Gospel of the day 12/June/2024

12 ஜூன் 2024, புதன்

பொதுக்காலம் 10ஆம் வாரம் - புதன்

வாசகங்கள்.

முதல் வாசகம்

நீரே ஆண்டவர் என்றும் நீரே இம்மக்களின் மனத்தை மாற்றுவீர் என்றும் இம்மக்கள் அறிவார்களாக!

அரசர்கள் முதல் நூலிலிருந்து வாசகம் 18: 20-39

அந்நாள்களில்

ஆகாபு இஸ்ரயேல் மக்கள் அனைவரையும் அழைத்தான். பொய் வாக்கினரையும் கர்மேல் மலையில் ஒன்று திரட்டினான். எலியா, மக்கள் அனைவர்முன் சென்று, “எத்தனை நாள் இருமனத்தோராய்த் தத்தளித்துக் கொண்டிருக்கப் போகிறீர்கள்? ஆண்டவர்தாம் கடவுள் என்றால், அவரைப் பின்பற்றுங்கள்! பாகால்தான் என்றால், அவன் பின்னே செல்லுங்கள்!”

அப்பொழுது எலியா மக்களிடம், “ஆண்டவரின் திருவாக்கினருள் நான் ஒருவன்தான் எஞ்சியிருக்கிறேன்! பாகாலின் பொய்வாக்கினரோ நானூற்றைம்பது பேர் இருக்கின்றனர். இரண்டு காளைகளை எங்களிடம் கொண்டு வாருங்கள். அவர்கள் ஒரு காளையைத் தேர்ந்தெடுத்து, அதைத் துண்டு துண்டாக வெட்டி, விறகின் மேல் வைக்கட்டும்; ஆனால் நெருப்பு வைக்கலாகாது. மற்றக் காளையை நான் தயார் செய்து விறகின் மேல் வைப்பேன்; நானும் நெருப்பு வைக்க மாட்டேன். நீங்கள் உங்கள் தெய்வத்தின் பெயரைச் சொல்லி அழையுங்கள். நானோ ஆண்டவரின் பெயரைச் சொல்லி அழைப்பேன். அதற்கு நெருப்பு மூலம் பதிலளிக்கும் கடவுளே உண்மைக் கடவுள்” என்றார். மக்கள் அனைவரும் பதில் மொழியாக, “நீர் சொல்வது சரியே” என்றனர்.

பிறகு எலியா பாகாலின் பொய்வாக்கினரிடம், “நீங்கள் அதிகம் பேராய் இருப்பதால் முதலில் நீங்கள் ஒரு காளையைத் தேர்ந்தெடுத்துத் தயார் செய்யுங்கள்; ஆனால் நெருப்பு மூட்டாதீர்கள்” என்றார். அவ்வாறே அவர்கள் தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட காளையைக் கொண்டு வந்து தயார் செய்த பின், காலை முதல் நண்பகல் வரை பாகாலின் பெயரைக் கூப்பிட்டு, “பாகாலே! பதில் தாரும்” என்று கத்தினர். ஆனால் எக்குரலும் கேட்க வில்லை; எப்பதிலும் வரவில்லை. எனவே அவர்கள் தாங்கள் கட்டிய பலிபீடத்தைச் சுற்றி ஆடலாயினர்.

நண்பகலாயிற்று, எலியா அவர்களைக் கேலி செய்து, “இன்னும் உரத்த குரலில் கத்துங்கள். அவன் ஒரு தெய்வம்! ஒரு வேளை அவன் ஆழ்ந்த சிந்தனையில் இருக்கலாம்! அல்லது ஒதுக்குப்புறம் போயிருக்கலாம்! அல்லது பயணம் செய்து கொண்டிருக்கலாம்! அல்லது தூங்கிக் கொண்டிருக்கலாம்; அவன் விழித்தெழ வேண்டியிருக்கும்!” என்றார். எனவே அவர்கள் இன்னும் உரத்த குரலில் கத்தினர். தங்கள் வழக்கப்படி வாளினாலும் வேலினாலும், இரத்தம் கொட்டும் வரை, தங்களையே கீறிக் கிழித்துக் கொண்டார்கள்.

