Gospel of the day 02/June/2024

JUNE 2, 2024

 The Blessed Sacrament — Year B

Solemnity

The readings shown below are from the Roman calendar. For this day, there are specific readings for: Monaco , Switzerland

MASS READINGS

FIRST READING 

“This is the blood of the Covenant that the Lord has made with you” (Ex 24, 3-8)

Reading the Book of Exodus

In those days

Moses came and reported to the people

all the words of the Lord and all his ordinances.

All the people answered with one voice:

“All these words which the Lord has spoken

we will do. »

Moses wrote down all the words of the Lord.

He rose early in the morning and built an altar at the foot of the mountain,

and set up twelve stones for the twelve tribes of Israel.

Then he commissioned some young boys from among the children of Israel

to offer burnt offerings,

and to sacrifice bulls to the Lord as peace offerings.

Moses took half of the blood and put it in bowls;

then he sprinkled the altar with the rest of the blood.

He took the Book of the Covenant and read it to the people.

He replied:

“Whatever the Lord has said,

we will do it and obey it. »

Moses took the blood, sprinkled it on the people, and said:

“This is the blood of the Covenant

which, on the basis of all these words,

the Lord has made with you. »

– Word of the Lord.

PSALM

(115 (116b), 12-13, 15-16ac, 17-18)

R/ I will lift up the cup of salvation,

I will call on the name of the Lord.

or: Hallelujah! (115, 13)

How will I repay the Lord

for all the good he has done to me?

I will lift up the cup of salvation,

I will call on the name of the Lord.

It costs the Lord

to see his own people die!

Am I not, Lord, your servant

, whose chains you broke?

I will offer you the sacrifice of thanksgiving,

I will call on the name of the Lord.

I will keep my promises to the Lord,

yes, before all his people.

SECOND READING

“The blood of Christ will cleanse our conscience” (Heb 9:11-15)

Reading the letter to the Hebrews

Brothers,

Christ has come, high priest of good things to come.

Through the larger and more perfect tent,

the one which is not the work of human hands

and does not belong to this creation,

he entered the sanctuary once for all,

shedding, not the blood of goats and goats. young bulls,

but his own blood.

In this way he obtained definitive release.

If it is true that a simple sprinkling

with the blood of goats and bulls, and the ashes of heifers,

sanctifies those who are defiled,

restoring to them the purity of the flesh,

the blood of Christ does much more,

for the Christ, moved by the eternal Spirit,

offered himself to God

as a victim without blemish;

his blood will therefore purify our conscience

from acts that lead to death,

so that we can worship the living God.

This is why he is the mediator of a new alliance,

of a new testament:

since his death allowed the redemption of the transgressions

committed under the first Testament,

those who are called

can receive the eternal inheritance once promised.

– Word of the Lord.

SEQUENCE

“Lauda Sion” (ad libitum) ()

Zion, celebrate your Savior,

sing to your leader and your pastor

     with hymns and songs.

As long as you can, you must dare,

for he exceeds your praise,

     you cannot praise him too much.

The living Bread, the Bread of life,

is proposed today

     as the object of your praise.

At the sacred meal of the Last Supper,

it is very true that it was given

     to the group of twelve brothers.

Let us praise him

with a full and loud voice,

may

     the joy of our hearts be joyful and radiant!

It is in fact the solemn day

on which we celebrate

     the first institution of this divine banquet.

At this banquet of the new King,

the Passover of the new Law

     puts an end to the old Passover.

The old order gives way to the new,

reality chases away the shadow,

     and the light, the night.

What Christ did at the Last Supper,

he commanded that in his memory

     we should do after him.

Instructed by his holy precept,

we consecrate the bread, the wine,

     as victims of salvation.

It is a dogma for Christians

that bread becomes his body,

     that wine becomes his blood.

What we cannot understand and see,

our faith dares to affirm,

     outside the laws of nature.

