Gospel of the day 10/March/2024

10 மார்ச் 2024, ஞாயிறு

தவக்காலம் 4ஆம் வாரம் - ஞாயிறு

முதல் வாசகம்

ஆண்டவரின் சினமும் இரக்கமும் மக்கள் நாடுகடத்தப்படுதலிலும், அவர்கள் மீட்கப்பெறுவதிலும் வெளியாகின்றன.

குறிப்பேடு இரண்டாம் நூலிலிருந்து வாசகம் 36: 14-16, 19-23

அந்நாள்களில்

குருக்களின் தலைவர்களும் மக்களும் வேற்றினத்தாரின் அனைத்து அருவருப்புகளையும் தொடர்ந்து செய்து, உண்மையற்றவர்களாய், ஆண்டவர் தமக்காக எருசலேமில் தூய்மையாக்கியிருந்த திருக்கோவிலை மேலும் தீட்டுப்படுத்தினர். அவர்கள் மூதாதையரின் கடவுளாம் ஆண்டவர் தம் மக்களின்மீதும், தம் உறைவிடத்தின்மீதும் இரக்கம் கொண்டு, தம் தூதர்களை மீண்டும் மீண்டும் அவர்களிடம் அனுப்பினார். ஆனால் அவர்கள் கடவுளின் தூதர்களை ஏளனம் செய்து, அவர்தம் வார்த்தைகளைப் புறக்கணித்து, அவர்தம் இறைவாக்கினர்களை இழித்துரைத்தனர். ஆதலால், அவர்கள் தப்ப முடியாத அளவுக்கு ஆண்டவரது சினம் அவர்கள்மேல் கனன்றெழுந்தது.

கடவுளின் இல்லத்தை அவர்கள் எரித்து, எருசலேமின் மதில்களைத் தகர்த்தனர்; அங்கிருந்த அனைத்து அரண்மனைகளையும் தீக்கிரையாக்கி, விலையுயர்ந்த பொருள்கள் அனைத்தையும் அழித்தனர். மேலும் அவன் வாளுக்குத் தப்பியவர்களைப் பாபிலோனுக்கு நாடு கடத்தினான்; பாரசீக அரசு எழும்பும்வரை, அங்கே அவர்கள் அவனுக்கும் அவன் புதல்வர்களுக்கும் அடிமைகளாக இருந்தனர். “நாடு, ஓய்வு நாள்களைக் கடைப்பிடிக்காததால், எழுபது ஆண்டுகள் பாழாய்க் கிடக்கும்” என்று எரேமியா உரைத்த ஆண்டவரின் வாய்மொழிகள் இவ்வாறு நிறைவேறின.

பாரசீக மன்னன் சைரசு ஆட்சியின் முதல் ஆண்டில், எரேமியா உரைத்த ஆண்டவரின் வாய்மொழிகள் நிறைவேறும் வண்ணம், ஆண்டவர் அவனது மனத்தைத் தூண்டி எழுப்பினார். எனவே அவன் தனது நாடு முழுவதற்கும் மடல் வரைந்து அறிவித்தது யாதெனில்: “பாரசீக மன்னராகிய சைரசு என்னும் யாம் கூறுவது இதுவே: விண்ணகக் கடவுளாம் ஆண்டவர் மண்ணக அரசுகள் எல்லாவற்றையும் எனக்கு அளித்துள்ளார். மேலும் யூதாவிலுள்ள எருசலேமில் அவருக்குத் திருக்கோவில் எழுப்புமாறு எனக்குப் பணித்துள்ளார். எனவே, அவருடைய மக்களாக இருப்பவர் அங்கு செல்லட்டும்! கடவுளாம் ஆண்டவர் உங்களோடு இருப்பாராக!”

ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு.

பதிலுரைப் பாடல்

திபா 137: 1-2. 3. 4-5. 6 (பல்லவி: 6a)

பல்லவி: உன்னை நான் நினையாவிடில், என் நா மேல்வாயோடு ஒட்டிக்கொள்வதாக!

1. பாபிலோனின் ஆறுகள் அருகே அமர்ந்து, நாங்கள் சீயோனை நினைத்து அழுதோம்.