பிற்பகல் ஆயிற்று. அவர்கள் மாலைப் பலி செலுத்தும் நேரம்வரை தொடர்ந்து உளறிக் கொண்டிருந்தார்கள். ஆயினும் எக்குரலும் கேட்கவில்லை. எப்பதிலும் வரவில்லை. கவனிப்பார் யாருமில்லை. அப்போது எலியா எல்லா மக்களையும் நோக்கி, “என் அருகில் வாருங்கள்” என்றார். மக்கள் அனைவரும் அவர் அருகில் வந்தனர். உடனே எலியா அங்கே இடிந்து கிடந்த ஆண்டவரது பலிபீடத்தைச் செப்பனிட்டார். ‘உன் பெயர் இஸ்ரயேல்’ என்று ஆண்டவர் யாக்கோபுக்கு உரைத்திருந்ததன் பொருட்டு, அவர் வழிவந்த குலங்களின் எண்ணிக்கைப்படி எலியா பன்னிரு கற்களை எடுத்தார். அக்கற்களைக் கொண்டு ஆண்டவர் பெயரில் ஒரு பலி பீடத்தைக் கட்டி, அப்பலி பீடத்தைச் சுற்றிலும் இரண்டு உழவுகால் அகலம் உள்ள வாய்க்காலை வெட்டினார். அதன்பின் விறகுக் கட்டைகளை அடுக்கி, காளையைத் துண்டு துண்டாக வெட்டி, அவற்றின் மேல் வைத்தார். “நான்கு குடங்கள் நிறைய தண்ணீர் கொண்டு வந்து, எரிபலியின் மேலும் விறகுக் கட்டைகளின் மேலும் ஊற்றுங்கள்” என்றார். அவர் “இரண்டாம் முறையும் செய்யுங்கள்” என்றார். அவர்கள் இரண்டாம் முறையும் அவ்வாறே செய்தனர். அவர் “மூன்றாம் முறையும் செய்யுங்கள்” என்றார். அவர்கள் மூன்றாம் முறையும் அப்படியே செய்தனர். எனவே தண்ணீர் பலிபீடத்தைச் சுற்றிலும் ஓடியது. மேலும் வாய்க்காலை அவர் தண்ணீரால் நிரப்பினார்.

மாலைப் பலி செலுத்தும் நேரமாயிற்று. இறைவாக்கினர் எலியா பலிபீடத்தின் அருகில் வந்து, “ஆபிரகாம், ஈசாக்கு, இஸ்ரயேல் என்பவர்களின் கடவுளாகிய ஆண்டவரே! இஸ்ரயேலின் கடவுள் நீரே என்றும், இவற்றையெல்லாம் நான் உம் வாக்கின்படியே செய்தேன் என்றும் இன்று விளங்கச் செய்தருளும். நீரே கடவுளாகிய ஆண்டவர் என்றும் நீரே இம்மக்களின் மனத்தை மீண்டும் மாற்றுவீர் என்றும் இம்மக்கள் அறியும்படி எனக்குப் பதில் தாரும்! ஆண்டவரே! எனக்குப் பதில் தாரும்!” என்றார். உடனே ஆண்டவரின் நெருப்பு கீழே இறங்கி அந்த எரிபலியையும் விறகுக் கட்டைகளையும், கற்களையும், மணலையும் சுட்டெரித்து வாய்க்கால் நீரையும் வற்றச் செய்தது. இதைக் கண்டவுடன் மக்கள் அனைவரும் முகங்குப்புற விழுந்து, “ஆண்டவரே கடவுள்! ஆண்டவரே கடவுள்!” என்றனர்.

ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு.

பதிலுரைப் பாடல்

திபா 16: 1-2a. 4. 5,8. 11 (பல்லவி: 1)

பல்லவி: இறைவா, என்னைக் காத்தருளும்; உம்மிடம் அடைக்கலம் புகுந்துள்ளேன்.

1. இறைவா, என்னைக் காத்தருளும்; உம்மிடம் நான் அடைக்கலம் புகுந்துள்ளேன்.

2a. நான் ஆண்டவரிடம் ‘நீரே என் தலைவர்’ என்று சொன்னேன். - பல்லவி

4. வேற்றுத் தெய்வங்களைப் பின்பற்றுவோர் தங்கள் துன்பங்களைப் பெருக்கிக்கொள்வர்; அவற்றுக்குச் செலுத்தப்படும் இரத்தப் பலிகளில் நான் கலந்துகொள்ளேன்; அவற்றின் பெயரைக் கூட நாவினால் உச்சரியேன். - பல்லவி

5. ஆண்டவர்தாமே என் உரிமைச் சொத்து; அவரே என் கிண்ணம்; எனக்குரிய பங்கைக் காப்பவரும் அவரே;