Both of these species,

which are only pure signs,

     veil a divine reality.

His flesh nourishes, his blood waters,

but the whole Christ remains

     under each species.

We receive it without breaking it,

breaking it or dividing it;

     it is received in its entirety.

Whether one or a thousand take communion,

he gives himself to one as well as to the others,

     he nourishes without disappearing.

Good and bad consume it,

but for a very different fate,

     for life or for death.

Death for sinners, life for the righteous;

see: they take the same;

     what a different result!

If we divide the species,

do not hesitate, but remember

that it is present in a fragment

     as well as in the whole.

The sign alone is shared,

Christ is in no way divided,

neither his size nor his state

     has diminished in any way.

* Here it is, the bread of angels,

it is the bread of man on the road,

the true bread of the children of God,

     which cannot be thrown to the dogs.

It was announced in advance

by Isaac in sacrifice,

by the Passover lamb slain,

     by the manna of our fathers.

O good Shepherd, our true bread,

O Jesus, have mercy on us,

nourish us and protect us,

make us see the eternal goods

     in the land of the living.

You who know everything and who can do everything,

you who on earth nourish us,

lead us to the banquet of heaven

and give us your inheritance,

     in the company of your saints.

Amen.

GOSPEL

“This is my body, this is my blood” (Mk 14, 12-16.22-26)

Alleluia. Alleluia.

I am the living bread that came down from heaven,

says the Lord;

if anyone eats this bread, he will live forever.

Alleluia. (Jn 6:51)

Gospel of Jesus Christ according to Saint Mark

On the first day of the Feast of Unleavened Bread,

when the Passover lamb was slain,

Jesus' disciples said to him:

“Where do you want us to go and make preparations

for you to eat the Passover? »

He sent two of his disciples, saying to them:

“Go to the city;

a man carrying a jug of water

will come to meet you.

Follow him,

and wherever he enters, say to the owner:

“The Master says to you:

Where is the room

where I can eat the Passover with my disciples?”

He will show you, upstairs,

a large room furnished and ready for a meal.

Make the preparations for us. »

The disciples left and went to the city;

they found everything as Jesus had told them,

and they prepared the Passover.

During the meal,

Jesus, having taken bread

and saying the blessing,

broke it, gave it to them,

and said:

“Take, this is my body. »

Then he took a cup

and gave thanks,

and gave it to them,

and they all drank of it.

And he said to them,

“This is my blood,

the blood of the covenant,

shed for many.

Amen, I say to you,

I will no longer drink the fruit of the vine

until that day when I drink it new

in the kingdom of God. »

After singing the psalms,

they left for the Mount of Olives.

– Let us acclaim the Word of God.

02 ஜூன் 2024, ஞாயிறு

கிறிஸ்துவின் திருவுடல், திருஇரத்தம்

பெருவிழா !

வாசகங்கள்.

முதல் வாசகம்

ஆண்டவர் உங்களோடு செய்துள்ள உடன்படிக்கையின் இரத்தம் இதோ.

விடுதலைப் பயண நூலிலிருந்து வாசகம் 24: 3-8

அக்காலத்தில்,

மோசே மக்களிடம் வந்து ஆண்டவர் சொன்ன அனைத்து வார்த்தைகளையும் விதிமுறைகளையும் அறிவித்தார். மக்கள் அனைவரும் ஒரே குரலாக; “ஆண்டவர் கூறிய வார்த்தைகள் அனைத்தையும் நாங்கள் செயல்படுத்துவோம்” என்று விடையளித்தனர்.

மோசே ஆண்டவரின் வாக்குகள் அனைத்தையும் எழுதி வைத்தார். அதிகாலையில் அவர் எழுந்து மலையடிவாரத்தில் ஒரு பலிபீடத்தையும், இஸ்ரயேலின் பன்னிரண்டு குலங்களுக்காகப் பன்னிரண்டு தூண்களையும் எழுப்பினார். அவர் இஸ்ரயேல் மக்களின் இளைஞர்களை அனுப்பி வைக்க, அவர்களும் ஆண்டவருக்கு எரிபலிகள் செலுத்தினர். மாடுகளை நல்லுறவுப் பலிகளாகவும் ஆண்டவருக்குப் பலியிட்டனர்.