2. அங்கிருந்த அலரிச் செடிகள் மீது எங்கள் யாழ்களை மாட்டி வைத்தோம். - பல்லவி

3. ஏனெனில், அங்கு எங்களைச் சிறையாக்கினோர் எங்களைப் பாடும்படி கேட்டனர்; எங்களைக் கடத்திச் சென்றோர் எங்களை மகிழ்ச்சிப்பா இசைக்குமாறு கேட்டனர். ‘சீயோனின் பாடல்களை எங்களுக்குப் பாடிக்காட்டுங்கள்’ என்றனர். - பல்லவி

4. ஆண்டவருக்கு உரித்தாக்கும் பாடலை அன்னிய நாட்டில் எங்ஙனம் பாடுவோம்?

5. எருசலேமே! நான் உன்னை மறந்தால் என் வலக்கை சூம்பிப் போவதாக! - பல்லவி

6. உன்னை நான் நினையாவிடில், எனது மகிழ்ச்சியின் மகுடமாக நான் எருசலேமைக் கருதாவிடில், என் நா மேல்வாயோடு ஒட்டிக் கொள்வதாக! - பல்லவி

இரண்டாம் வாசகம்

குற்றங்களின் காரணமாய் இறந்தவர்களாயிருந்த நீங்கள் மீட்கப்பட்டிருப்பது அந்த அருளாலேயே.

திருத்தூதர் பவுல் எபேசியருக்கு எழுதிய திருமுகத்திலிருந்து வாசகம் 2: 4-10

சகோதரர் சகோதரிகளே,

கடவுள் மிகுந்த இரக்கம் உடையவர். அவர் நம்மீது மிகுந்த அன்பு கொண்டுள்ளார். குற்றங்களின் காரணமாய் இறந்தவர்களாயிருந்த நாம் அவ்வன்பின் மூலம் இணைந்து உயிர் பெறச் செய்தார். நீங்கள் மீட்கப் பட்டிருப்பது அந்த அருளாலேயே. இயேசு கிறிஸ்துவோடு இணைந்த நிலையில் நாம் அவரோடு உயிர்த்தெழவும் விண்ணுலகில் அவரோடு அமரவும் செய்தார். கிறிஸ்து இயேசு வழியாகக் கடவுள் நமக்குச் செய்த நன்மையையும் அவரது ஒப்புயர்வற்ற அருள் வளத்தையும் இனி வரும் காலங்களிலும் எடுத்துக்காட்டுவதற்காகவே இவ்வாறு செய்தார்.

நீங்கள் அந்த அருளாலேயே நம்பிக்கையின் வழியாக மீட்கப் பட்டிருக்கிறீர்கள். இது உங்கள் செயல் அல்ல; மாறாக இது கடவுளின் கொடை. இது மனிதச் செயல்களால் ஆனது அல்ல. எனவே எவரும் பெருமை பாராட்ட இயலாது. ஏனெனில் நாம் கடவுளின் கைவேலைப்பாடு; நற்செயல்கள் புரிவதற்கென்றே கிறிஸ்து இயேசு வழியாய்ப் படைக்கப்பட்டிருக்கிறோம். இவ்வாறு நற்செயல்கள் புரிந்து வாழும்படி கடவுள் முன்கூட்டியே ஏற்பாடு செய்திருக்கிறார்.

ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு.

நற்செய்திக்கு முன் வசனம்

யோவா 3: 16

தம் ஒரே மகன்மீது நம்பிக்கை கொள்ளும் எவரும் அழியாமல் நிலைவாழ்வு பெறும் பொருட்டு அந்த மகனையே அளிக்கும் அளவுக்குக் கடவுள் உலகின்மேல் அன்புகூர்ந்தார்.

நற்செய்தி வாசகம்

தம் மகன் வழியாக உலகை மீட்கவே கடவுள் அவரை உலகிற்கு அனுப்பினார்.