8. ஆண்டவரை எப்போதும் என் கண்முன் வைத்துள்ளேன்; அவர் என் வலப் பக்கம் உள்ளார்; எனவே, நான் அசைவுறேன். - பல்லவி

11. வாழ்வின் வழியை நான் அறியச் செய்வீர்; உமது முன்னிலையில் எனக்கு நிறைவான மகிழ்ச்சி உண்டு; உமது வலப் பக்கத்தில் எப்போதும் பேரின்பம் உண்டு. - பல்லவி

நற்செய்திக்கு முன் வாழ்த்தொலி

திபா 25: 4c, 5a

அல்லேலூயா, அல்லேலூயா! ஆண்டவரே, உம் வழிகளை எனக்குக் கற்பித்தருளும்; உமது உண்மை நெறியில் என்னை நடத்தி எனக்குக் கற்பித்தருளும். அல்லேலூயா.

நற்செய்தி வாசகம்

அழிப்பதற்கல்ல, நிறைவேற்றுவதற்கே வந்தேன்.

✠ மத்தேயு எழுதிய தூய நற்செய்தியிலிருந்து வாசகம் 5: 17-19

அக்காலத்தில்

இயேசு தம் சீடரை நோக்கிக் கூறியது: “திருச்சட்டத்தையோ இறைவாக்குகளையோ நான் அழிக்க வந்தேன் என நீங்கள் எண்ண வேண்டாம்; அவற்றை அழிப்பதற்கல்ல, நிறைவேற்றுவதற்கே வந்தேன்.

விண்ணும் மண்ணும் ஒழிந்து போகுமுன் திருச்சட்டம் யாவும் நிறைவேறும். அதன் ஒரு சிற்றெழுத்தோ ஒரு புள்ளியோ ஒழியாது என உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்.

எனவே, இக்கட்டளைகளில் மிகச் சிறியது ஒன்றையேனும் மீறி அவ்வாறே மக்களுக்கும் கற்பிக்கிறவர் விண்ணரசில் மிகச் சிறியவர் எனக் கருதப்படுவார். இவை அனைத்தையும் கடைப்பிடித்துக் கற்பிக்கிறவரோ விண்ணரசில் பெரியவர் எனக் கருதப்படுவார்.”

ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு.

JUNE 12, 2024

 Wednesday, 10th Week in Ordinary Time — Even Year

of the Holiday

MASS READINGS

FIRST READING 

“Let all these people know that it is you, Lord, who are God, and who have turned their hearts! » (1 Kings 18, 20-39)

Reading the first book of Kings

In those days,

    King Ahab summoned all Israel

and gathered the prophets of Baal on Mount Carmel.

    Elijah stood before the crowd and said,

“How long are you going to dance

for both of you?”

If the Lord is God, follow the Lord;

if it is Baal, follow Baal. »

And the crowd said nothing.

    Elijah continued:

“I am the only one left of the prophets of the Lord,

while the prophets of Baal are four hundred and fifty.

    Bring us two young bulls;

let them choose one,

cut it up and place it on the stake,

but do not set it on fire.

I will prepare the other bull,

I will place it on the stake,

but I will not set it on fire.

    You will call on the name of your god,

and I will call on the name of the Lord:

the god who answers with fire,

he is God. »

The crowd replied:

“It’s okay. »

    Elijah then said to the prophets of Baal:

“Choose your bull and begin,

for you are the most numerous.

Call on the name of your god,

but do not set fire. »

    They took the bull and prepared it,

and they called on the name of Baal

from morning until midday,

saying:

“O Baal, answer us! »

But there was neither voice nor answer;

and they danced before the altar which they had set up.

    In the middle of the day, Elijah mocked them, saying:

“Cry louder, since he is a god:

he has worries or business,

or he is on a journey;

he may be sleeping, but he will wake up! »

    So they shouted louder

and, according to their custom, they cut themselves until they bled

with swords and spears.

    In the afternoon they indulged in prophetic trances

until the time of the evening sacrifice,

but there was neither voice, nor response, nor the slightest sign.

    Then Elijah said to the crowd,

“Come near. »

And the whole crowd approached him.

He raised up the altar of the Lord, which had been torn down.

    He took twelve stones,

according to the number of the tribes of the sons of Jacob

to whom the Lord had said:

“Your name will be Israel. »

    With these stones he erected an altar to the Lord.

He dug a channel around the altar

with a capacity of about thirty liters.