மோசே இரத்தத்தில் ஒரு பாதியை எடுத்துக் கலங்களில் விட்டு வைத்தார். மறு பாதியைப் பலிபீடத்தின் மேல் தெளித்தார். அவர் உடன்படிக்கையின் ஏட்டைஎடுத்து மக்கள் காதுகளில் கேட்கும்படி வாசித்தார். அவர்கள், “ஆண்டவர் கூறிய அனைத்தையும் நாங்கள் செயல்படுத்திக் கீழ்ப்படிந்திருப்போம்” என்றனர்.

அப்போது மோசே இரத்தத்தை எடுத்து மக்கள்மேல் தெளித்து, “இவ்வனைத்து வார்த்தைக்குமிணங்க, ஆண்டவர் உங்களோடு செய்துள்ள உடன்படிக்கையின் இரத்தம் இதோ” என்றார்.

ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு.

பதிலுரைப் பாடல்

திபா 116: 12-13. 15-16. 17-18 (பல்லவி: 13)

பல்லவி: மீட்பின் கிண்ணத்தைக் கையில் எடுத்து, ஆண்டவர் பெயரைத் தொழுதிடுவேன்.

12. ஆண்டவர் எனக்குச் செய்த எல்லா நன்மைகளுக்காகவும் நான் அவருக்கு என்ன கைம்மாறு செய்வேன்?

13. மீட்பின் கிண்ணத்தைக் கையில் எடுத்து, ஆண்டவரது பெயரைத் தொழுவேன். - பல்லவி

15. ஆண்டவர்தம் அன்பர்களின் சாவு அவரது பார்வையில் மிக மதிப்புக்குரியது.

16. ஆண்டவரே! நான் உண்மையாகவே உம் ஊழியன்; நான் உம் பணியாள்; உம் அடியாளின் மகன்; என் கட்டுகளை நீர் அவிழ்த்து விட்டீர். - பல்லவி

17. நான் உமக்கு நன்றிப் பலி செலுத்துவேன்; ஆண்டவராகிய உம் பெயரைத் தொழுவேன்;

18. இப்பொழுதே உம் மக்கள் அனைவரின் முன்னிலையில் ஆண்டவரே! உமக்கு என் பொருத்தனைகளை நிறைவேற்றுவேன். - பல்லவி

இரண்டாம் வாசகம்

கிறிஸ்துவின் இரத்தம் நம் மனச்சான்றை தூய்மைப்படுத்துகிறது!

எபிரேயருக்கு எழுதப்பட்ட திருமுகத்திலிருந்து வாசகம் 9: 11-15

சகோதரர் சகோதரிகளே,

கிறிஸ்து தலைமைக் குருவாக வந்துள்ளார். அவர் அருளும் நலன்கள் இப்போது நமக்குக் கிடைத்துள்ளன. அவர் திருப்பணி செய்யும் கூடாரம் முன்னதை விட மேலானது, நிறைவு மிக்கது. அது மனிதர் கையால் அமைக்கப்பட்டது அல்ல; அதாவது, படைக்கப்பட்ட இவ்வுலகைச் சார்ந்தது அல்ல. அவர் பலியாகப் படைத்த இரத்தம் வெள்ளாட்டுக் கிடாய்கள், கன்றுக்குட்டிகள் ஆகியவற்றின் இரத்தம் அல்ல, அவரது சொந்த இரத்தமே. அவர் ஒரே ஒருமுறை தூயகத்திற்குள் சென்று எக்காலத்திற்குமென அதைப் படைத்து நமக்கு என்றுமுள்ள மீட்பு கிடைக்கும்படி செய்தார்.