✠ யோவான் எழுதிய தூய நற்செய்தியிலிருந்து வாசகம் 3: 14-21

அக்காலத்தில்

இயேசு நிக்கதேமுக்குக் கூறியது: “பாலைநிலத்தில் மோசேயால் பாம்பு உயர்த்தப்பட்டதுபோல மானிடமகனும் உயர்த்தப்பட வேண்டும். அப்போது அவரிடம் நம்பிக்கை கொள்ளும் அனைவரும் நிலைவாழ்வு பெறுவர். தம் ஒரே மகன்மீது நம்பிக்கை கொள்ளும் எவரும் அழியாமல் நிலைவாழ்வு பெறும் பொருட்டு அந்த மகனையே அளிக்கும் அளவுக்குக் கடவுள் உலகின்மேல் அன்புகூர்ந்தார். உலகிற்குத் தண்டனைத் தீர்ப்பளிக்க அல்ல, தம் மகன் வழியாக அதை மீட்கவே கடவுள் அவரை உலகிற்கு அனுப்பினார். அவர்மீது நம்பிக்கை கொள்வோர் தண்டனைத் தீர்ப்புக்கு ஆளாவதில்லை; ஆனால் நம்பிக்கை கொள்ளாதோர் ஏற்கெனவே தீர்ப்புப் பெற்றுவிட்டனர்.

ஏனெனில் அவர்கள் கடவுளின் ஒரே மகனிடம் நம்பிக்கை கொள்ளவில்லை. ஒளி உலகிற்கு வந்திருந்தும் தம் செயல்கள் தீயனவாய் இருந்ததால் மனிதர் ஒளியைவிட இருளையே விரும்பினர். இதில்தான் அவர்களுக்கு எதிரான தண்டனைத் தீர்ப்பு அடங்கியுள்ளது. தீங்கு செய்யும் அனைவரும் ஒளியை வெறுக்கின்றனர். தங்கள் தீச்செயல்கள் வெளியாகிவிடும் என அஞ்சி அவர்கள் ஒளியிடம் வருவதில்லை. உண்மைக்கேற்ப வாழ்பவர்கள் ஒளியிடம் வருகிறார்கள். இதனால் அவர்கள் செய்யும் அனைத்தையும் கடவுளோடு இணைந்தே செய்கிறார்கள் என்பது வெளியாகும்.”

ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு.

MARCH 10, 2024

 4th Sunday of Lent, of Laetare (week IV of the Psalter) — Year B

FIRST READING 

The wrath and mercy of the Lord manifested by the exile and deliverance of the people 

Reading the Second Book of Chronicles 36, 14-16.19-23

In those days

all the chief priests and people

were committing unfaithfulness,

imitating all the abominations of the pagan nations,

and desecrating the House

which the Lord had consecrated in Jerusalem.

The Lord, the God of their fathers,

without waiting or wearying,

sent messengers to them,

because he had pity on his people and on his Dwelling.

But they derided the messengers of God,

despised his words,

and mocked his prophets;

finally there was no remedy

for the Lord's growing fury against his people.

The Babylonians burned the House of God,

destroyed the wall of Jerusalem,

burned all its palaces,

and reduced to nothing all their precious objects.

Nebuchadnezzar deported to Babylon

those who had escaped the massacre;

they became the slaves of the king and his sons

until the time of Persian domination.

Thus the word of the Lord

proclaimed by Jeremiah is fulfilled:

The earth will be desolate and it will rest

for 70 years,

until it has compensated with this rest

for all the profaned Sabbaths.

Now, in the first year of the reign of Cyrus, king of Persia,

to fulfill the word of the Lord

proclaimed by Jeremiah,

the Lord inspired Cyrus, king of Persia.

And he had it published throughout his kingdom

– and even recorded in writing –:

“Thus says Cyrus, king of Persia:

The Lord, the God of heaven,

has given me all the kingdoms of the earth;

and he commissioned me to build him a house

in Jerusalem, in Judah.

Whoever among you is among his people,

may the Lord his God be with him,

and may he go up to Jerusalem. »

– Word of the Lord.

PSALM

(136 (137), 1-2, 3, 4-5, 6)

R/ May my tongue cling to my palate

if I lose your memory! (cf. 136, 6a)

By the rivers of Babylon

    we sat and wept,

remembering Zion;

From the surrounding willows

we hung our harps.