    He arranged the wood,

cut up the bull and placed it on the pyre.

    Then he said:

“Fill four jugs of water

and pour them on the victim and on the wood. »

And so they did.

He said:     

“A second time! »

And we started again.

He said:

“A third time! »

And we started again.

    The water flowed around the altar,

and the gutter itself was filled with water.

    At the time of the evening sacrifice,

Elijah the prophet came forward and said:

“Lord, God of Abraham, Isaac and Israel,

today it will be known that you are God in Israel,

that I am your servant,

and that I have done all these things at your command.

    Answer me, Lord, answer me,

so that all these people may know

that it is you, Lord, who are God,

and who have turned their hearts! »

    Then the fire of the Lord fell,

it devoured the victim and the wood,

the stones and the dust,

and the water that was in the channel.

    All the people witnessed it;

the people fell on their faces and said,

“It is the Lord who is God!”

It is the Lord who is God! »

            – Word of the Lord.

PSALM

(Ps 15 (16), 1-2, 3ac.4, 5.8, 10a.11)

R/ Keep me, my God,

I have made you my refuge. (Ps 15:1)

Keep me, my God:

I have made you my refuge.

I said to the Lord: “You are my God!

I have no other happiness than you. »

All the idols of the country

continue to spread their ravages.

I will not go and offer them the blood of sacrifices;

their name will not come to my lips!

Lord, my portion and my cup:

my fate depends on you.

I keep the Lord before me without ceasing;

he is on my right: I am unshakeable.

You cannot abandon me to death.

You teach me the path of life:

before your face, overflowing joy!

At your right, eternity of delights!

GOSPEL

“I did not come to destroy, but to fulfill” (Mt 5:17-19)

Alleluia. Alleluia.

Make me know your way, my God;

lead me by your truth.

Alleluia. (cf. Ps 24, 4b.5a)

Gospel of Jesus Christ according to Saint Matthew

    At that time,

Jesus said to his disciples:

    “Do not think that I have come to abolish the Law or the Prophets:

I have not come to abolish, but to fulfill.

    Amen, I say to you:

Before heaven and earth disappear,

not a single iota, not a single trait

will disappear from the Law

until everything comes to pass.

    Therefore, whoever rejects

even one of these least commandments,

and teaches men to do so,

will be declared least in the kingdom of Heaven.

But whoever observes them and teaches them,

he will be declared great in the kingdom of Heaven. »

            – Let us acclaim the Word of God.

12 JUIN 2024

 mercredi, 10ème Semaine du Temps Ordinaire — Année Paire

de la férie

LECTURES DE LA MESSE

PREMIÈRE LECTURE

« Que tout ce peuple sache que c’est toi, Seigneur, qui es Dieu, et qui as retourné leur cœur ! » (1 R 18, 20-39)

Lecture du premier livre des Rois

En ces jours-là,

    le roi Acab convoqua tout Israël

et réunit les prophètes de Baal sur le mont Carmel.

    Élie se présenta devant la foule et dit :

« Combien de temps allez-vous danser

pour l’un et pour l’autre ?

Si c’est le Seigneur qui est Dieu, suivez le Seigneur ;

si c’est Baal, suivez Baal. »

Et la foule ne répondit mot.

    Élie continua :

« Moi, je suis le seul qui reste des prophètes du Seigneur,

tandis que les prophètes de Baal sont quatre cent cinquante.

    Amenez-nous deux jeunes taureaux ;

qu’ils en choisissent un,

qu’ils le dépècent et le placent sur le bûcher,

mais qu’ils n’y mettent pas le feu.

Moi, je préparerai l’autre taureau,

je le placerai sur le bûcher,

mais je n’y mettrai pas le feu.

    Vous invoquerez le nom de votre dieu,

et moi, j’invoquerai le nom du Seigneur :

le dieu qui répondra par le feu,

c’est lui qui est Dieu. »

La foule répondit :

« C’est d’accord. »

    Élie dit alors aux prophètes de Baal :

« Choisissez votre taureau et commencez,

car vous êtes les plus nombreux.

Invoquez le nom de votre dieu,

mais ne mettez pas le feu. »

    Ils prirent le taureau et le préparèrent,

et ils invoquèrent le nom de Baal

depuis le matin jusqu’au milieu du jour,

en disant :

« ô Baal, réponds-nous ! »

Mais il n’y eut ni voix ni réponse ;

et ils dansaient devant l’autel qu’ils avaient dressé.