வெள்ளாட்டுக்கிடாய்கள், காளைகள் இவற்றின் இரத்தமும் கிடாரியின் சாம்பலும் தீட்டுப்பட்டவர்கள்மீது தெளிக்கப்படும்போது, சடங்கு முறைப்படி அவர்கள் தூய்மை பெறுகிறார்கள். ஆனால் கிறிஸ்துவின் இரத்தம், வாழும் கடவுளுக்கு நாம் வழிபாடு செய்யுமாறு, சாவுக்கு அழைத்துச் செல்லும் செயல்களிலிருந்து நம் மனச்சான்றை எத்துணை மிகுதியாய்த் தூய்மைப்படுத்துகிறது!

ஏனெனில் என்றுமுள்ள தூய ஆவியினால் தம்மைத்தாமே கடவுளுக்கு மாசற்ற பலியாகக் கொடுத்தவர் அவரே. இவ்வாறு அவர் புதிய உடன்படிக்கையின் இணைப்பாளராயிருக்கிறார். கடவுளால் அழைக்கப்பட்டவர்கள் அவரால் வாக்களிக்கப்பட்ட என்றும் நிலைக்கும் உரிமைப்பேற்றைப் பெறுவதற்கென்று இந்த உடன்படிக்கை உண்டானது. இது ஒரு சாவின் மூலம் ஏற்படுத்தப்பட்டது. இந்தச் சாவு முந்திய உடன்படிக்கையை மீறிச் செய்த குற்றங்களிலிருந்து மீட்பளிக்கிறது.

ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு.

தொடர்பாடல்

இத்தொடர் பாடலை விருப்பம் போல் பயன்படுத்தலாம்: இதை முழுமையாக அல்லது குறுகிய பாடமாக “வானவர் உணவிதோ” என்ற (21ஆம்) அடியிலிருந்தும் சொல்லலாம் அல்லது பாடலாம்.

• சீயோனே, உன் மீட்பரைப் புகழ்வாய்,

கீதமும் பாடலும் இசைத்தே உந்தன்

ஆயரை, தலைவரைப் புகழ்வாயே.

• எல்லாப் புகழும் கடந்தவர் அவரே;

இயலாது உன்னால் அவரைப் புகழ,

இயன்ற மட்டும் துணிந்திடுவாயே.

• உயிர்மிகு அப்பம் உயிர்தரும் உணவாம்

போற்றுதற்குரிய இப்பேருண்மை

இன்று சிந்தனைக்கு ஏற்ற பொருளே.

• தூய விருந்தின் பந்தியில் அன்று

பன்னிரு சோதரர் கூட்ட மதற்கே

கிடைத்த உணவிது; ஐயமே யில்லை.

• ஆர்ப்பரிப் புடனே இனிமையும் கலந்த

நிறைபுகழ்க் கீதம் ஒலிப்பதோ டன்றி

மகிழ்வும் மனதில் பெருகிடல் தகுமே.

• பெருஞ்சிறப்பான திருவிழா இன்றே

இத்திரு விருந்தை முதன் முதலாக

நிறுவிய நாளை நினைவுகூர்கின்றோம்.

• புதிய பேரரசரின் இத்திருப் பந்தியில்

புதிய ஏற்பாட்டின் புதுத்தனிப் பாஸ்கா

பழைய பாஸ்காவை முடிவுறச் செய்யும்.

• புதுமை பழமையைப் போக்குதல் காணீர்,

உண்மை நிழலை ஓட்டுதல் காணீர்,

ஒளியோ இரவை ஒழித்தல் காணீர்.

• திருவிருந்ததனில் நிறைவேற்றியதைத்

தம் நினைவாகச் சீடரும் செய்யக்

கட்டளை தந்தார் கிறிஸ்து பெருமான்.

