol;  exploitation minière et mines;  Diocèse de Bolzano

Selon la tradition, il était un patricien romain, le fils de Maxentia et un homme dont le nom est parfois donné comme Théodose.  Ses frères, Claudien et Magorian, sont également vénérés comme des saints.  Vigile a fait ses études à Athènes et semble avoir été un ami de Jean Chrysostome.

En 380, Vigilius s'installe dans la ville de Trente et est choisi comme évêque de la ville.  Il a peut-être été consacré soit par Ambroise de Milan ou par Valerian (Valerianus) d'Aquilée.  Ambroise a fait don des insignes épiscopaux et a montré une sollicitude paternelle pour Vigilius.  En tant qu'évêque, Vigilius a tenté de convertir les ariens et les païens au christianisme de Nicée et aurait fondé trente paroisses dans son diocèse.  Il est traditionnellement considéré comme le fondateur de l'église de Santa Maria Maggiore à Trente.  Une lettre attribuée à Ambroise encourage Vigile à s'opposer aux mariages entre chrétiens et païens.  Vigilius a également prêché à Brescia et à Vérone, qui se trouvaient en dehors de son diocèse.

Ses compagnons au cours de ses missions étaient Sisinnius, Martyrius et Alexandre, qui ont été envoyés par Ambrose pour aider Vigilius.  La tradition fait de ces trois natifs de Cappadoce.  Une œuvre intitulée De Martyrio SS.  Sisinnii, Martyrii et Alexandri est attribué à Vigilius.

En 397, Sisinnius, Martyrius et Alexandre (Sisinio, Martirio e Alessandro) ont été tués à Sanzeno après avoir tenté de convertir la population locale au christianisme.  Vigile pardonna à leurs assassins et fit envoyer les restes des trois hommes à Jean Chrysostome à Constantinople, ainsi qu'à Simplician, le successeur d'Ambroise, à Milan.  Milan redonnera plus tard certaines de ces reliques à Sanzeno au XXe siècle, où elles reposent dans la (Basilica dei Santi Martiri [it]).

Vigilius est associé à la légende de Romedius, qui est souvent représenté à côté ou à califourchon sur un ours.  Selon l'hagiographie de Romedius, Romedius souhaitait autrefois rendre visite à Vigilius, un ami de sa jeunesse, mais le cheval de Romedius a été mis en pièces par un ours sauvage.  Romedius, cependant, fit brider l'ours par son disciple David (Davide).  L'ours devint docile et porta Romedius sur son dos à Trento.

Vigilius a été enterré dans une église qu'il a construite à Trente, agrandie plus tard par son successeur Eugippius et dédiée à Vigilius.  C'est devenu la cathédrale de Trente.  Il fut immédiatement vénéré après sa mort, et les actes de sa vie et de sa mort furent envoyés à Rome, et le pape Innocent Ier, selon l'Encyclopédie catholique, "semble avoir fait une canonisation formelle, car Benoît XIV appelle Vigile le premier martyr canonisé  par un pape."

Le bras de Vigilius a été retiré en tant que relique distincte et placé dans son propre reliquaire en 1386. Il est vénéré au Tyrol.  Un dicton d'agriculteurs allemands associé à une deuxième fête du 31 janvier était : "Friert es zu Vigilius / im März die Eiseskälte kommen muss !"  ("S'il gèle le jour de la Saint-Vigile, le gel viendra en mars!").  Il existe des dictons similaires associés à d'autres "saints de la météo".