It was there that our conquerors

    asked us for songs,

and our executioners, for joyful tunes:

“Sing us,” they said, “

some song of Zion.” »

How would we sing a song of the Lord

in a foreign land?

If I forget you, Jerusalem,

may my right hand forget me!

I want my tongue to cling to my palate

if I lose your memory,

if I do not elevate Jerusalem

to the summit of my joy.

SECOND READING

“If you have died in sin, it is by grace that you have been saved” 

Reading the letter of Saint Paul the Apostle to the Ephesians 2:4-10

Brothers,

God is rich in mercy;

because of the great love with which he loved us,

who were dead in our trespasses,

he gave us life with Christ:

it is by grace that you have been saved.

With him he resurrected us

and seated us in heaven

in Christ Jesus.

He thus wanted to show, throughout future ages,

the superabundant riches of his grace,

through his goodness for us in Christ Jesus.

It is by grace that you have been saved,

and through faith.

It doesn't come from you, it's the gift of God.

This does not come from actions: no one can take pride in them.

It is God who made us,

he created us in Christ Jesus,

with a view to carrying out good works

which he prepared in advance

for us to practice.

– Word of the Lord.

Glory and praise to you, Lord Jesus!  

God so loved the world

that he gave his only Son,

that those who believe in him may have eternal life.

Glory and praise to you, Lord Jesus! 

(Jn 3:16)

GOSPEL

“God sent his Son so that through him the world might be saved” 

Gospel of Jesus Christ according to Saint John 3:14-21

At that time Jesus said to Nicodemus:

“As the bronze serpent

was lifted up by Moses in the desert,

so must the Son of Man be lifted up,

so that in him everyone who believes have eternal life.

For God so loved the world

that he gave his only begotten Son,

that whoever believes in him should not perish

but have eternal life.

For God sent his Son into the world,

not to judge the world,

but that through him the world might be saved.

He who believes in him escapes the Judgment,

he who does not believe is already judged,

because he did not believe in the name of the only Son of God.

And this is the judgment:

light has come into the world,

and men loved darkness rather than light,

because their works were evil.

He who does evil hates the light:

he does not come to the light,

lest his works be denounced;

but he who does the truth comes to the light,

that it may be manifest

that his works have been done in union with God. »

– Let us acclaim the Word of God.

10 MARS 2024

 4ème Dimanche de Carême, de Lætare (semaine IV du Psautier) — Année B

PREMIÈRE LECTURE

La colère et la miséricorde du Seigneur manifestées par l’exil et la délivrance du peuple 

Lecture du deuxième livre des Chroniques 36, 14-16.19-23

En ces jours-là,

tous les chefs des prêtres et du peuple

multipliaient les infidélités,

en imitant toutes les abominations des nations païennes,

et ils profanaient la Maison

que le Seigneur avait consacrée à Jérusalem.

Le Seigneur, le Dieu de leurs pères,

sans attendre et sans se lasser,

leur envoyait des messagers,

car il avait pitié de son peuple et de sa Demeure.

Mais eux tournaient en dérision les envoyés de Dieu,

méprisaient ses paroles,

et se moquaient de ses prophètes ;

finalement, il n’y eut plus de remède

à la fureur grandissante du Seigneur contre son peuple.

Les Babyloniens brûlèrent la Maison de Dieu,

détruisirent le rempart de Jérusalem,

incendièrent tous ses palais,

et réduisirent à rien tous leurs objets précieux.

Nabucodonosor déporta à Babylone

ceux qui avaient échappé au massacre ;

ils devinrent les esclaves du roi et de ses fils

jusqu’au temps de la domination des Perses.

Ainsi s’accomplit la parole du Seigneur

proclamée par Jérémie :

La terre sera dévastée et elle se reposera

durant 70 ans,

jusqu’à ce qu’elle ait compensé par ce repos

tous les sabbats profanés.

Or, la première année du règne de Cyrus, roi de Perse,

pour que soit accomplie la parole du Seigneur

proclamée par Jérémie,

le Seigneur inspira Cyrus, roi de Perse.