• திருக் கட்டளையால் அறிவுரை பெற்று

அப்பமும் இரசமும் மீட்புக்குரிய

பலிப் பொருளாக அர்ச்சிக்கின்றோம்.

• அப்பம் மாறி அவர் ஊன் ஆவதும்,

இரசமது மாறி இரத்தமாவதும்

கிறிஸ்துவர்க் கருளிய உண்மையாமே.

• புலனையும் அறிவையும் முற்றும் கடந்து,

இயற்கை முறைமைக் கப்பால்,

உள்ளத்தை உறுதியோ டேற்கும் உயிர்விசு வாசம்.

• அப்பமும் இரசமும் குணங்களில் வேறாய்

அவற்றின் தோற்றம் மட்டுமே யிருக்க

அற்புத உட்பொருள் மறைவாய் உள்ளதே.

• ஊனே உணவு, இரத்தமே பானம்

இருவித குணங்கள் ஒவ்வொன் றுள்ளும்

கிறிஸ்து முழுவதும் உண்டெனக் கொள்வீர்.

• உண்பவர் அவரைப் பிய்ப்பதுமில்லை.

உடைப்பதுமில்லை, பிரிப்பதுமில்லை.

அவரை முழுதாய் உண்கின் றனரே.

• உண்பவர் ஒருவரோ, ஆயிரம் பேரோ,

ஒருவர் உண்பதையே அனைவரும் உண்பர்;

உண்பதால் என்றுமே தீர்வதுமில்லை.

• நல்லவர் உண்பர், தீயரும் உண்பர்

அதனால் அவர் பெறும் பயன் வெவ்வேறாம்

முன்னவர் வாழ்வார், பின்னவர் அழிவார்.

• நல்லோர் வாழ்வார், தீயோர் அழிவார்:

உணவொன்றாயினும் எத்துணை வேறாம்

பயன்விளைத் திடுமெனப் பகுத்துணர் வாயே.

• அப்ப மதனைப் பிட்ட பின்னரும்

முழுமையில் எதுவோ அதுவே பகுதியில்

உளதாம், அறிந்திடு, ஐயமே வேண்டா.

• உட்பொருள் பிளவு படுவதே யில்லை;

குணத்தில் மட்டும் பிடப்படுமே

அவரது நிலையும் உருவும் குறையா.

• வானவர் உணவிதோ வழிநடப் போர்க்கும்

உணவா யிற்றே; மக்களின் உணவை

நாய்கட் கெறிதல் நலமா காதே.

• ஈசாக் பலியிலும் பாஸ்கா மறியிலும்

நம் முன்னோர்க்குத் தந்த மன்னாவிலும்

இந்தப் பலியின் முன்குறி காண்பீர்.

• நல்ல ஆயனே, உண்மை உணவே,

யேசுவே, எம்மேல் இரங்கிடு வீரே,

எமக்குநல் அமுதே ஊட்டிடுவீரே.

• நும்திரு மந்தை எம்மைக் காத்து,

நித்திய வாழ்வினர் வாழும் நாட்டில்

நலன்கள் அனைத்தும் காணச் செய்வீர்.

• அனைத்தும் அறிவோய், அனைத்தும் வல்லோய்,

மாந்தர்க் கிங்கு உணவினைத் தருவோய்,

அங்கும் பந்தியில் அமரச் செய்வாய்.

• அமர்ந்து நும்முடன் பங்கினைக் கொள்ளவும்,

வான்திருக் கூட்டத்தின் நட்பினராகவும், அருள்வீர்,

ஆமென், அல்லேலூயா.

நற்செய்திக்கு முன் வாழ்த்தொலி

யோவா 6: 51-52

அல்லேலூயா, அல்லேலூயா! விண்ணகத்திலிருந்து இறங்கி வந்த வாழ்வு தரும் உணவு நானே. இந்த உணவை எவராவது உண்டால் அவர் என்றுமே வாழ்வார், என்கிறார் ஆண்டவர். அல்லேலூயா.