    Au milieu du jour, Élie se moqua d’eux en disant :

« Criez plus fort, puisque c’est un dieu :

il a des soucis ou des affaires,

ou bien il est en voyage ;

il dort peut-être, mais il va se réveiller ! »

    Ils crièrent donc plus fort

et, selon leur coutume, ils se tailladèrent jusqu’au sang

avec des épées et des lances.

    Dans l’après-midi, ils se livrèrent à des transes prophétiques

jusqu’à l’heure du sacrifice du soir,

mais il n’y eut ni voix, ni réponse, ni le moindre signe.

    Alors Élie dit à la foule :

« Approchez. »

Et toute la foule s’approcha de lui.

Il releva l’autel du Seigneur, qui avait été démoli.

    Il prit douze pierres,

selon le nombre des tribus des fils de Jacob

à qui le Seigneur avait dit :

« Ton nom sera Israël. »

    Avec ces pierres il érigea un autel au Seigneur.

Il creusa autour de l’autel

une rigole d’une capacité d’environ trente litres.

    Il disposa le bois,

dépeça le taureau et le plaça sur le bûcher.

    Puis il dit :

« Emplissez d’eau quatre cruches,

et versez-les sur la victime et sur le bois. »

Et l’on fit ainsi.

Il dit :     

« Une deuxième fois ! »

Et l’on recommença.

Il dit :

« Une troisième fois ! »

Et l’on recommença encore.

    L’eau ruissela autour de l’autel,

et la rigole elle-même fut remplie d’eau.

    À l’heure du sacrifice du soir,

Élie le prophète s’avança et dit :

« Seigneur, Dieu d’Abraham, d’Isaac et d’Israël,

on saura aujourd’hui que tu es Dieu en Israël,

que je suis ton serviteur,

et que j’ai accompli toutes ces choses sur ton ordre.

    Réponds-moi, Seigneur, réponds-moi,

pour que tout ce peuple sache

que c’est toi, Seigneur, qui es Dieu,

et qui as retourné leur cœur ! »

    Alors le feu du Seigneur tomba,

il dévora la victime et le bois,

les pierres et la poussière,

et l’eau qui était dans la rigole.

    Tout le peuple en fut témoin ;

les gens tombèrent face contre terre et dirent :

« C’est le Seigneur qui est Dieu !

C’est le Seigneur qui est Dieu ! »

            – Parole du Seigneur.

PSAUME

(Ps 15 (16), 1-2, 3ac.4, 5.8, 10a.11)

R/ Garde-moi, mon Dieu,

j’ai fait de toi mon refuge. (Ps 15, 1)

Garde-moi, mon Dieu :

j’ai fait de toi mon refuge.

J’ai dit au Seigneur : « Tu es mon Dieu !

Je n’ai pas d’autre bonheur que toi. »

Toutes les idoles du pays,

ne cessent d’étendre leurs ravages,

Je n’irai pas leur offrir le sang des sacrifices ;

leur nom ne viendra pas sur mes lèvres !

Seigneur, mon partage et ma coupe :

de toi dépend mon sort.

Je garde le Seigneur devant moi sans relâche ;

il est à ma droite : je suis inébranlable.

Tu ne peux m’abandonner à la mort.

Tu m’apprends le chemin de la vie :

devant ta face, débordement de joie !

À ta droite, éternité de délices !

ÉVANGILE

« Je ne suis pas venu abolir, mais accomplir » (Mt 5, 17-19)

Alléluia. Alléluia.

Fais-moi connaître ta route, mon Dieu ;

dirige-moi par ta vérité.

Alléluia. (cf. Ps 24, 4b.5a)

Évangile de Jésus Christ selon saint Matthieu

    En ce temps-là,

Jésus disait à ses disciples :

    « Ne pensez pas que je sois venu abolir la Loi ou les Prophètes :

je ne suis pas venu abolir, mais accomplir.

    Amen, je vous le dis :

Avant que le ciel et la terre disparaissent,

pas un seul iota, pas un seul trait

ne disparaîtra de la Loi

jusqu’à ce que tout se réalise.

    Donc, celui qui rejettera

un seul de ces plus petits commandements,

et qui enseignera aux hommes à faire ainsi,

sera déclaré le plus petit dans le royaume des Cieux.

Mais celui qui les observera et les enseignera,

celui-là sera déclaré grand dans le royaume des Cieux. »

            – Acclamons la Parole de Dieu.