Et celui-ci fit publier dans tout son royaume

– et même consigner par écrit – :

« Ainsi parle Cyrus, roi de Perse :

Le Seigneur, le Dieu du ciel,

m’a donné tous les royaumes de la terre ;

et il m’a chargé de lui bâtir une maison

à Jérusalem, en Juda.

Quiconque parmi vous fait partie de son peuple,

que le Seigneur son Dieu soit avec lui,

et qu’il monte à Jérusalem ! »

– Parole du Seigneur.

PSAUME

(136 (137), 1-2, 3, 4-5, 6)

R/ Que ma langue s’attache à mon palais

si je perds ton souvenir ! (cf. 136, 6a)

Au bord des fleuves de Babylone

    nous étions assis et nous pleurions,

nous souvenant de Sion ;

aux saules des alentours

nous avions pendu nos harpes.

C’est là que nos vainqueurs

    nous demandèrent des chansons,

et nos bourreaux, des airs joyeux :

« Chantez-nous, disaient-ils,

quelque chant de Sion. »

Comment chanterions-nous un chant du Seigneur

sur une terre étrangère ?

Si je t’oublie, Jérusalem,

que ma main droite m’oublie !

Je veux que ma langue s’attache à mon palais

si je perds ton souvenir,

si je n’élève Jérusalem

au sommet de ma joie.

DEUXIÈME LECTURE

« Morts par suite des fautes, c’est bien par grâce que vous êtes sauvés »

Lecture de la lettre de saint Paul apôtre aux Éphésiens 2, 4-10

Frères,

Dieu est riche en miséricorde ;

à cause du grand amour dont il nous a aimés,

nous qui étions des morts par suite de nos fautes,

il nous a donné la vie avec le Christ :

c’est bien par grâce que vous êtes sauvés.

Avec lui, il nous a ressuscités

et il nous a fait siéger aux cieux,

dans le Christ Jésus.

Il a voulu ainsi montrer, au long des âges futurs,

la richesse surabondante de sa grâce,

par sa bonté pour nous dans le Christ Jésus.

C’est bien par la grâce que vous êtes sauvés,

et par le moyen de la foi.

Cela ne vient pas de vous, c’est le don de Dieu.

Cela ne vient pas des actes : personne ne peut en tirer orgueil.

C’est Dieu qui nous a faits,

il nous a créés dans le Christ Jésus,

en vue de la réalisation d’œuvres bonnes

qu’il a préparées d’avance

pour que nous les pratiquions.

– Parole du Seigneur.

Gloire et louange à toi, Seigneur Jésus !  

Dieu a tellement aimé le monde

qu’il a donné son Fils unique,

afin que ceux qui croient en lui aient la vie éternelle.

Gloire et louange à toi, Seigneur Jésus ! (Jn 3, 16)

ÉVANGILE

« Dieu a envoyé son Fils pour que, par lui, le monde soit sauvé » 

Évangile de Jésus Christ selon saint Jean 3, 14-21

En ce temps-là, Jésus disait à Nicodème :

« De même que le serpent de bronze

fut élevé par Moïse dans le désert,

ainsi faut-il que le Fils de l’homme soit élevé,

afin qu’en lui tout homme qui croit ait la vie éternelle.

Car Dieu a tellement aimé le monde

qu’il a donné son Fils unique,

afin que quiconque croit en lui ne se perde pas,

mais obtienne la vie éternelle.

Car Dieu a envoyé son Fils dans le monde,

non pas pour juger le monde,

mais pour que, par lui, le monde soit sauvé.

Celui qui croit en lui échappe au Jugement,

celui qui ne croit pas est déjà jugé,

du fait qu’il n’a pas cru au nom du Fils unique de Dieu.

Et le Jugement, le voici :

la lumière est venue dans le monde,

et les hommes ont préféré les ténèbres à la lumière,

parce que leurs œuvres étaient mauvaises.

Celui qui fait le mal déteste la lumière :

il ne vient pas à la lumière,

de peur que ses œuvres ne soient dénoncées ;

mais celui qui fait la vérité vient à la lumière,

pour qu’il soit manifeste

que ses œuvres ont été accomplies en union avec Dieu. »

– Acclamons la Parole de Dieu.