நற்செய்தி வாசகம்

இது எனது உடல்; இது எனது உடன்படிக்கையின் இரத்தம்.

✠ மாற்கு எழுதிய தூய நற்செய்தியிலிருந்து வாசகம் 14: 12-16, 22-26

புளிப்பற்ற அப்ப விழாவின் முதல் நாள் வந்தது. பாஸ்கா ஆட்டுக்குட்டியைப் பலியிடும் அந்நாளிலே இயேசுவின் சீடர், “நீர் பாஸ்கா விருந்துண்ண நாங்கள் எங்கே சென்று ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும் என விரும்புகிறீர்?” என்று கேட்டார்கள்.

அவர் பின்வருமாறு கூறி, தம் சீடருள் இருவரை அனுப்பினார்; “நீங்கள் புறப்பட்டு நகருக்குள் செல்லுங்கள். மண்குடத்தில் தண்ணீர் சுமந்துகொண்டு ஓர் ஆள் உங்களுக்கு எதிரே வருவார். அவர் பின்னே செல்லுங்கள். அவர் எந்த வீட்டுக்குச் செல்கிறாரோ, அந்த வீட்டின் உரிமையாளரிடம், “‘நான் என் சீடர்களோடு பாஸ்கா விருந்து உண்பதற்கான என் அறை எங்கே?’ என்று போதகர் கேட்கச் சொன்னார்” எனக் கூறுங்கள். அவர் மேல்மாடியில் ஒரு பெரிய அறையைக் காட்டுவார். அது தேவையான வசதிகளோடு தயார் நிலையில் இருக்கும். அங்கே நமக்கு ஏற்பாடு செய்யுங்கள்.” சீடர்கள் சென்று, நகரை அடைந்து, தங்களுக்கு அவர் சொல்லியவாறே அனைத்தையும் கண்டு பாஸ்கா விருந்துக்கு ஏற்பாடு செய்தார்கள்.

அவர்கள் உண்டுகொண்டிருந்தபொழுது அவர் அப்பத்தை எடுத்து, கடவுளைப் போற்றி அதைப் பிட்டு, அவர்களுக்குக் கொடுத்து, “இதைப் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள்; இது எனது உடல்” என்றார். பின்பு அவர் கிண்ணத்தை எடுத்துக் கடவுளுக்கு நன்றி செலுத்தி அவர்களுக்குக் கொடுத்தார். அனைவரும் அதிலிருந்து பருகினர். அப்பொழுது அவர் அவர்களிடம், “இது எனது உடன்படிக்கையின் இரத்தம்; பலருக்காகச் சிந்தப்படும் இரத்தம். இனிமேல் இறையாட்சி வரும் அந்நாளில்தான் நான் திராட்சைப்பழ இரசத்தைக் குடிப்பேன்; அதுவரை ஒருபோதும் குடிக்க மாட்டேன் என உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்” என்றார்.

அவர்கள் புகழ்ப்பாடல் பாடிவிட்டு ஒலிவமலைக்குச் சென்றார்கள்.

ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு.

2 JUIN 2024

 Le Saint Sacrement — Année B

Solennité

Les lectures affichées ci-dessous sont celles du calendrier romain. Pour ce jour, il existe des lectures spécifiques pour : Monaco, Suisse

LECTURES DE LA MESSE

PREMIÈRE LECTURE

« Voici le sang de l’Alliance que le Seigneur a conclue avec vous » (Ex 24, 3-8)

Lecture du livre de l’Exode

En ces jours-là,

Moïse vint rapporter au peuple

toutes les paroles du Seigneur et toutes ses ordonnances.

Tout le peuple répondit d’une seule voix :

« Toutes ces paroles que le Seigneur a dites,

nous les mettrons en pratique. »

Moïse écrivit toutes les paroles du Seigneur.

Il se leva de bon matin et il bâtit un autel au pied de la montagne,

et il dressa douze pierres pour les douze tribus d’Israël.

Puis il chargea quelques jeunes garçons parmi les fils d’Israël

d’offrir des holocaustes,

et d’immoler au Seigneur des taureaux en sacrifice de paix.

Moïse prit la moitié du sang et le mit dans des coupes ;

puis il aspergea l’autel avec le reste du sang.

Il prit le livre de l’Alliance et en fit la lecture au peuple.

Celui-ci répondit :

« Tout ce que le Seigneur a dit,

nous le mettrons en pratique, nous y obéirons. »

Moïse prit le sang, en aspergea le peuple, et dit :

« Voici le sang de l’Alliance

que, sur la base de toutes ces paroles,

le Seigneur a conclue avec vous. »

– Parole du Seigneur.

PSAUME

(115 (116b), 12-13, 15-16ac, 17-18)

R/ J’élèverai la coupe du salut,

j’invoquerai le nom du Seigneur.

ou : Alléluia ! (115, 13)

Comment rendrai-je au Seigneur

tout le bien qu’il m’a fait ?

J’élèverai la coupe du salut,

j’invoquerai le nom du Seigneur.

Il en coûte au Seigneur

de voir mourir les siens !

Ne suis-je pas, Seigneur, ton serviteur,

moi, dont tu brisas les chaînes ?

Je t’offrirai le sacrifice d’action de grâce,

j’invoquerai le nom du Seigneur.

Je tiendrai mes promesses au Seigneur,

oui, devant tout son peuple.

DEUXIÈME LECTURE

« Le sang du Christ purifiera notre conscience » (He 9, 11-15)

Lecture de la lettre aux Hébreux

Frères,

le Christ est venu, grand prêtre des biens à venir.

Par la tente plus grande et plus parfaite,

celle qui n’est pas œuvre de mains humaines

et n’appartient pas à cette création,

il est entré une fois pour toutes dans le sanctuaire,

en répandant, non pas le sang de boucs et de jeunes taureaux,

mais son propre sang.

De cette manière, il a obtenu une libération définitive.

S’il est vrai qu’une simple aspersion

avec le sang de boucs et de taureaux, et de la cendre de génisse,

sanctifie ceux qui sont souillés,

leur rendant la pureté de la chair,

le sang du Christ fait bien davantage,

car le Christ, poussé par l’Esprit éternel,

s’est offert lui-même à Dieu

comme une victime sans défaut ;

son sang purifiera donc notre conscience

des actes qui mènent à la mort,

pour que nous puissions rendre un culte au Dieu vivant.

Voilà pourquoi il est le médiateur d’une alliance nouvelle,

d’un testament nouveau :

puisque sa mort a permis le rachat des transgressions

commises sous le premier Testament,

ceux qui sont appelés

peuvent recevoir l’héritage éternel jadis promis.

– Parole du Seigneur.

SÉQUENCE

« Lauda Sion » (ad libitum) ()

Sion, célèbre ton Sauveur,

chante ton chef et ton pasteur

     par des hymnes et des chants.

Tant que tu peux, tu dois oser,

car il dépasse tes louanges,

     tu ne peux trop le louer.

Le Pain vivant, le Pain de vie,

il est aujourd’hui proposé

     comme objet de tes louanges.

Au repas sacré de la Cène,

il est bien vrai qu’il fut donné

     au groupe des douze frères.

Louons-le

à voix pleine et forte,

que soit joyeuse et rayonnante

     l’allégresse de nos cœurs !

C’est en effet la journée solennelle

où nous fêtons de ce banquet divin

     la première institution.

À ce banquet du nouveau Roi,

la Pâque de la Loi nouvelle

     met fin à la Pâque ancienne.

L’ordre ancien le cède au nouveau,

la réalité chasse l’ombre,

     et la lumière, la nuit.

Ce que fit le Christ à la Cène,

il ordonna qu’en sa mémoire

     nous le fassions après lui.

Instruits par son précepte saint,

nous consacrons le pain, le vin,

     en victime de salut.

C’est un dogme pour les chrétiens

que le pain se change en son corps,

     que le vin devient son sang.

Ce qu’on ne peut comprendre et voir,

notre foi ose l’affirmer,

     hors des lois de la nature.

L’une et l’autre de ces espèces,

qui ne sont que de purs signes,

     voilent un réel divin.

Sa chair nourrit, son sang abreuve,

mais le Christ tout entier demeure

     sous chacune des espèces.

On le reçoit sans le briser,

le rompre ni le diviser ;

     il est reçu tout entier.

Qu’un seul ou mille communient,

il se donne à l’un comme aux autres,

     il nourrit sans disparaître.

Bons et mauvais le consomment,

mais pour un sort bien différent,

     pour la vie ou pour la mort.

Mort des pécheurs, vie pour les justes ;

vois : ils prennent pareillement ;

     quel résultat différent !

Si l’on divise les espèces,

n’hésite pas, mais souviens-toi

qu’il est présent dans un fragment

     aussi bien que dans le tout.

Le signe seul est partagé,

le Christ n’est en rien divisé,

ni sa taille ni son état

     n’ont en rien diminué.

* Le voici, le pain des anges,

il est le pain de l’homme en route,

le vrai pain des enfants de Dieu,

     qu’on ne peut jeter aux chiens.

D’avance il fut annoncé

par Isaac en sacrifice,

par l’agneau pascal immolé,

     par la manne de nos pères.

Ô bon Pasteur, notre vrai pain,

ô Jésus, aie pitié de nous,

nourris-nous et protège-nous,

fais-nous voir les biens éternels

     dans la terre des vivants.

Toi qui sais tout et qui peux tout,

toi qui sur terre nous nourris,

conduis-nous au banquet du ciel

et donne-nous ton héritage,

     en compagnie de tes saints.

Amen.

ÉVANGILE

« Ceci est mon corps, ceci est mon sang » (Mc 14, 12-16.22-26)

Alléluia. Alléluia.

Moi, je suis le pain vivant qui est descendu du ciel,

dit le Seigneur ;

si quelqu’un mange de ce pain, il vivra éternellement.

Alléluia. (Jn 6, 51)

Évangile de Jésus Christ selon saint Marc

Le premier jour de la fête des pains sans levain,

où l’on immolait l’agneau pascal,

les disciples de Jésus lui disent :

« Où veux-tu que nous allions faire les préparatifs

pour que tu manges la Pâque ? »

Il envoie deux de ses disciples en leur disant :

« Allez à la ville ;

un homme portant une cruche d’eau

viendra à votre rencontre.

Suivez-le,

et là où il entrera, dites au propriétaire :

“Le Maître te fait dire :

Où est la salle

où je pourrai manger la Pâque avec mes disciples ?”

Il vous indiquera, à l’étage,

une grande pièce aménagée et prête pour un repas.

Faites-y pour nous les préparatifs. »

Les disciples partirent, allèrent à la ville ;

ils trouvèrent tout comme Jésus leur avait dit,

et ils préparèrent la Pâque.

Pendant le repas,

Jésus, ayant pris du pain

et prononcé la bénédiction,

le rompit, le leur donna,

et dit :

« Prenez, ceci est mon corps. »

Puis, ayant pris une coupe

et ayant rendu grâce,

il la leur donna,

et ils en burent tous.

Et il leur dit :

« Ceci est mon sang,

le sang de l’Alliance,

versé pour la multitude.

Amen, je vous le dis :

je ne boirai plus du fruit de la vigne,

jusqu’au jour où je le boirai, nouveau,

dans le royaume de Dieu. »

Après avoir chanté les psaumes,

ils partirent pour le mont des Oliviers.

– Acclamons la Parole de Dieu.